Кіріспе
Корольдік флот вице-адмиралы Томас Макнамара Расселл (қайтыс болған 22 шілде 1824 жылы) Корольдік флоттың адмиралы болды. Расселлдің әскери-теңіз қызметі Американың төңкерістік соғысын, Француз төңкерістік соғысын және Наполеон соғысын қамтиды. Адмирал Расселл ең жақсы Еске түсіріледі үшін оның командасы эскадрилья Солтүстік теңізде ол иелігін алған Гелиголандтан кейін Дания соғысқа кіріп, француз жағында 1809 жылы. Оның мансабы сондай-ақ 20 пушкалы HMS Гусар мен 32 пушкалы француз фрегаты Сибилдің арасындағы бір кемелік әрекетіне байланысты болды, онда ол француз фрегатын адамдары мен қаруларының артық санына қарамастан басып алды. Бұл оқиғаның айналасында дау-дамайлар бар, өйткені ол Американдық революцияның аяғында болған және британдық офицерлер француздар іс-қимыл кезінде жалған түстер мен апат туын ұшырып жүргенін мәлімдеді. Қарсылас мемлекеттердің кемелері бірін-бірі жалған түстермен алдап, немесе бір-бірінен қашып кетуі әдеттегі нәрсе болғанмен, іс-қимыл басталғаннан кейін жалған туды ұшыратуды жалғастыру ар-намыссыз деп саналды. Сол сияқты, апат туын көтеріп қою да соғыс әпкесі емес, өйткені ол кемелерді шынайы апатқа ұшыраған кемеге жақындаудан сақтайды.
Thomas McNamara Russell (died 22 July 1824) was an admiral in the Royal Navy. Russell's naval career spanned the American Revolutionary War, French Revolutionary War and Napoleonic War. Admiral Russell is best remembered for his command of a squadron in the North Sea when he took possession of Heligoland after Denmark came into the war on the side of the French in 1809. His career was also notable due to the single ship action fought between the 20 gun HMS Hussar and the 32 gun French frigate Sybille in which he captured the French frigate despite her superior number of men and guns. There is controversy surrounding the event in that the capture happened towards the end of the American Revolution and the British officers claimed that the French were flying false colours and a distress flag during the action. Whilst it was common for ships of opposing nations to lure, or escape from, one another with false colours it was considered dishonourable to continue flying false flags once the action had begun. Similarly, the flying of a flag of distress was not an acceptable ruse de guerre, as it would dissuade shipping from approaching a vessel in genuine distress.
Ерте өмір және мансап
Расселл Ирландияға қоныс аударған ағылшынның ұлы болды, ол жерде ол Мисс Макнамараға үйленді, ол Бэлилли, Клэр графтығының Шиди Макнамараның қызы және мұрагері болуы мүмкін. Әкесі бес жасында қайтыс болғаннан кейін, ол үлкен байлықты мұра етті, бірақ оның қамқоршыларының абайсыздығы немесе адал еместігі салдарынан ол он төрт жасқа толғанға дейін жоғалып кетті. Сауда флотында қысқа уақыт болғаннан кейін Расселл алғаш рет 1766 жылы Плимутта күзет кемесінің кемесінде пайда болады. Ол үш жыл бойы кемеде кемеде кемеде кемеде қызмет етті, 1769 жылы Солтүстік теңізде "алдын алу қызметіне" жұмысқа орналасқан кеменің бортында мичман болып тағайындалды. Чесапик шығанағында рейс кезінде Расселл 16 пулеметті капер Лэди Вашингтонмен ұрысты. Ол тұтқындалып, 26000 фунтқа сатылды, оның ішінде капитан ретінде Расселл байрақтың екі сегізінен бір бөлігін алуға құқылы болды. Англияға оралғаннан кейін ол капитан Джеймс Гамбиердің, кейін Лорд Гамбиердің қол астында Ралиге тағайындалды және 1779 жылы мамыр айында Джерсидің жеңілісіне қатысты. Қысқа уақыт ішінде Расселл Джерсидегі қызметі үшін сыйақы ретінде Плимут сағатында жатқан Дрейк аралының қолбасшылығына тағайындалды. Чарльзтаунда Расселлді 1780 жылы 11 мамырда Арбутнот шлюпканың командалығына көтерді, одан кейін 1781 жылы 7 мамырда капитан лауазымына көтерілді және үшінші разрядтың командалығына тағайындалды. граф Расселлге семсерін берді және оның кемесін басып алуда капитан мен оның экипажына батасын берді. Расселл семсерді алып, былай деген: "Мырзам, мен осы кемеге, оның офицерлеріне немесе компаниясына қандай да бір мақтау сөздерін айтудан бас тартуға кішіпейілділікпен рұқсат сұраймын, өйткені мен оларға жауап бере алмаймын. Ол өз сыныбындағы британдық кеменің болуы керектігінен артық емес. Ол әділдікті ойнаған жоқ, бірақ құдіреті шексіз Құдай оны ең опасыз жаудың тұзағынан құтқарды. Егер сіз, мырза, менімен әділ күресті, Мен, егер мен өз жүрегімді білемін, сіздің семсерін қабылдауы тиіс, жанашырлық көзіне жас. Сізден, мырза, мен оны сөзбен айтып жеткізе алмайтын менсінбейді. Ал енді, мырза, сіз осы семсерді кез келген адал француз немесе ағылшын офицерінің қолына тигізбеу үшін, мен оны ресми түрде және ашық түрде бұзамын". Расселл пышақты палубаға тығып, екіге бөлді де, палубаға лақтырып жіберді. Ол графты қамауға алды. Гусар экипажы "Сибиль" кемесінде 500 фунт стерлингтік құндылықтарды тапты, оларды француз офицерлері өздері деп мәлімдеді және Расселл оларға өздерінің және экипаждың ақшалай сыйлығын азайтуға мүмкіндік берсе де, оларды сақтауға рұқсат берді. Расселл сыйлықты Нью-Йоркке әкелгенде, ол бұл жағдайды мәлімдеді, ал оның офицерлері өздерінің капитанын қолдап, антпен мәлімдеме жасады. Париж келісімі жасалып жатқан кезде, Адмиралтейство Кеңесі мен британ үкіметі бұл жағдай орынсыз даулы жағдайға әкеледі деп ойлады және ресми есепті жалпы жұртшылықтан жасырып, Расселдің хатын жарияламады. Кергару өзінің қол астындағы қызметкерін, Шевалье д'Экуреді Расселлге жіберді. Ол өзінің босатылғанын хабарласа, француз сотына ықпал етіп, басқа кеме сатып алып, егер Расселл оқиға туралы хабарласа, оны іздеп тауып, тұтқындауға қажетті бұйрықтарды алатынын айтты. Расселлдің бұл әрекеті әсер етпеген соң, граф өзінің қарамағындағы адам арқылы Расселлге жеке қанағаттандыруды талап етуді ұсынды. Расселл бұл сынақты қарастырып, Шевальеге мынадай жауаппен қайтып келді: "Әке, мен сіздің сынағыңызды ертерек қарастырдым, мен онымен құрлықта немесе суда, жаяу немесе ат үстінде, осы жер шарының кез келген бөлігінде күресемін. Сіз, менің ойымша, оның екінші болады, және мен сіздің семсер лайықты досы болады. " Бейбітшілік жарияланғанда, Гусар Англияға қайта оралды, ал Расселлге рыцарлық атақ ұсынылды, бірақ ол бас тартты, өйткені оның табысы атақты қамтамасыз етуге жеткіліксіз еді. Расселлге Крегаруды кемесін жоғалту және халықаралық танылған заңдарды бұзу үшін соттап, ақталғаны туралы хабарланды және Адмиралтействоға Францияға сапарға шығуға рұқсат сұрады. Адмирал Арбутнот оған көмекші болып еріп жүрді. Крэгару Расселлге хат жазып, ол өзінің және оның командасының тұтқындалғаннан кейін Расселлден алған қамқорлығына ризашылығын білдірді және Расселлге Пиренейлерге көшуге ниетті екенін айтты. Арбутнот Расселлге графтың артынан бармай, Англияға қайту керектігін айтты. Расселл Англияға оралып, 1791 жылға дейін жұмыссыз қалды.
"Sir, I must humbly beg leave to decline any compliments to this ship, her officers, or company, as I cannot return them. She is indeed no more than a British ship of her class should be. She had not fair play; but Almighty God has saved her from the most foul snare of the most perfidious enemy. Had you, Sir, fought me fairly, I should, if I know my own heart, receive your sword with a tear of sympathy. From you, Sir, I receive it with inexpressible contempt. And now, Sir, you will please observe, that lest this sword should ever defile the hand of any honest French or English officer, I here, in the most formal and public manner, break it." Russell stuck the blade into the deck and broke the blade in half and threw it to the deck. He placed the Count under close arrest. The crew of the Hussar discovered £500 in valuables aboard the Sybille, which the French officers claimed as theirs and Russell permitted them to keep even though it would have reduced his and his crew's prize money. When Russell brought the prize into New York City he reported the circumstance, and his officers swore an affidavit in support of their captain. The Treaty of Paris was then on the point of being concluded, and in consequence the Admiralty Board and British government thought the affair would cause undue scandal and kept the official account from the general public and did not publish Russell's letter. Kergariou sent his subordinate, the Chevalier d'Ecures to see Russell. He threatened that when he should be released, he would, through influence at the French Court, acquire another ship and would obtain the requisite orders he needed to hunt down and capture Russell in retaliation if Russell reported the incident. When Russell failed to be moved, the Count, again through his subordinate issued a challenge to Russell to demand personal satisfaction. Russell considered the challenge and returned with the answer to the Chevalier: "Sir I have considered your challenge maturely I will fight him, by land or by water, on foot or on horseback, in any part of this globe that he pleases. You will, I suppose, be his second; and I shall be attended by a friend worthy of your sword." On the declaration of peace, Hussar returned to England for decommissioning, and Russell was offered a knighthood, which he refused, as his income would not have been enough to support the title. Russell was informed that Kregarou had been tried and acquitted of the loss of his ship and the breach of internationally recognised laws and applied to the Admiralty for permission to travel to France. Admiral Arbuthnot accompanied him as his second. Kregarou wrote to Russell and expressed his gratitude of the treatment that he and his crew had received from Russell after they had been captured and informing Russell that he intended to move to the Pyrenees. Arbuthnot convinced Russell that he should not follow the Count but return to England. Russell returned to England and remained unemployed until 1791.
Батыс Үндістандағы команда
1791 жылы Расселл Батыс Үндістан станциясындағы 32-ұшақты бесінші деңгейдегі фрегатқа тағайындалды. Раселл радиостанцияда болған кезінде, алдымен, Ямайка тұрғындары оның жүріс-тұрысын жоғары бағалады, ал екінші кезекте, Кубаның Гавана қаласындағы испан губернаторы Луис де Лас Касас оны қатты таңғалдырды. Расселл "Диана" кемесіне испан күзетшісін қоюдан бас тартқанда, де Лас Касас: "Егер бұл Макнамара Расселл британдық фрегат капитаны болса, менің егемендігімнің бұйрықтарын бұзып, қарсылық көрсеткен болса, мен дос деп атайтын адамды ешқашан білмедім. " деп жазылған.
Лейтенант Перкинсті құтқару
1791 жылдың соңында Санто-Домингодағы француз колониясының құлдары көтерілді, ал адмирал Филип Аффлек Расселл мен Диананы француз билігіне керек-жарақты конвоймен жіберді. Оның құрметіне өткізілген түскі ас кезінде ол британдық офицер, лейтенант Джон Перкинстің Еремияда бас көтерген әскерді қарумен қамтамасыз етті деген айыппен тұтқындалғанын білді. Расселл Перкинстің босатылуын талап етті. Француз билігі оған уәде берді, бірақ кейіннен бас тартты. Көптеген хаттар алмасқаннан кейін Рассел француздар Перкинсті босатуға ниетті емес екендіктерін анықтады. Расселл Кап Франсуадан Жеремиге дейін жүзіп, капитан Ноуэллдің 12 пулеметпен кездесті. Олар Ноуэллдің бірінші лейтенанты Годбидің жағаға шығып, Перкинсті алып келуі туралы келісті, ал екі кеме де, қажет болса, шабуыл жасайтын күшті түсіруге дайын болған кезде, гауһардан оқ ату мүмкіндігіне ие болды. Лейтенант Годби қонып, келіссөздер арқылы Перкинсті босатуды қамтамасыз етті.
Француз революциялық соғыстары
Расселл 1792 жылы Англияға оралды, ал 1796 жылы 74-тоққылы үшінші санатқа тағайындалды. 1803 жылы Франциямен соғыс қайта басталғанда, ол өзінің туын "Лорд Кит" флотінің Даунс аралында орналасқан дивизиясының қолбасшылығына тағайындалды.
Наполеон соғыстары
Расселл 1804 жылы 21 сәуірде Қызыл әскердің контр-адмиралы болды. 1805 жылы 9 қарашада вице-адмирал болып, 1807 жылы Солтүстік теңізде бас қолбасшы болып тағайындалды. Қыркүйекте Данияның соғыс жариялағаны туралы хабар алғаннан кейін, ол Хелиголандты иеленді, ол соғыс кезінде Ұлыбританияның Германиямен саудасының үлкен депосы болды. Ол 1812 жылы 12 тамызда Қызылдың вице-адмиралынан Көктің адмиралына дейін көтерілді.
Отбасы және өлім
Ол 1793 жылы Мисс Филлипске үйленді. 1818 жылы әйелі қайтыс болды. Адмирал Расселл 1824 жылы 22 шілдеде Пулдің жанында, Дорсет қаласында, күймеде кенеттен қайтыс болды.