Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Раглан кен орны - Канаданың солтүстік Квебек провинциясының Нунавик аймағындағы үлкен никель кен орны. Ол Deception Bay-дің оңтүстігінде орналасқан. Қоймаларды 1931 немесе 1932 жылы Мюррей Эдмунд Уоттс ашқан. Оның иесі және басқарушысы Glencore Canada Corporation. Кен орны Кеп-Смит белдеуінің арктикалық түбінде орналасқан, жер астының орташа температурасы 15 °C (5 °F).
Mining complex in Nunavik, Quebec, Canada
Raglan Mine is a large nickel mining complex in the Nunavik region of northern Quebec, Canada. It is located approximately south of Deception Bay. Discovery of the deposits is credited to Murray Edmund Watts in 1931 or 1932. It is owned and operated by Glencore Canada Corporation. The mine site is located in sub arctic permafrost of the Cape Smith Belt, with an average underground temperature of 15 °C (5 °F).
Көлік және баспана
Кешенге негізгі кен орнынан шығысқа қарай орналасқан Каттиник/Дональдсон әуежайы қызмет көрсетеді. Кен орнының маңынан Десепшн шығанағындағы теңіз портына дейін ағаштан жасалған жол өтеді. Бұл 55-ші параллельдің солтүстігіндегі провинцияда кез-келген қашықтықтағы жалғыз жол. Бұл кешен тіпті аймақтағы инуит қауымдарынан алыс болғандықтан, жұмысшылар кен орнында бірнеше апта бойы тұруға мәжбүр. Шахтадан жұмысшылар Валь-Д'орға, немесе инуиттер үшін өздерінің жергілікті қауымына ұшады. Кен орнында өндірілген кенді жергілікті жерде ұнтақтайды да, кейін оны жүк көлігімен Десепшн шығанағына апарады. Десепшн шығанағынан концентрат жүк кемесі арқылы қысқа кеме қатынасы кезінде (оған тіпті мұз үзігішпен жылына 8 ай ғана қол жетімді) Квебек қаласына жіберіледі, содан кейін темір жол арқылы Онтариодағы Фальконбридждегі Гленкордың қондырғыларында балқытылады. Онтариода балқытылғаннан кейін концентрат Квебек қаласына темір жол арқылы жеткізіледі, кемеге тиеледі және тазарту үшін Норвегияның Кристиансандағы Гленкор Никельверкке жіберіледі.
The complex is served by and operates the Kattiniq/Donaldson Airport, which is east of the principal mine site. There is a gravel road leading from the mine site to the seaport in Deception Bay. It is the only road of any distance in the province north of the 55th parallel. As the complex is remote from even the region's Inuit communities, workers must lodge at the mine site, typically for weeks at a time. From the mine site employees are flown to Val D'or, or in the case of Inuit employees, their home community. Ore produced from the mine is milled on site then trucked to Deception Bay. From Deception Bay the concentrate is sent via cargo ship during the short shipping season (even by ice breaker it is only accessible 8 months of the year) to Quebec City, and then via rail to be smelted at Glencore's facilities in Falconbridge, Ontario. Following smelting in Ontario, the concentrate is sent back to Quebec City via rail, loaded onto a ship and sent to the Glencore Nikkelverk in Kristiansand, Norway to be refined.
Авиакомпаниялардың тарихи қызметі
1979 жылы Nordair Монреаль Дорвал әуежайынан аптасына екі рет бір аялдамамен тікелей рейстермен Boeing 737 200 жолаушылар ұшағын қызмет көрсетті.
In 1979, Nordair was operating scheduled Boeing 737 200 passenger jet service to the area with direct one stop flights twice a week from Montreal Dorval Airport.
Инуиттер арасындағы қарым-қатынастар
1995 жылдың ақпан айында Falconbridge Ltd. жергілікті инуит қауымдастығымен "Raglan Agreement (1995) " деп аталатын әсер мен пайда туралы келісімге қол қойды. 2007 жылдың соңына қарай кеннің Нунавик экономикасына тікелей үлесі 130 млн долларды құрайтын болады деп болжанып отыр. Бастапқыда кешен жергілікті тұрғындарға жұмыс табуға мүмкіндік туғызу үшін инуиттерге тиесілі Makivik Corporation компаниясының қатысуымен құрылған. Гленкор Кативик аймақтық үкіметімен және Кативик мектеп кеңеспен бірге жергілікті инуиттерді шахтада жұмыс істеуге үйрету үшін жұмыс істейді. Glencore компаниясы жұмыс күштерінің кемінде 20% инуит жұмысшыларын қамтуға ниетті. Қазіргі уақытта кен орындарында 20% -ға жуық инуиттер жұмыс істейді, қалғандарының көпшілігі Квебектің оңтүстігінен шыққан француз канадалықтар. Комплекстегі мәдени араласқандықтан, этностық шығу тегі мен кемсітушілік сайт мәселесінде маңызды. Әлеуметтік және мәдени қиындықтарды жеңілдету үшін, әр екі апталық ауысымнан кейін инуиттер өздерінің жерлеріне ұшақпен оралады. 2022 жылдың мамыр айында Біріккен болат жұмысшылары одағының 630 мүшесі кәсіподақ пен Glencore жаңа ұжымдық келісімді келіспегеннен кейін ереуілге дауыс берді. Шілдеде Glencore-дің жақсартылған ұсынысы кәсіподақтың 76,7% дауыспен қабылданбады. 2022 жылдың 8 қыркүйегінде Біріккен болат жұмысшылары одағы 15 апталық ереуілден кейін соңғы ұсынысты 60,7% дауыспен мақұлдағанын хабарлады.
In February 1995 Falconbridge Ltd. signed an Impact and Benefits Agreement (IBA) called the "Raglan Agreement (1995)" with the local Inuit community. The mine’s direct contribution to Nunavik’s economy was forecasted to be $130 million by the end of 2007. Originally the complex was created with the participation of the Inuit owned Makivik Corporation, with the hopes of attracting employment for local residents. Glencore is working with the Kativik Regional Government and the Kativik School Board to educate the local Inuit population so they will be able to work at the mine. Glencore aims to have at least 20% Inuit workers in the workforce. Currently the mines' Inuit work force is close to 20% with most of the remainder being French Canadian from southern Quebec. Given the cultural mix at the complex, ethnic origin and discrimination are significant on site issues. In an attempt to further ease any social or cultural strain, Inuit workers are flown home to their communities at the end of each two week shift. In May 2022, 630 members of the United Steelworkers union voted to strike after the union and Glencore failed to negotiate a new collective agreement. In July, Glencore’s improved offer was rejected by a vote of 76.7% of the union. On September 8, 2022, the United Steelworkers union announced that after a 15 week strike, the latest offer was approved by a vote 60.7%.
Қауіпсіздік
Раглан кеніші 2002 жылы Канададағы барлық металл кеніштерінің ішіндегі ең төменгі авария жиілігі үшін ұлттық Джон Т. Райан Трофиін жеңіп алды. 2007 жылы Квебек тау-кен қауымдастығының F. J. O'Connell сыйлығын Квебектегі шахта қауіпсіздігін барынша жақсарту үшін алды. Операция "Зеролық зиянды" мақсатқа ұмтылды және өз кезегінде SafeNickel-ді алдын алу мәдениетін қалыптастыру үшін қабылдады.
Raglan mine has won the national John T. Ryan Trophy in 2002, for having the lowest accident frequency of all metal mines in Canada. In 2007 it was awarded the F. J. O'Connell award by the Mining Association of Quebec for recording the most improvement of mine safety in Quebec. The operation as committed to a goal of “Zero Harm,” and has in turn adopted SafeNickel to create a culture of prevention.
Өндіріс
Алғашында кен орны жылына 130 000 тонна кен концентратын өндіруге арналған, оның құрамында 21 000 тонна никель, 5000 тонна мыс, 200 тонна кобальт және аз мөлшерде қымбат металдар бар. Қазіргі уақытта Раглан төрт жер асты кен орнында және екі ашық шахтада жылына 1,5 млн. тонна кен өндіреді. Бастапқы әсер мен пайда туралы келісім (IBA) өндірісті жылына 1,3 млн. тонна рудаға шектейтін. 1997 жылы алғаш рет құрылған "Раглан" кен орнының қазіргі жұмысы (I кезең) 2020 жылдан кейін біртіндеп тоқтатылады деп күтілді. Glencore компаниясы 2041 жылға дейін шахтаның жұмысын жалғастыру үшін Sivumut жобасын іске қосты. Жобаның ауқымы қазіргі меншік шегінде қалады, жер астынан болғандықтан жер үстіне аз ғана әсер етеді, қолданыстағы инфрақұрылымды пайдаланады және басқа табиғи су ағындарына әсер етпейді.
The mine was originally designed to produce 130,000 tons per year of ore concentrate, containing 21,000 tons of nickel, 5,000 tons of copper, 200 tons of cobalt, and a small amount of precious metals. Raglan currently produces 1.5 million tonnes of ore annually from four underground mines and two open pit operations. The original Impact and Benefits Agreement (IBA) limited production to 1.3 million tonnes of ore per year. Raglan Mine’s current operation (Phase I), first established in 1997, was expected to gradually cease after 2020. Glencore launched the Sivumut Project to ensure the continuation of the mine’s operations up to 2041. The scope of the project will remain within the current property limits, will have little above ground footprint due to being underground, will leverage existing infrastructure, and not affect any other natural watercourses.