Confederation of Revolutionary Trade Unions of Turkey

Кіріспе

Түркиядағы ұлттық кәсіподақ орталығы Түркияның революциялық кәсіподақтар конфедерациясы (түрікше: Türkiye Devrimci İşçi Sendikaları Konfederasyonu, DİSK) - Түркиядағы төрт ірі ұлттық кәсіподақ орталықтарының бірі. Ол 1967 жылы Түркия кәсіподақ конфедерациясынан бөлініп шыққан кәсіподақ ретінде құрылған. Оның 327 000 мүшесі бар. DİSK Халықаралық кәсіподақтар конфедерациясына, Дүниежүзілік кәсіподақтар федерациясына, ЭЫДҰ жанындағы кәсіподақтар консультативтік комитетіне және Еуропалық кәсіподақтар конфедерациясына мүше.

1980 жылғы тыйым салуға дейінгі даму

DİSK компаниясын Кемал Түрклер, Риза Куас, Ибрагим Гюзельце, Кемал Небиоғлу және Мехмет Альпдундар Түркия Маден Іш, Ластик Іш, Бассейн Іш, Түркия Гюда Іш және Түрік Маден Іш компанияларының өкілдері құрды. Осы уақытқа дейін бұл кәсіподақтардың барлығы, Гида Истен басқа, Түрік Ісіне мүше болды. DİSK 1961 жылғы Конституциямен салыстырмалы түрде кеңірек құқықтар мен бостандықтар танылған уақытта дүниеге келді. 1964 жылғы кәсіподақ актілері жұмысшылардың ұжымдық келіссөздер мен ереуілге қатысу құқығын қабылдады, ал революциялық және социалистік қозғалыстар саяси аренада қарқын алды. Шын мәнінде, Мехмет Альпдундардан басқа, ДИСК-тің негізін қалаушылар 1961 жылы Түркияның социалистік жұмысшылар партиясының (ТІП) негізін қалаушылардың қатарында болды. 1977 жылы 22-26 желтоқсанда өткен конфедерацияның 6-шы съезінде Абдулла Бастүрк DİSK басшысы болып сайланды. Фехми Ишиклар бас хатшы болды. 1978 жылы ДИСК Тақсим алаңында тағы да 1 мамыр митингісін ұйымдастырды және өткен жылғы қанды оқиғаларға қарамастан, көпшілік қатысты. 1979 жылы әскери жағдай Стамбулға да тарады, ал 1 мамыр мерекелері Измирде өтті, ал 1980 жылы мерекелерге мүлдем тыйым салынды. Бакиркойдағы мемлекеттік прокурор өлтіруге қатысы бар деп күдікті оңшыл ұлтшылдар Оснал Османағаоғлу, Айдын Ерілмаз, Абдулсамет Каракуш және Исмет Кочакқа айып тағып, айып тағып отырды. Бакиркойдағы 2-ші қылмыстық соты Османғаоғлыны екі рет ақтады. Әр жолы Кассациялық сот үкімді жоққа шығарды. 2010 жылғы 1 желтоқсанда Bakırköy ауыр қылмыстық соты 2 іс мерзімі өткендіктен тоқтатылуы керек деп шешті. 1980 жылғы төңкеріске дейін төрт негізгі кәсіподақ федерациясы әртүрлі саяси бағыттармен жұмыс сахнасына үстем болды. Негізгі кәсіподақ ұйымы, Түрік кәсіподақтарының конфедерациясы (Türkiye İşçi Sendikaları KonfederasyonuTürk İş) саяси жағынан қалыпты болды, оның қызметіне заңды шектеулер қойылды. Басқа ірі кәсіподақ тобы Түркияның прогрессивті кәсіподақтардың конфедерациясы (Түркияның прогрессивті кәсіподақтардың конфедерациясы) (Түркияның прогрессивті кәсіподақтардың конфедерациясы) 1967 жылы Türk İş фракциясынан пайда болды. DİSK Түрік ісіне қарағанда әлдеқайда кіші, бірақ одан да жауынгерлік болды. Сонымен қатар, жұмысшылардың аз бөлігі исламшыл Түрік әділ жұмысшылар одағының конфедерациясына (Түркияның құқық жұмысшылар одағының конфедерациясы) және оңшыл Түрік ұлтшыл жұмысшылар одағының конфедерациясына (Түркияның миллиети жұмысшылар одағының конфедерациясы) (МИСК) тиесілі.

DİSK was founded by Kemal Türkler, Riza Kuas, İbrahim Güzelce, Kemal Nebioğlu and Mehmet Alpdündar representing Türkiye Maden İş, Lastik İş, Basin İş, Türkiye Gıda İş and Türk Maden İş, respectively. All of these unions were until that time affiliated to Türk İş, except Gida İş which was independent. DİSK was born at a time when relatively broader rights and freedoms had been recognized by the Constitution of 1961. The trade union acts of 1964 accepted the right of the workers to collective bargaining and strike, and revolutionary and socialist movements gained momentum on the politic arena. In fact, with the exception of Mehmet Alpdündar, the founders of DİSK were also among the founders of the socialist Workers Party of Turkey (TİP) in 1961. On the 6th congress of the confederation that was held on 22–26 December 1977 Abdullah Baştürk was elected as the head of DİSK. Fehmi Işıklar became the secretary general. In 1978 DİSK organized a First of May rally again in Taksim Square and there was a large participation in spite of the bloody events of the previous year. By 1979 martial law had expanded to cover also Istanbul, and the First of May celebrations were held in İzmir, while in 1980 the celebrations were totally banned. The public prosecutor in Bakırköy indicted the alleged right wing militants Ünal Osmanağaoğlu, Aydın Eryılmaz, Abdülsamet Karakuş and İsmet Koçak for being involved in the murder. Bakırköy Heavy Penal Court 2 twice decided on acquittal of Osmanağaoğlu. Each time the Court of Cassation quashed the verdict. On 1 December 2010 Bakırköy Heavy Penal Court 2 ruled that the case had to be dropped because of lapse of time. Before the 1980 coup, four main trade union federations with differing political orientations dominated the labor scene. The main union organization, the Confederation of Turkish Trade Unions (Türkiye İşçi Sendikaları Konfederasyonu—Türk İş) was politically moderate, adhering to legal limits on its activities. The other major union group, the Confederation of Progressive Trade Unions of Turkey (Türkiye Devrimci İşçi Sendikaları Konfederasyonu—DİSK), originated from a faction of Türk İş in 1967. DİSK was much smaller than Türk İş but more militant. In addition, small numbers of workers belonged to the pro Islamist Confederation of Turkish Just Workers' Unions (Türkiye Hak İşçi Sendikaları Konfederasyonu—Hak İş) and the right wing Confederation of Turkish Nationalist Workers' Unions (Türkiye Milliyetçi İşçi Sendikaları Konfederasyonu—MİSK).