Кіріспе

Неміс сәулетшісі (1883-1959) Отто Бартинг (1883 жылы 12 сәуірде Карлсруэде 1959 жылы 20 ақпанда Дармштадтта) - модернист неміс сәулетшісі, сәулет теоретигі және мұғалімі. Карьерасының алғашқы кезеңінде ол Баухаусты құруға арналған Уолтер Гропиуспен бірге жоспарлар жасады. Ол "Der Ring" тобының мүшесі болды. 1951 жылы ол Неміс сәулетшілер федерациясының президенті болып сайланды.

Ерте мансап

Бартинг Мекленбургтен шыққан Отто Бартингтің ұлы, Мексиканың Мазатлан және Гамбург қалаларында саудагер болған. 1902 жылы Карлсруэде Abitur курсын бітіргеннен кейін Бартинг Берлиндегі Корольдік техникалық жоғары оқу орнына (бүгінгі Техникалық университетінің бастауы) қысқы семестрге оқуға түсті. 1904 жылы наурыз айында 18 айлық әлемді аралау сапарына шықты (ескі дереккөздер бұл саяхат 1902-1903 жылдар аралығында болған деп қате айтады), содан кейін ол Берлинде және Карлсруэде оқуын аяқтау үшін қоныстанды. Оқумен қатар 1905 жылдан Берлинде сәулетші болып жұмыс істей бастады. Бартинг 1907 немесе 1908 жылдары оқуын бітірместен қалдырды (көліктері келіспейді). 1910 жылы Бартинг Германияда өзінің алғашқы шіркеуін Ессен Молткевиерттегі ескі лютерандық приходқа (қазіргі SELK) салды, содан кейін жақын маңдағы Auferstehungskirche / Қайта тірілу шіркеуі (1929 жылы салынған) жобаланды, ол Орталық Еуропадағы қазіргі протестанттық шіркеу құрылысының ең маңызды үлгілерінің бірі. Бартинг Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін өзінің досы Уолтер Гропиуспен бірге өнер және дизайн білімінің алғашқы реформаторы ретінде танылды. 1918 жылы ол Гропиуспен бірге концепцияны жоспарлап, Баухаустың бағдарламасына үлес қосты. Ол 1919 жылы Гропиустың авангард Баухаустың манифестіне өзінің шеберханалық қағидалары мен соңғы халықаралық ықпалдарға ашықтығымен ықпал етті. 1926 жылы Баухохсшуледегі идеялары осы тақырыпқа негізделген.

"Бағышталған баухаус"

Баухаус жабылғаннан кейін Тюрингия үкіметі Отто Бартингті Веймардағы Генри ван де Вельде ғимаратында орналасқан Staatliche Bauhochschule (Құрылыс орта мектебі) ауыстыратын мектептің директоры болуға шақырды. "Басқа Баухаус" деп аталатын жаңа мектеп, қолөнер мен дизайнды біріктіру мақсатында, дәстүрлі академиялық оқыту әдістерін Баухауспен біріктіруге тырысты. Алайда Баухаустың бастапқы әдісі модернисттік болса, жаңа мектеп прагматикалық және қолөнерге негізделген. Студенттер нақты жобаларға қатысып, өздерінің жобаларын коммерциялық тұрғыда өткізуге шақырылды. Мысалы, 1927 жылы тоқу бөлімі Милан көрмесінде Германия павильоны үшін материал дайындады. 1929-1931 жылдары Бартинг Сименсштадт тұрғын үй жобасына үлес қосқан алты жетекші модернист сәулетшілердің бірі және "Der Ring" мүшесі болды. Ал 1932 жылы Бартинг алдын ала құрастырылған үйдің ішкі құрылысына арналған өзінің ықпалды жобасын жариялады.

Кейінгі мансап

Бартингтің рационалды орта жолға баруға тырысуы 1930 жылдары өнердің саясаттануының артуымен сәтсіз аяқталды. Оның Die Volkswohnungen ("Халық үйі") журналында жазған еңбектері жер реформасын және қолөнерге негізделген өзін-өзі қамтамасыз ететін Германияны жақтаған дау-дамайлардың арасында кездеседі. 1930 жылы Тюрингияда ұлттық-социалистік және консервативті үкіметтік коалиция билікті жеңгеннен кейін Бартинг отставкаға кетті. Басқа Баухаустың 14 профессоры мен оқытушыларының көбісі соғыс кезінде Германияда мансабын жалғастырды; мысалы Эрнст Нойферт Альберт Шпеердің қолында жұмыс істеді және соғыс аяқталғаннан кейін халықаралық табысқа жетті. Бартинг 1933-1948 жылдар аралығында шіркеу архитектурасына көшті, кейін RIBA құрмет мүшесі ретінде құрмет докторлық дәрежесіне ие болды және сәулетші және кеңесші ретінде маңызды лауазымдарды атқарды.