Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Allach фарфор (алақ деп айтылады) a.k.a. Porzellan Manufaktur Allach 1935 және 1945 жылдар аралығында Германияда өндірілген. Бірінші жылы кәсіпорынды СС-ке тапсырады, ал Дахау концлагерінен мәжбүрлі еңбекпен қамтамасыз етеді. Негізгі назар нацистік режим үшін сәндік керамикаға аударылды. Компанияның логотипіне стильді СС рундары кірді. Кейде қыш құмыраның беттерінде компанияның аты емес, "Дес Вирцшафтс Вервальтунгс Шауптамс" деген атау жазылған. Керамик суретші, шебер қыш құмырашы және жазушы Эдмунд де Ваал Алах өнімдерін белгілеген СС-тің қос найзағай белгісін Германияның атақты Мейсен фарфор белгісінің екі қиылысқан семсердің ақылды транспозициясы ретінде сипаттайды. Ол фарфор бұйымдарын шығара бастады. Porzellan Manufaktur Allach порцелан фабрикасы 1935 жылы Мюнхенге жақын жердегі Allach шағын қалашығында жеке компания ретінде құрылды. 1936 жылы зауытты СС сатып алды. Арий мистикасына деген құмарлығымен танымал болған СС басшысы Генрих Гиммлер, Гиммлер көзінде герман мәдениетінің өкілі болатын өнер туындыларын өндіру үшін фарфор фабрикасын сатып алды. Аллах фарфоры Гиммлердің сүйікті жобаларының бірі болды және әр түрлі мүсіндерді (әскерлер, жануарлар және т.б.) шығарды. Ол Германияның шағын, бірақ табысты фарфор нарығында бәсекеге қабілетті. Бастапқыда уақытша нысан ретінде қарастырылған Дахау 1940 жылы Аллахтағы бастапқы зауыт жаңғыртылып, қайта ашылғаннан кейін де фарфор өндірісінің негізгі орны болып қала берді. Алахтағы фабрика керамикалық бұйымдар, мысалы, тұрмыстық керамика өнімдерін өндіру үшін қайта жабдықталды. Профессор Карл Дибич, Вафен СС-те Оберштурмбаннфюрер және Гиммлердің жеке маманы болды. Профессор Теодор Карнер (Дибичпен бірге) Германияның ең беделді фарфор суретшілерінің бірі болды. Кернер сонымен қатар Мейссен, Розентал және Хутшенройтермен жұмыс істеді. Алах - Мюнхенге жақын Дахаудың қосалқы лагері, Дахаудағы негізгі лагерден шамамен 16 км қашықтықта орналасқан. Маркус Смиттің "Дахау: тозақтың қасіреті" атты еңбегінде айтылғандай, Аллах лагері екі бөлікке бөлінген: біреуі - 3 000 яһуди тұтқынына, екіншісі - 6 000 яһуди емес тұтқынына арналған. Смит АҚШ әскерінің дәрігері болды, ол азат етілгеннен кейін тұтқындарға қамқорлық жасауды тапсырды. Ол 1945 жылы 22 сәуірде, лагерь босатылғанға дейін бір апта бұрын, тиф эпидемиясы Аллахқа жетпегенін жазды. Үшінші рейхтің құлдырауымен Алах фабрикасының жұмысы тоқтады. Аллах зауыттары 1945 жылы жабылды және қайта ашылмады.
Allach porcelain (pronounced 'alak') a. k. a. Porzellan Manufaktur Allach was produced in Germany between 1935 and 1945. After its first year of operation, the enterprise was run by the SS with forced labor provided by the Dachau concentration camp. The emphasis was on decorative ceramics —objets d'art for the Nazi regime. The company logo included stylized SS runes. Sometimes in place of the company name, the pottery markings mentioned the SS: "DES WIRTSCHAFTS VERWALTUNGSHAUPTAMTES". Ceramic artist, master potter and author Edmund de Waal describes the double lightning insignia of the SS that marked the Allach products as a clever transposition of Germany's famed Meissen porcelain mark of two crossed swords. he began the production of porcelain art. The porcelain factory Porzellan Manufaktur Allach was established as a private company in 1935 in the small town of Allach, near Munich, Germany. In 1936 the factory was acquired by the SS. Heinrich Himmler, the leader of the SS who was known for his obsession with Aryan mysticism, saw the acquisition of a porcelain factory for the production of works of art that would be representative, in Himmler's eyes, of Germanic culture. Allach porcelain was one of Himmler's favorite projects and produced various figurines (soldiers, animals, etc.) to compete in the small but profitable German porcelain market. Initially intended as a temporary facility, Dachau remained the main location for porcelain manufacture even after the original factory in Allach was modernized and reopened in 1940. The factory in Allach was retrofitted for the production of ceramic products such as household pottery. Prof. Karl Diebitsch, was an Obersturmbannführer in the Waffen SS, and Himmler’s personal referent on art. Prof. Theodor Kärner was (besides Diebitsch) one of Germany’s most prestigious artists in porcelain. Kärner also worked with Meissen, Rosenthal and Hutschenreuther. Allach was a sub camp of Dachau near Munich, located approximately 16 km from the main camp at Dachau. According to Marcus J. Smith, who wrote "Dachau: The Harrowing of Hell," the Allach camp was divided into two enclosures, one for 3,000 Jewish inmates and the other for 6,000 non Jewish prisoners. Smith was a doctor in the US military, assigned to take over the care of the prisoners after the liberation. He wrote that the typhus epidemic had not reached Allach until 22 April 1945, about a week before the camp was liberated. The fall of the Third Reich brought an end to the Allach factory. The Allach factories were shut down in 1945, and never reopened.
Бронзадан жасалған бұйымдар
Соңғы бірнеше жылда Франц Нагдың мүлкіне тиесілі бірнеше қола бұйымдар нарыққа шықты. Нагй Allach Porcelain компаниясының басқарушы директоры болды және әр бөлшектер 3-ші рейх кезінде де фарформен үлгіленді. Үш аталмыш үлгілер Обермайердің екі моделі - Фенсер мен Виктор, ал бұл сирек кездесетін Карнер бөлшегі SS Standard Bearer немесе SS Fahnenträger.
Over the last couple years several bronze pieces attributed the estate of Franz Nagy have come to market. Nagy was managing director of Allach Porcelain and each of the pieces were all modeled in porcelain as well during the 3rd Reich. The three noted examples included two of Obermaier's models the Fencer and the Victor, and this rare Karner piece the SS Standard Bearer or SS Fahnenträger.
Көркемдік тақырыптар
Аллахта жинақталатын бұйымдардың көпшілігі шаруалардың, тарихи тұлғалардың және ауылдық тақырыптардың идеалдастырылған бейнелерін ұсыну арқылы нацистік идеологияны күшейтті. 1939 жылы 52 635 Джулейхтер шығарылды, бұл Porzellan Manufaktur Allach-та өндірілген бір ғана бұйымның ең үлкен өндірісі.
The majority of items produced at Allach as collectibles bolstered Nazi ideology by presenting idealized representations of peasants, historical figures and rural themes. In 1939 52,635, Julleuchter were made, probably the largest production for any single item produced at the Porzellan Manufaktur Allach.
Соғыстан кейінгі жұмыстар
Франц Нагь Алахтағы зауытта өндірісті қайта бастаған болуы мүмкін, өйткені соғыстан кейінгі кейбір тас бұйымдар Алах белгісімен көрінді, онда СС белгісінің орнына Нагь деген N әрпі бар. Теодор Карнер Германияның АҚШ-тың бақылауындағы аймақтағы Эшенбахта жұмыс істеп жатқан кезде өзінің кейбір Аллах қалыптарын қайта қолданды.
Franz Nagy may have started production again at the factory in Allach because some post war stoneware pieces have been seen with an Allach mark that has the letter “N” standing for Nagy instead of the SS insignia. Theodor Kärner also reused some of his Allach molds while he was working at Eschenbach in the US controlled zone of Germany.