Anne of Bohemia, Duchess of Silesia

Кіріспе

Богемиялық Анна (, Анна Пржемишлидка; 1203/1204 ж. 26 маусым 1265), Премислидтер әулетінің мүшесі, 1238 жылдан 1241 жылға дейін Пяст билеушісі Генрих II-ге некелесу арқылы Силезия герцогинясы және Польшаның жоғары герцогинясы болды. Францисканалық монахтар қауымы оны Вроцлавтағы Прагадағы Санкт-Клара аббатханасында негізін қалаушы және қамқоршы ретінде атап өтті.

Өмір

Анна, мүмкін, Прагада, Богемияда, Богемия королі Оттокар I мен оның екінші әйелі, Венгрияның Констанция қызы болып туған. Оның аналық ата-бабалары Венгрияның Бела III және оның алғашқы әйелі Антиохиялық Агнес болды. Оның аталық ата-бабалары Богемия королі Владислав II және Тюрингияның Юдит болды. Ол Францискан монахтары Агнес Богемияның (1211-1282) қарындасы болды. Он екі жасында (1216 жылы) ол пиаст әулеті Генрих II-ге, пиаст әулетінің Силезия тармағының мүшесі, герцог Генрих Бородатыйдың ұлы және мұрагері Генрих II-ге тұрмысқа шықты. Ішкі саяси күрес кезінде Силезия пиастары 1227 жылы ақ герцог Лешктің өлтірілуімен поляк аумақтарының үлкен бөлігін иеленді. Генрих Бородатый 1231 жылы Үлкен Польша герцогтігін мұра етті, ал келесі жылы Краковта Сейнират провинциясына және Польша тағына ие болды. 1238 жылы 19 наурызда қайтыс болғаннан кейін оның орнын 1226 жылдан бері Силезия жерлерінде билік жүргізген ұлы Генрих II басқарды. Анна үш жылдан кейін, 1241 жылы 9 сәуірде күйеуі монголдарға қарсы күрес кезінде Легница шайқасында қаза тапқаннан кейін жесір қалды. Келесі жылдары оның ұлы Болеслав II және оның ағалары үшін регент ретінде қызмет еткен. Алайда, Силезия пиастары поляк жерлерінде билігін сақтай алмады, өйткені Краков тағында Мазовияның герцогы Конрад I болды. 1242 жылы 8 мамырда Анна мен оның ұлы Креззоу (Груссау) бенедиктин абатлығын құрды. Сонымен қатар, жесір герцогиня Францисканалық монахтар үшін кеңпейілмен қайырымдылық жасады. 1256 жылы Папа Александр IV Вроцлав пен Лебус епископтарына хат жазып, Аннаның францискан монахтар қауымын орналастыру үшін монастырь салуды ұсынғанын түсіндірді. 1257 жылы монастырь құрылысы басталды. Анна монастырға көптеген мүлік берді, бірақ оның сый-тартулары монахинялардың өз еркімен алған кедейлік антын бұзбайтынына көз жеткізді; 1263 жылы Папа Урбан IV Вроцлав монахиняларына берген папалық бұқада Анна монахинялардың өзіне берген мүлікті тек қажеттілік кезінде ғана пайдалануын қалайды. Notæ Monialium Sanctæ Claræ Wratislaviensium-де ол Вроцлавтағы Кирлер монастырының негізін қалаушы ретінде аталады. Оның он төртінші ғасырдың бірінші жартысында жазылған витасы, оны Аннаның діни өміріне басты ықпал еткен Андхеске қарасты Гедвигамен тығыз байланыстырады. Францисканалық монахтар жазған хроникасы Notæ Monialium Sanctæ Claræ Wratislaviensium деп аталатын мәтінге сәйкес, Анна 1265 жылы қайтыс болып, Вроцлавтағы Прага аббатшылығының Санкт-Клара шіркеуіндегі Қасиетті Гедвига шіркеуіндегі монахтар хорында жерленді. Тарихшы Габор Кланичэйдің айтуынша, ол Польшада әулие ретінде қастерленген, бірақ ешқашан қасиетті деп жарияланбаған.

Anna was probably born in Prague, Bohemia, the daughter of King Ottokar I of Bohemia and his second wife, Constance of Hungary. Her maternal grandparents were Béla III of Hungary and his first wife, Agnes of Antioch. Her paternal grandparents were King Vladislaus II of Bohemia and Judith of Thuringia. She was a sister of the Franciscan nun Agnes of Bohemia (1211–1282). Around the age of twelve (in 1216) she was married to the Piast prince Henry II the Pious, member of the Silesian branch of the Piast dynasty, the son and heir of Duke Henry the Bearded. During internal political struggles, the Silesian Piasts gained large parts of the Polish territories upon the assassination of High Duke Leszek the White in 1227. Henry the Bearded inherited the Duchy of Greater Poland in 1231, and in the following year attained the Seniorate Province and the Polish throne at Kraków. After his death on 19 March 1238 he was succeeded by his son Henry II, co ruler in the Silesian lands since 1226. Anne was widowed only three years later, on 9 April 1241, when her husband was killed fighting against the Mongols at the Battle of Legnica. The following years were mainly marked by her occupation as a regent for her son Bolesław II and his brothers. Nevertheless, the Silesian Piasts were not able to maintain their supremacy in the Polish lands, when the Kraków throne passed to Duke Konrad I of Masovia. On 8 May 1242, Anne and her son founded the Benedictine abbey of Krzeszów (Grüssau). The Dowager Duchess also was a generous benefactor of the Franciscan nuns in Wrocław, in consultation with her sister Agnes of Bohemia. In 1256 Pope Alexander IV wrote to the bishops of Wrocław and Lebus, explaining that Anne had proposed the construction of a monastery that would house a community of Franciscan nuns, fulfilling her desire, and her dead husband’s desire, to build such an institution. In 1257, the construction of the monastery began. Anne donated many goods to the monastery, but made sure that her donations did not violate the vow of voluntary poverty that the nuns had taken; in 1263, a papal bull issued by Pope Urban IV to the nuns at Wrocław states that Anne wanted the nuns to use the property that she had given them only in times of need. The Notæ Monialium Sanctæ Claræ Wratislaviensium names her as the founder of the monastery of St Clare at Wrocław. Her vita, written in the first half of the fourteenth century, links her closely with her mother in law Hedwig of Andechs, who is portrayed as the main influence on Anne's religious life. According to a text known as the Notæ Monialium Sanctæ Claræ Wratislaviensium, a chronicle written by the Franciscan nuns at Wrocław, Anne died in 1265 and was buried in the nuns' choir at the Chapel of St Hedwig, a chapel in St Clara of Prague Abbey in Wrocław. According to historian Gábor Klaniczay, she was venerated as a saint in Poland, but would never be canonised.