Кіріспе

Венгриядан шыққан неміс дизайнері (1940 жылы туған) Питер Гычи (1 желтоқсан 1940 жылы Будапештте туған) (10 наурыз 2022 жылы Нидерландыда қайтыс болған) - Нидерландыда тұратын венгриялық неміс дизайнер.

Өмірбаян

Питер Гычи кең таралған аристократиялық отбасының баласы болып, Будапешттің әдемі ауданы Будадада өсті. Қызыл Армияның 1945 жылғы басып кіруінен кейін, оның әкесі қаза тапқаннан кейін, ол Пушта жазығындағы Васароснамани отбасылық меншігіне жіберілді, онда ол ауыл мектебінде оқыды. 1947 жылы Халықаралық Қызыл Крест оны Бельгияға бір жылға алып келді, онда француз тілін үйренді. Отбасылық меншігі тартып алынғаннан кейін ол Будапешттегі анасына оралып, бастауыш мектепті бітірді. 1954 жылдан бастап ол Паннонхалмадағы атақты монастырға қарасты бенедиктин орта мектебінде оқыды. 1956 жылы коммунистік режимге қарсы көтерілістің басылғаннан кейін ол анасы мен ағасымен бірге Вена арқылы Боннға қашып кетті. 1960 жылы ол "Abitur" (A деңгейі) алды және Аахендегі техникалық университетінде құрылыс инженериясы мамандығы бойынша сәулет өнері мамандығын оқыды. 1961 жылдан бастап ол белгілі неміс сәулетшісі профессор Рудольф Штайнбахқа көмекші болды, кейін пластикалық зерттеу институтында жұмыс істеді. Осы аралықта ол Парижде және Египеттің Калабша қаласында ЮНЕСКО-ның резервуардан антикалық қираған жерлерді құтқару жобасында жұмыс істеді. 1967 жылы Ахен қаласында архитектор мамандығын алып, әдеттегіден өзгеше мектеп ғимараттары туралы диссертациямен бітірді. 1968 жылдан 1972 жылға дейін төменгі Саксонияның оңтүстігіндегі Лемфордеде өмір сүрді. 1969 жылы ол Германия азаматы болды. Питер Гайчи үйленген және төрт баланың әкесі. 2022 жылдың 10 наурызында қайтыс болғанға дейін Нидерландының шығыс шекарасындағы Маас өзені маңында Бизельде өмір сүрді.

Дизайнер ретінде жұмыс істеу

Питер Гайчи - ХХ ғасырдағы бірнеше дизайнерлердің бірі, олар сонымен қатар иммигранттар болды, олардың ішінде Генри ван де Вельде, Марсель Брюер, Ханс Гугелот, Питер Мали және неміс және халықаралық дизайнына үлкен әсер етті. 1968 жылы ол оңтүстік Төменгі Саксониядағы Лемфордедегі Elastogran компаниясында жетекші лауазымда болды, онда ол полиуретаннан жасалған өнімдерді әзірлеуге жауапты болды. Компанияның иесі Готфрид Ройтер, Леверкузендегі Bayer компаниясының бұрынғы химигі, полиуретан өндірісі саласындағы сарапшы болды, ол бірнеше патентке ие болды. 1960 жылдары ол компаниялар тобын құрды (осы патенттер негізінде бірнеше жүз миллион неміс маркасының айналымы). 1968 және 1972 жылдар аралығында Питер Гайчи көптеген инновациялық дизайндарды жасады, бұл оны осы жылдардағы ең өнімді дизайнерлердің бірі ретінде танытты. 1970 жылы Лемфордедегі дизайн орталығы ашылды, ол Гичидің жобасына сәйкес салынған, толықтай полиуретаннан жасалған және өзінің түрінде бірінші болып табылды. Бұл Германияның алғашқы дизайн студияларының бірі болды, оның өнім дизайны мен техникалық даму арасындағы тығыз ынтымақтастығы пластмасса өнеркәсібінде бұрын-соңды болмаған. Бұл дизайн студиясы көптеген жаңа, модульді компоненттерді, мысалы баспаналарды, қасбеттік элементтерді, бірақ ең бастысы әр түрлі жиһаз түрлерін, олардың ішінде орындықтар, қабырғалы орындықтар, секциялық дивандар, үстелдер, сөрелер және кеңселер мен асханалар үшін пластикалық есіктер. Лицензиялар белгілі компанияларға берілді, оның ішінде Drabert, "die Vereinigten Werkstätten", Vitra (ол кезде әлі де Fehlbaum GmbH деп аталатын) және Beylarian АҚШ-та. Осылардың барлығынан бір ғана модель танымал болды: 1968 жылы шыққан das Gartenei, алғашқы шаршылы кресло. Дизайн орталығы 1972 жылы жабылып, кейіннен қиратылды. Рейтер өзінің компаниясын BASF компаниясына және полиуретан технологиясын ГДР-ге жасырын түрде сатты, онымен бірге Гартенейге берілді. Бұл Сенфтенбергтегі химиялық зауыттың оны белгісіз мөлшерде өндіргеніне әкелді. "Темір перде" құлағаннан кейін ол "Senftenberger Ei" ретінде қайта пайда болды, бұл көбінесе 90-шы жылдардың соңындағы өнер сахнасында Шығыс Германияның дизайны ретінде қате қарастырылды, онда ол өте қажет коллекционердің затына айналды, Питер Гайчи қазір өзінің қайта шығарылымын шығарады. 1972 жылы Виерсенде Ghyczy + Co Design компаниясын құрып, өзінің алғашқы жиһаз коллекциясын ұсынды. Ол пластмассадан металға көшірген құю техникасына негізделген. Ол көптеген жаңалықтарына, әсіресе шыны мен металлдарды біріктірудің жаңа әдісіне патент алды. Ол бұл әдісті "рамсыз" үстелдің жаңа түріне қолданды, ол жиі көшіріліп, бүкіл өнім желісінің негізі ретінде пайдаланылды. Ақырында, сонымен қатар патенттелген "каркассыз" сөре R03 пайда болды, ол ұзақ уақыт бойы көптеген жиһаз дүкендеріне плагиат ретінде жол ашыды. Питер Гайчи көптеген шамдарды жобалады, мысалы, MegaWatt сериясы және үстел шам MW 17, қисық, теңгерімді кестелі болат Rohr; дизайн тарихындағы әйгілі шығармаға ұқсайтын тағы бір "рамсыз" конструкция идеясы, " Freischwinger " , Март Стам және Людвиг Мис ван дер Роэ 1927 жылы ұсынған. Питер Гайчи көбінесе металл бөлшектерді құйды. Бұл әдіс оның пластикалық құймалармен алғашқы тәжірибелерінен алынған. 1974 жылы Питер Гайчи өзінің компаниясы Ghyczy Selection-ті Нидерландыға көшірді. 1985 жылы ол Свалменге көшіп келді, ол жерде ол бүгінге дейін сақталған.