Ядролық стратегиядағы "Сәттіліксіз жағдайларда да өлімге әкелу" тұжырымы

Кіріспе

Ядролық әскери стратегиядағы тұжырымдама. "Өлімге әкелетін сәтсіздік" – ядролық әскери стратегиядағы тұжырымдама, шабуылға жауап беруге ешкім болмаса да, шабуылға дереу, автоматты және жойқын жауап беру арқылы қарсылықты күшейтуге бағытталған. "Өлімге әкелетін сәтсіздік" термині "Қауіпсіз сәтсіздікке" қарама-қарсы ретінде пайда болды.

Әскери мақсатта

Өлімге әкелетін операцияның сәтсіздігі екінші соққы стратегиясының мысалы болып табылады, себебі ол агрессорларды бірінші соққыға барудан үдеріс. Өлімге әкелетін ядролық тиянақтау бойынша, қарсы шабуылды бақылайтын саясаттар мен процедуралар, егер қолданыстағы басқару және бақылау құрылымы бірінші соққымен жойылған жағдайда да, шабуылды іске қосуға рұқсат береді. Мұндай жүйенің тиімділігі, ядролық қаруы бар басқа елдердің оны алдын ала білуіне тікелей байланысты. Кеңес Одағы "Периметр" (коды "Қолсыздық") деп аталатын өлімге әкелетін жүйені пайдаланды; Кеңес Одағының құлауынан кейін Ресей жүйені сақтап қалды (бірақ қазір ол тек дағдарыс кезінде ғана іске қосылады). Өлімге әкелетін ақаулық нақты технологиялық компоненттерге немесе басқару жүйесінің толық бөлігіне қатысты болуы мүмкін. Ұлыбританияның өлімге әкелетін саясаты, басқаруды жоғалтқан жағдайда (соңғы хаттарды пайдалану арқылы) су асты кемелерінің командирлеріне соққы беру құқығын береді, осылайша тіпті үйлестірілмеген жағдайда да ядролық жазалау шараларын жүзеге асыруды қамтамасыз етеді. Мұндай стратегияны іске асырудың мысалы: АҚШ-тың баллистикалық зымыран тасымалдайтын су асты кемелеріне қорғаныс жағдайында өзгеріс болмағанын көрсететін хабарламаларды алу үшін белгілі бір уақыт аралықтарда су бетіне көтерілу бұйырығы беріледі. Егер су асты кемелері қалыпты, бейбіт жағдайды көрсететін басқару және бақылау сигналдарын қабылдай алмаса, олардың бұйрығы – ядролық шабуыл кезінде басқару және бақылау құрылымдары жойылған деген болжаммен, ядролық зымырандарын іске қосу болады, демек кек алу қажет. Әрине, барлық тексеру құралдары мен қажетті сақтық шаралары қолданылады. Бұл тәсіл түрлі себептерге байланысты өте қауіпті, себебі техникалық іркілістен туындаған кез келген байланыс үзілісі мүлдем қажетсіз ядролық соғысқа алып келуі мүмкін. Стратегияның мақсаты – кез келген потенциалды қарсыластың басқару, бақылау, байланыс және компьютерлік желілеріне (C4I қараңыз) шабуыл жасаудан қорқыту.

Fail deadly operation is an example of second strike strategy, in that aggressors are discouraged from attempting a first strike attack. Under fail deadly nuclear deterrence, policies and procedures controlling the retaliatory strike authorize launch even if the existing command and control structure has already been neutralized by a first strike. The deterrent efficacy of such a system clearly depends on other nuclear armed nations having foreknowledge of it. The Soviet Union used a fail deadly system known as Dead Hand (codenamed "Perimeter"); after the collapse of the Soviet Union, Russia retained the system (although it is now only activated in times of crisis). Fail deadly can refer to specific technology components, or the controls system as a whole. The United Kingdom's fail deadly policies delegate strike authority to submarine commanders in the event of a loss of command (using letters of last resort), ensuring that even when uncoordinated, nuclear retaliation can be carried out. An example of the implementation of such a strategy could be: US Navy ballistic missile submarines are ordered to surface at periodic intervals to receive communications indicating that no change has occurred in the defense condition. Should the submarines be unable to receive the proper command and control signals indicating normal, peacetime conditions, their orders would be to launch their nuclear missiles under the assumption that command and control structures had been destroyed in a nuclear attack and that retaliation was therefore necessary. All available means of verification and all due caution would naturally be applied. This approach is obviously exceptionally dangerous for a variety of reasons, as any benign communications disruption due to technical failure could conceivably incite a completely unnecessary nuclear war. The strategy's intended value lies in deterrence against attack on command, control, communications, and computer (see C4I) networks by any potential adversary.