Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Венгрияның регенті Миклош Хортидің жұбайы (18811959)) Магдальна Вильма Бенедикта Пургли де Йошашели (10 маусым 1881 8 қаңтар 1959) - адмирал Миклош Хортидің әйелі.
Spouse of Regent of Hungary Miklós Horthy (1881–1959))
Magdolna Vilma Benedikta Purgly de Jószáshely (10 June 1881 – 8 January 1959) was the wife of Admiral Miklós Horthy.
Ерте өмір
Ол венгр дворяны Янош Пургли де Йошашели (1839-1911) мен оның әйелі Илона Вашарели де Кездивасарелидің (1841-1896) кіші қызы болып дүниеге келді. Ата-анасы оны ересек болғанға дейін ерлермен сөйлесуге мәжбүр етті. Ол өзінен 13 жас үлкен Миклош Хорти есімді ақсүйекпен отбасының досы болған күйеуінің інісімен бірге жүргенде кездеседі. Хортидің әскери білімі мен көптеген тәжірибелері Магдольнаны өзіне тартты. Бұл қызығушылық өзара байланысты. Олар 1901 жылы 22 шілдеде Арадта үйленді, оның отбасылық иелігі Хежобабадан алыс емес. Миклос пен Магдольна жас жұбайлар үйленгеннен кейін Австриядағы Семеринг қаласында бал айын өткізді. Осыдан кейін Хортхи ханым офицердің әйелі ретінде күйеуін ресми сапарларға ертіп жүреді. 1901-1908 жылдар аралығында Хорти Полада орналасқан, онда олар жаңа үй салып, балалары дүниеге келген: Магдальна (1902), Паула (1903), Истван (1904) және Миклос (1907). 1903 жылы Хортиге жаңа "Габсбург" атты соғыс кемесінің командалығы берілді. Ол әйелі мен қызымен бірге әскери кемеде Түркияның Смирна қаласына сапар шегеді. Кейін ол флот командирі граф-адмирал Рудольф Монтекукколидің (1843-1922) әскери яхтасы SMS Lacroma командасында болды, содан кейін SMS Taurus, Константинополдегі елшілік яхтасының капитаны болды, 1908 жылы 8 маусымда сол жерге келіп, өз лауазымына кірісті. Кейіннен оны Осман императорының Австрия-Венгрия елшісі, сұлтан Абдул Хамид II (1842-1918) ұсынды. Отбасы бір жыл бойы Босфор жағалауындағы Еникеулде виллада тұрды. 1909 жылы Хорти бес жыл бойы Венадағы соттың императоры Франц Йозеф I-нің әскери-теңіз лагері болып тағайындалды, онда Хорти мен оның әйелі мен балалары Хофбургте ресми пәтерде болды.
She was born as the youngest daughter of Hungarian nobleman Janos Purgly de Jószáshelyi (1839 1911) and his wife Ilona Vásárhelyi de Kézdivásárhely (1841 1896). She was confined to talking with suitors until she was an adult by her parents. She met a fellow nobleman Miklós Horthy, who was 13 years her senior, when accompanying his brother in law who was a friend of her family. Horthy's military background and many experiences attracted Magdolna. The attraction was mutual. They were married on 22 July 1901 at Arad, her family's estate of Hejobába being not far away. Miklós and Magdolna spent their honeymoon in Semmering, Austria. After this, Mrs. Horthy lived the life of an officer's wife, accompanying her husband to his official stations. Between 1901 and 1908, Horthy was stationed in Pola, where they built a new home, and where their children were born: Magdolna (1902), Paula (1903), István (1904) and Miklós (1907). In 1903 Horthy was given the command of the new battleship SMS Habsburg, then the flagship of the Empire's Mediterranean Squadron. He was able to take his wife and daughter on the warship's courtesy cruise to Smyrna, in Turkey. Afterwards, he was in command of SMS Lacroma, the naval yacht of Commander of the Fleet Admiral Count Rudolf Montecuccoli (1843 1922) and then became Captain of SMS Taurus, the Embassy yacht in Constantinople, arriving there to take up his post on 8 June 1908. He was subsequently presented by the Austro Hungarian Ambassador to the Ottoman Emperor, Sultan Abdul Hamid II (1842 1918). The family resided there, for a year, in a villa at Yenikeul on the banks of the Bosporus. In 1909 Horthy was appointed naval Aide de Camp to the Emperor Franz Josef I at the Court in Vienna, for five years, where Horthy and his wife and children had an official apartment in the Hofburg.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Магдольна Хорти балаларымен Ұлы соғыстың жылдарын Полада өткізді және соның салдарынан күйеуімен сирек кездесті. 1918 жылдың соңында Австрия-Венгрия монархиясының соғыста жеңіліп қалуы мүмкін екені анық болды. Магдольна Хортидің контр-адмирал қызметіне тағайындалуы туралы ақпаратты тек өзара таныстарынан ғана алды. 1918 жылдың қазан айының соңында Хорти, Магдольна және төрт бала Поланы тастап кетуге мәжбүр болды, өйткені оны жеңімпаз одақтастар Сербтер, хорваттар және словендер патшалығына берген болатын; австриялық және венгрлік барлық мүлік тәркіленетінін және енді жаңа мемлекетке тиесілі екенін жариялағандықтан, қарақшылар көшеде жүрді. Хорти былай деп жазды: "Біз көптеген бақытты жылдар өткізген үйді, балаларымның туғанын көрген үйді жауып тастадық және ешқашан қайтып оралмаймыз. Үйге керекті барлық заттар, күміс, кілем, суреттер қалдырылды". Магдалинаның отбасылық жерлері Ардада Венгрияның сол бөлігінде болғандықтан, Румынияға жоғалып кеткеннен кейін, Хорти, Магдалина және олардың балалары Венаға, содан кейін қарашада Хортидің Венгриядағы Кендерестегі қожалығына сапар шегеді.
Magdolna Horthy and her children spent the years of The Great War back in Pola and as a result met with her husband rarely. By later 1918, it was clear that the Austro Hungarian Monarchy could lose the war. Magdolna gleaned information about Horthy's appointment as rear admiral only from mutual acquaintances. At the end of October 1918 Horthy, Magdolna and the four children were forced to leave Pola since it had been ceded by the victorious Allies to the Kingdom of Serbs, Croats and Slovenes; brigands were roaming the streets as it had been announced that all Austrian and Hungarian property was to be confiscated and now belonged to the new State. Horthy records "we shut up the house in which we had spent so many happy years, the house which had seen the birth of my children, and left never to return. All the household goods, silver, carpets, pictures, were left behind." With Magdolna's family's lands in Arad having been in that part of Hungary were lost to Romania, Horthy, Magdolna and their children travelled to Vienna and subsequently in November to Horthy's estate at Kenderes in Hungary.
19191920 жылдар
Хорти әйелімен бірге отбасының қонысында бейбіт өмір сүруге дайындалды. Граф Гюла Каролий Хортиден Венгриядағы коммунистік режимге қарсы және оны жоюға қарсы төңкеріске қатысу үшін Сегедке келуін өтінді. 1920 жылдың 1 наурызында Хорти Будапешттегі Ұлттық парламентпен Венгрияның регенті болып сайланды және Магдальна "Оның сергек билігі" (венгр.
Horthy prepared for a more peaceful life in his family's estate, with his wife's approval. Count Gyula Károlyi requested Horthy to come to Szeged to take part in the counter revolution against and elimination of the communist regime from Hungary. On 1 March 1920, Horthy was later elected Regent of Hungary by the National Parliament at Budapest and Magdolna became styled "Her Serene Highness" (Hungarian: Főméltóságú Asszony).
Регенттіктің алғашқы жылдары
Кейінгі жылдары оның басты мақсаты Миклош Хортиге қауіпсіз әрі тыныш үй табу болды. Мадам Хорти көпшілік алдында өте сирек көрінді. Негізінде, Хортидің орнын ескере отырып, отбасы қарапайым өмір сүрді; оның ең жоғары нүктесі жыл сайынғы бақша кешінде болды. Олар Будапештте болған кезде Буда замогында тұрып, тоғыз бөлмеде (барлығы 814 бөлме) тұрды. Хортилер Кендерес қасапатында тынығып тұрды.
In the next few years, the foremost goal of her life was to provide a safe and calm home for Miklós Horthy. Madam Horthy appeared in public extremely rarely. In essence, the family had a modest life when taking into account Horthy's position; the highest point of it was the annual garden party. Their residence was in the Buda Castle when they were in Budapest and they took up nine rooms (of 814 in total). The Horthy family's retreat was at Kenderes Castle.
1935 жылдан кейін
1935 жылдан кейін Хортхи ханым көпшілік алдында жиі көріне бастады. Оның мақсаты Хортидің регент болып қалуын қамтамасыз ету болды. Оның позициясына ең үлкен қауіп Френц Саласи бастаған Жебелі крест партиясы сияқты экстремалды оңшыл топтардан келді. Ол өзінің жеке беделімен елін және оның тәуелсіздігін қолдау үшін жұмыс істеді. Бұл кезеңде мұндай әрекеттер антифашистік мәнге ие болды. Ол саясатқа тікелей қатыспады, бірақ өзін өзінің позициясына сай білдірді. Ол "Қайратты әулет" құруға деген кез келген азғыруды қатаң түрде қабылдамады. 1938 жылы ол Фельвидектің жақында қайта алынған бөлігіндегі кедейлерге көмектесу мақсатымен қайырымдылық ұйымын құрды. 1940 жылдан бастап ол үнемі уайымдады және Регенттікке қауіп төндіретін оқиғалар туралы ойдан арыла алмады, және ол оның қалай аяқталатынын ойлаудан қорықты. Жеке кездесулерде ол жиі: "біз билікке есіктен адал жолмен келдік, бірақ біз тек терезеден ғана шыға аламыз деп қорқамын", - деп айтқан. Оның уайымы сөзбе-сөз жүзеге аспады, бірақ Хорти отбасы Буда қамалынан 1944 жылдың 17 қазанында күйеуін нацистік көмекпен Жебелі крест партиясы түсіргеннен кейін кеткені рас.
After 1935, Mrs. Horthy appeared in public more frequently. Her goal was to ensure that Horthy would remain Regent. The greatest danger to his position came from extreme right groups like the Arrow Cross Party led by Ferenc Szálasi. She worked to support the nation and its independence with her personal prestige. In this period, such actions carried anti Fascist implications. She did not directly participate in politics, but expressed herself in a way that befitted her position. She staunchly rejected every temptation to found a "Horthy Dynasty". In 1938, she founded a charity with the purpose of trying to help the poor of the recently regained part of Felvidék. From 1940, she lived in perpetual anxiety and was not able shake off the thought that the Regency was threatened by events, and she feared to think how it might end. In private company, she often said: "we came to power in a decent way, through the door, but I fear that we will only get out of here through the window". Her concern did not materialize word for word, but it is true that the Horthy family left the Castle of Buda on 17 October 1944 after her husband's deposition by the Arrow Cross Party with Nazi assistance.
Соғыстан кейінгі өмір
Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін отбасы төрт жыл бойы Вербер-Баварияның Вейльхайм қаласында тұрды. Бұл кезең Магдалинаның денсаулығына қолайсыз болды. Ұлының дипломатиялық шеберлігінің арқасында отбасы Португалияның Эсторил қаласына қоныс аударды, ол 1959 жылы күйеуінің өлімінен екі жыл өткен соң қайтыс болды.
After the end of World War II, the family lived in Weilheim in Oberbayern for four years. This period was unfavorable to Magdolna's health. Due to her son's diplomatic skill, the family managed to move to Estoril, Portugal, where she died in 1959, two years after her husband's death.