Кіріспе

Владимир Михайлович Киршон (19 тамыз 1902 жыл, О. С. 6 тамыз 1902 жыл, 28 шілде 1938 жыл) - совет драматургы, ақын, публицист және сценарист.

Өмірбаян

Кавказдағы Нальчик қаласында заңгер отбасында дүниеге келген Киршон Ресей Азамат соғысы кезінде Қызыл Армияда қызмет етті және 1920 жылы Коммунистік партияға қосылды, ол оны Свердлов коммунистік университетіне жіберді. Жас идеалист болғандықтан, ол Жаңа экономикалық саясатты ренжітті, бұл оның алғашқы пьесаларында көрініс тапты. Ол Дондағы Ростовта және Солтүстік Кавказда пролетариат жазушылары қауымдастығының ұйымдастырушысы болды, ал 1925 жылдан бастап Мәскеудегі Ресей пролетариат жазушылары қауымдастығының (РАПП) хатшыларының бірі болды. Ол сол кездегі ең радикалды әдеби функционерлердің бірі және Михаил Булгаковты ең қатал қудалаушылардың бірі болды. Оның идеологиялық құлшынысы оны Иосиф Сталинге ұсынды, оған өз жұмысын мақұлдау үшін жіберді. "Ол жақтаса, ол ешқандай қателік жасай алмады: "Тез жариялаңыз", - деп жазды Сталин Киршонның соңғы мақаласын "Правда" редакторына қайтарып бергенде". Оның алғашқы пьесалары Константин Терехин (1926) және Рельсы гудят (1927) "сенсация туғызды", бірақ Хлеб (Нан, 1931) "әлі уақытша табысқа жетті". Оның кейінгі "Чудный сплав" (Miraculous Alloy, 1934) шығармасы 1960 жылдары да танымал болды. Алайда 1937 жылдың басында Киршон РАПП-ның бұрынғы басшысы және Генрих Ягоданың қайын інісі Леопольд Авербахпен тығыз байланыста болғандықтан, оның ықыласынан айырылды. Қоғамдық жиналыста оған "халық жауы"мен байланысқа түскені және Политбюроның шешімдерін сынға алғаны үшін Всеволод Вишневский үнемі шабуыл жасады; ол өзін қорғауға тырысты, бірақ партиядан және Жазушылар одағынан шығарылды және көп ұзамай Мәскеуден жоғалып кетті. 1937 жылы тамыз айында ол басқа РАПП басшыларымен бірге Троцкийдің жақтастары ретінде тұтқындалып, келесі жылы Мәскеудегі Бутырка түрмесінде атылды. Ол 1955 жылы қайтыс болғаннан кейін оңалтылған және оның пьесалары қайта орындалды.