Кіріспе

Американдық биолог (1870-1959) Росс Гранвилл Харрисон (13 қаңтар 1870 - 30 қыркүйек 1959) - американдық биолог және анатомист. Оның еңбегі ұрықтың дамуын түсінуге де септігін тигізді. Харрисон әлемнің көптеген жерлерінде оқып, университет профессоры болды. Ол көптеген ғылыми қоғамдардың мүшесі болды және анатомия мен биологияға қосқан үлесі үшін бірнеше марапаттар алды.

Білім

Харрисонның алғашқы білімін Балтимордан алды, оның отбасы Филадельфиядағы Германтауннан көшіп келді. Жасөспірім шағында медицинаны оқып, 1886 жылы Джонс Хопкинс университетіне оқуға түсіп, 1889 жылы он тоғыз жасында бакалавр дәрежесін алды. 1890 жылы ол Массачусетс штатының Вудс-Холе қаласында АҚШ Балық комиссиясында зертханалық көмекші болып жұмыс істеді. 1891 жылы ол Чесапик зоологиялық зертханасына теңіз зоологиясы бойынша іссапарға қатысты. Харрисон 1913 жылы университет зертханасы Осборн мемориалдық зертханасын ашуға ықпал етті және 1918 жылдан бастап оның директоры болды. 1914 жылы Харрисон Медициналық мектептің кадрлар жөніндегі бас кеңесшісі болды. Ол 1927 жылы биологияның Стерлинг профессоры болды және 1938 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін осы үш атақты сақтады, ол Йельдің профессор-эмиритусы болды. 1940 жылы Корольдік қоғамның шетелдік мүшесі болып сайланды. Ол 1948-49 жылы "Силлиман ескерткіш лекциясы: эмбриондардың ұйымдастырылуы мен дамуы" атты лекциясын оқыды, ол 1969 жылы өлімінен кейін жарық көрді.

Эмбриология бойынша зерттеулер

Харрисон лимфалық ортада бақа нейробластарын өсіріп, жүйке талшықтары бұдан бұрын пайда болған тізбектерсіз дамып, тіндер дененің сыртында өсірілуі мүмкін екенін дәлелдеді. Ол зерттеулерінің нәтижесін 1907 жылы жариялады. Харрисонның зерттеулерінің бұл бөлігі прекурсорлық және дің жасушалары туралы қазіргі зерттеулерге алғашқы қадам болды. Гаррисон өзі бұл зерттеу саласын одан әрі дамытпаса да, басқаларды осыған шақырды. Харрисон осы зерттеудің нәтижелерін 1921 жылы Journal of Experimental Zoology журналында "Отсалған мүшелердегі симметрияның қатынастары туралы" атты мақаласында жариялады. Бірінші дүниежүзілік соғыс Харрисон үшін бейбітшілікке бейімдігімен және неміс әйелімен және оқуларымен бірге бақытты уақыт болмады, бірақ ол эмбриологиямен күресті, дамудың симметриясы бойынша жұмыс істеді. Гаррисон өзінің еңбектерінде көп философиялық ойлар айтқан жоқ, бірақ ол студенттердің жетістіктеріне деген жылы сезімдеріне қарамастан, әлеуметтік қарым-қатынастарында біршама сақтанып, күмәнмен болды. Ол лекция оқығанды ұнатпады, бірақ негізінен өзін ұйымдастыруға, жариялауға (оның оқулықтағы суреттері жоғары бағаланды) және науқас тәжірибеге шектеді. Ол өмір бойы шұғыл жүріп жүрді және Нью-Хейвенде қайтыс болды деп болжанады.