Кіріспе

Джордж Максвелл Белл (13 қазан 1911 - 19 шілде 1972) - Канадалық газет баспашысы, жарыс жылқысының иесі және филантроп. Ол 1960-шы жылдары Канаданың ең ірі газет синдикаты FP Publications-тің негізін қалаушы ретінде танымал болды. Ол өзінің газет империясын 1936 жылы әкесі Калгари Альбертаннан мұра еткеннен кейін және оның 500 000 доллар қарызынан кейін құрды. Ол 1945 жылы қарызыны өтеген соң, бүкіл ел бойынша газеттер сатып алды, соның ішінде Оттава журналы мен Глоб пен Мейл. Беллдің байлығының көп бөлігі Альбертаның өсіп келе жатқан мұнай және газ өнеркәсібіне негізделген. 1940 жылдардың аяғында бірнеше компания құрды, олар сатылған кезде миллиондаған долларға жетті. Белл ұзақ уақыт бойы таза қанды жарыс жылқыларының иесі болды. Ол Франк МакМахонмен Канада, АҚШ және Еуропа бойынша жарыстарда жеңіп шыққан екі тұрақ құруға серіктес болды. Екі әнші Бинг Кросбимен бірге 1965 жылы Ирландия Дербисін жеңіп алса, Макмахон екеуі 1968 жылы Королеваның тақтасын жеңіп алды. Белл бірнеше жарыс трассасының, соның ішінде Балморал Парктің, жартылай иесі болды, ол Канаданың алғашқы президенті болды. Белгілі филантроп, ол қайтыс болғанға дейін көп ұзамай Макс Белл қорын құрды, ол медициналық, ветеринариялық, спорттық және білім беру мақсаттарына миллиондаған доллар грант берді.

Ерте өмір

Белл 1911 жылы 13 қазанда Реджинада, Саскачеван қаласында дүниеге келген. Ол Джордж Мелроуз Белл мен Эдна Мей Паркиннің ұлы, оның Гордон есімді ағасы және Одри мен Олив есімді екі әпкесі болды. Оның ата-бабасы Джордж Александр Белл Канаданың пионері және Саскачеванның заң шығарушы ассамблеясында либералды министр болған. Оның әкесі сақтандыру сату арқылы байлық жинап, бірнеше газет пен мерзімді басылымдарға ие болды, ол байлығының көп бөлігін кен өндіру мен мұнайға инвестициялаудан жоғалтты. Белл Ұлы депрессия кезінде Монреальдің Макгилл университетінен коммерция мамандығы бойынша білім алып, жазғы уақытта әкесі Калгари Альбертан газетінде жұмыс істеді. 1932 жылы бітіргеннен кейін Белл Британдық Колумбияға көшіп барды, онда ол бір уақыт бойы Кутенэйс аймағында алтын іздеуге ұмтылды және Кимберли Динамитерс командасымен екі маусым хоккей ойнады. Осы уақытта ол өзінің алғашқы әйелі Сюзан Стейплспен танысып, үйленді және 1935 жылы Калгариге оралды. Ол Альбертанға оралды, аптасына 35 доллар табады, құпия жарнама менеджері. Белл 1936 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін газетті мұра етті, алайда Альбертан Канада Корольдік Банкінің бақылауында болды. Сонымен қатар, Белл Альберта штатының Тернер доғанына жақын жердегі мұнай ұңғымасына инвестиция салды. 1936 жылдың ортасында кен орнында мұнай табылғанда, оның бір пайыз үлесінен түскен табыс оның газеттегі жалақысынан екі есе көп болды. 1946 жылы Канадалық мұнайшы Франк МакМахон мен Белл Калгариде Альберта Дстиллерс Лимитед компаниясын құрды.

Газеттегі мансап

Мұнай шабуылға қарамастан, Белл Альбертадағы Корольдік банкке жұмыс істей берді. Жеті жыл бойы "кеңсе қызметкер" болып жұмыс істегеннен кейін, ол газетті өз отбасына қайтарып беруді ұсынды. Ол мұнай және газ саласындағы бес досын "Эссекс компаниясын" құруға көндірді және газетті басқару үшін 35 000 доллар салды. Содан кейін ол Корольдік банкті оған бақылау беруге көндірді және 1943 жылдың ортасында Альбертаның баспашысы болды. Белл серіктестеріне ақшасын төлегеннен кейін бірден-ақ оларды "Эдмонтон бюллетенін" сатып алуға көндірді. Алайда, Беллдің еңбек күресінен және ескірген жабдықтардан ауыратын қағазды қолдауға капиталы болмады. 1951 жылы газетті тоқтату туралы шешім қабылдады. Ол Альбертаның бақылауын қалпына келтіру үшін жұмыс істеген кезде, Белл мұнай кәсіпорындарына инвестиция салуды жалғастырды. 1944 жылы ол Франк МакМахон және басқалармен бірлесіп, "Empire Petroleum Limited" компаниясын құрды, бұл компания "дикий" ұңғыманы бұрғылау үшін капитал жинауға ұйғарымсыз әрекет жасады. Екі жылдан кейін ол екі жаңа компаниямен, Reef Petroleum және Tower Petroleum компаниясымен тағы да тырысты. Екі жаңа компания да мұнай таба алмады, бірақ бұл күш-жігер Белл мен оның серіктестеріне Калван Петролеумдарды құруға жеткілікті ақша жинады. Компания жалға алу және патшалық жерлердегі бұрғылау құқықтарына сауда жасаумен табысқа жетті, бұл Беллге келесі жылдары бірнеше басқа мұнай компанияларын құруға итермеледі. 1951 жылы Белл өзінің әртүрлі компанияларын Calvan Consolidated Ltd. Жаңа компания Redwater кен орнындағы 77 ұңғымаға ие болды. Ол 1955 жылы 40 миллион долларға Calvan компаниясын Petrofina компаниясына сатып жіберді және бірнеше жыл бойы мұнай және газ компанияларында сауда жасауды жалғастыра отырып, оның назары газет бизнесіне оралды. Белл 1959 жылы "Виктория Таймс Колонист" газетін 750 000 долларға сатып алды, ал бір жылдан кейін "Таймс" пен "Колонист" газеттерін басып шығаратын зауыт құрды, ол 1953 жылы 1 миллион долларға бақылауға алды. 1954 жылы Белл Летбридж геральд газетінің басым үлесін иеленді. Кейіннен Белл компания өзінің идеяларына бейімделу үшін күреседі деген сеніммен келісімнен бас тартты. CPR директоры қызметін атқарудан басқа, Белл сонымен қатар Новая Шотландия банкі директоры, Макгилл университетінің басқарушылар кеңесінің мүшесі және Калгари көрмесінің және Стампедтің аға директоры болды. Ол бірнеше ранчоға инвестиция салды және кем дегенде үш жарыс трассасының, соның ішінде Балморал Парктің, бірінші канадалық президенті болды. және Голливуд Дербиі. Медоу-Корт одан кейін тағы екі жарыста жеңіске жетті, одан кейін маусымнан кейін зейнеткерлікке шықты. Белл 9 000 долларға сатып алған жылқы 1,2 миллион долларға сатылмас бұрын 280 000 доллардан астам ақшаға ие болды. Ол МакМахонмен 1968 жылы Queen's Plate-ді Merger-пен жеңіп алды. Макс Белл 1977 жылы Канаданың Ат жарыс даңқы залына кірді.

Жеке өмір

Беллдің алғашқы некесі Сюзанн де Нанкред Стейплспен (1917-2001) болды. Сюзаннаның қарындасы Кэтрин Джордж Л. МакМахонның әйелі болды. Беллдің төрт баласы болды: ұлдары Честер (1970 жылы қайтыс болды) және Пол, қыздары Даян және Гретчен. Олар 1949 жылы ажырасып кетті. 1955 жылы күйеуі Фрэнк МакМахон кіші 1953 жылы автокөлік апатынан қайтыс болғаннан кейін жесір қалған Агнес Айлин МакКеоунға (1929 1999) қайтадан үйленді. Отбасы Palm Desert, California қаласында қыста үйі және Okotoks-та фермасы болды. Белл пресвитериан шіркеуінің құлшынысты мүшесі болғандықтан, ол апта сайынғы ат жарысы формаларын оқығандай, Киелі кітапты жиі оқыған. Ол ішімдік ішпеді, темекі тартпады, шіркеуіне жомарттықпен қаржылай көмек көрсетті. Ол гольф пен бадминтон ойнауды ұнататын және жиі өзінің яхтасы Кампанамен Ванкувер аралы айналасындағы аймаққа жүзіп, оны саясаткерлер мен кәсіпкерлерді 1959 жылы ұйымдастырған канадалық-американдық қатынастар туралы арнайы форумға тасымалдау үшін қолданған. Белл бірнеше деңгейде ұйымдастырылған спорттың қолдаушысы болды және Ванкувер Кэнукс командасының Ұлттық хоккей лигасына кіруін қаржыландыруға көмектесті. Белл 1967 жылы неврологиялық аурумен ауырып, келесі бес жылда көптеген операцияларға ұшырады. Ол 1972 жылы 19 шілдеде Монреальдегі неврологиялық институтта қайтыс болды. Өлерінен аз уақыт бұрын ол Макс Белл қорын құрып, оны FP Publications акцияларының 17 миллион долларымен қаржыландырады. 50 жыл ішінде қордың активтері 97 миллион долларға дейін өсті, сонымен қатар бүкіл ел бойынша 500-ден астам гранттың бөлігі ретінде 97 миллионнан астам доллар бөлінді. Капиталды гранттар Канаданың барлық жерінде, әсіресе Калгари мен Виннипегте бірнеше нысандарды қаржыландыруға көмектесті. Гранттардың 30%-ы Макгилл университетіне беріледі. Макс Белл қоры өзінің құрылғаннан бері түрлі салалардағы қайырымдылық ұйымдарына қаржы бөледі және қазіргі уақытта өз гранттарын денсаулық, қоршаған орта, білім беру, демократия және азаматтық қатынасқа бағыттайды.