Кіріспе

Grotte des Demoiselles - Францияның оңтүстігіндегі Гераль доласында, Ганг өзені маңында, Нимнен батысқа қарай орналасқан үлкен үңгір. Оның кіреберісі Сен-Баузил-де-Путои коммунасының аумағында орналасқан.

Тарих

Көптеген аңыздар мен әңгімелер бұл үңгірмен байланысты, оның бар болуы Лангедок аймағында ежелден-ақ белгілі. Ең танымал аңыз бір қойшының жоғалған тоқтыны іздеп, үңгірдің кіреберісіндегі құлан тесігіне кіргені туралы айтады. Ол қозыны естіді, бірақ оны көре алмады, сондықтан ол үңгірдің тереңіне әрі қарай әрі қарай тереңдеп, қазір собор деп аталатын бөлмеге жеткенше (собор). Жарық үшін тек от шамымен ол тайғанып, камераның түбіне құлады (сталактиттер мен сталагмиттер арасында 60 метрлік секіру). Ол шоктан аң-сезімінен айырылып, әлсіреп бара жатқанда, айналасында ән-би билеп тұрған қыздарды байқады. Ол оянғанда, қойшығымен қайтадан жер бетінде екен. Мұнда қазіргі заманғы Grotte des Demoiselles ( қыздар үңгірі) аталуы да осы аңызға сай келеді. Бұрын бұл үңгір Grotte des Fées ( қаз өлеңдер үңгірі) деп аталатын. Тарихта бұл үңгір әр түрлі уақытта жасырынған жер және бас сауғалаған жер ретінде қызмет еткен. Үңгірдің алғашқы зерттеушілерінің бірі 1780 жылы шілдеде композитор Бенуа Жозеф Марсолье болды. 1889 жылы атақты спелеолог Эдуард Альфред Мартель үңгірдің барынша күрделі зерттеу жұмыстарын жүргізді. Сол кезде үңгірге бару өте қауіпті болды, бірақ 1931 жылы оны жалпы жұртшылыққа қолжетімді ету үшін қатаң қоршаулармен қапталған фуникулер, бетон баспалдақтар мен жаяу жүргіншілер жолдары орнатылды; содан бері ол танымал аймақтық туристік жер болды.

Үңгірдің пайда болуы

Демуазельдер үңгірі бастапқыда су эрозиясынан әлсіреп, үстіндегі әк тастың құлауынан пайда болған деп есептеледі. Алайда, судың қайнар көзіне қатысты күмәндер бар: бұл жер асты ағысы болуы мүмкін, ол қазір жоғалып кеткен, немесе бұл қазіргі уақытта 300 метрге (~ 980 фут) төмен, бірақ соңғысымен ешқандай байланыс жоқ.