Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тубанттар Нидерландының шығыс бөлігінде, Рейн өзенінің солтүстігінде тұратын герман тайпасы болды. Олар көбінесе Адрианның қабырғасына жақын жерде табылған екі жазудан белгілі Туйхантимен теңестіріледі. Қазіргі Твенте атауы Туйханти сөзінен шыққан.
The Tubantes were a Germanic tribe, living in the eastern part of the Netherlands, north of the Rhine river. They are often equated to the Tuihanti, who are known from two inscriptions found near Hadrian's Wall. The modern name Twente derives from the word Tuihanti.
Тарих
Тубанттар туралы біраз нәрсе белгілі. Олар алғаш рет 14 жылы Марстарға қарсы германдықтардың алғашқы жорығының сипаттамасында айтылған, олар Бруктер мен Усипеттермен бірлесіп, Рим әскерлерін қысқы лагерьлеріне, мүмкін Мюнстерландтың бір жеріне, қайта оралғанда, тосқауылға алған. 17 жылы Тубанттар, Штрабонның германдық халықтар тізімінде Германикустың қол астында Римге жеңіп алынғандар ретінде Тубатти деп аталады. (Усипийлер Цезарьдің (б.з.д. 55 жылы) кезінде Рейн аймағына көшіп келгені белгілі, бірақ сол кезде тұрақты қоныстанған жоқ, және 11 жылы шамасында Друз кезінде Рейннің жоғарыда аталған солтүстік жағалауында тұратын.) 69 жылы батавиялықтардың көтерілісі кезінде олар өздерінің жасағын қамтамасыз етті, бірақ оны убилер жойды. Клавдий Птолемей өзінің Географиясында (2.10) "астында" шамавилер мен тубантилер, содан кейін олар мен Судет таулары арасында, Теуриохаемае деп саналатын Ore таулары (бұл белгісіз атау, бірақ бұрын Германдурилер және кейіннен Тюрингилер мекендеген жерде, бұл үш атау жиі бірдей деп саналады) басталатын солтүстікке қарай оңтүстікке қарай тізбегін сипаттаған көрінеді. Бірақ Шамави мен Тубантестің оңтүстік-шығысқа қарай орналасуы басқа деректерге сәйкес келмейді, ал Шамави де басқа атаумен, күтілетін жерден, жағалаудағы Шауциден оңтүстікке және Бруктериден солтүстікке, Эмс пен Везер аралығында аталған сияқты. Бір қызығы, басқа тайпалар, әдетте, Тубанте, Чаттуари және Часуари аймақтарынан, осы үзіндіде олар оңтүстік Германияда болғандай сипатталады. Хадрианның қабырғасының маңында табылған үш ғасырлық екі сакраль жазуда Туихантидің Рим әскерінің көмекші бөлімінде, яғни Cuneus Frisiorum-да қызмет еткені туралы айтылған. "Марс Тингз" деп герман құдайы "Тирді" білдіреді, ол көбінесе римдік Марсқа тең деп саналған және "Тингз" деп аталатын германдық жиналыстар дәстүрімен байланысты болған. 308 жылы Тубанттар Брухтерлерге қарсы жорықта Ұлы Константинге қарсы одаққа қосылды. Туианти және Туианти деген атау 797 және 799 жылдардағы екі актіде Твенте мен Салландтағы кейбір шаруашылықтарды Вичмонд шіркеуіне (Гелдерланд) сыйға тарту туралы қайтадан пайда болады.
Little is known about the Tubantes. They are first mentioned in a description of the first expedition of Germanicus against the Marsi in 14 AD, when they, in coalition with the Bructeri and Usipetes, ambushed the Roman forces returning to their winter quarters, probably somewhere in the Münsterland. In 17 AD, the Tubantes are apparently referred to as the Tubattii, in Strabo's in a list of Germanic peoples defeated by Rome under Germanicus. (The Usipii are known to have moved into the Rhine region around the time of Caesar (55 BC), but not yet to have found permanent settlement in that time, and to have been resident at the afore mentioned northern bank of the Rhine by the time of Drusus around 11 AD.) In 69 AD, they provided a cohort during the Batavian Revolt, which was destroyed by the Ubii. Claudius Ptolemy in his Geographia (2.10) appears to describe a north to south series starting with the Chamavi "under" whom are the Chatti and Tubanti, and then between these and the Sudetes mountains, thought to be the Ore Mountains, the Teuriochaemae (an otherwise unknown name, but in the place previously inhabited by the Hermanduri and later by the Thuringii, with these three names often thought to be equivalent). But the position of the Chamavi and Tubantes so far to the southeast does not match other sources, and Chamavi also seem to be mentioned under another name in a more expected place, south of the coastal Chauci, and north of the Bructeri, in between Ems and Weser. Confusingly, other tribes normally from the region of the Tubantes, the Chattuari and Chasuarii, are also described as if they are in southern Germany in this passage. Two third century sacral inscriptions found near Hadrian's Wall make mention of Tuihanti serving in an auxiliary unit of the Roman army, the Cuneus Frisiorum. "Mars Thingsus" is understood as referring to the Germanic God "Tyr", who was often considered equivalent to Roman Mars, and was associated with the Germanic traditions of assemblies called "Things". In 308 AD the Tubantes joined the alliance against Constantine the Great during his campaign against the Bructeri. The name reappears as Tuianti and Tueanti in two acts from 797 and 799 AD concerning the donation of some farms in Twente and Salland to the church of Wichmond, Gelderland.
Археология
Археология Тубантестермен байланысты аймақ соңғы мұз дәуірінен бастап аздап үздіксіз мекендегенін көрсетеді. Бұл аймақ өте құнарлы, ауыл шаруашылығы мен мал шаруашылығына пайдалы. Ауылдың жерінде ес немесе еш деп аталатын жасанды төбелер бар, олар лас жермен араластырылған тыңайтқыштарды тастау арқылы пайда болған. Бұған ең жақсы мысал ретінде Флерингенге жақын Флерингер Эш және Уселлоға жақын Уселлер Эш деп те аталатын Уселлер Эш жатады. Археологиялық деректерге сүйенсек, бұл аймақта, әсіресе Хитеннің жанында темір өндірісі (салыстырмалы түрде) кең көлемде жүргізілген, бұл жергілікті тұрғындардың 2% көміртекті құрамына ие болатындай болат өндірісі процесін түсінгенін көрсетеді [1]. Пайдаланылған кен - могильдік темір. Өндірістік орындар 280 350 жылынан басталған.
Archaeology shows that the region associated with the Tubantes was inhabited more or less continuously since the last ice age. The region is very fertile and will support agriculture and cattle. The countryside is marked by artificial hills, called es or esch, which were formed by depositing dung mixed with dirt. Prime examples include the Fleringer Esch, near Fleringen and the Usseler Es, also known as the Usseler Esch, near Usselo. There is archaeological evidence of (relatively) large scale iron production in the region, specifically near Heeten, indicating that the locals understood the process of producing steel, with a carbon content of 2% [1]. The ore used was the abundant bog iron. The production sites can be dated to 280 350 AD.