Кіріспе

Уильям Эрл (1919 - 1988 ж. 16 қазан) - ХХ ғасырдың американдық философы. Ерл экзистенциализм және феноменология қозғалысының маңызды тұлғасы болды. Ол Карл Ясперс пен Георг В. Ф. Гегельдің ой-пікірлерін жақсы білген және сюрреализмнің авторитеті болған. Оның қызығушылықтары мәдени сын, идеялар тарихы, эстетика, кино, кино түсіру және мистиканы қамтиды. Студенттер мен әріптестері оны ерекше тәуелсіз, өте қозғайтын педагог және ойшыл ретінде қарастырды.

Өмір

Ерл Мичиган штатының Сагинау қаласында дүниеге келген. Екінші дүниежүзілік соғыста қызмет еткеннен кейін, Гастон Бергердің басшылығымен Экс-Марсель университетінде және Чарльз Хартсорнның басшылығымен Чикаго университетінде оқыды және екі институттың да докторлық дәрежесін алды. 1948 жылдан 1982 жылға дейін ол Норт-Уэстерн университетінде философиядан сабақ берді, Гарвард, Йель және Стэнфорд университеттерінде қонақ оқытушы болды. 1962 жылы Эрл Джон Дэниел Уайлд, Джеймс М. Эди және басқалармен бірге Феноменология және экзистенциалдық философия қоғамын құрды. Уильям Эрл Иллинойс штатының Эванстон қаласында қайтыс болды.

Философия

Ерлдің ой-пікірлері адам өмірінің ерекшелігін бағалаумен және эстетикалық және этикалық сезімталдықпен қамтылған. Ол өзінің "Объективтілік" (1955), "Автобиографиялық сана" (1972) және "Мистикалық себеп" (1980) кітаптарын бір идеяны үш көзқарас тұрғысынан қарастыратын үздіксіз шығармалар жиынтығы ретінде қарастыратынын жазды. "Объективтілік" еңбегінде ол феноменологиялық объектінің болмысының объективтілігін қорғады. "Автобиографиялық сана" еңбегінде ол феноменологиялық тақырыпты зерттеді, "мен" немесе өзіндік тәндік өмір ретінде де, трансценденттік ретінде де ұғынады. Ал "Мистикалық себеп" еңбегінде ол "қатаң философиялық" жолмен трансценденттік эго абсолюттік болмысқа немесе Құдайдың өзіне ұқсас екенін, барлық шын мәнінде рационалды философияның негізі болып табылатынын, яғни мистиканың бар екенін айтты.

Әлемнің объективті шындығы туралы

"Білім мәселесі, негізінен, ақыл не біледі деген сұраққа байланысты. Ол не екенін біледі ме, әлде ол тек қана оны білген кезде ғана не жарататынын біледі ме? Мен айтқан пікір бойынша, барлық танымдық сана - бұл болғанымен немесе шындықпен танысу. Ақыл өзінен шығу жолын табуға міндетті емес; ол әрқашан өзімен сыртында, бір затты қарап тұрады. Егер шындықтың бұл ескі идеясына атау беру керек болса, ол "таныш" теориясы болуы мүмкін. Бір нәрсені сезінгенде, біз бір нәрсенің басқа нәрсеге 'келесі' екендігін білмейміз; сондай-ақ, сананың өзі де ештеңеге сәйкес келмейді. Біздің пікірімізге сәйкес, біздің талдау метафизикалық болып табылады. Объективтілік, с. 153 7.

Адам табиғаты мен адам өмірі туралы

"Адам дегеніміз не?" деген сұраққа жауап берудің өзі. дегеніміз - өзіміздің кім екенімізді ұмытуға шақыру". "Автобиографиялық сана", 91-б. "Түсіну заңдары ерінбей-ақ талдалды; бірақ менің өмірім түсіне білу заңдарымен байланысты емес, керісінше, мен түсінемін, және бұл мүлдем кездейсоқ, кездейсоқ, анықталмайтын және сондықтан принцип бойынша таңқаларлық болып қалады. Таңқаларлық, сонымен қатар, әзіл-аяң, махаббат, құштарлық жағдайы болып табылады және өмірдің өзі үшін жалпы синоним болып табылады. " "Әлемнің көрінбеушілігі", Эвансценс, 59-бет.

Құн теориясы мен этика туралы

"Бұл қателік болар еді ажыратуға жалпы қарастыру құндылығынан онтология, оқшаулау арқылы оны қандай да бір " құндылық теориясы". Мен үшін құндылықтар мен қалай болғым келетінін білдіреді". "Автобиографиялық сана", 182-бет.

Әдебиет туралы

"Әдебиет таза болғанда, ол қандай да бір жағдайда жасай алмайтын нәрсені жасауға тырыспағанда, ол ешқашан ешнәрсе туралы ғылыми түсіндірме бермейді, ол адам өмірінің заңдарын бермейді, ол бізді ештеңемен шақырмайды немесе қорқытпайды ең жақсы жағдайда әдебиет жай ғана жеке адам өмірін жеке жағдайларында ұсынады немесе жазады, өмірдің абсолютті таңдауларын жасайды". "Автобиографиялық сана", 95-б.

Құдай мен шындық туралы

"Трансценденталды эго өзінің мәнісінде, Құдай арқылы Құдайдың негізгі интуициясы. Меншікті құрайтын осы интуиция мистикалық тәжірибенің кемелділігі сияқты ашық болуы мүмкін немесе сананың кез келген деңгейі арқылы жасырын болуы мүмкін". Мистикалық себеп, 100-бет. "Ақиқат дегеніміз адалдық, яғни адалдық пен сенім дегенге ұқсас. Шындыққа деген құштарлық, оны ізгі ниетпен ұстанатын адамдар, судың химиялық құрамын немесе жағалаудағы құм түйіршіктерінің санын анықтау мәселесі емес. Бұл әрқашан өз-өзіне және басқаларға құдайлық қасиеттерді танып, құрметтеу үшін құштарлық болды және болып қала береді". Мистикалық ақыл, б. 106 7.

Қосалқы жұмыстар

217 бет. (қағаз), (күлгін)