Кіріспе

Музыкада Locrian major шкаласы деп те аталады, ол диатоникалық Locrian режімінің екінші және үшінші ноталарын өткірлеу арқылы алынатын шкала. C тоникасы бар, ол C D E F G A B ноталарынан тұрады. Оны G-ден E-ге дейінгі барлық тондық шкала ретінде сипаттауға болады, F-мен E-ден G-ге дейінгі үшінші интервалдың кішірейтілген бөлігіне енгізілген. Сондықтан, шкала Локриан режимімен тоникадан жоғарыда кішірейтілген бесінші болу қасиетімен бөліседі. Бұл табиғи минорлық масштаб немесе көтерілген үшінші және төменгі бесінші аралықтағы Эолиялық режим болуы мүмкін. Бұл фригиялық доминанттық шкаладан да алынуы мүмкін, бірақ бұл жолы екіншісі үлкен, ал бесіншісі кеміген. Ағылшын тілінде араб шкаласы үлкен локриялық шкала деп аталатын нәрсені білдіруі мүмкін. Локриялық масштабтың негізгі нұсқасы Сафи Аль Диннің "Китаб Аль Адвар" трактатының француз аудармасында 3-режим ретінде тізімделген. Бұл Пифагор шкаласының нұсқасы. Араб тіліндегі нұсқадан басқа, Локриандық басқа қызығушылық жиырмасыншы ғасырдың құбылысы болып табылады, бірақ масштаб кез келген меттондар жүйесінде анықталады. Бұл тең темпераменттегі жеті ноталы тағандардың бесеуінің бірі ретінде және 700 центтен төмен бесіншісі бар кез-келген мейтондық күйде қатаң түрде дұрыс. Егер жоғарыда берілген масштабтағы тоникті G емес, C деп алсақ, біз C тоникті CDEFGAB болып табылатын жетекші тоналды масштабты аламыз; бұл тең темпераментті жеті ноталы бес шәкілдің бірі ретінде сипатталуы мүмкін. Неаполитандық бас шкаланың 5-ші режімі болып табылады, оны Неаполитандық хордпен бірге қолдануға болады, бірақ оған шектелмейді. Бұл шкала мелодиялық минор 2 деп те аталады. Оның режімдері мен сәйкес келетін жетінші акордтар: Неаполитандық мажор; CmM7 (9, 11, және 13-ті қосу) (дөрілік режім үлкен жетінші және кіші екінші) бүкіл тонды басқарады; DM75 (9, 11, және 13-ті қосу) (фригиялық режім үлкен алтыншы және азайтылған бірлікпен) (толық тондық шкала және үлкен жетінші) Лидиялық басым көбейтілген; E75 (9, 11, және 13-ті қосу) (лидиялық режім үлкен бесінші және кіші жетіншімен) (толық тондық шкала және үлкен алтыншы) Лидиялық кіші; 12 тең темпераментте азайып кеткен үштігі эгармониялық жағынан үлкен екіншіге тең, бірақ басқа мейтон жүйелерінде ол кеңірек және үштікке жақын.

12 тең темпераменттегі ірі локриан

Говард Хансон өзінің "Заманауи музыканың гармоникалық материалдары" атты еңбегінде бірнеше беттерді локриандық майорға немесе, нақтырақ айтқанда, оның транспозициялық жиынтық класына арнаған. Ол бұл транспозициялық класты жеті тондық таза емес үлкен екінші шкала деп атайды және Локранның әртүрлі режімін бір қосымша нотасы бар бүкіл тондық шкала ретінде анықтауға болатынын және бұл нотаның орын алған жері транспозициялық класқа әсер етпейді. Ол сондай-ақ, масштабтың он екі тондық хроматикалық масштабта мүмкін болатын әрбір үш ноталық аккордтың үлкен Локрианда пайда болатын қасиетке ие екенін атап өтті. Бұл масштабты Клод Дебюсси өзінің операсы "Pelléas et Mélisande" және Альбан Берг өзінің "Nacht" әнінде қолданған.