Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фрайберг-ам-Неккар () - Германия Федеративтік Республикасының Баден-Вюртемберг жерінде орналасқан Людвигсбург ауданындағы қала. Ол Некардың сол жағалауында, Штутгарттан солтүстікке қарай 18 км және Людвигсбургтен солтүстікке қарай 4 км жерде орналасқан.
Freiberg am Neckar is a town in the district of Ludwigsburg, Baden Württemberg, Germany. It is situated on the left bank of the Neckar, 18 km north of Stuttgart, and 4 km north of Ludwigsburg.
Әкімшілік құрылым
Фрайберг-ам-Неккар қаласы бұрынғы үш дербес ауылдан тұрады: Бейхинген-ам-Неккар, Гейсинген-ам-Неккар және Хеутингейм. Бұрынғы Бейхинген-ам-Неккар муниципалитеті Бейхинген-ам-Неккар ауылы мен броддерхаустың тасталған ауылын қамтыды. Бұрынғы Гейтингейм муниципалитеті Гейтингейм ауылы мен Хаус Розенаудан, сондай-ақ Кастеннектің тасталған қамалынан тұратын.
The town of Freiberg am Neckar consists of the three former independent villages of Beihingen am Neckar, Geisingen am Neckar and Heutingsheim. The former municipality of Beihingen am Neckar comprised Beihingen am Neckar village and the abandoned village of Bruderhaus. The former municipality of Heutingsheim consisted of Heutingsheim village and Haus Rosenau as well as the abandoned castle of Kasteneck.
Орналасқан жері
Фрайберг-ам-Неккар қаладан солтүстікке қарай Неккар өзенінің бұрылысы мен оңтүстік пен батысқа қарай таулар арасында орналасқан. Бұл қала аймағының табысты, оңай қолжетімді шетіндегі әдеттегі провинциялық қала. Қала көрінісінде жеке тұрғын үйлер мен шағын пәтер блоктары бар тұрғын үй аумақтары, сондай-ақ көлік қозғалысы мен сауда аймақтары көрсетілген. Оны А 81 автокөлік жолы бөліп жатыр. Қаланың төбелеріндегі құнарлы балшық топырақтарды ауыл шаруашылығын қарқынды пайдалану үшін пайдалануға болады, ал шаруашылықтар қаладан тыс жерлерде өсіріледі. Қаланың үстіндегі төбелерден Некар аймағының кең панорамалық көрінісі, Хоэнасперг пен Стромбергке және Мурр мен Ботвар аймағының аңғарлары мен төбелеріне қарай. Алайда бұл көріністерді Лудвигсбург Хохенек электр қосалқы стансасынан сәуле шашып, жерді қиып өтетін электр бағаналары бұзады.
Freiberg am Neckar lies between the bend in the River Neckar to the north of the town and the hill ranges to the south and west. It is a typical provincial town within the prosperous easily accessible periphery of a city region. The townscape shows residential areas with detached houses and small blocks of flats, as well as traffic areas and commercial areas. It is divided by the A 81 motorway. The fertile silt soils in the hills around the town lend themselves to intensive agricultural exploitation, and farms are situated on the fields and orchards outside the urban areas. From the hills above the town there are wide panoramic views of the Neckar region, towards Hohenasperg and Stromberg, and the valleys and hills of the Murr and Bottwar region. These views are, however, somewhat spoilt by electricity pylons crossing the landscape that radiate from the electrical substation Ludwigsburg Hoheneck.
Муниципальдік тарих
Фрайберг-ам-Неккар 1972 жылы 1 қаңтарда Бейнген-ам-Неккар, Гейзинген-ам-Неккар және Хетингейм ауылшаруашылық қауымдастықтарының ерікті бірлестігі арқылы құрылды. Қалаға 1982 жылдың 1 қаңтарында жарғы берілді. Жаңа атау және қаланың гербі 1534 жылдан 1569 жылға дейін Бейнгеннің қамалы мен приходтың көп бөлігін ұстаған Фрейбергтің тұқым қуалаушы барондарының отбасы атына негізделген.
Freiberg am Neckar was created on 1 January 1972 by the voluntary association of the three originally agricultural communities of Beihingen am Neckar, Geisingen am Neckar and Heutingsheim. The town was given its charter on 1 January 1982. The new name and coat of arms of the town was based on the family name of the hereditary barons of Freyberg, who held the castle and most of the parish of Beihingen from 1534 until 1569.
Дін
Протестанттық реформациядан кейін қазіргі Фрайберг қаласының аумағындағы халықтың көпшілігі Вюртемберг билеушілерінің жарлығы бойынша протестанттық дінге берілді. Осылайша әр үш ауданда протестанттық қауым бар. 1954 жылдан бері мұнда Рим-католик шіркеуінің де шіркеуі бар. Сонымен қатар, методист, мормон және жаңа апостол қауымдары бар. Халықтың шамамен 25,5% -ы католик, ал 44,5% -ы протестант.
After the Protestant Reformation, most of the population within the area of the modern town of Freiberg adhered to the Protestant faith as decreed by the rulers of Württemberg at the time. Thus in each of the three boroughs there is still a Protestant congregation. Since 1954, there has also been a Roman Catholic parish. In addition, there are Methodist, Mormon and New Apostolic communities. About 25.5% of the population is Catholic, and 44.5% are Protestants.
Халық статистикасы
1810 жылы Бейхингеннің 692 тұрғыны, Хаутингеймнің 566 тұрғыны, Гейзингеннің 438 тұрғыны болды, олардың жалпы саны 1696 адам болды. 1900 жылы жалпы халық саны 2298 адамды құрады, 1939 жылы 3322 адамнан 1950 жылы 4516 және 1970 жылы 11 749, 2007 жылы 15 600-ден астам адам болды.
In 1810, Beihingen had a population of 692, Heutingsheim 566, and Geisingen 438, adding up to a total population of 1,696. In 1900, the total population numbered 2,298 inhabitants, growing steadily from 3,322 in 1939 through 4,516 in 1950 and 11,749 in 1970 to more than 15,600 in 2007.
Көлік
Фрайбергтің темір жол байланысы - Бэкнанг-Лудвигсбург темір жолы, Штутгарт S Bahn S4 желісі (Бэкнанг-Марбах-Штутгарт Швабштрассе) арқылы қызмет көрсетеді. Қазіргі уақытта Гютингейм ауданында орналасқан темір жол станциясы 1879 жылы Бейхинген темір жол станциясы ретінде ашылды және бастапқыда Бэкнанг-Биетигейм желісіне қызмет көрсетті. Екі жылдан кейін Людвигсбургке қоректендіру желісі қосылды. Қалаға жарғылық берілгеннен кейін, станция 1975 жылы 1 маусымда "Фрайберг (Некар) " деп аталды. 2011 жылы Марбах арқылы Бенингенге дейінгі желі екі есеге көбейтілді. Қазіргі уақытта станция жылына 1,4 миллион жолаушыны өткізеді. Штутгарттың халықаралық әуежайы Лайнфельден Эхтердингенге 45 км қашықтықта орналасқан.
Freiberg's rail link is the Backnang–Ludwigsburg railway, served by the S4 line (Backnang–Marbach–Stuttgart Schwabstraße) of the Stuttgart S Bahn. The railway station, situated today within the Heutingsheim quarter, was opened in 1879 as Beihingen railway station and initially served the Backnang–Bietigheim line. Two years later, a branching feeder line to Ludwigsburg was added. When the town was chartered, the station was renamed "Freiberg (Neckar)" on 1 June 1975. In 2011, the line via Marbach to Benningen was doubled. Currently, the station handles 1.4 million passengers per year. The international Stuttgart Airport in Leinfelden Echterdingen is about 45 km away.
Жергілікті кәсіпорындар
Фрайберг-ам-Неккарда 600-ге жуық шағын және орта бизнес орналасқан, олардың ішінде 275 қызметкері бар SAP филиалы және 475 қызметкері бар Porsche еншілес компаниясы бар.
About 600 small and medium sized businesses are located at Freiberg am Neckar, among them an SAP branch office with 275 employees and a Porsche subsidiary with 475 employees.
Жүзім шаруашылығы
Фрайберг-ам-Неккар - шарап өсіретін қала, оның жүзімдіктері Вюртемберг шарап өсіру аймағындағы Вюртемберг жазығының (Württembergisch Unterland) Шалькштайн жүзімдік аймағының бөлігі болып табылады.
Freiberg am Neckar is a wine growing town whose vineyards are part of the vineyard region of Schalkstein within the Württemberg Lowlands (Württembergisch Unterland) in the wine region of Württemberg.
Мемлекеттік мекемелер
2001 жылы қала алаңының жанында "Призма" конгресс орталығы ашылды. Ол әр түрлі мәдени және қоғамдық іс-шаралардың өткізілетін орны ретінде қолданылады. Кішігірім аудиторияға арналған музыка және театр іс-шаралары үшін Бейхинген қасарынан қарама-қарсы орналасқан ескі қамалдың шарап сығу үйі әлі де танымал. Оскар Парет мектебінің жанында қалалық кітапхана орналасқан. Мұнда зейнеткерлер мен қарттар үйі бар. Жастар клубы Бейингеннің ескі қалалық ғимаратының үй-жайларын пайдаланады, қазір ол сақтау ордерімен қорғалған.
In 2001, the Prisma convention centre was opened near the town square. It is used as a venue for a wide variety of cultural and communal events. For music and theatre events for a smaller public the old castle wine press house opposite Beihingen Castle is still popular. Next to the Oscar Paret School is the town library. There is a retirement and nursing home. A youth club uses the premises of Beihingen's old town hall, now under a preservation order.
Білім
Оскар Парет мектебінде төрт түрлі орта білім беретін мектептер жұмыс істейді. Бұл Баден-Вюртембергтегі екінші жалпы білім беретін мектеп болды. 2008 жылы ол Роберт Бош қоры берген беделді неміс мектеп сыйлығының финалистері қатарына кірді. Үш бастауыш мектеп, жеті балабақша және бір балабақша бар.
Four types of secondary education school are based at the Oscar Paret School. It was the second comprehensive school in Baden Württemberg. In 2008, it was among the finalists for the prestigious German school award Deutscher Schulpreis conferred by the Robert Bosch Stiftung. There are three primary schools, seven nursery schools, and one crèche.
Мұражайлар
Бизнесмен Артур Бенселер (1925 2010) өмір бойы Африка өнері мен мәдениетіне құлшыныспен және белсенді қызығушылық танытты. Ол өзінің жеке үйін Африка өнерінің, музыкасының және әдебиетінің орталығы ретінде жобалаған, сондықтан жылдар бойы ол Африка үйі деп аталды. Ол оны мұражай ретінде қалаға қалдырды. Үй мен оның аумағында 150-ге жуық мүсіндер мен суреттер бар, олардың кейбіреулерін Артур Бенселер 30 жылдан астам сапарларында жинаған, ал қалғандарын Фрайберг қаласы қосқан. Гейзинген сарайдағы мұражай (Museum im Schlössle) Фрайбергтің тарихи дамуын құжаттап береді. Экспонаттарда оның ерте тарихы, адам қонысының алғашқы іздері, жергілікті аумақтық иелердің тарихы, қолөнердің, ауыл шаруашылығы мен өнеркәсіптің дамуы, сондай-ақ соғыс пен басқа да қиын кезеңдердің жергілікті әсері суреттеледі. Рождество кезінде springerle (рельефті дизайны бар анис бисквиттерінің түрі) көрмесі өткізілетін, алайда соңғы екі жыл ішінде мұражайдың springerle қалыптары Вюртемберг мемлекеттік мұражайына берілді.
Businessman Arthur Benseler (1925 – 2010) had a lifelong enthusiastic and active interest in African art and culture. He designed his private home from the outset as a centre for African art, music, and literature, such that over the years it became known as the Africa House. He bequeathed it to the town as a museum. The house and its grounds contain some 150 sculptures and pictures, some of which Arthur Benseler collected on his voyages over 30 years, while the rest have been added by the town of Freiberg. The museum in Geisingen Manor (Museum im Schlössle) documents the historical development of Freiberg. Exhibits portray its early history from the first traces of human settlement through the history of the local territorial lords, the development of crafts, agriculture and industry as well as the local effects of war and other times of hardship. During Christmas there used to be an exhibition on springerle (a type of anise biscuit with an embossed design), however, during the last two years the museum's springerle moulds have been loaned to the Württemberg State Museum.
Бейинген ауданы
XVI ғасырға жататын Амандус шіркеуі бастапқыда бекініс шіркеуі ретінде салынған. Ол ескі ауыл орталығынан жоғары төбеде орналасқан. Ол көптеген дәуірлердің элементтерімен, суреттерімен және 1766 жылғы құнды органмен ерекшеленеді. Амандус шіркеуінің көз алдында Бейингеннің ескі қамалы орналасқан, оны Нотхафт пен Геммингеннің мұрагерлік барондары салған. Қалдықтың ең көне бөлігі - 13 ғасырдағы бергфридтің қираған жері. Қазіргі кездегі ғимараттардың көбі 1480 және 1680 жылдары салынған. Қазіргі уақытта мұнда мұрағаттар мен клубтар орналасқан. Жолдың екінші жағындағы Жаңа қаланы 1573 жылы Фридрих фон Брайтенбах салдырды және содан бері аристократиялық отбасылардың біріне бірі резиденция ретінде пайдаланылды. Бүгінде ол фон Грейвениц отбасына тиесілі. Людвигсбург көшесіне қарай орналасқан үш қабатты негізгі ғимараттың жанында 1591 жылы салынған ескі ондық қоймасы бар. Екі ғимарат та құрылыс кезінде болғандай қайта боялған. Екі қамалдың маңында да шарап сығу үйі орналасқан. Ол 1730 жылы 1577 жылғы ескі баспа үйінің орнында қайта салынған. 1964 жылдан бастап қалаға тиесілі және мәдени іс-шаралар үшін пайдаланылады. Ескі ауыл орталығындағы ескі ратуша XVI және XVII ғасырларға жатады, онда Иоганн Фридрих Флаттич дүниеге келді. Сондай-ақ, 1776 жылғы ескі мектеп үйі әлі де бар. Некар өзенінде Бейхинген бөгеті орналасқан, онда Некар каналы өзеннің тасталған ағысынан бұтақталады.
The Amandus Church, dating to the 16th century, was originally built as a fortress church. It is situated on a hill above the old village centre. It is remarkable for its architectural variety with elements of many epochs, its paintings, and the valuable 1766 organ. Within sight of Amandus church lies the Old Castle of Beihingen, built by the hereditary barons of Nothaft and Gemmingen. The oldest part of the castle are the ruins of a 13th century bergfried. The buildings still extant today were mostly erected in 1480 and 1680. Today it is occupied by archives and club houses. The New Castle on the other side of the road was built in 1573 by Friedrich von Breitenbach and used ever since as a residence by a succession of aristocratic families. Today it is owned by the von Graevenitz family. Beside the three storey main building from Ludwigsburger Straße can be seen the old tithe barn built in 1591; both buildings have been repainted as they were at the time of their construction. In the vicinity of both castles lies the castle wine press house. It was rebuilt in 1730 on the site of an older press house from 1577. Since 1964 it has been owned by the town and used for cultural events. Within the old village centre lies the old town hall from the 16th and 17th centuries, where Johann Friedrich Flattich was born. Also the old school house from 1776 still exists. In the Neckar river lies the Beihingen weir, where the Neckar channel branches away from the abandoned course of the river.
Гейзинген ауданы
Гейзингенде соңғы готика стилімен салынған Сент-Николас шіркеуі орналасқан. Алдымен 1474 жылы шіркеу салынды, ол бүгінде ғибадатхана ретінде қызмет етеді. Негізгі кеме мен мұнара 1521 және 1522 жылдары қосылды. 1900 жылы мұнараның алдыңғы шатыры орнына тік шатыры орнатылды. Шіркеудің ішкі бөлігінде XVI ғасырдағы ескі қожалық иелері фон Штаммхайм және Шертлин фон Буртенбах отбасыларының қабір тастары орналасқан. Шіркеуден төменгі жақта Гейзингеннің жоғарғы қамалы немесе Книстедт қамалы орналасқан. Ол 16 ғасырдың соңында алғаш рет аталып, 1723 жылы қайта салынған. Ал одан әрі 200 м төмен, аңғардың түбінде төменгі қамал орналасқан, фон Штаммхайм абыройлы отбасының ата-бабаларының ордасы, 1486 жылдан бастап бұрынғы қамал. Алайда, бүгінгі ғимараттардың барлығы әлдеқайда жас; кейбіреулері тек 20-шы ғасырда бұрынғы орындарындағы алдыңғы ғимараттардың үлгісі бойынша қайта салынған. Қамалдың кеңейтілген ғимараты 1671 жылы салынған "Шлоссле" ("Шваб диалектісінде кішкентай қамал") деп аталады. Төменгі қамалдың ауласында 17 ғасырдан қалған басқа ғимараттар - ескі мұнай диірмені мен бұрынғы шарап сығу үйі.
In Geisingen is found the St. Nicolas church built in the late Gothic style. At first in 1474 a chapel was built, which today serves as chancel. The main nave and the tower were added in 1521 and 1522. In 1900 the tower received its pointed roof replacing the former cap. In the interior of the church are the 16th century tombstones of the former lords of the manor, the von Stammheim and Schertlin von Burtenbach families. Immediately below the church lies the upper Geisingen castle or Kniestedt castle first mentioned near the end of the 16th century and rebuilt in 1723. Still a further 200 m further down, at the valley floor, lies the lower castle, the ancestral seat of the von Stammheim noble family, a former moated castle from 1486. The buildings as seen today, however, are all much younger; some have only been rebuilt in the 20th century modelled on their predecessor buildings on their former place. An extension building of the moated castle is the so called "Schlössle" ("little castle" in the Swabian dialect), dated 1671. Further buildings from the 17th century within the farmyard of the lower castle are the old oil mill and the former wine press house.
Хаутинсхайм ауданы
Қаланың Людвигсбург Эглосхаймға қарай шығатын жерінде Еуропадағы ең үлкен түпнұсқа қытай үйі орналасқан. Оны даосизм қағидаларына сай жасалған, жұртшылыққа ашық бақ қоршап тұр. Үй мен бақ 1994 жылы қытайлық Даши корпорациясы тобының жерді жақсартуынан кейін қытайлық құрылысшылар мен қолөнершілермен салынған. Барлық құрылыс материалдары Қытайдан арнайы әкелінді. 1995 жылы ашылғаннан кейін ол неміс қытай орталығы және мейрамхана ретінде қызмет етті. 2007 жылы үй 2006 жылы жазда банкроттыққа ұшырағаннан кейін бос қалды. 2008 жылы ғимарат пен бақ құлау қаупіне байланысты жұртшылыққа жабылды. 2008 жылдың қарашасында Штутгарт аудандық соты банкротқа ұшыраған операторға мүлікті қалаға қайтаруды бұйырды. 2010 жылдың мамыр айында қалпына келтіру жұмыстары басталды. Жаңа иесі Минг Зе Шауман қытайлық шеберлерді арнайы жұмысқа алды. 15 жасында. 2011 жылдың мамыр айында қайта жаңартылған Қытай үйі ресми түрде қайта ашылды. Бұрынғы Хаутинсхайм ауылының ортасында 1781 жылы классицистік стильде тар аллеялар мен жақтау көшелердің арасында салынған қала әкімдігі орналасқан. Протестанттық шіркеудің батыс мұнарасы 1487 жылы салынған, соңы готикалық шіркеу, әсем ою-өрнектелген, қабырғалы күмбезді. Қабір тақтарында Киелі кітаптағы елшілер Шимон мен Яһуда (Таддей) және Мәриям мен Бала көктің патшайымы ретінде бейнеленген. Ауызша тастың үстіне орнатылған: ауызша тасушы, Антон Пилграм жасаған тізе бүгіп отырған адам оны иығына көтеріп жүреді. Мұнарадағы үлкен сағатта Осана деген жазу бар, ол 1492 жылы салынған. Хаутинсхаймның да өз қамалы бар. 1700 жылы салынған ғимарат кешені, оның қорасы мен үш қанатты ауласы көшеге қарай қорған қабырғасымен шектелген. Бұл сол кездегі кішігірім асыл отбасылардың ауылдық уәзірліктерінің үлгісі. Алайда, аймаққа тән емес, бұл жолдан көрінетін сыртқы бөлменің ағаштан жасалған қабырғаларындағы төменгі неміс элементтері.
At the town's exit towards Ludwigsburg Eglosheim lies the largest original Chinese house in Europe. It is surrounded by a garden open to the public designed following taoist principles. House and garden were built following the terrain improvement in 1994 by the Chinese Dashi Enterprise Group by Chinese builders and craftsmen. All building material was specially brought in from China. After opening in 1995 it served as German Chinese centre as well as restaurant. In 2007 the house was abandoned after the operator had filed for bankruptcy in summer 2006 and remained unoccupied. In 2008 building and garden were closed to the public due to risk of collapse. In November 2008 the district court at Stuttgart decided that the bankrupt operator had to return the property to the town. In May 2010 the restoration works began. The new owner, Ming Ze Schaumann, again had specifically employed Chinese craftsmen. At 15. May 2011 the renovated China House was officially reopened. At the centre of the former village of Heutingsheim was the townhall built in 1781 in the classicistic style within a warren of narrow alleys and side streets. The Protestant parochial church St. Simon and Jude, a late gothic west tower church from 1487, has a beautifully sculpted chancel with a ribbed vaulting. The headstones show the biblical apostles Simon and Jude (Thaddeus) and Mary with the Child as Queen of Heaven. The pulpit rests on a stone sculpture: the pulpit bearer, a kneeling man, created by Anton Pilgram, bears it upon his shoulders. The big clock in the tower inscribed Osanna dates from 1492. Heutingsheim too has its castle. The building complex erected around 1700 with its manor and triple winged outhouse is delimited towards the street by a castle wall. It is a typical example of a country manor of a minor noble family from that time. Untypical for the region, however, are the Low German elements in the timber framed gables of the outhouse as seen from the road.
Табиғатты қорғау
Алтнекар табиғи қорығы өзен жағалауындағы орман және оған іргелес шөптесін аңғармен Фрайберг, Плейдельсхайм және Ингерсхайм қалаларының арасында орналасқан керемет жергілікті демалыс аймағы және экологиялық оазис болып табылады. A 81 автожолының жақын жағында Бекнангтан Биетигеймге дейінгі бұрынғы темір жол желісінің жоғары темір жол беткейі қала мен BUND ("Байтақ және табиғат қорғау одағы Германия") жергілікті комитетімен қорғалады және құрғақ биотоп ретінде күтіледі. А81 автожолының арғы жағында темір жол желісі пейзажға терең жол қиып тастады. Қала мен БУНД-ның бірлескен күш-жігерімен қорғаныс аймағы құрылды, бұл жағдайда қара ылғалды ағаш биотопы. 20-да А 81 автожолын кесіп өтетін темір жол көпірі қираған. 1945 жылдың сәуір айында Германия әскерлері кері шегінді. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін көпір қайта салынбады және темір жол желісі тасталды.
The nature reserve Altneckar with its riparian forest and the adjacent grassland valley is an idyllic local recreational area and ecological oasis between the townships of Freiberg, Pleidelsheim, and Ingersheim. On the near side of the A 81 motorway the high railway embankment of the former railway line from Backnang to Bietigheim is protected and cared for by the town and the local committee of the BUND ("Union for the environment and nature conservation Germany") as a dry biotope. On the far side of A 81 the railway line cut a deep rut into the landscape. By the joint efforts of the town and the BUND there too a protective area was created, in the occurrence a dark moist wood biotope. The railway bridge crossing the A 81 had been destroyed on 20. April 1945 by retreating German forces. After World War II the bridge was not rebuilt and the railway line abandoned.
Атақты тұрғындар
Иоганн Фридрих Флаттич (1713-1797), протестанттық дін қызметкері және педагог, Бейхинген қаласында туған. Карл Вильгельм Фридрих фон Брейер (1771-1818), тарихшы, Гютингейм қаласында туған. Оскар Парет (1889-1972) - археолог және жергілікті тарихшы, Хеутинсхайм ауданында өскен. SS Obersturmbannführer Эрих Кемпка (16 қыркүйек 1910 - 24 қаңтар 1975) 1934 жылдан 1945 жылдың сәуіріне дейін Адольф Гитлердің негізгі жүргізушісі болды.
Johann Friedrich Flattich (1713–1797), Protestant minister and educator, born at the borough of Beihingen. Karl Wilhelm Friedrich von Breyer (1771–1818), historian, born in Heutingsheim. Oscar Paret, (1889–1972), archeologist and local historian, grew up in the borough of Heutingsheim. SS Obersturmbannführer Erich Kempka (16 September 1910 – 24 January 1975) served as Adolf Hitler's primary chauffeur from 1934 to April, 1945.