Кіріспе
Ортағасырлық қоңырау мұнарасы және ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұрасының орны Турнайдағы (Бельгия) Турнайдың қоңырау мұнарасы - ортағасырлық шығу тегі бар, биіктігі 256 баспалдақ баспалдағы бар, өздігінен тұратын қоңырау мұнарасы. Бұл ескерткіш ғимарат - ЮНЕСКО-ның Әлемдік мұра тізіміне енген Бельгия мен Франциядағы Бел Бел Белдерінің бірі. Бұл олардың азаматтық сәулетінің және Еуропадағы муниципалдық биліктің өсуіндегі маңыздылығының мойындалуы.
The Belfry of Tournai is a freestanding bell tower of medieval origin in Tournai, Belgium, in height with a 256 step stairway. This landmark building is one of a set of Belfries of Belgium and France registered on the UNESCO World Heritage List in recognition of their civic architecture and importance in the rise of municipal power in Europe.
Тарих
Қонақ үйдің құрылысы 1188 жылы Францияның королі Филип Август Турнайға қала жарғысын берген кезде басталды, басқа да артықшылықтар арасында қала тұрғындарына сигнал беру үшін коммуналдық қоңырауды орнату құқығы берілді. Мұнараның бастапқы пішіні феодалдық қалпақты еске салады, оның қимасы төрт бұрышты және кренельді парапеті бар. Ол отты және жауларды байқау үшін күзет мұнарасы ретінде қызмет етті. Өсіп келе жатқан қала 1294 жылы қоңырау шалу мұнарасын кеңейтуді жөн деп тапты, оны қосымша сатымен көтеріп, төрт көпбұрышты мұнарамен бұрыштарын нығайтты. Әрбір мұнараның басына бір-бір солдаттың мүсіні қойылып, бүкіл құрылыстың басына бір айдаһар бейнесі орнатылған. Билік пен қырағылықтың символы - айдаһар Бельгиядағы басқа да ескі мұнаралардың, соның ішінде Ипрдегі Киіз үйдің және Генттегі Бел манарасының үстінде де бейнеленген. 1391 жылы ғимаратқа өрт шығып, зақым келтірілген. Келесі жылдары қала қираған қоңыраулардың орнына жаңа қоңыраулар алды және мұнараның жаңадан қалпына келтірілген жоғарғы бөлігіне алтынмен безендірілген әшекейлер: суқұйрықтар, байрақтар және жаңа айдаһар орнатылды. Бұл кезеңдегі ең үлкен қоңырау, Банклок және өрт қоңырауы немесе Тимбр осы күнге дейін сақталған. 1535 жылы би биігі қосылды. Қалған рөлдеріне қоса, қоңырау шалу ғимараты түрме ретінде де қызмет етті; оның кейбір бөлмелерінде 1827 жылға дейін тұтқындар орналасты. Ғимарат 19 ғасырдың ортасында күрделі қалпына келтірілді. 1992 жылы тағы бір жөндеу науқаны басталды және шамамен он жыл бойы жалғасты.