Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гитараның аккорд түрі
Type of guitar chord
Қуатты аккорд, сондай-ақ бесінші аккорд деп аталатын бұл гитарадағы, әсіресе электр гитарада қолданылатын, тамыр нотасы мен бесінші нотадан, сондай-ақ олардың октаваларынан тұратын аккорд. Қуатты аккордтар көбінесе әдейі бұрмалау немесе overdrive эффектісі қосылған күшейткішпен ойнатылады. Қуатты аккордтар көптеген рок стилінің, әсіресе хеви-метал және панк-роктың маңызды бөлігі болып табылады.
A power chord , also called a fifth chord, is a colloquial name for a chord on guitar, especially on electric guitar, that consists of the root note and the fifth, as well as possibly octaves of those notes. Power chords are commonly played with an amp with intentionally added distortion or overdrive effects. Power chords are a key element of many styles of rock, especially heavy metal and punk rock.
Талдау
Екі немесе одан көп ноталар дыбыс сигналын сызықтық емес түрлендіретін бұрмалау процесі арқылы ойналғанда, қосымша гармоникалар осы ноталардың гармоникалары жиіліктерінің қосындылары мен айырмашылықтарында пайда болады (интермодуляциялық бұрмалау). Мұндай интервалдарды қамтитын әдеттегі аккордты (мысалы, мажорлық немесе минорлық аккордты) бұрмалау арқылы ойнағанда, туындайтын әртүрлі жиіліктер саны мен олардың арасындағы күрделі қатынастар дыбысты шатастырып, анықсыз етеді. Бұл әсер көбінесе гитаралар тең темпераментке сәйкес реттелгендіктен күшейеді, нәтижесінде кіші третіктер тар, ал мажор третіктер нақты интонацияға қарағанда кеңірек болады. Дегенмен, қуат аккордында тамыр мен квинта жиіліктері арасындағы қатынас 3:2 интервалына өте жақын. Бұрмалау арқылы ойналғанда, интермодуляция бастапқы екі нотаның гармоникаларына жиілік бойынша жақын гармоникалардың пайда болуына әкеледі, бұл одан үйлесімді дыбыс тудырады. Интермодуляция дыбыс спектрін екі бағытта кеңейтеді, ал бұрмалау жеткілікті болса, бұрмаланбаған аккордтың тамыр нотасынан бір октава төмен жаңа негізгі жиілік компоненті пайда болады, бұл бұрмаланбаған сигналға қарағанда бай, басты және субъективті түрде "қуатты" дыбыс береді. Тіпті бұрмаланбастан ойналғанда да, қуат аккордының ноталарындағы гармоникалар арасындағы қарапайым қатынастар, нәтижесінде туындайтын тон (қосымша тон) әсеріне байланысты, күшті және айқын дыбыс бере алады. Қуат аккордтарының ойнаудың салыстырмалы түрде оңай болуының артықшылығы бар, бұл жылдам аккорд алмасуға және әуендер мен рифтерге оңай енгізуге мүмкіндік береді.
When two or more notes are played through a distortion process that non linearly transforms the audio signal, additional partials are generated at the sums and differences of the frequencies of the harmonics of those notes (intermodulation distortion). When a typical chord containing such intervals (for example, a major or minor chord) is played through distortion, the number of different frequencies generated, and the complex ratios between them, can make the resulting sound messy and indistinct. This effect is accentuated as most guitars are tuned based on equal temperament, with the result that minor thirds are narrower, and major thirds wider, than they would be in just intonation. However, in a power chord, the ratio between the frequencies of the root and fifth are very close to the just interval 3:2. When played through distortion, the intermodulation leads to the production of partials closely related in frequency to the harmonics of the original two notes, producing a more coherent sound. The intermodulation makes the spectrum of the sound expand in both directions, and with enough distortion, a new fundamental frequency component appears an octave lower than the root note of the chord played without distortion, giving a richer, more bassy and more subjectively 'powerful' sound than the undistorted signal. Even when played without distortion, the simple ratios between the harmonics in the notes of a power chord can give a stark and powerful sound, owing to the resultant tone (combination tone) effect. Power chords also have the advantage of being relatively easy to play , allowing fast chord changes and easy incorporation into melodies and riffs.
Терминология
Теориялық тұрғыдан алғанда, қуатты хордты дәстүрлі мағынада хорд деп санауға болады ма, жоқ па, оған қатысты пікірлер екіге бөлінеді. Кейбір теориялық тұрғыдан алғанда, хорд деп санау үшін оның кемінде үш нотадан тұруы керек дейді. Дәстүрлі және классикалық музыкада осындай интервал кездескенде, оны әдетте «хорд» деп атамайды, оның орнына диада (интервалмен бөлінген) деп қарастырылады. Дегенмен, бұл термин поп және рок музыкасында қабылданған, ол қатты рок, хеви-метал, панк-рок және осыған ұқсас жанрлардағы электр гитара стилімен тығыз байланысты. «Қуатты хорд» термині белгілі бір дәрежеде басқа аспаптарды ойнаушылардың, мысалы, клавишалы аспаптар мен синтезаторлардың лексикасына да енген. Қуатты хордтар көбінесе 5 немесе (No 3) деп жазылады. Мысалы, «C5» немесе «C(no 3)» дегені – тамыр (C) және бесінші (G) ноталарын ойнауды білдіреді. Бұл ноталардың орналасуын кері қайтаруға болады, яғни G нотасын C нотасынан төмен орындауға болады (бұл төртінші интервалды құрайды). Сондай-ақ, тамыр немесе бесінші нотаның октавалық қайталануымен ойнауға болады, бұл төмен жиіліктерде күші азырақ болатын, бірақ қуатты хордтың сипатын сақтайтын жоғарырақ дыбыс шығарады. Тағы бір жазу тәсілі – ind, ол хордты «белгісіз» деп көрсетеді. Скотти Мур 1957 жылы Элвис Преслидің «Jailhouse Rock» хитін қуатты хордтармен ашты. Қазіргі заманғы электр гитарашыларына белгілі «қуатты хордты» алғаш рет Линк Рэй танымал етті, ол ерте жазбалардың бұрмаланған электр гитара дыбысына негізделген және 1958 жылғы «Rumble» инструменталды әнінде динамик конусын жыртып шығарды. Кейінірек қуатты хордтарға негізделген хит ән – 1964 жылы шыққан The Kinks тобының «You Really Got Me» әні болды. Бұл әннің рифтерінде қуатты хордтардың жылдам ауысуы байқалады. The Who тобының гитарисі Пит Тауншенд «My Generation» әнінде театрлық жел тегершігімен қуатты хордтарды орындады. King Crimson тобының «Red» альбомында Роберт Фрипп қуатты хордтармен күресті. Көптеген панк-рок музыка түрлерінде қуатты хордтар маңызды рөл атқарады. Көптеген панк-гитарашылар өз әндерінде тек қуатты хордтарды ғана қолданды, оның ішінде Билли Джо Армстронг және Дойл Вольфганг фон Франкенштейн есімдерін атауға болады.
Theorists are divided on whether a power chord can be considered a chord in the traditional sense, with some requiring a 'chord' to contain a minimum of three degrees of the scale. When the same interval is found in traditional and classical music, it would not usually be called a "chord", and may be considered a dyad (separated by an interval). However, the term is accepted as a pop and rock music term, most strongly associated with the overdriven electric guitar styles of hard rock, heavy metal, punk rock, and similar genres. The use of the term "power chord" has, to some extent, spilled over into the vocabulary of other instrumentalists, such as keyboard and synthesizer players. Power chords are most commonly notated 5 or (no 3). For example, "C5" or "C(no 3)" refer to playing the root (C) and fifth (G). These can be inverted, so that the G is played below the C (making an interval of a fourth). They can also be played with octave doublings of the root or fifth note, which makes a sound that is subjectively higher pitched with less power in the low frequencies, but still retains the character of a power chord. Another notation is ind, designating the chord as 'indeterminate'. Scotty Moore opened Elvis Presley's 1957 hit "Jailhouse Rock" with power chords. The "power chord" as known to modern electric guitarists was popularized first by Link Wray, who built on the distorted electric guitar sound of early records and by tearing the speaker cone in his 1958 instrumental "Rumble." A later hit song built around power chords was "You Really Got Me" by the Kinks, released in 1964. This song's riffs exhibit fast power chord changes. The Who's guitarist, Pete Townshend, performed power chords with a theatrical windmill strum, for example in "My Generation". On King Crimson's Red album, Robert Fripp thrashed with power chords. Power chords are important in many forms of punk rock music. Many punk guitarists used only power chords in their songs, most notably Billie Joe Armstrong and Doyle Wolfgang von Frankenstein.
Техникалар
Қуаттық хордтар көбінесе бір октава ішінде орындалады, себебі бұл овертонның ең жақын үйлесімділігін қамтамасыз етеді. Октаваны екі рет қайталау қуаттық хордтарда қолданылады. Қуаттық хордтар көбінесе ортаңғы тіркемеде ойнатылады. Жоғарыда F5 хордының төрт мысалы көрсетілген. Хордтардың үстіндегі әріптер тек қолданылып жатқан дыбысталуын көрсетеді және оларды танымал музыкадағы аккордтармен (мысалы, C мажор, B минор және т.б.) шатастыруға болмайды. Көбінесе қолданылатын дыбысталу – 1–5 таза бесінші (A), оған октаваны қосуға болады, 1 5 1 (B). Таза төртінші 5 1 (C) де қуаттық хорд болып саналады, себебі ол төменгі 1 дыбысын білдіреді. Бір немесе екі дыбыс октава жоғары немесе төмен екі еселенуі мүмкін (D – 5 1 5 1), бұл тағы бір жиі кездесетін нұсқаға әкеледі, 5 1 5 (көрсетілмеген).
Power chords are often performed within a single octave, as this results in the closest matching of overtones. Octave doubling is sometimes done in power chords. Power chords are often pitched in a middle register. Shown above are four examples of an F5 chord. The letter names above the chords only indicate which different voicing is being used, and should not be conflated with the chord names typically used in popular music (e. g., C Major, B minor, etc.) A common voicing is the 1–5 perfect fifth (A), to which the octave can be added, 1 5 1 (B). A perfect fourth 5 1 (C) is also a power chord, as it implies the "missing" lower 1 pitch. Either or both of the pitches may be doubled an octave above or below (D is 5 1 5 1), which leads to another common variation, 5 1 5 (not shown).