Кіріспе
Италиялық математик және сәулетші Антонио ди Туччо Манетти (1423 жылы 6 шілде - 1497 жылы 26 мамыр) - Флоренциядан шыққан итальяндық математик және сәулетші. Ол Данте тозақының орналасуы, пішіні мен көлемін зерттеуімен ерекше танымал. Манетті өзі бұл тақырыпқа қатысты зерттеулерін ешқашан жарияламаса да, поэманың алғашқы қайта өрлеу Флоренция редакторлары Кристофоро Ландино мен Жироламо Бенивиени өзінің зерттеулерінің нәтижелерін "Илаһи комедияның" тиісті басылымдарында жариялады. Манетти өзінің "Сүйек ағаш ұстасы" атты қысқа әңгімесімен де танымал. Оның үстіне, оның Филиппо Брунеллескидің өмірбаянын жазғаны туралы кеңінен талқыланып, талданып келеді. Манетти Флоренцияның жеті Arti Maggiori гильдиясының бірі - Arte di Por Santa Maria (сонымен қатар Arte della Seta деп те аталады) мүшесі болды. Ерікті саудагерлердің отбасында туған Манетти керемет білім алып қана қоймай, көптеген қызығушылықтарын дамыта алатын бос уақытпен кездесті, оның ішінде математика, геометрия, астрономия және философия. Соңғы құжаттарда 1466 жылы Манетти Spedale degli Innocenti операсының құрамына кіргені айтылады. 1887 жылы бұл еңбектің үш жаңа басылымы жарық көрді. Бірінші және бір мезгілде ең танымал басылымды Гаэтано Миланези редакциялады, ол қолжазбаны Манеттиге жатқызды. Миланези өз басылымында орфографияны да заманауилендірді, бұл оның жұмысына сынға әкелді. Маглиабеккиананың тағы бір басылымын 1887 жылы Карл Фрей редакциялады және ол дәрістерде қолданылуға арналған. Басқа басылымдармен салыстырғанда, бұл түпнұсқаға ең жақын аударма деп аталады. Ол Моренидің нұсқасының неміс кітап дүкендерінде сирек кездесетіндігін қайта жариялаудың себебі ретінде айтады. Манеттидің Данте "Ад" шығармасының нұсқасы Галилео Галилей мен оның 1588 жылы Данте "Ад" шығармасына қатысты дәрістері арқылы көптің назарына түсті. Галилейдің Манеттидің шығармаларына деген сүйіспеншілігін Веллетеллоның туған қаласы Луккамен саяси қақтығысқа байланысты анықтауға болады.
Antonio di Tuccio Manetti (6 July 1423 – May 26, 1497) was an Italian mathematician and architect from Florence. He is particularly noted for his investigations into the site, shape and size of Dante's Inferno. Although Manetti never himself published his research regarding the topic, the earliest Renaissance Florentine editors of the poem, Cristoforo Landino and Girolamo Benivieni, reported the results of his researches in their respective editions of the Divine Comedy. Manetti is also famous for his short story, The Fat Woodworker, which recounts a cruel practical joke devised by Brunelleschi. Furthermore, his supposed authorship of the biography of Filippo Brunelleschi has been widely discussed and analyzed. Manetti was further a member of the Arte di Por Santa Maria (also known as Arte della Seta), one of the seven Arti Maggiori guilds of Florence. Born to a family of silk merchants, Manetti not only received an excellent education but was confronted with ample free time in which he was able to cultivate his many interests, which included mathematics, geometry, astronomy and philosophy. Recent documents also suggest that during 1466 Manetti was part of the operai of the Spedale degli Innocenti. The year 1887 brought the publication of three new publications of the work. The first, and simultaneously best known edition, was edited by Gaetano Milanesi who attributed the handwriting to Manetti. Milanesi also contemporized the orthography in his edition which has led to critique of his work. Another edition of the Maggliabecchiana was edited by Carl Frey in 1887 and was intended to be used in lectures. In comparison with other editions, this has been called the closest translation of the original document. Holtzinger states as the reason for this re publication the rarity of Moreni's version in German bookstores. Manetti's version of Dante's Inferno gained attention through Galileo Galilei and his lectures regarding Dante's inferno in 1588. The reasoning behind Galileo's favoritism towards Manetti's work can be traced towards a political conflict with Vellutello's hometown of Lucca.
Тоң ағаш шебері
"Сырлы ағаш шебері" (IT. : Novella del Grasso Legnajulo) - беффи дәстүріндегі әзіл-сықақ кітап. Бұл оқиға 1409 жылы Флоренцияда қоғамдық өмірдің ықпалды адамдары арасында орын алады. Бұл ертегі оқырманды Флоренциядағы суретшілер мен қолөнершілердің әлеуметтік сахнасына таныстырады, сонымен бірге Брунеллескиді күмәнді батыр ретінде көрсетеді. Бұл адамдар көбінесе бірге түскі тамақ ішеді, бірақ бір түнде Манеттто есімді ағаш ұстасы топтан тыс қалады. Ерлер мұны Манетттоның қарапайым ақыл-ойы бар деп сипаттаған кемсітуі ретінде түсіндіреді. Ерлер Манетттоға кешкі асқа шақырудан бас тартқаны үшін жаза ретінде ойын ойнауға шешім қабылдайды. Филиппо Брунелески Манетті басқа адамға айналған деп сендіру идеясын ойлап тапты, ол басқа адамдарды осыған сенуге жеткілікті қарапайым екеніне сендіргеннен кейін. Брунелески өз жоспарын жүзеге асырып, Манетттоны шынымен басқа адамға айналғанға сендіреді. Тарих Манетттоның ішкі шатастығын, ағаш ұстасына жасалған әзілдің психологиялық аспектілеріне назар аударады. Әңгіменің соңында Мането Венгрияға барып, бірнеше рет Флоренцияға оралады. Ол өзіндік мағынасын терең түсінуді қолға алды және тіпті жылмайып қалды, өйткені Брунелески бірнеше жылдан кейін өзін ойлап тапқан адам ретінде көрсетті. Әңгімеде әзілдің қатыгездігіне назар аудармай, оның Манетоға қалай пайдасы тигені туралы айтылады.
Зибалдон
Зибальдон Манетти - Антонио Манеттидің басқа авторларға қатысты жазған жазбаларының жинағы. Ол Флоренциядағы Ұлттық кітапханада орналасқан және Герарди ди Кремонаның "Архандрье кітабы", "Иммаго Мундия", "Делла Имагель дель Мондо ди Санто Изидеро", Филиппо Виланидің "Де Оригин Цивитас Флорентина", Донато Аццьяйолоның "Шарлемен өмірі" сияқты еңбектерді қамтиды. Бұл шығармалар Манеттидің кең ауқымды қызығушылықтарын көрсетеді, олар сәулет өнерінен астрономияға дейін және математика, география және Данте өнерінен тұрады.