Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Герсфельд аббатшылығы - Гессендегі (бұрын Гессен-Нассау) Бад-Херсфельд қаласындағы, Гейза, Хаун және Фулда өзендерінің тұсымасында орналасқан маңызды бенедиктин императорлық аббатшылығы. Қазіргі уақытта бұл қираған үй-жайлар ортағасырлық фестиваль өткізу орны болып табылады.
Hersfeld Abbey was an important Benedictine imperial abbey in the town of Bad Hersfeld in Hesse (formerly in Hesse Nassau), Germany, at the confluence of the rivers Geisa, Haune and Fulda. The ruins are now a medieval festival venue.
Тарих
Герсфельд қаласын 744 жылы Бонифацийдің шәкірті Сент-Штурм құрған. Алайда ол сакстардың шабуылдарына ұшырайтын жер болғандықтан, оны Фулдаға көшірді. Кейінгі жылдары, шамамен 769 жылы, саксондықтарды франктар жеңгеннен кейін, Майнц архиепискобы Лулл Херсфельдте монастырды қайта құрды. Карл (жақында франк патшалық тажына ие болған) және басқа да игі ниеттілер оған игіліктерді ұсынды, ал 775 жылы оған Рейхсабтей "императорлық аббат" мәртебесін берді (яғни империяның аумағындағы аумақтық тәуелсіз хан аббат). Папа Стефан III оған епископтық юрисдикциядан босатуды берді. Көп ұзамай 1050 тері жері мен 150 монахтан тұратын қауымға ие болды. Мұнда құнды кітапхана жиналып, монастырь жылнамалары тұрақты сақталып, ол дін мен білім ордасы ретінде танымал болды. Х ғасырдың аяғында Херсфельд дәуірдің жалпы құлдырауынан зардап шекті, монастырлық тәртіп жеңілдетілді. 1005 жылы бұл рәсімді Готтард (кейіннен Хилдесхайм епискобы) реформалады, ал қауым мүшелері діни жаңғыру жұмыстарын жүргізу үшін орденнің басқа үйлеріне жіберілді. Инвеституралық дау кезінде Герсфельд папалыққа қарсы императорлық істің жағында болды. Император Генрих IV өзі жиі келіп тұратын, кейде әйелімен бірге; оның ұлы және мұрагері Конрад Италияның ұлы осы аббатханада туып, шомылдыру рәсімінен өткен. 11 ғасырдың соңғы онжылдығында аббатхана толықтай папаның ықыласына ие болды және ол ұзақ уақыт бойы өркендеуін жалғастырды. Герсфельд қаласы, қазіргі Бад-Херсфельд, аббатханадан тыс өсіп, өркендеп, өз тәуелсіздігін нығайтуға жеткілікті күшті болды және 1371 жылы ресми түрде Гессен ландграфтарының қорғауына ие болды.
Hersfeld was founded by Saint Sturm, a disciple of Saint Boniface, before 744. Because its location rendered it vulnerable to attacks from the Saxons, however, he transferred it to Fulda. Some years later, in or about 769 after the defeat of the Saxons by the Franks, Lullus, archbishop of Mainz, re founded the monastery at Hersfeld. Charlemagne (who had recently succeeded to the Frankish royal crown) and other benefactors provided endowments, and in 775 gave it the status of a Reichsabtei "imperial abbey" (i. e., territorially independent prince abbacy within the Empire). Pope Stephen III granted it exemption from episcopal jurisdiction. It soon possessed 1050 hides of land and a community of 150 monks. A valuable library was collected, the annals of the monastery were regularly kept, and it became well known as a seat of piety and learning. Towards the close of the 10th century, Hersfeld suffered from the general decline of the age, and monastic discipline became relaxed. In 1005, the observance was reformed by Saint Gotthard (afterwards Bishop of Hildesheim), and members of the community were sent out to other houses of the order to carry out in them the work of religious revival. During the Investiture Controversy, Hersfeld took the side of the imperial cause against the papacy. Emperor Henry IV himself visited it quite often, sometimes accompanied by his wife; and his son and successor son Conrad of Italy was born and baptized within the precincts of the abbey. In the last decade of the 11th century the abbey seems to have been fully restored to papal favour, and it continued to prosper for a long subsequent period. The town of Hersfeld, now Bad Hersfeld, grew up outside the abbey, and flourished, to the extent that it found itself strong enough to assert its independence, and in 1371 formally placed itself under the protection of the Landgraves of Hesse.
Жылнамалар
Аббатхананың жылнамалары, "Annales Hersfeldienses", ортағасырлық неміс тарихының маңызды көзі болып табылады.
The annals of the abbey, the "Annales Hersfeldienses", are a significant source of medieval German history.