Кіріспе
Гүлді өсімдіктер түрі Potentilla hickmanii (Hickman's potentilla немесе Hickman's cinquefoil деп аталады) - гүл тұқымдасына жататын жойылып бара жатқан көпжылдық шөп. Бұл сирек кездесетін өсімдік түрі Солтүстік Калифорнияның жағалауындағы екі жерде, Монтерей округіне және Сан-Матео округінің өте кішкентай колонияларында тар шектеумен кездеседі. Бұл кішкентай жабайы гүл Тынық мұхиты жағалауындағы сыртқы жағалаудың батыс беткейлерінде өседі. Бұрын бұл түр Сонома округінде өседі деп саналған, бірақ бұл популяция жақында басқа түрге, Potentilla uliginosa болып қайта жіктелді және сол округте жойылған деп есептеледі. Бұл өсімдік, солтүстік Калифорнияның Флористикалық провинциясындағы басқа да көптеген қауіп төндіретін түрлермен бірге, АҚШ үкіметі, Калифорния штаты, жергілікті үкіметтер және жеке қорғау топтары қорғауға лайық түр ретінде тағайындалды. Бұл атаулар Хекманның потенцилласын қорғаудың ресми құрып кету қаупі бар жіктелімдері және түрлерді қалпына келтіру жоспары түрінде жобаларына әкелді, соңғысын АҚШ Балық және жабайы табиғат қызметі жариялады.
Potentilla hickmanii (called Hickman's potentilla or Hickman's cinquefoil) is an endangered perennial herb of the rose family. This rare plant species is found in a narrowly restricted range in two locations in coastal northern California, in Monterey County, and in very small colonies in San Mateo County. This small wildflower, endemic to western slopes of the outer coastal range along the Pacific Ocean coast, produces bright yellow blossoms through spring and summer. This species was formerly thought to be growing in Sonoma County, but that population has been recently reclassified as another species, Potentilla uliginosa, and is presumed extinct in that county. This plant, along with many other threatened species in the northern California Floristic Province, has been designated as a species meriting protection by the U. S. government, state of California, local governments, and private conservation groups. These designations have led to blueprints for protection of Hickman's potentilla in the form of official endangerment classifications and a species recovery plan, the latter promulgated by the U. S. Fish and Wildlife Service.
Сипаттама
P. hickmanii - бұл ұзақ өмір сүретін, розетті, бездік емес гүлді өсімдік, оның тамыры қалың. Бұтақтары ұзын, жайпақ. Жапырақтары біршама жапырақты, әдетте алты жұп, алақанша жарылған жапырақшаларға біріктірілген. Монтерей халқы Монтерей қаласының муниципалдық шекарасында, Монтерей қарағайлы ормандағы ескі жазғы лагерьдің жерінде өсіп жатыр. Монтерей округінде екі аймақта, Point Lobos мемлекеттік қорығында жаңа колониялар құруға тырысқанда, егістер жүргізілді, бірақ бұл егістер 2011 жылдың жазында еуропалық арамшөптердің басып кіруінен және өсімдіктерді оңай бақылайтын немесе басқаратын жерден тым алыс орналасқан егістерден және түрдің тіршілік етуі үшін тым ылғалды бір жерге отырғызудан сәтсіз аяқталды. 1933 жылы Калифорния штатының Мосс Бич қаласында Сан-Висенте өзенінің сағасындағы ылғалды аймақта тағы бір жағалау колониясы табылды; бұл колония кем дегенде 1970 жылдары жойылған деп есептелді. Сан-Матео округінің тағы бір популяциясы 1995 жылы Мартини Криктің (USGS Quad reference Montara Mountain 3712254) оңтүстік беткейлерінде, жеке меншік жерлерінде, Devil's Slide тас жолы жобасына зерттеу жүргізген биологтар тарапынан табылды. Барлық жағдайларда популяциялар теңіз деңгейінен 10 және 135 м аралығында кездеседі. Бұл түрдің тіршілік ету ортасына қарағай ормандарындағы жергілікті шөптесін жайылымдар, жағалаудағы көпжылдық шөптесіндер және қарағайдың астында орналасқан шөптесіндер жатады. Бұл түрдің тіршілік ету ортасының кілті - өте ұсақ түйірлі шөптесін жердің астындағы ыдырайған гранитті субстрат.
Тарих
П. хикмани табылған Монтерей түбегі Монтерей қарағайлы орманында орналасқан. Жарым аралда Монтерей су астындағы каньонынан шығатын салқын судың көтерілуіне байланысты ерекшелендірілген теңіз климаты әсер етеді. Жауын-шашын мөлшері жылына 40-50 см құрайды, бірақ жазғы тұман тамшылауы өсімдіктер үшін ылғалдың негізгі көзі болып табылады, әйтпесе олар осындай төмен жауын-шашынмен өмір сүре алмас еді. Кейбір таксондар, мысалы жағалаудағы жабық конус пішендері мен кипаристер - бұл реликттік тұрақтар, мысалы, бір кездері Плейстоцен кезеңінің соңындағы мезикалық климатта кеңінен таралған, бірақ кейіннен ыстық, құрғақ ертедегі Холоцен кезеңінде 6000 және 2000 жылдар аралығында жағалау маңындағы суық және ылғалды жағдайлардың кішкентай қалталарына кері шегінген. Элис Иствуд 1900 жылы Монтерей түбегінде P. hickmanii-ді тапты, ол кезде бұл аймақ өркениеттің шеткі бөлігі деп саналды. Сол кезде жолдар еш жерде жүрмейтін, ал Big Sur деген айдала сол жерде орналасқан. Сан-Францискодағы Калифорния ғылым академиясының ботаника бөлімінің жетекшісі Иствуд осы шалғай аймақты зерттеуде алғашқы биолог болды. Монтерей округінің оңтүстік бөлігінде сирек кездесетін өсімдіктердің үлгілерін жинау экспедициясында ол бұрын тіркелмеген өсімдіктің үлгісін тауып, бұл түрге Дж. Б. Хикман. Хикман оның осы жинақтау сапарында жетекшісі болды және Монтерей округінің бау-бақша комиссары болды.
Жаңартылған байқаулар мен сақтау жағдайы
Монтара қаласының солтүстігіндегі Монтара тауының Сан-Матео округіне жататын популяцияларды жаңарту (2013). Бұл түрдің нақты тұрақты санағы төмен бойлылығы, гүлдену кезеңі ұзарғандығы және қиын жері болғандықтан, жыл сайынғы салыстыруды қиындатады. 2013 жылғы зерттеулер нақты көрсеткендей, осы аймақта кем дегенде 500 өсімдік бар, 4 популяция әлі де бар. 2014 жылы 2011 жылдың жазында халықты қоршаған аумақты қолмен арамшөппен тазарту аймақтың арамшөп өсімдіктерінің көлемін айтарлықтай төмендетті, 2011 жылы үлкен құбылғыш шөп (Бриза) бастапқыда 61% көлемде болды, ал 2014 жылы 1% көлемде болды. 4 адам тұратын Хардинг шөпінің беткейі 2014 жылдың жазында кесілген.