Кіріспе

Испаниядағы Рим католик архиепископиясы Сарагоса архиепископиясы (Archidioecesis Caesaraugustana; ) - Испанияның солтүстік-шығысында, Арагон автономды бірлестігінің бөлігі Сарагоса провинциясында орналасқан католик шіркеуінің латын епархиясы. Архиепископ Сарагосаның шіркеулік провинциясын басқарады, Барбастро Монсон, Хьюска, Таразона, Теруел және Альбаррасин суфрагандық епархияларына метрополитендік билік етеді. Епархия Рим дәуірінде құрылған; Папа Иоанн XXII оны 1318 жылы архиепископтық мәртебеге көтерді.

Шолу

1912 жылы епархия солтүстігінде Наварра мен Хьюскамен; шығысында Хьюска, Лерида және Таррагонамен; оңтүстігінде Валенсиямен және Теруэльмен; батысында Гвадалахарамен және Сориямен шектеседі. Сарагоса епископтық қаласы Эбро өзенінің бойында орналасқан. Собор құтқарушыға арналған, өйткені ол маврлар шабуылға дейін болған. Ол өзінің дәрежесін Нюэстра-Сеньора-дель-Пилар шіркеуімен бөліседі, бөлімнің жартысы екі шіркеудің әрқайсысында тұрады, ал деканаты алты айға әрқайсысында кезектесіп тұрады. Соборды XIV ғасырда Педро Тарражо бастаған. 1412 жылы Бенедикт XIII - ші ғажайып балдахинумды орнатты, бірақ оның бір бағанасы құлап, қазіргі күйіне жетті. 1490 жылы Арагон архиепискобы Алонсо төменгі екі жақты кемелерді орталықпен тең биіктікке көтерді және тағы екеуін қосты; Арагон Фердинанд ғимараттың шамадан тыс енін тепе-теңдеу үшін хордан тыс жерде тағы үш кеме қосты және осылайша 1550 жылы готикалық ғимарат аяқталды. Үлкен ғибадатхана мен хор архиепископ Далмау де Мури Сервелонның (1431-58) бұйрығымен салынған. Сан-Домингито-дель-Валь шіркеуінде осы қасиеттілердің монументтері сақталған, бұл жеті жасар баланы 1250 жылы еврейлер айқышқа шегелеп өлтірген деп күтілуде. Собордың қасбеті - Ренессанс, ал оның жанында 1790 жылы басталған шіркеудің денесіне қарағанда заманауи мұнара тұр. Нюэстра-Сеньора-дель-Пилар шіркеуі елші Жақып салған часовнядан пайда болған деп есептеледі. Епископ Педро де Либрана (11191128) оны қираған күйінде тауып, оны қайта құру үшін барлық адалдардың қайырымдылығына жүгінді. Он үшінші ғасырдың соңында төрт епископ адалдардың құлшынысын оятады және ғимаратты жөндеуге көмектесті, ол он жетінші ғасырдың соңына дейін сақталды. 1681 жылы жаңа шіркеудің құрылысы басталды, алғашқы тасты архиепископ Диего де Кастрилло 1685 жылы 25 шілдеде салды. Бұл ұзындығы 140 метрді құрайтын ғажайып ғимарат, құрметті Virgin бейнесі қастерленген capella angelica-ны қамтиды. Ғимараттың стилі ең жақсы кезеңнен болмаса да, оның сыртқы көрінісі, Эбро өзенінің суларында көрініс тапқан көптеген күмбездері назар аударады, бұл оған өзіндік сипат береді. Сарагосада көптеген ерекше шіркеулер бар. Олардың ішінде Санта-Энграсия-де-Зарагоза шіркеуі де бар, ол Дакиан құрбандары шейіт болған жерге салынған. Ол Испанияның Тәуелсіздік соғысында қираған, тек крипта мен есік қалды; ол 19 ғасырдың аяғында немесе 20 ғасырдың басында қайта салынған және қазір приход шіркеуі болып қызмет етеді. Сарагоса университеті 1542 жылы Карл І-ден (Испания императоры Карл V) Испаниядағы басқаларға берілген артықшылықтарды алды. Оның маңыздылығын кейіннен Таразона епискобы Педро Сербуна көтеріп, оған 1808 жылы француздар жарылқанға дейін сақталған ғимарат берді. Медицина және ғылым факультеттеріне бөлек ғимарат салынды. Архиепископ сарайы - архиепископ Агустин де Лезо и Паломеке тұрғызған тамаша ғимарат. Екі шіркеу семинариясы бар. Бұл - қасиеттілердің шіркеуі. Валериус және Браулиус, 1788 жылы архиепископ Агустин де Лезо и Паломеке құрған, жарылыстан қираған және 1824 жылы архиепископ Бернардо Франсес Кабальеро қайта тұрғызған; Бұрын иезуиттер колледжі болған Санкт-Карл Борромео королі Карл III-нің семинариясына айналдырған.

Тарих

Рим дәуірінен бұрын Сарагосаның жерін Селтиберия шекарасындағы Эдетанияның кішкентай ауылы Салдуба мекендеген көрінеді.

Рим дәуірі (1-V ғасырлар)

24 жылы император Октавиус Август, содан кейін оның жетінші консулы, Цезарь Августаның колониясын құрып, оған итальяндық франшиза берді және оны заңдық конвенттің астанасы етті. Географ Помпоний Мела оны "Хиспания Тарраконенсистің ең көрнекті ішкі қалалары" деп атаған. Епархия Испаниядағы ең көнелердің бірі, өйткені оның басталуы елші Яковтың келуімен байланысты, бұл факт ешқашан күмән тудырмаған, бірақ Гарсия де Лоаизаның керемет оқиғасының әсерінен Цезарь Барониус оны күмәнге ұшыратты. Рим папасы Урбан VIII осы мәселемен айналысатын Breviary-дегі ескі сабақты қалпына келтіруді бұйырды. Жақыптың Испанияға келуі және Сарагоса шіркеуінің құрылуы туралы дәстүрге жақын, Бұл тіректің біздің ханым және Св. Атанасий мен Теодор, киелі Яковтың шәкірттері, Сарагосаның алғашқы епископтары болған деп есептеледі. 256 жылы осы епархияның епископы ретінде Феликс Кесарагустан пайда болды, ол Асторга мен Мерида епископтары Базилид пен Марсиалдың жағдайында шынайы тәртіпті қорғады. Илиберис кеңесіне қатысқан Валериус 290 - 315 жылдары епископ болған және өзінің шәкірті және дияканы Сент-Винсентпен бірге Дакианның қуғындарында шейіт болған. Пруденцийдің айтуынша, Сарагосада бұрынғы қуғын-сүргін кезінде шейіт болғандар болған деп есептеледі; бірақ осы уақытқа дейін ешкімнің нақты жазбасын таба алмаймыз, өйткені осы кезде, сондай-ақ, Сент-Энграция мен "саны сансыз қасиеттілер" (сант-инномераблз), олар өздерінің тәждерін алды. Дакиан Сарагосадағы барлық адалдарды анықтап, оларды жою үшін олардың өз діндерін еркін ұстануына кепілдік беру керектігін бұйырды, бірақ олардың барлығы белгілі бір уақытта және белгілі бір есіктер арқылы қаладан шығып кетуі керек. Олар сол жаққа аттанғаннан кейін, патша оларды семсермен шауып, мәйіттерін өртеп жіберді. Олардың күл-талқаны қылмыскерлердің күл-талқанына араластырылды. Бірақ жаңбыр жауып, күлін шайып тастады да, шейіт болғандардың күлін ақ массаға айналдырды. Бұл " қасиетті мессалар " (las santas masas) деп аталатын, олар әлі күнге дейін сақталған, Киелі Энграцияға арналған шіркеудің криптасына орналастырылды. Сент-Винсент Валенсияға әкетіліп, онда ұзақ және қорқынышты азап шекті. Валериус Барбастроға жақын Энет деп аталатын жерге жер аударылды, ол сол жерде қайтыс болды, ал оның молдалары алдымен Родаға аударылды, сол қала қайтадан жаулап алынғанда, бас пен қол Сарагосаға жеткізілді. Маврлар шапқыншылығынан бұрын Сарагосада үш ұлттық кеңес өткізілді. Сарагосаның бірінші кеңесі 380 жылы, Толедодан бұрын, Валериус II епископ болған кезде, және оның мақсаты Присциллиандықты жою болды.

Визигот кезеңі (5-ден 7-ға дейінгі ғасырлар)

452 жылы Сарагоса суэв патшасы Рециардың, 466 жылы вестгот патшасы Эвриктің қол астына түсті. Қасиетті Исидор оны Готика дәуіріндегі Испанияның ең жақсы қалаларының бірі деп мақтаған, ал Пакенсис оны "ең көне және ең гүлденген" деп атаған. 542 жылы франктар католик князесі Клотильданың қастандықтарына кек алу үшін Сарагосаны қоршауға алған кезде қоршаудағылар шеруде шығып, жауларға қоршауды көтерудің бағасы ретінде қанға боялған диякон Сент-Винсенттің ұрланған бөлігін тапсырды. 592-619 жылдары епископ Максим болды, ол Барселона мен Эгара кеңестеріне көмектесті. 592 жылы оның епископтық қызметі кезінде Ариандыққа қарсы екінші Сарагоса соты өтті. Максимнің есімі, монах Маркустың есімімен біріктіріліп, Флавий Декстердің апокрифтік жалғастырушысы Маркус Максим деп аталады. Сарагоса кафедрасын готика кезеңінде екі атақты епископ басқарды: IV, V және VI Толедо соборларына қатысқан қасиетті Браулий (631-651 жж.) және өзінің жазбаларымен және Римде қасиетті Григорийдің "Әдеп" кітабының үшінші бөлігін ашқаны үшін танымал болған Тайй (Тайон) (651-664 жж.). 691 жылы епископ Вальдередус бастаған үшінші Сарагоса кеңесі королевалар жесір қалған кезде қауіпсіздігі мен әдептілігі үшін монастырға кетуге тиіс деп қарастырды.

Маврлар дәуірі (7141118)

Маврикийлік басқыншылық кезінде католик ғибадат етуі бұл қалада тоқтаған жоқ; Virgin және St. Engratia шіркеулері сақталды, ал Құтқарушының шіркеуі мешітке айналдырылды. Бұл кезеңдегі епископтардың есімдері Сениордың есімдері сақталған, ол Кордобада (849) Евлогийге барған және 890 жылы мұсылмандар қаладан қуып, Овьедоға бас сауғалаған Элека. Патернді Санчо Ұлы Испанияға Клуниге жіберді, ол Сан-Хуан-де-ла-Пенья және Сан-Сальвадор-де-Лейр монастырларында Клуни реформасын Испанияға енгізді, кейіннен Сарагоса епископы болып тағайындалды (1040-1077).

Христиандық кезең (11181318)

Арагонның патшасы Альфонсо I 1118 жылы 18 желтоқсанда қаланы қайтадан басып алды және епископ Педро де Либрана деп атады, оның тағайындауын Папа Геласий II растады. Лопес өзінің "История де Сарагоса" еңбегінде Педро де Либрананың алғаш рет тірек шіркеуінде тұрғанын және 1119 жылы 6 қаңтарда құтқарушыға бағышталған үлкен мешітті тазартып, өзінің епископтық орындығын орнатқанын айтады. 1135 жылы Гарсия Гера де Майонес епископтығында басталған дау осыдан басталды.

Суфраган епархиясы

ЕпархияБелгілерКафедралы Қафедралы ФотоКеремет fotoЗарагоса Барбастро МонзонХуескаТаразонаТеруэль және Альбаррасин Рим-католик епархиясы.