Кіріспе
Нью-Йорк метро станциясы Манхэттендегі 47th50th StreetsRockefeller Center станциясы (бұрынғы 47th Street50th StreetRockefeller Center) Нью-Йорк метросының IND Sixth Avenue желісінде орналасқан экспресс станциясы. Ол Рокфеллер орталығының батыс жағында 47-ші және 50-ші көшелердің арасында Алтыншы даңғыл (Америка даңғылы) бойында орналасқан. Станцияға D және F пойыздары әрқашан, B және M пойыздары апта күндері, ал <F> пойызы шығын кезінде қызмет көрсетеді. 2019 жылы бұл жүйедегі 12-ші ең көп жүретін метро станциясы болды. Рокфеллер орталығы станциясы 1924 жылы Алтыншы даңғылдың астынан желі салуды ұсынған Тәуелсіз метро жүйесі (IND) үшін салынған. Жолдың құрылысы Хадсон мен Манхэттен темір жолымен келіссөздер жүргізілгендіктен он жылға кешіктірілді. Рокфеллер орталығы станциясын қамтитын желі сегментінің келісім-шарты 1936 жылы берілді. Станция 1940 жылы 15 желтоқсанда ашылды, ал оның мезонині 1950 жылдардың аяғы мен 1970 жылдардың басында кеңейтілді. Нью-Йорк қаласының транзиттік басқармасы 1990-шы жылдары Рокфеллер орталығы станциясын жаңартуды ұсынды, бірақ станция 2024 жылға дейін әлі жаңартылмаған. 47-ші 50-ші көшелер Рокфеллер орталығы стансасында екі арал платформасы және төрт жол бар. Солтүстікке қарайтын тұғырнама сыртқы жолдағы жергілікті қызмет пен ішкі жолдағы жедел қызметтің дәстүрлі құрылымына ие, бірақ оңтүстікке қарайтын тұғырнама бұны кері айналдырады (ішкі жердегі жергілікті, сыртқы жердегі жедел). Станция үстінде Рокфеллер орталығымен байланыстыратын толық мезонин бар. Станцияда лифтілер бар, бұл станцияны 1990 жылғы мүгедектер туралы заңға сәйкес етеді. Жолдар солтүстікке қарай Сегізінші даңғыл, 53-ші көше және 63-ші көше сызықтарына ауысады, ал оңтүстікке қарай жолдар бір-бірімен оңтүстікке қарай қиылысады.
The 47th–50th Streets–Rockefeller Center station (formerly 47th Street–50th Street–Rockefeller Center) is an express station on the IND Sixth Avenue Line of the New York City Subway. It is located along Sixth Avenue (Avenue of the Americas) between 47th and 50th Streets, on the west side of Rockefeller Center. The station is served by the D and F trains at all times, the B and M trains on weekdays, and the <F> train during rush hours in the peak direction. In 2019, it was the 12th busiest subway station in the system. The Rockefeller Center station was built for the Independent Subway System (IND), which had first proposed constructing a line under Sixth Avenue in 1924. The line's construction was delayed by a decade due to negotiations with the Hudson & Manhattan Railroad. A contract for the line segment that includes the Rockefeller Center station was awarded in 1936. The station opened on December 15, 1940, and its mezzanine was expanded in the late 1950s and the early 1970s. The New York City Transit Authority proposed renovating the Rockefeller Center station in the 1990s, but the station still has not been renovated as of 2024. The 47th–50th Streets–Rockefeller Center station contains two island platforms and four tracks. The northbound platform has the traditional arrangement of local service on the outside track and express service on the inside track, but the southbound platform reverses this (local on the inside, express on the outside). There is a full mezzanine above the station, connecting with Rockefeller Center. The station contains elevators, which make the station compliant with the Americans with Disabilities Act of 1990. The tracks diverge to the Eighth Avenue, 53rd Street, and 63rd Street lines to the north, and the southbound tracks cross over each other to the south.
Құрылыс
Нью-Йорк қаласының мэрі Джон Фрэнсис Хайланның 1922 жылы ұсынылған тәуелсіз метро жүйесіне (IND) арналған алғашқы жоспарлары 100 миль (161 км) жаңа желілер салуды және 100 миль (161 км) қатарынан бұрынғы желілерді алуды қамтиды. Жолдар Interborough Rapid Transit Company (IRT) және Бруклин-Манхэттен Транзит корпорациясы (BMT) басқаратын жер асты, жер үсті және көтерілген желілермен бәсекелесу үшін жобаланған. IND Sixth Avenue Line IRT Sixth Avenue Line-тің орнын толтыру үшін жобаланған. 1924 жылы IND метроның ұсынылатын бағыттары туралы тізімін Нью-Йорк қаласының көлік басқармасына (BOT) ұсынды, ол бағдарламаны мақұлдады. Жолдардың бірі - Төртінші көшеден 53-ші көшеге дейінгі туннельдің бөлігі. Бұл жолдың бір бөлігін Хадсон мен Манхэттен темір жолының (H&M) Үстіне Хадсон құбырлары алып кеткен болатын. Нәтижесінде қала мен H&M арасындағы келіссөздер бірнеше жыл бойы жалғасты. IND және H&M 1930 жылы келісімге келді. Қала IND Sixth Avenue Line жергілікті жолдарын бұрыннан бар H&M түтіктерінің айналасына салуға және кейінірек H&M түтіктерінің астына IND үшін экспресс жолдарды қосуға шешім қабылдады. 1930 жылы БОТ ИНД жүйесінде салынатын 104 станцияның орналасуын анықтады. Бұл жоспар бойынша, Алтыншы даңғыл мен 50-ші көшеде жедел станция болуы керек еді. IND 1931 жылы сәуір айында 43-ші және 53-ші көшелер арасындағы Алтыншы даңғыл желісінің бөлігіне арналған жарнамалық сауда-саттықты бастады. 1935 жылдың сәуірінде инженерлер Алтыншы даңғыл желісінің Мидтаун бөлігін жоспарлауға кірісті. Қалалық үкімет жобаның құны 53 миллион долларды төлеу үшін корпоративтік акциялар шығарды, өйткені желі федералды Қоғамдық жұмыстар басқармасының қаражатына лайық емес еді. Бірінші келісімшарт, 40-шы және 47-ші көшелер арасындағы (Рокфеллер орталығы станциясының оңтүстігінде) 1935 жылдың қазан айында Рософ Брэдр Конструкциясына берілді. Қала әкімі Фиорелло Х. Ла Гардия 1936 жылы 23 наурызда Брайант Парктегі Алтыншы даңғыл метросының іргетасын қалады. Жобаның бірінші кезеңінде мердігерлер 46-шы көшеде компрессор зауыты мен шахта салды. 1936 жылдың қарашасында Джордж А. Флинн корпорациясы 47-ші және 53-ші көшелер арасындағы бөлімнің құрылысы үшін 4,616,476 долларлық келісімшарт алды. Жол 33-ші көшеден солтүстікке қарай (Рокфеллер орталығы станциясын қоса алғанда) төрт рельсті туннель ретінде салынған, бірақ сол көшеден оңтүстікке қарай тек екі рельс болды. Бұл жұмыстың басым бөлігі қазба жұмыстарын жүргізумен байланысты болды, бірақ метроның кейбір бөліктері қатты жыныстар арқылы бұрғылануы керек еді. Құрылысшылар сондай-ақ Алтыншы даңғылдың жоғарылатылған жерін немесе даңғылдағы түрлі коммуналдық желілерді бұзбау керек еді, ал алтыншы даңғылдың астындағы кейбір коммуналдық құбырлар мен сымдарды осы процесте ауыстыру керек болды. Қазба жұмыстары тәулігіне 24 сағат жүргізілді, жарылыс жұмыстары түнде жүргізілді. Жұмысшылар жақын маңдағы ғимараттарға немесе Алтыншы даңғылдың астынан өтетін және Нью-Йорк қаласының сумен жабдықтау жүйесінің негізгі бөлігі болған Кэтскилл акведуктына зақым келтіруден аулақ болу үшін шағын динамит зарядтарын қолданды. 33-ші көшеден солтүстікке қарай орналасқан бөлім 1937 жылдың қарашасына дейін көбінесе қазылып біткен. 47-ші - 50-ші көшелердің солтүстігінде, Central Park астындағы және Morningside Avenue бойымен 145-ші көшеге дейінгі болашақ кеңейтуге мүмкіндік беру үшін қоңырау шалу туннельдері салынды. Құрылмаған кеңейту Көлік басқармасының ұзақ мерзімді бағдарламасының бір бөлігі болды және 1940 жылдың тамызында 34,914 миллион долларға бюджеттелді. Құрылыс 1946 жылдан кейін басталады деп күтілді. Беллмоустылар станцияның солтүстік және оңтүстік жағында жергілікті және жедел жолдардан бөлініп, 53-ші көшеде аяқталатын туннельдермен аяқталды. Осы уақыт аралығында барлық экспресс пойыздар батысқа қарай Седьмая авеню станциясы мен Вашингтон Хайтс желісіне қарай бұрылды, ал жергілікті пойыздар шығысқа қарай Бесінші авеню / 53-ші көше станциясы мен Куинс бульвар желісіне қарай бұрылды.
1940-1960 жылдар
Станция 1940 жылы 15 желтоқсанда ашылды, ол IND Sixth Avenue Line магистральдық желісінің Батыс Төртінші көшеге дейінгі бөлігі ретінде ашылды. Ол кезде ол 47-ші көше, 50-ші көше, Рокфеллер орталығы деп аталды. Жолдың ашылған күні Рокфеллер орталығы станциясы алты жаңа станцияның ішіндегі ең көп жұмыс істейтін станциясы болды. Станцияның мезонинен 1230 Sixth Avenue және 30 Rockefeller Plaza жертөлелеріне байланыс бар еді. BB пойызы тек жұмыс күндері шұғыл уақытта ғана Sixth Avenue Line ортасындағы қаланың бір бөлігін 168th Street пен 34th Street Herald Square аралығында жүрді. Қала орталығының барлық бөлігі әрқашан D және F пойыздарымен қызмет көрсетті. 1949 жылдың басында БОТ пилоттық бағдарлама аясында станцияға автоматты аяқ киім шаю машинасы орнатылатындығын хабарлады. Тазалықты жақсарту үшін, BOT станцияның агенті кабинасына "гигиафон" орнатты; құрылғы мөлдір мембранадан құралған және микробтардың таралуын азайту үшін жасалды. Рокфеллер орталығы иесі Рокфеллер орталығы 1956 жылы Америка даңғылының 1271 мекен-жайында Time Life ғимаратын салуды жариялады. Осыған ұқсас өтпе жол Америка даңғылының 1285-ші көшесінің жертөлесінен, Time Life ғимаратының солтүстігінде салынған. 1958 жылдың ақпан айында Рокфеллер орталығы солтүстік мезонинді 20 жылға жалға алды, бұл кезең ішінде жалпы құны 2 миллион доллар болды. Архитекторлар Харрисон және Абрамовиц мезаннинді Рокфеллер орталығының жерасты сауда орталығындағы дүкендерге ұқсас дүкендермен қайта құру үшін жалдалды. Мезаниннің қайта жаңартылуы 1960 жылдың ақпанында Америка даңғылының 1271 жолына өту жолымен бірге аяқталды. Жұмысшылар қабырғаларға, төбелерге және бағаналарға ақ, сұр және қара түсті тақтайшалар орнатты. Рокфеллер орталығы станциясының солтүстігіндегі қоңыраулар 1962 жылға дейін пайдаланылмаған, ол кезде Нью-Йорк қаласының транзиттік басқармасы (NYCTA) Chrystie Street Connection бөлігі ретінде Алтыншы даңғыл желісін 57-ші көшеге дейін ұзартатынын мәлімдеді. Бұл жолдың құрылысы 13,2 миллион долларға кеткен. 1967 жылы Батыс Төртінші және 34-ші көшелер арасындағы экспресс жолдардың аяқталуымен B және D пойыздары Алтыншы даңғыл желісінде экспресс жүріп бастады. 57-ші көше станциясы 1968 жылы ашылды.
1970-ші жылдардан қазіргі уақытқа дейін
Америка даңғылының 1211, 1221 және 1251 көшелерінің құрылысы кезінде 1970 жылдардың басында әр ғимараттың жертөлесінен Рокфеллер орталығы станциясына дейін өту жолдары салынды. Жаңа өткелдер 1974 жылы аяқталды. NYCTA қосымша жолаушылар қозғалысын қамтамасыз ету үшін турникеттер мен баспалдақтарды орнатты, ал Рокфеллер орталығы инк. жақсартулар үшін төледі. Станцияға 1978 жылдан 1990 жылға дейін JFK Express қызмет көрсетті, ол тоқтатылды. 1990 жылы Метрополитен көлік басқармасы (МТА) 74 метро стансасын, соның ішінде Рокфеллер орталығы станциясын жаңартуға 730 миллион доллар жұмсайтынын мәлімдеді. 1994 жылы қаржыландыру тапшылығы кезінде мэр Руди Джулиани әкімшілігі станцияны жаңартуды кейінге қалдыруды ұсынды. Сол қазанда МТА Рокфеллер орталығы станциясын жаңарту жоспарларын белгісіз мерзімге кейінге қалдырғанын мәлімдеді. Станцияның жеребелік кабиналары 2005 жылдың мамыр айында жабылды, тарифтік жеребелер MetroCards-пен ауыстырылғаннан кейін; жолаушылардың сұрақтарына жауап беру үшін станцияның басқа жерлеріне агенттер орналастырылды. Бұл жеті басқа станцияда сынақтан өткен пилоттық бағдарламаның бір бөлігі болды. 2000-жылдардың ортасына қарай Нью-Йорк қаласының Транзит Жүргізушілер Кеңесі Рокфеллер орталығы станциясын жүйенің ең лас метро станцияларының бірі деп санады. Топ станцияның төбелері, қоқыстары, қабырғалары мен едендері лас, еденде су бар деп сипаттады. МТА қайтадан 2005-2009 жылдардағы капиталды бағдарламасының бөлігі ретінде станцияны жаңартуды ұсынды, бірақ бұл жоспарларды қаржыландырудың жетіспеушілігіне байланысты 2005 жылы кейінге қалдырды. 2008-2009 жылдары мезонин мен екі платформаның арасында лифттер орнатылды.
Жолдың орналасуы
Екі платформаның ең батыс жолын экспресс пойыздар, ал ең шығыс жолын жергілікті пойыздар пайдаланады. Бұл IND Queens Boulevard Line-мен деңгейлі қиылыстардан аулақ болу үшін, ол IND Sixth Avenue Line-мен осы станцияның солтүстігінде перпендикуляр. Нәтижесінде оңтүстікке қарай жүретін жолдар Нью-Йорк метросының дәстүрлі жергілікті экспресс жолдың керісінше, онда экспресс жол сыртта, ал жергілікті жол іште. Осы станцияның оңтүстігінде, 43-ші және 46-шы көшелер арасында желі үш туннельге бөлінеді: солтүстікке қарай екі жолдың қос жолды туннелі және оңтүстікке қарай екі жолдың әрқайсысы үшін екі бір түтік. Қала орталығындағы экспресс жол басқа үш жолдан жоғары көтеріледі және 43-ші көшеден шамамен 320 фут (98 м) солтүстікке қарай қала орталығындағы жергілікті жолдан жоғары өтеді. Жол 42-ші көшеде Брайант паркіне қарай екі бағытта да дәстүрлі орналасуға оралады, экспресс жолдардан тыс жергілікті жолдар болады. 47-ші көшедегі, 48-ші көшедегі, 48-ші және 49-шы көшелер арасындағы және 49-шы көшедегі мезонин бойымен төрт бағаны бақылау аймағы бар. Алтыінші даңғылдың батыс жағында 47-ші көшеден оңтүстікке қарай басқа ғимараттарға апаратын өткел бар.