Кіріспе

47-ші (Лондон) жаяу әскер дивизиясы - Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде құрылған және соғыс аяқталғанға дейін Ұлыбританияда қалған британдық әскердің жаяу әскер дивизиясы. 1939 жылдың наурыз айында Германияның елеулі әскери держава ретінде қайта пайда болуынан және Чехословакияны басып алғаннан кейін британдық армия аумақтық армиядағы (ТА) дивизиялардың санын ұлғайтып, қолданыстағы бөлімшелерді қайталады. 2-ші Лондон дивизиясы 1939 жылы тамызда 1-ші Лондон дивизиясының екінші желілік көшірмесі ретінде құрылды; оның батальондарының барлығы бастапқыда Лондонда орналасқан. Дивизия мотодивизия ретінде құрылды және толықтай мобильді болды, әдеттегі үш емес, екі жаяу әскер бригадасы болды. Бұл мақсат жауынгерлік қозғалысты арттыру, моторлы дивизиялардың қарсыластың майдан сызығындағы бұзылулар арқылы броньды күштерді тез арада ұстап алған аумақты нығайту үшін ұстап алуға мүмкіндік беру болды. Франция шайқасынан кейін моторлы дивизия тұжырымдамасы тасталды. Содан кейін дивизияға үшінші жаяу әскер бригадасы бөлініп, ол жаяу әскер дивизиясы болды. 1940 жылы қарашада ол 47-ші (Лондон) жаяу әскер дивизиясы болып қайта аталды. Дивизия Ұлыбританияда қалып, оқуды аяқтап, соғыс басталғаннан кейін он екі ай ішінде Францияға жіберіледі. Оның орнына, Дюнкерктен кейін дивизия стратегиялық маңызды жерлерді қорғау және шабуылға қарсы міндеттерді орындау үшін таратылды және елді шабуылдан қорғау үшін Уэльске көшірілді. 1941 жылдың басында ол Англияның оңтүстік жағалауына қарсы шабуылға қарсы міндеттермен ауыстырылды. Осы кезеңде дивизия Ұлыбританиядағы Британ армиясының барлық бөлімдеріне таралған оқу әдістерін жасақтады. 1944 жылы дивизияның кейбір бөлімдері Операция Бодигардқа, Операция Оверлордты қолдауға бағытталған алдау әрекеттеріне, сондай-ақ шабуылға дейін әкімшілік қызметтер көрсетуде көмек көрсетті. Дивизияның адам күші біртіндеп қысқарды, өйткені ол 21-ші армия тобының ішіндегі жауынгерлік құрылымдарды нығайтты. Дивизия 1944 жылдың тамызында таратылды. 1944 жылдың қыркүйегінде дивизия 47-ші жаяу әскер (резерв) дивизиясы болып қайта құрылды, ол таратылған 76-шы жаяу әскер (резерв) дивизиясының құрамына кірді. Дивизия, қазір оқу құрамасы, солдаттар бастапқы дайындықтан өткеннен кейін соңғы тактикалық және далалық жаттығуларды өткізуге жауапты болды. Бес апталық тағылымдамадан кейін сарбаздар шетелдегі әскери топтарға жіберіледі. 47-ші жаяу әскер (резерв) дивизиясы 1946 жылы Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін британдық қарулы күштерді демобилизациялау аясында таратылды және 1947 жылы ТА қайта құрылған кезде реформаланбады.

Өмірбаян

1930 жылдары Германия мен Ұлыбритания және оның одақтастары арасында шиеленістер пайда болды. 1937 және 1938 жылдардың аяғында Германияның Чехословакиядағы Судет жерін аннексиялау талабы халықаралық дағдарысқа әкелді. Соғыстан аулақ болу үшін британ премьер-министрі Невилл Чемберлен 1938 жылдың қыркүйегінде Германия канцлері Адольф Гитлермен кездесіп, Мюнхен келісімін жасады, онда Германия Судеттер аймағын өзіне қосатынын мойындады. Чемберлен келісімнің нәтижесінде келіспеушіліктерді бейбіт жолмен шешуді көздеген еді, бірақ екі ел арасындағы қарым-қатынас тез нашарлады. 1939 жылы 15 наурызда Германия Чехословакияның қалған жерлерін басып алып, келісім шарттарын бұзды. 29 наурызда Ұлыбританияның соғыс жөніндегі мемлекеттік хатшысы Лесли Хоре Белиша Территориялық армияның (ТА) күшін 130 000 адамнан 340 000 адамға дейін ұлғайтуды жоспарлап отырғанын мәлімдеді. Бұл жоспар бойынша, бірінші желі деп аталатын қазіргі ТҚ бөлімдері өз мекемелерінде жаңа қызметкерлерді қабылдады. Бұл мақсатқа аумақтық қызметкерлердің жалақысын көтеру, жұмысқа қабылдауды қиындататын жоғарылау шектеулерін жою, сапалы казармаларды салу және кешкі ас үлестерін арттыру арқылы қол жеткізілетін. Одан кейін бөлімдер жаңа бөлім құратын, ол кадрлардан екінші қатар деп аталатын. Бұл процесс "көшіру" деп аталды. 2-ші Лондон дивизиясы екінші саптық құралым ретінде құрылуы тиіс еді, ол бірінші саптағы 1-ші Лондон дивизиясының дубликаты. Әскердің өсуіне қарамастан, бағдарлама кеңейту және қайталау процесіне орталық басшылықтың жоқтығынан және ғимараттардың, жабдықтардың және нұсқаушылардың жоқтығына қатысты мәселелерден қиындады. Соғыс министрлігі екі рет жасақтау және қажетті ерлерді жалдау процесі алты айдан аспайды деп күткен. Сәуір айында шектеулі әскери міндеттілік енгізілді; сол кезде 34 500 ер адам, барлығы 20 жаста, тұрақты әскерге шақырылды, бастапқыда алты айлық оқудан өтіп, екінші саптың құрамына жіберілді. Бұл процесс ТА дивизияларының арасында әртүрлі болды; кейбіреулері бірнеше апта ішінде дайын болды, ал басқалары 1939 жылдың қыркүйек айының басында Германияға соғыс жарияланғанда аз жетістіктерге жетті.

Құрылу

Ресми нұсқаулардың жоқтығына байланысты жаңадан құрылған бөлімшелер нөмірлерді, стильдерді және атауларды еркін таңдады. 1-ші Лондон дивизиясы 4-ші Лондон жаяу әскер бригадасын 1-ші Лондон жаяу әскер бригадасының екінші желілік көшірмесі ретінде, ал 5-ші Лондон жаяу әскер бригадасын 2-ші Лондон жаяу әскер бригадасының екінші желілік көшірмесі ретінде құрды. Бұл жаңадан құрылған бригадалар 1939 жылы 24 тамызда белсенділікке келген және Шығыс командасына тағайындалған 2-ші Лондон дивизиясына тағайындалды. 2-ші Лондон бригадасының командасы бұған дейін 2-ші Лондон жаяу әскер бригадасының қолбасшысы болған генерал-майор Гарри Уиллансқа берілді. Құрылғалы 4-орындық Лондон бригадасы 11-ші және 12-ші батальондардан, Корольдік фюзилерлер және 2-ші батальоннан, Лондон ирландтық мылтықтан (Royal Ulster Rifles) құралған. 5-ші Лондон бригадасы 2-ші батальоннан, Король Вестминстерлер (Корольдік Корольдік мылтық корпусы), 2-ші батальоннан, Лондон шотландтарынан (Гордон Хайленджерс) және 2-ші батальоннан, Лондон мылтық бригадасынан (Мылтық бригадасы) құралған. Дивизияның Лондонмен байланысын көрсету үшін, құрама белгілері Сент-Мэри-ле-Боу шіркеуінің қоңырауларын білдірді. Дивизия мотодивизия ретінде құрылды, ол Британ армиясының бес дивизиясының бірі болды. Соғыстар аралығындағы британдық әскери доктринаның дамуы 1930 жылдардың аяғында үш дивизия түріне әкелді: жаяу әскер дивизиясы, мобильді дивизия (кейіннен бронедивизия деп аталды) және моторлы дивизия. Тарихшы Дэвид Френч жазғандай, "пехотаның басты рөлі - жаудың қорғаныс позициясына ену". Бұл мобильді бөлімдермен, содан кейін "мобильді бөлімдермен" "жедел түрде мобильді бөлімдермен басып алынған жерді бекітуді жүзеге асыратын" моторлық бөлімдермен пайдаланылатын болады, сондықтан "бұзуды" "бұзуға" айналдырады ". Френчтің айтуынша, моторлы дивизия "неміс армиясының моторлы және жеңіл дивизияларымен сәйкес келді. Бірақ ұқсастығы сол жерде ғана бітті". Неміс моторлы дивизиялары үш бригададан тұратын және тұрақты жаяу әскер дивизиясы сияқты толық жабдықталған; олардың кіші, жеңіл дивизиялары танк батальонын қамтыды. Британдық моторлы дивизия толықтай моторландырылған және барлық жаяу әскерін тасымалдауға қабілетті болды. Алайда, ол "әдеттегі жаяу әскер дивизияларынан" немесе олардың неміс әріптестерінен әлдеқайда әлсіз болды. Бұл үш бригаданың орнына екі бригададан, екі артиллерия полкіне және үш жаяу әскер дивизиясына байланысты болды.

Отандық қорғаныс

ТА дивизиялары Франциядағы Британдық экспедициялық күшін (БЭФ) жабдықтар қол жетімді болған кезде нығайту үшін толықтай орналастырылуы және 26 ТА дивизиясының соғыстың бірінші жылының соңына дейін орналастырылуы жоспарланды. Оның орнына дивизия Лондонның айналасына таралып, стратегиялық маңызды жерлерді, оның ішінде Лондон доктарын қорғауға жіберілді. Екінші дүниежүзілік соғыстың Корольдік фюзелиерлер тарихының авторы К. Норткотт Паркинсон 11-ші батальонның "соғыстың алғашқы оқ атуларының кейбіреулерін" атып жібергенін, ол оны күзетуге тағайындалған Уолтхам Абби жарылғыш заттары фабрикасының жанында кіріп келгендерге "шашты қоздырған" реакция жасағанын жазды. Жыл соңында дивизия оқу-жаттығу жұмыстарын жүргізу үшін Гертфордширге көшті. 1940 жылдың мамыр айында дивизияның көпшілігі Кембриджширге көшірілді, Лондонды қорғауға екі батальон қалды. Кембриджширде дивизия Шығыс командасының резервтік құрамына айналды, ол неміс әуе десанттарына қарсы қарсылық күш ретінде пайдаланылуға тиіс еді. Ішкі әскерлердің бас қолбасшысы генерал Уолтер Кирк Германияның Еуропадағы операциялары нәтижесінде Англияның шығысына шабуыл жасау қаупі төнгенін ойлап, жағалауды қорғауға бірнеше дивизияны жіберді. Бұл әрекеттің бір бөлігі дивизияны екі бригадалық топқа уақытша бөлуді қамтиды. Бірі 55-ші (Батыс Ланкашир) моторлы дивизиясын шығыс жағалауға толықтыру үшін Саффолк жағалауына көшті. Екіншісі Кембриджширде қалды, әскерлер әр түрлі міндеттерге тағайындалды, олар осал жерлерді қорғауды, қорғаныс позицияларын салуды және Корольдік әуе күштері (RAF) әуеайлақтарын қорғауды қамтиды. Қағаз жүзінде жаяу әскер дивизиясының құрамында 72 25 фунттық далалық оқ-дәрілер болуы керек еді. 31 мамырда дивизияда сегіз осындай заманауи қару, төрт бірінші дүниежүзілік соғыс дәуіріндегі 18 фунттық далалық қару және сегіз ұқсас дәуірдегі гаубица болды. Дивизияның моторлы дивизия рөлін атқару үшін қажетті автокөліктері болмаған және ол қатты азаматтық көліктерге сүйенуге мәжбүр болды. Франция шайқасындағы неміс жеңісі және Дюнкерк эвакуациясынан кейін BEF-тің оралуы нәтижесінде дивизия бастапқы ТА-ның орналасу кестесіне сәйкес шетелге орналастырылмады. Франция шайқасы аяқталғаннан кейін британдық армия науқаннан алған сабақтарын жүзеге асыруды бастады; бұл үш бригаданың айналасында стандартты дивизияны негізге алуды және моторлы дивизия тұжырымдамасынан бас тартуды қамтиды. Бұл процесс төрт екінші желілік аумақтық дивизияны бөлініп, сарқылып қалған құралымдарды нығайтуға және әрқайсысы екі бригададан тұратын армияның бес моторлы дивизиясын үш бригададан тұратын жаяу әскер дивизиясына ауыстыруға көмектесті. Осы процестің бір бөлігі ретінде 12-ші (шығыс) жаяу әскер дивизиясы таратылды және оның бөлімшелері оларды күшейту үшін басқа дивизияларға таратылды. 114-ші далалық полк, Корольдік артиллерия және 36-шы жаяу әскер бригадасының қалдықтары осы уақытта 2-ші Лондон дивизиясына тағайындалды. 36-ші жаяу әскер бригадасы Франция шайқасында ауыр зардап шеккеннен кейін қайта құрылды; ол көп ұзамай алынып тасталды және III корпусқа тағайындалды. 25-ші жаяу әскер бригадасы, ол BEF байланыс күштерінің желісінің бөлігі болды, содан кейін Францияда болған ұрыстар кезінде бірнеше дивизияға қосылды, 25 маусымда дивизияға тұрақты тағайындалды. Жаңадан құрылған Корольдік инженерлік компания, 222-ші, де дивизияның бір бөлігіне айналды. Тұрақты үшінші бригада мен қосымша артиллерия мен инженерлік бөлімшелер қосылғаннан кейін 2-ші Лондон дивизиясы жаяу әскер дивизиясына айналды. 1940 жылдың маусым айының соңында 2-ші Лондон дивизиясы Батыс командасына тағайындалды. Содан кейін ол 38-ші (Уэльстік) жаяу әскер дивизиясын босату үшін Оңтүстік Уэльске көшті, ол елдің шығысына қарай жылжи түсті. Лондонның атыс бригадасының соғыс тарихының авторлары А. Т. М. Дюран және Р. Х. В. С. Гастингс Германияның Уэльс арқылы Ұлыбританияға басып кіруі мүмкін емес болғанымен, "Британия аралдарына жау ниетпен келген соңғы шетелдік әскерлер Наполеон соғысы кезінде Фишгард қаласына келді" деп жазды. Уэльске көшірілгеннен кейін дивизияның кейбір батальондары Ұлыбританияның басқа бөліктеріне көшірілді. Мысалы, 11-ші Корольдік фюзельерлер Оңтүстік Уэльске қысқа уақыт орналастырылғаннан кейін Вурчестерширге көшті. Лондон шотландтары сияқты басқалары дивизиямен бірге қозғалмады, бірақ Стаффордширге көшіп барды, онда әуеайлақтар мен осал жерлерге күзет жаса�...

Жаратылысты тоқтату, оқу бөлімшесі және таратылу

1944 жылдың ортасына қарай ішкі қорғаныс міндеттеріне бөлінген бес төменгі дивизия - 38-ші (Уэльс), 45-ші, 47-ші (Лондон), 55-ші (Батыс Ланкашир) және 61-ші - жалпы саны 17,845 адамнан тұратын. Осы санының шамамен 13000-ы Францияда соғысқан 21-ші армия тобының орнына болды. Қалған 4800 адам әр түрлі себептермен, соның ішінде дайындықсыз немесе медициналық жағынан жарамсыз болғандықтан, шетелге қызметке жарамсыз деп танылды. Алты ай ішінде олардың 75 пайызы 21 армия тобын нығайтуға жіберіледі. 15 тамызда дивизияның қалған бөлігі таратылды; бұл процесс айдың соңына дейін созылып, дивизия мен оның бригадалары таратылды. 1944 жылы британдық армия адам күшінің өте аздығына ұшырады. Әскердің санын азайту және тиімділікті сақтау үшін мүмкіндігінше аз құралымда көп адамды біріктіру мақсатында Соғыс басқармасы бөлімдерді таратып, армияны қайта құрылымдауды бастады. Британдық жұртшылыққа таныс бөлім нөмірлері жалдау құндылығын ұстады және сақталуы керек деп саналды. Нәтижесінде 76-шы жаяу әскер (резерв) дивизиясы таратылды; оның GOC, Утерсон Келсо және оның штабы 1 қыркүйекте дивизияны 47-ші жаяу әскер (резерв) дивизиясы ретінде реформалады. Осы процестің бір бөлігі ретінде 76-шы 213-ші жаяу әскер бригадасы 140-шы болып қайта нөмірленді және 47-шіге тағайындалды. Сол сияқты 220-ші жаяу әскер бригадасы 76-дан 47-ге ауыстырылды және 1944 жылдың қарашасында 141-ші жаяу әскер бригадасы болып қайта аталды. Бұрын 9-шы бронетанктік дивизияның құрамына кіретін 7-ші жаяу әскер бригадасы да жаңа дивизияға тағайындалды. Негізгі және арнайы дайындықты бітірген сарбаздар қосымша дайындық үшін резервтік дивизияларға жіберілді. Осы әскерилер үш күндік жаттығуды бастамас бұрын, бөлім, взвод және рота деңгейінде бес апталық қосымша дайындықты өткізді. Сол кезде әскерлер басқа құрылымдарға қосылу үшін шетелге жіберілуге дайын болады. Оқу-жаттығу осылайша жүргізілді, бұл жауынгерлік құралымдарды жаңа жауынгерлерді даярлау қажеттілігінен босатты. Мысалы, 9-шы батальон, Дорсетшир полкі әскерилерді оқытты, содан кейін олар полк пен Корольдік Норфолк полкінің басқа батальондарына жіберілді. Дивизия соғыс кезінде осы рөлде болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Британ қарулы күштерін демобилизациялау кезінде таратылды және 1946 жылдың қаңтарында Утерсон Келсо зейнеткерлікке шыққан кезде жоқ болды. TA 1947 жылы 47-ші дивизияны қамтымайтын тоғыз дивизияның әлдеқайда кіші масштабында реформаланды.