Кіріспе
Францияда бенедиктиндер монастыры Лигуге абатшылығы, ресми түрде Лигуге әбатшылығы деп аталады, бұл Виен департаментіне қарасты Лигуге коммунасындағы француз бенедиктиндер монастыры. IV ғасырға жататын бұл қала Францияның ең ежелгі монастырлық негіздерінің бірі. Бастапқы аббатхана Француз төңкерісі кезінде қиратылған, қазіргі монастырлық қауым 1853 жылдан бастап, Солесмес қауымына жатады.
Ligugé Abbey, formally called the Abbey of St. Martin of Ligugé , is a French Benedictine monastery in the Commune of Ligugé, located in the Department of Vienne. Dating to the 4th century, it is the site of one of the earliest monastic foundations in France. The original abbey having been destroyed during the French Revolution, the current monastic community dates from 1853, and belongs to the Solesmes Congregation.
Бірінші негіз
Алғашқы монастырь 361 жылы Пуатье епискобы Гиларидің қорғанышы Мартин Турске ұсынған жерінде құрылған, кейін ол оған арналды. Бұл жер аббатхана туралы ерте жазбаларда "құлақталған" деп сипатталған, мысалы белгілі тарихшы Григорий Турскийдің есебі 591 жылы епископтық орынға өзінің алдыңғысын құрметтеу үшін аббатханаға зыярат жасаған. Қазіргі қазба жұмыстары бұл жерде Галло-рим вилласын анықтады. Бастығының беделі жаңа монастырға көптеген шәкірттерді тартты. Монахтар бастапқыда әрқайсысы өзінің locaciacum (кішігірім үйі) -де, Египеттің шөлейт аталарының үлгісіне сәйкес өмір сүрді, бұл атау кейін Лигугеге айналды. Алайда Мартин Турдың епископы болып, сол қаладан аз жердегі Мармутьеде монастырь құрғанынан кейін Лигуге атақ-даңқы біршама төмендеді. Мартиннің Лигуге абаттарының орынбасарлары арасында кейіннен әбат лауазымынан бас тартып, жерлеуші болған Савин, әбат Урсин, оның тұсында монах Қорғаушы белгілі "Scintillarum Liber" жинағын құрастырған. Сарацендердің басып кіруі, Аквитания герцогтарының ертедегі каролингтермен соғыстары және ақырында норманның басып кіруі - бұл монастырды жойып жіберуге жақын апаттар. 11 ғасырда ол Майлзайс абатханасына қарасты тәуелді монастырь дәрежесіне дейін төмендеді. 1003 жылы Лимож қаласының Адалемодасы, Пуатье графының әйелі, Аквитания герцогы Вильгельм V, оның негізін қалаушы, Сент-Мартинге арналған ғибадатхананы қайта құру арқылы қайта жанданды. 1359 жылы ағылшын әскерлері монастырды басып алғанға дейін және ағылшын әскерлеріне көмек көрсету үшін аялдама нүктесіне айналудың алдын алу үшін француз күштерінің оны жойғанға дейін ғибадатхана діни саяхат орны ретінде танымал болды. 1501 жылы монастырь ең төменгі деңгейге жетті, ол commendam-те өткізілетін бенефис болды. Алғашқы мақтаулы приор, әдебиеттің үлкен қамқоршысы және Рабле досы Джеффри д'Эстисак қазіргі шіркеуді салдырды, бұл әсем құрылым, бірақ ол орнын басқан ежелгі базиликадан әлдеқайда кіші. Рабеля біраз уақыт монастырьдің қонағы болды, ол осы кезеңді өзінің алғашқы шығармаларын редакциялауға пайдаланды.
Екінші негіз
1849 жылы кейін кардинал болған Луи Эдуард Франсуа Дезире Пье Пуатье епискобы болды. Ол француз бендиктин қауымын қайта құрушы Проспер Геранжердің жақын досы болды және 19 қарашада 1853 жылы монастырдағы монастырлық өмірді қалпына келтіруді ресми түрде мақұлдады. Бес күннен кейін, төрт монахтан тұратын шағын қауым Солесмес аббатшылығынан келді, оларды абат Геранжер басқарды және Лигугеге қоныстанды. Бұл Сользместің алғашқы қызы болды. Бастапқыда осы аббатханаға тәуелді болған монастырь, жаңа негізді 1864 жылы Папа Пий IX тәуелсіз аббатхана дәрежесіне көтерді, ал Геранжер Леон Бастидті оның бірінші абысы етіп тағайындады.