Кіріспе

Боливиялық социалистік фаланга (lang es) - 1937 жылы құрылған Боливияның саяси партиясы. Бұл фашизмнен шабыт алған оңшыл партия. Бұл 1954 және 1974 жылдар аралығында елдің екінші ірі партиясы болды. Содан кейін оның жақтастары үкімет қолдаған генерал Хуан Переданың (1978) әскери кандидатурасына және әсіресе бұрынғы диктатор Уго Банцердің АДН партиясына қарай ығысты.

Құрылыс және ерте дамуы

Чилиде сүргіншілер тобы (олардың ішінде Оскар Унгага де ла Вега болды) құрған ФСБ бастапқыда испан фалангизмінен шабыт алды. Алайда, ол реформашыл болды, өйткені ол қолданыстағы (негізінен олигархиялық) әлеуметтік және саяси тәртіпке үлкен өзгерістер енгізуді ұсынды. Бұл оны басқа революциялық қозғалыстардың аясына көбірек әкелді, мысалы, Виктор Паз Эстенссороның Революциялық ұлтшылдық қозғалысы (МНР), ол 1952 жылғы революцияны бастағаннан кейін билікке келді. Шын мәнінде, ФСБ алғашқыда МНР коалициясына енгізілген, бірақ соңғы сәтте кері бұрылды. 1940 жылдары аздаған қозғалысқа айналған "Фаланга" 1952 жылғы революция жеңісінен кейін бұрынғы жер иелері мен Боливияның басқа да элита мүшелерінің үлкен қолдауына ие бола бастады, ол биліктегі МНР-дің негізгі оппозициялық партиясына айналды. Олардың арасында жоғары оқу орындарының студенттері де бар еді. Бұл қозғалыстың негізі ұяшық жүйесіне негізделген, сондықтан кейбір нақты аймақтарда, атап айтқанда Ла-Паста және Санта-Круста күшейді, бірақ Кочабамбадағы шаруаларды жеңу әрекеті нәтижесіз болып, партияның өсуіне зиян келтірді. Саяси қызметтен басқа, ФСБ үкіметтің бірнеше кішігірім көтерілістеріне қатысқан, 1959 жылы сәуірде ФСБ қысқа уақытқа елорданың бір бөлігін ұстаған көтеріліске ұласты. Бұл жағдай әскер тарапынан басылып, елу адам жауынгерлік соғыста қаза тапты, оның ішінде Унзаганың өлімі өз-өзіне қол жұмсау деп ресми түрде жарияланды.

Сайлау нәтижесі

Партия 1951 жылғы президенттік сайлауда соғыс батыры генерал Бернардино Бильбао Риоханың кандидатурасын қолдады. Бильбао дауыс берудің 11 пайызын жинады, кейін ол кандидат ретінде қайта оралды. Бұл сайлауларда МНР және ФСБ сияқты жүйеге қарсы партиялар біріктірілген көпшілікке ие болды, бірақ МНР-ге 1952 жылғы революцияға әкелген олигархия атынан әскери араласу арқылы билікке келуіне жол берілмеді. Боливияның дәстүрлі партияларының құлдырауымен ФСБ елдегі жетекші оппозициялық күш болды. Оскар Унзага 1956 жылы ФСБ-ның президенттік сайлауына жетекшілік еткен партияның талассыз басшысы болды. Ол сайлауда 15% дауыс жинады, бұл көптеген адамдар күдікті деп санайды, себебі үкімет қолдаған кандидатқа үлкен мемлекеттік қолдау болды, Ернан Силес Зуазо. ФСБ 1959 жылы Унзаганың өлтірілуінен кейін қарқын жоғалтты.

Кейінгі дамуы

Únzaga қайтыс болғаннан кейін, ФСБ-ның негізгі бағыты Марио Гутьеррес басшылығына өтті. партиясының 1960 жылғы сайлаудағы кандидаты. 1964 жылғы төңкерістен кейін әскерилер билікке оралғаннан кейін МНР-дің кезегі келді, ал ФСБ-ның табысы қайтадан көтеріліп бара жатқан сияқты. ФСБ енді пайда болатын христиандық демократиялық үрдіспен одақтасуға тырысты және өзінің назарын Санта-Круз департаментіне аударды. Христиан-демократиялық қоғамдастықтың өкілі ретінде ол 1966 жылғы президенттік сайлауда генерал Бернардино Бильбао Риоханың кандидатурасын қолдады, бірақ биліктегі фракциядан Рене Барриентос жеңіске жетті. Шынында да, Гутьеррес көп жылдар бойы Банзерге сыртқы қатынастар министрі болып қызмет етті. Осы кезде ФСБ өзінің ұстанымын біршама өзгертіп, әскери консервативті партияға айналды. Алайда 1974 жылы Банзер саяси партияларсыз таза әскери режим орнатуды шешкен кезде партия үкіметтен шығарылды. Осы арада Банзердің төңкерісіне қарсы шыққан ФСБИ-ді жаңа үкімет бас тартты.