Кіріспе
Елизавета Петерстің (Барбара Мерц) "Жылан, крокодил және ит" романы - Елизавета Петерс жазған және ойдан шығарылған археолог және детектив Амелия Пибодидің қатысуымен жазылған тарихи құпия романдар сериясының жетіншісі. Ол алғаш рет 1992 жылы жарық көрді. Бұл оқиға 1898 жылдың жазында Англияда және 1898-1899 жылдар аралығында Египеттегі археологиялық қазбалар кезінде орын алады.
The Snake, the Crocodile, and the Dog is the seventh in a series of historical mystery novels, written by Elizabeth Peters and featuring fictional archaeologist and sleuth Amelia Peabody. It was first published in 1992. The story is set in the summer of 1898 in England and the 1898 1899 archaeological dig season in Egypt.
Сюжеттің қысқаша мазмұны
Жоғалған оазистегі оқиғадан оралғаннан кейін Эмерсондар жаңа қамқоршысы Нефретті ағылшын ауыл өміріне кіріктіруге тырысады. Ол өз жасындағы қыздардың жетілмегендігі мен қарапайымдылығымен қиындық көреді, бірақ өзінің жаңа қабылданған мәдениетінің жолдарын үйренуді шешті. Нефрет Англияда оқып, Эмерсондар егінде әдеттегідей Мысырға оралған кезде, оны Уолтер мен Эвелин Эмерсон қабылдады. Рамзес де Англияда қалуға шешім қабылдайды, өйткені оның Нефретке деген махаббаты анасына айқын болады, бірақ басқа ешкімге емес. Сондықтан Амелия мен профессор шығысқа қарай сапар шегеді, олар жаңа маусымды бастау үшін олар кездескен жерде жаңа жобамен, Амарнамен, археологиялық нысанды толықтай тазарту. Амелияның бұл олардың екінші баллы айлары болады деген үміті тез арада жойылады. Алдымен оны Емерсон ұрлап алып, құтқарады. Кейін Эмерсонға шабуыл жасалып, оны ұрлап алады, бірақ төлем талап етілмейді немесе түсіндірме берілмейді. Амелия, Абдулла және олардың достар тобы Люксорды Эмерсонның белгісі үшін сынайды, Сарус Вандергельттің көмегімен, ол Амелияға ең қажет болған кезде сахнаға шығады. Әдбула ақыры Эмерсонды сарайдағы үйден тапқанда, Амелия оның тұтқыны өткен маусымдағы саяхаттары туралы ақпарат және артефактілер мен қазыналары бар жоғалған Мероит өркениетінің болуы мүмкін екенін біледі. Ұстаз ұрлаушының өкінішіне орай, Эмерсон есім жоғалтудың құрбаны болып табылады және Жоғалған Оазис туралы ештеңе білмейді. Амелияның өкініші, Эмерсон оны да есіне түсірмейді және ол оны алғаш кездескен кездегідей ренжітеді. (Қараңыз: Құм жағалауындағы крокодил.) Англияға оралғанда Рамзес пен Нефретті ұрлау үшін нысанаға алады, әр әрекетті Эвелин мен Уолтер және екі құрбан болдырмайды. Рамзестің ауыр хаттары Амелияның жан тыныштығын арттырмайды. Осы уақытта Сайрус Амелияға өзі қалағаннан да көбірек сүйіспеншілікпен қарауға кіріседі, тіпті оған үйленуді ұсынып та қояды. Ол оны қабылдамайды, ал ол оған көмектесуді жалғастырады. Екі алапат жылан мен крокодилмен байланысты. Иттің өзі бар, ол қазбаға бара жатқанда үйден өтіп бара жатқанда, ауырсынып айқайлайды. Эмерсон итті шығарып жібереді, бірақ Амелия оны тұзақ ретінде көреді; ол итті күйеуінен бөгеді, ол оны тістеді. Олар ит құтырмалы деп қорқады; Эмерсон оның аяғындағы тістеуді күйдіреді. Басқалары итті қуып, оның құтырмағанын, құтырмағанын, ол тұзақ болғанын біледі. Амелияның аяғы ауырғандықтан, оны жиі көтеріп жүреді. Эмерсон шабуылдаушыны аулауға тұзақ құрып қояды. Ол Винси екенін біледі. Кир қарулы және екі қарулы күзетшімен қамтамасыз етеді. Олар үңгірде кездеседі, Эмерсон, Амелия, Сайрус және Винси, қару-жарақпен. Амелия мен Эмерсон бірін-бірі қорғағысы келеді. Эмерсон Винсиді өлтіреді, ал Винси бұрылады, жылдам қозғалатын Амелияға нысана жасайды, бірақ Сайрусты өлтіреді. Кирдің күзетшілері сақтанған жоқ, керісінше олар Абдулланың үңгірдің сыртындағы алғашқы шабуылға жауап беруіне кедергі жасады. Кейін Луксорда Кирдің өзі пайда болады. Оны шебер қылмыскер Сетос, яғни маскировка шебері, ұрлап алып, үңгірде өлі жатқан. Эмерсондар екі жаумен соғысып, екеуі де жеңілді. Эмерсон жоғалған 13 жыл туралы естеліктерін баяу қалпына келтіріп, Амелияны әйелі деп таниды. Олардың ұлы хат жазып, қасындағы қызметшімен бірге жақын арада Мысырға баратынын айтады.
Пікірлер
Киркус Рецензиясына романның қимылы, қорқынышты Амелия және Египеттегі оқиғалар ұнады, бірақ сюжет "ашығыс сөздікпен" өршіп кеткен деп есептеді. Publishers Weekly журналы бұған көбірек көңіл бөліп, "Шекпен қоршалған, бірақ қорқынышсыз Амелия Питерстің өзінің ойын-сауық жанрын аяқтау үшін сюрприздік аяқтауымен үздік формада" деп бағалады. Фредерик Буш, The New York Times газетінде жазған, бұл оқиғаға 19-ғасырда болған екі басқа заманауи романмен қарап шығады. Ол үшін "әдеби туризм" деп санайды, онда біз қызықты уақытпен көңіл көтереміз. Оқырман өмірдің қазіргі көзқарасын қайта қарастыруға шақырылмайды: әсем қонақ үй толығымен жаңғыртылған. Бұл романда ол баяндауды бағалайды, "Көп жағдайда оның баяндауы ақылды"; романда "Маңызды мысырлық және археологиялық таным, көптеген қауіп-қатер және егер сізге Амелия ұнаса, онда ол көп".
Frederick Busch, writing in The New York Times, reviews this with two other modern novels set in the 19th century. He considers the three to be “literary tourism in which we're entertained by interesting times.” The reader is not challenged to rethink present views of life: the quaint hotel fully modernized. For this novel, he admires the narration, “Often enough, her narration is clever”; the novel includes “interesting Egyptian and archeological lore, lots of danger and, if you like Amelia, there's plenty of her.”