Кіріспе

Шотланд анатомы Джеймс Белл Петтигрю (1834 жылы 26 мамыр - 1908 жылы 30 қаңтар) - шотланд анатомы және белгілі натуралист, авиация ізашары және музей кураторы. Ол Ұлыбританияның танымал табиғатшылы және 1875 жылдан өлімге дейін Сент-Эндрюс университетінің анатомия профессоры болды. Петигрю жануарлардың қозғалыс және құстардың ұшуы бойынша халықаралық деңгейде танымал болды, бұл оның алғашқы ұшу машинасын ойлап табуына ықпал етті. Райт ағайындылары оның ең танымал еңбегі "Жануарлар қозғалысы: немесе жүру, жүзу және ұшып жүру" атты еңбегін зерттеді, ол 1873 жылы жарық көрді.

Ерте өмір және білім

Петигрю Ланаркширдегі Кальдербанк маңындағы Рокхилл қаласында Роберт Петигрю мен оның әйелі Мэри Беллдің ұлы болып дүниеге келді. Ол Эйдридегі Free West Academy-де білім алған. Кейін Глазго университеті өнер факультетіне түсіп, латын, грек, логика, математика және физика пәндерін оқыды. Ол кездегі әдеттегідей, ол бітірмеді. Эдинбургке көшіп, ол Джон Струтерстің Эдинбургтегі экстрамуральді медицина мектебіндегі анатомиялық дәрістеріне қатысқан, бұл оны медицинаны оқуға көндірді. Эдинбург университетінде медицинаны оқыған кезде оның ұстаздарына кейіннен "пәктігі мен талантының галактикасы" деп атағандары кірді. Олардың қатарында Джеймс Сайм (хирургия), Джон Хьюз Беннет (физиология), Джеймс Янг Симпсон (акушерлік) және Джон Гудсир (анатомия) болды. Петигрю Джон Гудсирдің үйретуімен өркендеп, онымен бірге адам жүрегінің морфологиясын зерттеу бағдарламасын әзірледі. Бұл жоба барысында ол 112 жүрек бұлшық еттерін кесуді дайындады, оларды мұқият суреттер мен фотосуреттер арқылы жазып алды. Осы еңбегі үшін ол анатомияның алтын медалімен марапатталды. Лондондық физиолог Уильям Шарпи мен Аллен Томсонның бұл жұмысына таңғалғандықтан, олар 1860 жылы Петигрюді Корольдік қоғамның және Лондонның Корольдік дәрігерлер колледжінің Круниандық дәрістерін беруге шақырды. Бұл - студентке тән сирек кездесетін ерекшелік. Ол Джеймс Саймның Эдинбургтегі Корольдік ауруханадағы үй хирургы болды. Петигрю ерте кезден-ақ морфологиялық талдау мен табиғи тарихты талдау қабілетін танытты.

Мансап

1862 жылы Петигрю Лондондағы Корольдік хирургтар колледжінің Хантер мұражайында көмекші куратор лауазымына қабылданды. Мұнда ол 600-ге жуық дисекция жасады, көбінесе жүрек бұлшықеттері, несеп қуысы мен простатаның. Ол осы лауазымға бес жыл қызмет етті. Осы уақыт аралығында ол ұшудың алғашқы теориясына әкелген дәлелдерді жинауға кірісті. 1867 жылы ол Линнео қоғамына ұшуды жүзеге асыру үшін қажетті механикалық құрылғылардың табиғаты туралы дәріс берді. Ол жануарлар әлеміндегі қанаттардың сегіз рет қозғалуының ұшудағы қанаттармен бірдей екенін көрсетті. 1867 жылы ол "көз торшасының жағдайынан" ауырып, ауырып кетті. Ол құстар мен жарғақтардың ұшуын зерттеуді жалғастыру үшін Ирландияда демалды. 1870 жылы ол ұшу теориясын жариялады, онда ол: жәндіктер, жарғақтар мен құстар сегіз қозғалыс фигурасымен ұшатынын; Ол жануарлардың қозғалыс қабілетіне, әсіресе ұшу теориясына қатты қызығушылық танытты. 1868 жылы 36 жасында Петигрю Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды. 1869 жылы ол Шотландияға қайтып, Эдинбургтегі Корольдік хирургтар колледжінің мұражайының кураторы және Эдинбургтегі Корольдік аурухананың патологы ретінде еңбекке орналасты. 1872 жылы Петигрю Эдинбургтің Харви қоғамының мүшесі болып сайланды және 1889 жылы президенті болды. 1873 жылы ол Эдинбург Корольдік қоғамының мүшесі болып сайланды, оның ұсынысы Сэр Томас Ричард Фрейзер болды, ал сол жылы кейіннен Эдинбург Корольдік дәрігерлер колледжінің мүшесі болып сайланды. 1873 жылы наурыз айында Эдинбургтегі экстрамуральдық медицина мектебінде физиология пәнінің оқытушысы болды. 1873 жылы Петигрю ең танымал еңбегі "Жануарлар қозғалысы: немесе жүру, жүзу және ұшу" атты еңбегін жариялады. 1875 жылы ол Сент-Эндрюс университетінің медицина және анатомия кафедрасына тағайындалды және ол "Скоорс" атты үйді құрды, өйткені оның жағдайы оған құстарды ұшуды байқауға мүмкіндік берді. Кейінгі бірнеше жылда Петигрю өзінің "Табиғат дизайны" атты үлкен еңбегін жинады, ол үш томда жарық көрді және гравюралар мен фотосуреттермен керемет суреттелді. Оның басылымы 1908 жылы аяқталды. Бұл еңбегінде ол дарвинизмге және эволюциялық биологияның негізгі ағымына немқұрайлылық танытып, теологтық көзқарасты жақтырады. Оның беделі кейіннен әріптесі Д'Арси Вентворт Томпсонның беделімен көлеңкеленді. Петигрю Эдинбургтің Вест-Энде 4-ші Рэндольф Плейс үйінде тұратын. 1908 жылы Сент-Эндрюс қаласында қайтыс болды. Петигрюдің қабірі Сент-Эндрюс соборының оңтүстік қабырғасына байланысты Сент-Эндрюс шығыс зиратында орналасқан. Кейіннен оның жесірі мен екінші күйеуі, профессор Джеймс Масгроув, оның қасына жерленді.

Отбасы

1890 жылы ол Элси Грейге үйленді. Олардың балалары болмады. Ол қайтыс болғаннан кейін оның әріптесі Джеймс Масгроувқа қайтадан тұрмысқа шықты.