Кіріспе

Мексикалық саясаткер Феликс Игнасио Хуан Николас Антонио Хосе Хоакин Буэнавентура Беренгуэр де Маркина и Фицджеральд, KOS (20 қараша 1733 30 қазан 1826), испандық әскери офицер, отарлаушы лауазымды адам және 1800 жылдың 30 сәуірінен 1803 жылдың 4 қаңтарына дейін Жаңа Испанияның вице-королі болды. Оның әйелі - Испаниядан келген Мария де Ансоатеги и Баррол.

Өмірбаян

Беренгуер де Маркина 1733 жылы Испанияда Аликантедің кіші дворяндық отбасында дүниеге келген. Оның әкесі Игнасио Висенте Беренгуер де Маркина и Паскуаль де Риквелме, Аликантедегі ең ықпалды отбасылардың бірінің ұрпағы. Оның анасы Мэри Фицджеральд Корк қаласының тумасы, оның ата-бабалары Англо-норман графтары Десмондтан бастау алады. Феликс өте жас кезінде әскери-теңіз флотына кірді. 1754 жылы 30 сәуірде ол моргтар сынағына түсті. Содан кейін Жерорта теңізі мен Атлантикада әскери кемелерде қызмет етті.

Неке

1758 жылы Мария де Ансоатеги и Баррольге үйленді, осылайша бірнеше жылдан кейін Венесуэланың Либертадорес партиясының мүшесі Хосе Антонио Анзоатегидің ағасы болды.

Ерте мансап

Ол оқушы еді, Картахенадағы әскери-теңіз академиясында математика және астрономия пәндерінің мұғалімі болды (1757-69). 1789 жылы ол флоттың ұшқыштары ұйымының директоры болып тағайындалды.

Филиппиннің генерал-губернаторы

1788 жылдың 1 шілдесінен 1793 жылдың 1 қыркүйегіне дейін Филиппиннің генерал-губернаторы болды. 1789 жылы 15 тамызда патша жарлығымен Манила Еуропалық тауарлардан басқа барлық тауарларға ашық портқа айналды. Ол үкімет реформасын жүргізу жоспарларын ұсынды. Филиппиннің ең ірі қалаларының бірі Марикинаның аты осы кісіге берілген. Оның 4-ші тікелей ұрпағы, Ананиас Диокно и Ноблехас - теңіз генералы, Эмилио Агиналдоның әскери-теңіз генералы және испандықтарға қарсы Висаяға толық көлемді әскери экспедицияға басқарған жалғыз филиппиндік революциялық армия генералы болды. Оның Бикол мен Висая аралдарына сәтті қонғаны Филиппин теңіз күштерінің алғашқы миссияларының бірі болып саналды. Оның Димитрия Сумулонг есімді жергілікті әйелмен некеден тыс қарым-қатынасы болды, ол қызын тудырды, одан Кавите және Батангас провинциясынан тыс клан пайда болды. Бірнеше атақты ұрпақтары, антиамерикандық ұлтшыл сенатор Рамон Диокно, Эмилио Агуинальдоның хатшысы және Сек. Associacion delos Veteranos dela Revolucion бас қазынашысы Фелиса П. Диокно, Адам құқықтары әкесінің атасы сенатор Хосе В. Диокно, судья Роберто Диокно, филиппиндік заңгер, педагог, адам құқықтары жөніндегі адвокаты Чел Диокно, филиппиндік тарихшы, бұрынғы NHCP төрағасы Марис Диокно, көп өлең жазған жазушы, автор, өнер, тарих, мәдениет адвокаты Сантьяго Диокно және Бенджамин Э. Диокно, филиппиндік қаржы хатшысы. 1795 жылы Беренгуер Испанияға қайтып келіп, әскери-теңіз флотының басқарушысына айналды. 1799 жылы ол әскери-теңіз флотының генерал-лейтенанты болып тағайындалды.

Жаңа Испанияның вице-королі

1799 жылы 8 қарашада король Карл IV оны Жаңа Испанияның вице-королі және генерал-капитан және Аудиенсияның президенті етіп тағайындағанда, ол испан флотының эскадрильясына қолбасшылық етті. Кубадан Веракруске сапар кезінде ол Юкатан түбегіндегі (Кинтана-Руо) Катоше мысығының маңында британдықтар тұтқындады. Ол Ямайкаға жеткізілді. Оған үлкен құрмет көрсетіліп, кейіннен ол хатшысымен бірге "Кингстон" атты шхунамен жолға шықты. Ол 1800 жылы 29 сәуірде Вилла-де-Гуадалупеде өз кеңсесіне билік беруді қабылдады және келесі күні Мексика қаласына ресми түрде кірді. Осы кезеңде. Англия Жаңа Испанияның екі жағалауына да билік жүргізді. Олар колонияға АҚШ пен Кариб теңізіндегі аралдардан талай тауар әкеліп, жағалаудағы саудадағы испан кемелерін тұтқынға алды. Беренгуер испан әскери-теңіз күштеріне көбірек ресурстар ұсынды, бірақ олар жағдайды жақсарту үшін көп нәрсе істей алмады. Ол сондай-ақ, алты провинциялық күштерден алынған он екі компаниядан тұратын Гренадерлер полкін құрды. Британдықтардың шабуылдауларынан қорқып, ол Веракрустағы гарнизонды күшейтіп, порттағы құндылықтарды Жалапаға көшіріп, күзетуге бұйырды. Ол сондай-ақ америкалықтардың басып кіруін болдырмау үшін солтүстіктегі президиумдарды нығайтты. 1800 жылы 1 қазанда Испания Луизиана аумағын Францияға қайтарып берді, ал Франция оны көп ұзамай АҚШ-қа сатып жіберді.

Құрлық және үндістердің көтерілісі

1801 жылдың 1 қаңтарында Тепик тауларында Индио Мариано көтерілісін бастады. Көптеген ізбасарлары бар Мариано ацтек империясын қайта құруға тырысты. Көтерілісшілер Гуадалупаның құдайының түстерін бейнелейтін байрақтың астында шайқасты. Гвадалахара Аудиенсиясының президенті Фернандо Абаскаль бүлік туралы білгенде, оларға қарсы әскери теңізші капитан Сальвадор Идальгоны (немесе Фидальго) және милиция капитаны Леонардо Пинтадоны жіберді. Көтерілісшілер жеңілді. Көптеген тұтқындар тұтқындалып, көптеген басқа да үндістерді тауларға қашып кетуге мәжбүр етті, бірақ Мариано қашып кетті. Оны испандар тұтқындаған жоқ. Оның тұтқынға алынған ізбасарлары Гвадалахараға көшірілді, бірақ көпшілігі көп ұзамай босатылды. 1801 жылдың қаңтар айында теңіз әміршісі Франсиско Антонио Васкеске де қарсылық білдіргені үшін айып тағылды, бірақ ештеңе дәлелденбеді. Теоселода, Веракрус, Педро Мартин тағы бір үндістандық көтеріліске басшылық етті. Наярит, Дуранго, Гуанахуато, Халиско және Сонора жерлестерінің көтерілістеріне де әрекет жасалды.

Филип Ноланның қысымға алынуы

Беренгуер колонияның солтүстігінде Филип Ноланның басшылығымен америкалық контрабандистерді басады. Нолан 1771 жылы Кентуккиде дүниеге келген. Ол АҚШ генералы және авантюрист Джеймс Уилкинсонның жақын серіктесі, Аарон Беррдің серіктесі болды. 1791 жылдан бастап Нолан Жаңа Испанияда сауда-саттық / контрабанда қызметін бастады. Ол Техастан Америка Құрама Штаттарына жабайы жылқыларды да әкелді. Испандар оны тыңшы және бүлікші деп санады. Олар оны 1801 жылы тұтқындауға әскер жіберді. Ол қазіргі Уэко қаласының маңында, Техас штатында шайқаста қаза тапты. Оның тобы тұтқынға алынып, Жаңа Испанияның солтүстігіндегі шахталарда жұмыс істеуге жіберілді. Техас штатының Нолан округіне оның есімі берілген. Эдвард Эверетт Хейл өзінің "Елі жоқ адам" атты әңгімесіндегі басты кейіпкерге өз есімін қолданған.

Жаңа Испаниядағы кейінгі әкімшілік

Беренгуер бүкіл колонияға: "Бірде-бір адам әдепті киінбей, гильдиялар мен қауымдардың жиналыстарына кірмейді" деген талапты қойды. Ол әйелдерге, тіпті заңға сәйкес тыйым салынған болса да, лайықты жұмыс істеуге рұқсат берді. 1801 жылы маусымда Испания Португалиямен, ал 1802 жылы Британиямен келісім жасасты. (Британиямен келісім туралы хабар Мексикада 1802 жылы 9 қыркүйекте жарияланды). Бейбітшіліктің арқасында еуропалық тауарлардың бағасы төмендеді. 1802 жылы Испанияға алым-салық төлеу қайта жаңғыртылды.

Мұра

Беренгер табанды, абыройлы, батыл, бірақ билік жүргізуге қабілеті аз адам еді. Оның Мехикодағы қоғамдық жұмыстары өте шектеулі болды - су бермейтін бір фонтан және Мануэль Толсаның Карл IV атты мүсіні.

Кейінгі жылдар

Кейбір шараларының қабылданбауына ренжіген Беренгер отставкаға кетті. 1803 жылы қаңтарда билікті өзінен кейінгі Жозе де Итурригарейге тапсырды. Ол Испанияға оралып, Францияға қарсы соғысқа қатысады. Ол 1826 жылы туған қаласында қайтыс болды.