Кіріспе

Хиршхорн (Некар) - Германияның Гессендегі Бергстрассе ауданындағы шағын қала. Ол "Некар алқабының інжуі" деп аталады. Hirschhorn - бұл Гео-табиғи саябақта орналасқан климаттық шипажай.

Орналасқан жері

Хиршхорн Некар өзенінің аттас бұрылысында, Гейдельбергтен шығысқа қарай 19 км жерде орналасқан. Некар өзенінің бұрышы Оденвальдтың орманды төбелері арқылы өсіп жатыр. Хиршхорн Некардың оң жағалауында, яғни өзеннің солтүстігінде жатыр. Ершейм, Хиршхорнның ең көне бөлігі, Некардан оңтүстікке қарай Гессеннің жалғыз бөлігі болып табылады. Хиршхорнда екі солтүстік саласы - Ульфенбах пен Финкенбах - Некарға құйылар алдында Лаксбах болып қосылады.

Көршілес қауымдастықтар

Солтүстікке қарай Хиршхорн Хеддесбах (Райн-Некар округі, Баден-Вюртемберг) және Бромбах (Эбербахтың бір бөлігі) ауылдарымен және Ротенберг (Одвенвальд округі) прихотымен шектеседі. Эбербах қаласы (Гиршхорннан шығысқа қарай) Рейн-Неккар округінде және сондықтан Баден-Вюртембергте орналасқан. Хиршхорнның оңтүстігінде Шенбрунн (Райн Некар Крейс) приходы бар; Некарштейнах қаласы оңтүстік-батысқа қарай, ал Хиршхорнның батысында Шеноу қаласы (Райн Некар Крейс) бар, оның арасында Мишельбух орман ауданы бар, ол өзінің ерекше мәртебесіне ие және ешқандай ауылға немесе қалаға тиесілі емес.

Ершейм

Ершейм қонысы туралы айтылған алғашқы құжат - 773 жылы берілген Лорш кодексі (Лорш құжаттары, No. 2624). Бұл елді мекен 1023 жылы Эрасам атауымен Лоршпен байланысты монастырь иелігіне тиесілі болды, Хайдельбергке жақын Хайлигенбергтегі Сент-Михаэль, Некар аңғарындағы ең көнелердің бірі болды. Айналадағы барлық жерлер 11-ші ғасырда Вормс епархиясына тиесілі болғанмен, Эршейм оң жағалаудағы Рамзау ауылымен бірге Лорштың эксклавы болып қалды. Осы жерден 12 ғасырдан бастап орманды жерлерге бірнеше ауылдар құрылды, олардың ішінде Вайденау, Унтер Хайнбрунн, Игельсбах және Краутлах, бірақ олар кейіннен негізінен тасталды.

Қаланың негізін Хиршхорн иелері қалады

Некар өзенінің оң жағалауындағы Эршеймнен оңтүстік-батысқа қарай орналасқан Хиршхорн қаласы өзінің атауын оның негізін қалаушыларынан, гербінде бұғы мүйізі бейнеленген Хиршхорн иелерінен алады. Хиршхорнның алғашқы лорды Штейнахтың рыцарының ұлы болған. Хиршхорн қамалы (Бург Хиршхорн) 1250/60 жылдары Лорш аббатшылығының жерімен салынған, ол 1232 жылдан бері Майнц архиепискобының иелігінде болды. I Энгельхард (1329-61) императорлық феодалдық жерлер мен оған несиеге айырбастау үшін ипотекаға берілген жерлер арқылы өзінің ықпалын және билігін едәуір арттырды. Оның ұлы, Энглхард II, түрлі қақтығыстар жүргізді және императорлық тыйым салуға ұшырады; Дегенмен, Энглхард II ұлдары отбасылық меншікті қайтадан кеңейтуге қол жеткізді. Хиршхорн (Хирцхорн) 1391 жылы Ханс V, Альбрехт және Эберхард ағайындылары Хиршхорннан қала жарғысын алғаннан кейін қала қабырғасымен қоршалған. 1400 жылы Палатиндік курфюрст Рупрехт III патша болып сайланғанда, Ханс V Хиршхорн кеңесші, дипломат және қаржыгер ретінде император қызметіне қабылданды. Дипломатиялық сапарлары оны ағылшын сарайына да алып барды. Англия королі Генрих V Хансты өте жоғары бағалағандықтан, оған өмір бойы жылына 100 марка төлейтін болды. 1404 жылы Хиршхорн апта сайынғы базар өткізу құқығына ие болды. Ең көне қала мөрі 1406 жылдың 25 шілдесіне жатады. Сол жылы Ханс V ағаларымен бірге қамалдың төменгі беткейінде орналасқан Аян шіркеуі бар кармелиттер монастырына негіз қойды. Қаланың (Ворштадт) алғашқы кеңейтілуі 1413 жылы айтылған. Көрші ауылдардың тұрғындары қорғаныш іздеп, бекіністі қала маңында болды, сондықтан Эршейм, Рамзау, Краутлах және Вайденау тез арада тасталды. Ғасырлар бойы Эрсхайм тек Зигельхутте ("кирпіш зауыты", 1553 жылы салынған) және шіркеу кешенінен тұрды. 1522-1529 жылдар аралығында Хиршхорн салт аттылары протестантизмге айналды. Олар кармелиттермен айтысып, 1543 жылы монастырды жапты. 1555 жылы қалада індет тарады, ал 1556 жылы қалың өрт қаланың ескі бөлігін (Hinterstädtchen) түгелдей жойды. 1565 жылы мұздың еруімен ауырлаған су тасқыны болды.

Отыз жылдық соғыстың құлдырауы

Хиршхорн Германияның шаруалар соғысына қатыспаса да, Отыз жылдық соғыс үлкен өзгерістерге әкелді. 1632 жылдың қыркүйегінде Фредерик III-нің өлімімен Хиршхорн иелері жойылғаннан кейін, ол соғыстың дүрбелеңінен қашу үшін Хайльброннға қашты. Қалдық пен қала Майнц архиепископлығына өтті. 1635 жылы жұқпалы ауру халықты қырып салды. 1636 жылы шведтер басқыншылығы аяқталғаннан кейін Хиршхорн Кёльн курфюрстінің сарайындағы лауазымды адам Рудольф Райц фон Френцке ипотекаға берілді. Соғыстан зардап шеккен халық қанаушылық пен кедейлікке ұшырады. Кармелиттер өз монастырына қайта оралды. ХVII ғасырдың ортасында Хиршхорн халқы сол ғасырдың басында болғанның бестен бір бөлігіне (шамамен 200) ғана жетті. Вестфалиялық бейбітшілік келісімінен кейін (1648 ж.) қалаға Пфальц, Майнц және Трир, Лотарингия, Тироль және Швейцарияның жаңа тұрғындары қоныстанды. 1676 және 1699 жылдар аралығында Хиршхорн Вестфалия бароны Иоганн Вильгельм фон дер Рекке ипотекаға берілді, бірақ 1700 жылы Майнц электоратының тікелей билігі орнатылды. Hirschhorn енді Amtskellerei (әкімшілік бірлік) Starkenburg жоғары әкімшілік бірлігі (Oberamt) орталығымен Хеппенхаймда орналасқан.

1803 жылы Гессенге көшірілді

1803 жылы Хиршхорн Гессен Дармштадт ұлы княздігінің иелігіне өтті, ал монастырь қайтадан таратылды. 1821 жылдан 1832 жылға дейін Хиршхорн өзінің әкімшілік ауданы болды, содан кейін ол Хеппенхайм ауданының бөлігі болды, ал 1848 жылдан 1852 жылға дейін ол Эрбах округіне қарады. 1849 жылы Бадендегі 1848/49 жылғы төңкеріске байланысты Хиршхорн мен оның айналасында төңкеріске қарсы және федералды әскерлер арасында жанжалдар болды. 1852 жылы Хиршхорн Линденфелс округіне қосылды, ал 1856 жылы ол Хеппенхайм округіне қайтып оралды, кейін ол Бергстрассе округіне айналды. Некарда бумен жүзу 1841 жылы енгізілген және бұл орташа экономикалық өсуді білдірді. 1878 жылы өзенге 70 мильдік шынжыр орнатылғаннан кейін, жылқы сүйрейтін баржалар өзеннің өзенінен жоғалып кетті. Көптеген кемешілер жұмыстан шығарылып, жұмыстан шығарылды. Некар алқабы темір жолы жұмыс істей бастады, Хиршхорнды Гейдельберг пен Мосбахпен байланыстырды. Темір жол станциясы қаланың тарихи аумағынан тыс жерде Некарстейнах бағытында салынған, осылайша бұл бағытта қаланың одан әрі кеңейуіне ынталандыру болды. Некар өзенінде құлып және көпір бар бөгет 1933 жылы аяқталды. 1959 жылы екінші құлып қосылды. Көпір Хиршхорн мен Эршеймді байланыстырды, олар ғасырлар бұрын іс жүзінде бос қалды; сондықтан 1930 жылдары сол жағалауда Хиршхорн үшін бірнеше үйлер мен жаңа мектеп (1970 жылы кеңейтілген) салынды.

Екінші дүниежүзілік соғыстан бері Хиршхорн

Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Хиршхорнға эвакуацияланғандардың үлкен санын орналастыруға тура келді, сонымен қатар, негізінен Судеттерден шығарылғандар. 1946 жылдың соңына қарай 400-ге жуық эвакуацияланған және 415-ге жуық босқын болды. Қаланың өзінде орынның жетіспеушілігі Ершейм жағында жаңа тұрғын үй ауданы құруды қажет етті. Өткен ғасырлардағы егістіктер мен бау-бақшалар тұрғын үйлер үшін жол босатқан. 1982 жылы бұл жерде 1000-ға жуық үй салынды. Бүгінде Ершеймде ескі қаладан да көп адам тұрады. 1960 жылы Хиршхорн климаттық денсаулық курорты (Luftkurort) ретінде танылды. 1972 жылы Лангентал ауылы Хиршхорнның құрамына енді. 1976 жылы "көпір-түзек көпір" жобасы басталды, ол 1982 жылы аяқталды және B 37 (Bundesstraße 37) бойынша өтетін көлік қозғалысын айналып өтеді. Жахнштрасседегі заманауи спорт залы 1983 жылы ашылды. 1993 жылы "ғасыр сайын бір рет" болатын су тасқыны аса қауіпті болды және едәуір залал келтірді.

Елтаңба

Блезон: "Алтыннан көк тілге ие қызыл бұғы (Хирш) ". Бергштрассе ауданындағы Хиршхорн қаласы Гессен ішкі істер министрімен 1964 жылы 5 тамызда бұрынғы гербті өзгерту туралы келісімге келді. Елік - бұл жырлау символы. Түстер бұрынғы жергілікті дворяндардың гербіне қайтып келеді, Хиршхорн иелері, олардың гербі бес құйрықты тік бұғы болды. Жергілікті дворяндықтың гербін қаладағы тарихи ғимараттардан әлі күнге дейін көруге болады. Хиршхорн қаласының туы 1964 жылы 4 қыркүйекте бекітілді. Ол былай сипатталған: "Күміс және сары түсті байрақты матаға, крест нүктесіне, муниципалдық гербке жапсырылған".

Тарихи ғимараттар

Ортағасырлық Хиршхорн қамалы қала үстіндегі тау жотасында орналасқан. Қабырғалар мен мұнаралармен нығайтылған қамалдың ішінде әлі күнге дейін мұнараның, үлкен залының, қоралардың және бірнеше қақпалар мен ғимараттарды көруге болады. 1406 жылы киелі етілген Кармелдік монастырь шіркеуі, оның 1513 жылғы Қасиетті Анна шіркеуі қамалдың астында орналасқан. Ол жерде Хиршхорн иелерінің көптеген қабір тастары мен готикалық құмтастан жасалған қызыл экранды көруге болады. Шіркеудің жанында монастырь ғимараты орналасқан, қазіргі уақытта ол пастор және кармелиттер монахтарының шағын тобының үйі. 1636 жылы Контрреформация кезінде ол жабылды, ал 1730/31 жылы католик шіркеуі ретінде қайта ашылды. 1392 жылғы Mitteltor ескі қақпа мұнарасы оның қоңырау шалу мұнарасы болып табылады. Ортағасырлық қала орталығы әлі күнге дейін өзінің бастапқы қала қабырғасымен қоршалған. Грэбенгасса маңындағы протестанттық шіркеу 1892 жылы бағышталды. Ершейм шіркеуі өзеннің сол жағалауындағы, оның ат айқасы бұрылысындағы жарты аралдың бір түрінде, 773 жылы (Лорш кодексінде) алғаш рет аталып, Некар аңғарындағы ең көне шіркеу деп саналады. Сондай-ақ, онда 14 - 15 ғасырлардағы фрескалар бар. Хиршхорнның ескі бөлігінде көптеген жартылай ағаштан жасалған ғимараттар сақталған.

Мұражай

Лангбейн мұражайы, Аллеевег Grabengasse тоғысында, ХІХ ғасырдағы Хиршхорн мейрамханашысы және әуесқой таксидермист Карл Лангбейн (1816-1881) жинаған көне заттар мен табиғи тарих үлгілерін көрсетеді. Бұрын орман шаруашылығы кеңсесі болған ғимаратты туристік ақпаратпен бөліседі. Мамыр мен қыркүйек аралығында бұл қала мен қалғаны тегін экскурсиялар үшін де бастау пункті болып табылады.

Хиршхорн өнер мен әдебиетте

1844 жылы Джозеф Мэллорд Уильям Тернер, әйгілі ағылшын романтикалық суретшісі, Некар аңғарындағы бірнеше жердің акварельдерін суретке түсірді. Ол Швейцарияға, Гейдельбергке және Рейнге саяхаттап барады. Хиршхорн қамалының екі акварелі Лондонның Тейт галереясында, сондай-ақ Хиршхорнның екі эскизі алдыңғы пландағы Эрсхайм шіркеуімен бірге. ХХ ғасырдың басында Гейдельбергтегі Киелі Рух шіркеуінің діни қызметкері Адольф Шмиттеннер 1632 жылы, айтылғандай, жекпе-жекте өлтірген ағайындысының анасы қарғысына ұшырап, қайтыс болған Хиршхорнның соңғы рыцары Фредерик туралы роман жазды. Отыз жылдық соғыс жағдайында "Неміс жүрегі" атты шығарма рыцарлық дәуірдің құлдырауы туралы нақты әсер қалдырады. Хиршхорнға тағы бір танымал қонақ Марк Твен болды. Ол Гайльброннан Хиршхорнға қайықпен жол жүріп, 9 тамызда "Zum Naturalisten" қонақ үйінде түндеп, Хайдельбергке автобуспен және пойызбен сапарды жалғастырды. Оның "Шетелдегі босқындар" кітабында қайық салға айналады, ал саяхатшылар Некардағы қорқынышты дауылдан кейін Хиршхорнға түседі, одан олар құтыла алады. "Мен ұйқыға ұйқылап, үлкен ақ жүнді соланы ойлап жүрдім, ол маған жоғары биікке қарап, мені бұрын кездестіргенін ойлаған, бірақ нақты айта алмаған адамның ауасымен қарап тұрды". Бұл құс әлі күнге дейін Лангбейн мұражайында көрінеді. Твеннің Хиршхорн туралы жазған сөздері 1878 жылы болғандай дәл қазір де орындалып жатыр: "Хиршхорнды ең жақсы алыстан, өзеннен төмен қарай көруге болады. Жасыл төбе басына тіктелген қоңыр мұнаралар мен көктайғақтай өскен, шөпті жотадан жоғары қарай созылып, арғы жақтағы жапырақты теңізге көміліп жатқан ескі қамал тас қабырғасы көзді толықтай қанағаттандыратын көркем суретке айналады". Генрих Вайс өзінің "Менің балалық шағымдағы адамдар" (Gestalten der Kindheit) атты кітабында 1948 жылы әдеби журналдың мәтіні ретінде алғаш рет жарық көрген. Вайс 1946-1965 жылдары Фрайбургтегі Badische Zeitung әдеби редакторларының бірі болды. Германия Федеративтік Республикасының тұңғыш президенті Теодор Гейсс де 1925 жылы Хиршхорнға жасаған сапарын ("Von Ort zu Ort" "Бір жерден екінші жерге") жақсы есіне алады. Сол жақтағы шөпте жатқанда қала мен қамалға қарама-қарсы жерде ол: "Бұл жерде керемет жалқау бола аласың" деп ойлайды. Ол бірнеше жылдан кейін осы жерде Хиршхорнның жаңа мектеп ғимараты салынатынын білген жоқ. Кейін Гюсс Эрсхайм шіркеуіндегі ағаштан жасалған барокколық фигуралардың кейбіреулерін салуды қалады, бірақ қателесіп кіргізілді. Тек шіркеу қоңырауының үнімен ғана ол өзінің қиын жағдайына назар аудара алды.

Көлік

Темір жолмен: RheinNeckar S Bahn Хиршхорнды батыста Гейдельберг пен Мангейммен және одан Германияның темір жол желісімен байланыстырады. Солтүстік-шығысқа қарай темір жол желісі Мосбах пен Остербуркенге дейін барады, ал басқа тармақ Некар бойымен Хейльбронн мен Штутгартқа дейін жалғасады. Апта ішінде S Bahn пойыздары әр жарты сағат сайын жүреді, демалыс күндері аралық ұзағырақ (әдетте бір сағат). Жолмен: Bundesstrasse 37 (Некар аңғарының осы бөлігінде Bundesstrasse 45-пен біріктірілген) Хиршхорнды Хайдельбергпен және солтүстікке, оңтүстікке және батысқа қарай автокөлік жолдарымен, Синсхайммен және Некардан оңтүстікке қарай және Қара Орманға қарай, сондай-ақ Хайльброннмен және шығысқа, солтүстік-шығысқа және оңтүстік-шығысқа қарай барлық жолдармен және автокөлік жолдарымен байланыстырады. Жол қозғалысы арқылы Хиршхорннан екі көпірден және туннельден өтеді, осылайша Хиршхорн орналасқан өзеннің ұзақ қисығынан аулақ болады. Оденвальдтың төбелері мен аңғарларына көлікпен де жетуге болады. Некар өзенінің өзі де көпшілік жүретін артерия. Некарды бөгеттер мен шлюздер кемелерді және демалыс қайықтарын пайдаланатын кеме жүретін су жолы етеді. 1933 жылы Хиршхорн қаласындағы бөгет пен шлюз Некар өзенінің арғы жағындағы көпірмен бірге салынған, бұл қаланың оңтүстік жағалаудағы тез кеңеюіне әкелді.