Кіріспе

Мошченица (Жупа Мошченица) - Мошченица муниципалитеті Мошченица Драга ауданындағы ауыл, Приморье Горски Котар округінде, Истрия түбегінде, Опатияға жақын жерде, Хорватия. Бұл Моšćenička Draga-дан 173 метр биіктікте орналасқан тас үйлер мен тар көшелер бар типтік төбе басындағы ауыл. Мошченицеден Кварнер шығанағы мен Риекаға және Крк пен Крес аралдарына тамаша көрініс бар. Ауыл Моšćenička Draga-ға жолмен және 750 сатымен байланысты, олар Sv. Иван жағажайдан ауыл орталығына дейін. Ежелгі Андрей шіркеуінен басқа жерлерді жергілікті этнографиялық мұражай мен ескі зәйтүн өндіру фабрикасы қамтиды. Қала әдетте сыртқы қабырғалары бекініс қабырғалары ретінде жұмыс істейтін үйлерден тұратын сыртқы қабырғалары бар концентрикалық тұрғыдан жасалған қоныс ретінде салынған. Мұндай үйлер бір-біріне жақын орналасқан, оларды тар көшелер бөліп, кейде жабық жолдармен жалғастыратын. Ортағасырлық құрылыстың көп бөлігі әлі күнге дейін көрінеді.

Тарих

Оның тарихы ерте заманнан басталады, Либурниялықтар осында қоныстанған. Олар жүзуге арналған қайықтармен танымал болған малшылар мен теңізшілер еді. Истрияны римдіктер б.з.д. 177 жылы екі әскери науқаннан кейін жаулап алды, бұл аймақты Далмация провинциясының бөлігі Либурния деп атады. VI ғасырдың соңында хорваттар келіп, 620 жыл шамасында Либурнияда алғашқы тұрақты қоныстарын құрды. 789 жылы Қысқа Пипиннің тұсында Истрияны франктар басып алды, бірақ Либурния Хорватия мемлекетінің құрамына енді. Бұл мемлекет құлаған кезде Либурния және сонымен қатар Мошченица Киелі Рим империясының құрамына кірді. Ауыл алғаш рет 1374 жылы германия тілінде жазылған граф Угона Дуинаның өсиетінде өз жарғысы бар тәуелсіз қауым ретінде аталды. Мощенце тағы да аталды, бұл жолы глаголиттік жазуда, Мощенце мен Кошляк арасындағы шекараны белгілейтін құжатта. Мошченицаны поляк епископтары, Дуина графтары, содан кейін Вальсе графтары басқарды. Мошченице Вальс графтары өздерінің меншігін оған берген кезде Киелі Рим императоры Фредерик III-ге қарады. 1637 жылы Мошченицеге өз қалалық статусы берілді. Сол жылы қала Риека иезуиттерінің иелігіне берілді. Бұл 1773 жылы аяқталды. Қысқа уақыт ішінде 1801-1813 жылдары Шёнбрунн келісім-шарты бойынша Мошченица Наполеонның Иллирия провинцияларының бір бөлігі болды, сондықтан ол номиналды түрде Француз империясының бөлігі болды. 1813 жылы француз әскерлерін австриялық әскерлер қуып шыққаннан кейін, Мошченице Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғанға дейін Австрия империясының құрамына кірді. 1896 жылы Мошченице Австрия провинциясының құрамына кіретін дербес муниципалитетке айналды.

Әндір шіркеуі

VIII ғасырда, хорваттардың христиандыққа айналуы кезінде кішкентай шіркеу болған. 1200-1300 жылдар аралығында жаңа шіркеу салынды. Тек роман стиліне тән лонгобард шіркеуінің мұнарасы және шіркеудің ішінде төрт бағанды хордың астындағы қабырға ғана сақталған. Бұл шіркеу 14 ғасырдың басында құрылған. Барлық діни кітаптар глаголиттік тілінде жазылған. ХХ ғасырдың екінші жартысында ғана литургия хорват тілінде жазылды. Шіркеу 1640 жылы көтерілген орталық нефтен және 1785 және 1795 жылдар аралығында қосылған төменгі төбелері бар екі бүйірлік өткелдерден тұрады. Орталық құрбандық үстелі 18 ғасырдан басталады. Оның бес мәрмәр мүсінін падуандық суретші Жакопо Контьери ойлап тапқан. Олар (сол жақта) иезуиттер орденінің негізін қалаушы Лойолалық Игнатийді, (оң жақта) Непомуктың богемиялық Иоаннды және (жоғарыда) екі періште мен қайта тірілген Мәсіхті бейнелейді. Алтаның артындағы суретте X пішінді айқышқа ілінген елші Әндірдің бейнесі бар. 1620 - 1705 жылдары жаңғақ қаноникалық хорлары қосылды. Хордың үстіндегі фрескаларды 1942 жылы (Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде) итальяндық сарбаз Кармин Висинтини қосты. Екі жақтағы құрбандық үстелдері Розарийдің біздің ханымға (Сеннаның Санкт-Доминик және Санкт-Катерина мүсіндерімен) және Санкт-Францискке арналған. Ауызша сөре 1791 жылдан бастап салынған, ал барокко стиліне тән шомылдыру рәсімінің фонты 18 ғасырдың басында қосылған. Хордың астында XVII ғасырдан бері қаланған ескі Санкт-Петер мүсіні орналасқан. Ол жеке үйден шіркеуге көшірілді. Қазіргі орган 1847 жылдан бастап, 1658 жылғы ескі органды алмастырды және 1997 және 1998 жылдар аралығында қалпына келтірілді.