Кіріспе

Боливия көпұлттық мемлекетінің саяси жүйесі

Боливия саясаты президенттік өкілдік демократиялық республика аясында жүзеге асырылады, онда президент мемлекет басшысы, үкімет басшысы және көппартиялық жүйенің басшысы болып табылады. Атқару билігі үкімет тарапынан жүзеге асырылады. Заң шығару билігі үкіметке және парламенттің екі палатасына берілген. Сот және сайлау салалары атқару және заң шығару билігінен тәуелсіз. 2014 жылғы Боливиядағы жалпы сайлаудан кейін ұлттық парламенттегі орынның 53,1%-ын әйелдер құрады, бұл көрсеткіш халық арасындағы әйелдер үлесінен жоғары.

Тарих

Боливиядағы консерваторлар мен либералдар арасындағы азамат соғысы 1899 жылы либералдардың жеңісімен аяқталды; 1920 жылға дейін жалғасқан либералдық дәуір басталды. Осымен бірге қоғамдық білім беру жүйесі дамыды және орташа антиклерикализм пайда болды: 1906 жылы католицизм мемлекет тарапынан мойындалған жалғыз дін мәртебесін жоғалтты, ал 1911 жылы азаматтық неке енгізілді. Алайда, боливиялық либерализм жаңа қалайы байларының мүдделерімен келісу үшін прогрессивтік сипатын жоғалтты (либералдық дәуір кейде қалайы дәуірі деп те аталады, себебі қалайы өндірісі едәуір артты), сондай-ақ жер иелері мен әскердің де ықпалы өсті. Элой Альфаро басқарған 1895 жылғы Эквадордың либералдық революциясының үлгісімен шабыттанған жаңа либерализм республикалық партия құрып, либералдық олигархияның үстемдігіне қарсы әлеуметтік мәселелерді көтерді.

Конституция

Боливияның қазіргі конституциясы 2009 жылы референдум арқылы қабылданды және біртұтас, діни бейтарап мемлекет құрылысын көздейді.

Атқарушы билік

Президент халықтың тікелей дауысымен бес жылға сайланады. Кандидатқа сайлауда жеңіске жету үшін абсолютті көпшілік немесе 40% дауыс және 10 пайыздық артықшылық қажет. Егер бірінші дауыс беруде ешқандай кандидат сайланбаса, президентті екінші дауыс беруде бірінші дауыс беруде ең көп дауыс алған екі кандидаттың арасынан сайлайды. 1997 жылы Уго Банцер президент болып сайланды. Ұлттық сайлауда ешбір кандидаттың дауысы халықтың 50 пайызынан аспағанмен, Банцер 1997 жылғы 5 тамызда басқа партиялармен «мегакоалиция» құрғаннан кейін конгресс сайлауында жеңіске жетті. Ол 1997 жылдың тамызында отставкаға кетті, ал оның орнына вице-президент Хорхе Кирога тағайындалды. 2002 жылдың тамызында ұлттық сайлаудың жеңімпазы Гонсало Санчес де Лозада Конгресс арқылы президент болып сайланды, ол 84–43 дауыспен Эво Моралеске қарсы жеңіске жетті. 2003 жылдың қазанында президент Гонсало Санчес де Лозада отставкаға кетті, ал оның орнына 2005 жылдың маусымына дейін елді басқарған вице-президент Карлос Меса тағайындалды. Оның орнына Жоғарғы соттың төрағасы Эдуардо Родригес уақытша президент міндетін атқарды. Алты айдан кейін, 2005 жылдың 18 желтоқсанында кока өсірушілердің көшбасшысы Эво Моралес президент болып сайланды. 2009 жылдың 25 қаңтарында сайлауды бақылаушылар тобы ретінде Еуропарламент депутаттары Боливиядағы конституциялық референдумды бақылады, ол аборигендерге көбірек билік берді. Қатаң күрес жүрген референдум президент Эво Моралеске қайта сайлануға мүмкіндік беру, табиғи газды мемлекеттік бақылауға алу және адамдардың иелене алатын жер көлеміне шектеулер сияқты бірқатар маңызды реформаларды қарастырды.

Министрліктер

Боливияда қазіргі уақытта атқару билігінде жиырма бір министрлік бар. Осы министрліктердің басшылары үкімет құрайды.

Заң шығарушы билік

Екі палаталы Көпұлттық Заң шығарушы Ассамблея Сенаторлар палатасынан (36 орын; мүшелері партия тізімі бойынша пропорционалдық өкілдікпен бес жылдық мерзімге сайланады) және Депутаттар палатасынан (130 орын; 70-і сайлау округтерінен тікелей сайланады, 63-і партия тізімі бойынша пропорционалдық өкілдікпен сайланады, ал 7-і көптеген облыстардың жергілікті халықтарымен бес жылдық мерзімге сайланады) тұрады.

Көпұлтты Конституциялық сот

2011 жылдың қазан айында сайланған Көпұлтты Конституциялық соттың мүшелері: Лигия Веласкес, Мирта Камачо, Мелви Андраде, Зораида Чанес, Гуальберто Куси, Эфраин Чоке және Рудди Флорес. Сайланған қосалқы мүшелер: Изабель Ортуньо, Лидия Чипана, Марио Пакосильо, Катия Лопес, Хавьер Арамайо, Мириам Пачеко және Ромми Колке.

Жоғары Сот

2011 жылдың қазан айында сайланған Жоғарғы Сот мүшелері: Марица Сунтура (Ла-Паз департаменті), Хорхе Исак фон Борриес Мендес (Санта-Круз), Ромуло Калле Мамани (Оруро), Пастор Сегунд Мамани Виллька (Потоси), Антонио Гидо Камперо Сеговия (Тариха), Гонсало Мигель Хуртадо Заморано (Бени), Фидель Маркос Тордоя Ривас (Кочабамба), Рита Сусана Нава (Тариха) және Норка Наталия Меркадо Гусман (Пандо).

Агроэкологиялық сот

2011 жылдың қазан айында сайланған Агроэкологиялық соттың мүшелері (жалпы алған дауыстар саны бойынша ретімен): Бернардо Хуарачи, Дейси Виллагомес, Габриела Армихо Паз, Хавьер Пеньяфиель, Хуан Рикардо Сото, Лусио Фуэнтес және Йола Паукара. Сайланған қосалқы мүшелер: Изабель Ортуньо, Лидия Чипана, Марио Пакосильо, Катия Лопес, Хавьер Арамайо, Мириам Пачеко және Ромми Колке.

Сайлау тармағы

Боливия үкіметінің сайлау тармағы, ресми түрде Плуринационалды сайлау органы, 2010 жылы Ұлттық сайлау сотын алмастырған тәуелсіз үкіметтік тармақ. Бұл тармаққа Жоғары сайлау трибуналы, тоғыз облыстық сайлау трибуналдары, сайлау судьялары, сайлау үстелдерінде анонимді түрде таңдалған қазылар алқасы және сайлау нотариустары кіреді. Вильфредо Овандо жеті мүшеден тұратын Жоғары сайлау трибуналының төрағасы. Оның жұмысы Конституциямен бекітіліп, Сайлау режимі туралы заңмен (2010 жылы қабылданған 026 заң) реттеледі. Осы органның алғашқы сайлаулары 2011 жылдың қазан айында өтетін елдегі алғашқы сот сайлауы және 2011 жылы күтілетін бес муниципалитеттегі арнайы сайлаулар болады.

Жергілікті билік

Боливия тоғыз департаментке (departamentos, жекеше – departamento) бөлінеді: Чукисака, Кочабамба, Бени, Ла-Пас, Оруро, Пандо, Потоси, Санта-Крус, Тариха. Боливияның тоғыз департаменті 1995 жылғы Әкімшілік децентрализация заңы арқасында кеңейтілген тәуелсіздік алды. Департаменттік тәуелсіздік 2005 жылдың 18 желтоқсанында департамент әкімдері, яғни префекттердің тұңғыш халық сайлауымен одан әрі артты. Департаменттерді сайланған губернаторлар (2010 жылға дейін префекттер; ал 2005 жылға дейін президент тағайындаған) және тәуелсіз сайланған Департаменттік заң шығару жиналыстары (2010 жылға дейін; Департаменттік кеңестер) басқарады. Боливия қалалары мен кенттері тікелей сайланған әкімдер мен кеңестермен басқарылады. Әкімдер мен кеңестердің сайлауы соңғы рет 2010 жылдың 4 сәуірінде өтті, олар бес жылдық мерзімге сайланды. 1994 жылдың сәуірінде қабылданған Халық қатысуы заңы ұлттық кірістің маңызды бөлігін муниципалитеттерге дискрециялық пайдалану үшін бөлуге мүмкіндік берді, бұл бұрын назардан тыс қалған қауымдастықтарға өз мүмкіндіктерін жақсартуға мүмкіндік берді.