Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
18-19 ғасырдағы испандық перуандық зерттеуші, картограф, отаршылдық қызметкер және әскери-теңіз офицері Мануэль Кимпер Бенитес дель Пино (шамамен 1757 жылы 2 сәуір 1844 жылы) испандық перуандық зерттеуші, картограф, әскери-теңіз офицері және әскери-теңіз қызметкері болды. Ол 18-ші ғасырдың аяғында Хуан-де-Фука боғазы мен Сандвич аралдарын картаға түсіруге қатысты. Кейіннен ол өзінің туған Перуінде тәуелсіздік үшін күрес басталған кезде ондағы отаршылдық губернаторы болып тағайындалды. Ол Испанияға зейнеткерлікке кетті, бірақ Перуге оралды, онда жаңа республикада теңіз офицері болып қызмет етті және әдеби мансабын жалғастырды, Лима қаласында қайтыс болғанға дейін өзінің тәжірибесі туралы 20-дан астам кітап жариялады.
18/19th century Spanish Peruvian explorer, cartographer, colonial official, and naval officer
Manuel Quimper Benítez del Pino (c. 1757 – April 2, 1844) was a Spanish Peruvian explorer, cartographer, naval officer, and colonial official. He participated in charting the Strait of Juan de Fuca and the Sandwich Islands in the late 18th century. He was later appointed a colonial governor in his native Peru at the beginning of the fight for independence there. He retired to Spain, but was able to return to Peru where he served as a naval officer in the new republic and pursued a literary career, publishing over 20 books about his experiences before his death there in Lima.
Ерте өмір
1805 жылы ол өзінің туған Перуінің оңтүстік бөлігіндегі Хуамга (кейін Айакучо деп аталды) губернаторы болып тағайындалды, бірақ Перудің жаңадан тағайындалған вице-королі Хосе Фернандо де Абаскаль и Сусаға қатысты шатастыратын оқиғаға байланысты ол Титикака көліндегі Перудің Пуньо интенданциясының губернаторы болды. Квинпер Интенданттық бойынша жаппай көтеріліске әкелген кейінгі оқиғалар туралы баяндады. Пунно қаласында ол кейіннен сайланған мэр Бенито Ласо де ла Веганы "негізгі революционер" деп атады. Квинпер бүкіл территориясындағы жаппай көтерілісті басуға тырысқан кезде, 1814 жылдың 3 тамызында Куско көтерілісі сахнаға шығады. Бірнеше апта ішінде патриоттар әскері Кускодан Пуноға жетеді. Кимпер 1814 жылы 24 тамызда түн ортасында қала гарнизонының патриоттық мақсатқа бет бұрғаны туралы хабар алғандығын айтады. Квинпер өз өмірін сақтап қалу үшін Арекипаға қашады, онда ол испан генералы Рамирес Оруродан жүріп шығып, Пунодағы, содан кейін Арекипада роялистердің бақылауын қалпына келтіргенге дейін жасырынып қалады (1814 жылдың 9 желтоқсаны). Жеткізуші: Рамирес Кускоға оралғанда патриоттардың негізгі әскерімен бетпе-бет келгенде, ол тәртіпті сақтау үшін Квинперді Пуноға қайтарады. 1815 жылы 11 наурызда Квинпер жақын маңдағы Капачикаға патшалық экспедициясын жібереді. Бүкіл роялистік экспедиция қырғынға ұшырайды. Рамирес Квинперді жұмыстан босатып, оны полковник Франсиско де Паула Гонсалеспен алмастырады, ол 1816 жылға дейін Пуньо интендантлығындағы бүлікті күшпен басу және аяқтау үшін "бейбітшілікке" науқанды бастайды. 1816 жылы Куимпер Хуангадағы жергілікті губернатор болып қызмет етеді.
Quimper was born in Lima, Peru In 1805 he was appointed the governor of Huamanga (later renamed Ayacucho) in the southern part of his native Peru, but due to a confusing incident involving the newly appointed Viceroy of Peru, José Fernando de Abascal y Sousa, he instead became the governor of the Peruvian Intendancy of Puno on Lake Titicaca. Quimper provides an account of the subsequent events that lead to a massive uprising across the Intendancy. In the city of Puno, he later identified the elected mayor Benito Laso de la Vega as the "main revolutionary.". As Quimper desperately tries to quell the mass insurrection throughout his territory, the Cusco Rebellion explodes onto the scene on August 3, 1814. Within weeks, the patriot army arrives from Cusco to Puno. Quimper relates how in the middle of the night of August 24, 1814, he was informed that the city garrison had defected to the patriot cause. Quimper flees for his life to Arequipa, where he goes into hiding until the Spanish General Ramirez marches from Oruro and restores royalist control in Puno and then Arequipa (December 9, 1814). Id. While Ramirez confronts the main patriot army on the return to Cusco, he sends Quimper back to Puno to maintain order. On March 11, 1815 Quimper sends an ill fated royalist expedition to nearby Capachica. The entire royalist expedition is massacred. Ramirez sacks Quimper, and replaces him with Col. Francisco de Paula Gonzalez, who will lead a "pacification" campaign well into 1816 to forcibly suppress and end the rebellion across the Intendancy of Puno. By 1816, Quimper takes his place in Huamanga as the local governor.
Испаниядағы зейнеткерлік өмір
Кимпер Испанияда болған кезде оның ұлы, полковник Мануэль Кимпер Перуде испандықтар үшін күресіп жүрді. Ол 1820 жылы 9 ақпанда Перудің оңтүстік жағалауындағы испандық күштердің бас қолбасшысы болып тағайындалғанға дейін Жоғарғы Перуде қызмет еткен. Жас Мануэль Кимпер Наска қаласын қорғап жүргенде үлкен жеңіліске ұшырап, 1820 жылдың қазан айында жағалауға қашуға мәжбүр болды. Бұл арада Мадридте аға Квинпер 1820 жылы Ла Крус де Сан-Эрменгильдо әскери құрметін алды. Сондай-ақ, Кимпер әдеби таланты үшін де танымал бола бастады. 1821 жылы Imprenta Alvarez 1809 жылдан 1818 жылға дейін Буэнос-Айрес Корольдігі ұсынған Лаикас вивацидас де Кимпер, анторча перуа, ацеципиендс дель Перу және азаматтық соғыстар атты 180 беттік Décima поэзия қолжазбасын жариялады. Ол Перудегі 1809-1818 жылдардағы азаматтық соғыстарды жеке байқауларын сипаттайды. Пунода жойылған құжаттардың жоғалуына әлі де өкініш білдіріп, 1821 жылдың соңында ол Ұлттық Армаданың бас директоры Хосе де Бустамантенің Манила шығанағындағы Атревидадағы өз тәжірибесін отыз жыл бұрын жариялау үшін қолдауын сұрады. Ол Бустаманттен ешқандай қолдау таппаған көрінеді. Дегенмен, 1822 жылы Куимпер Мадридте бұрын El Mercurio Peruano-да жарияланған Islas Sandwich: Descripción sucinta de este archipiélago атты кітабын жариялады. Бұл кітаптың "Introducción" кітабында ол өзін және Испанияға оралуын түсіндіруге тырысты, жасөспірім кезінен бастап Испанияға әскери қызметте болғандығын және Испанияда оны америкалық ретінде, ал Перуде испан ретінде қарастырғанын атап өтті.
While Quimper was in Spain, his son Colonel Manuel Quimper, was fighting for the Spanish cause in Peru. He had been serving in Upper Peru until named the commander in chief of Spanish forces of the southern coast of Peru on 9 February 1820. The young Manuel Quimper suffered a major defeat while defending the city of Nazca and was forced to flee to the coast in October 1820. Meanwhile in Madrid the senior Quimper received the military honor of La Cruz de San Hermenegildo in 1820. Quimper also began to receive recognition for his literary talent. In 1821 Imprenta Alvarez published his 180 page manuscript of Décima poetry entitled Laicas vivacidades de Quimper, antorcha peruana, acaecimientos del Perú en civiles guerras, promovidas por el Reino de Buenos Ayres, desde el año 1809 hasta el de 1818, describing his personal observations of the civil wars in Peru from 1809 to 1818. Still showing regret over the loss of the documents which had been destroyed at Puno, at the end of 1821 he solicited the endorsement of José de Bustamante, the director general of the National Armada, for the publication of a recounting of his experiences aboard the Atrevida in Manila Bay thirty years earlier. He apparently received no support from Bustamante. Nevertheless, in 1822 Quimper published in Madrid his book Islas Sandwich: Descripción sucinta de este archipiélago, which had been previously published in El Mercurio Peruano. In the "Introducción" to this book he attempted to explain himself and his return to Spain, citing his naval service to Spain since adolescence, and the fact that he had been treated as an American in Spain, and as a Spaniard in Peru.
Перуге оралу
Квинпер өзінің туған жері Перуге қайтуға асықты және 1822 жылдың ақпан айында ол оралған кезде оған мейірімділікпен қарауға қадамдар жасады. Ол көп ұзамай оралды және 1823 жылы Перудің "Патриоты" болды. Перу Республикасының үкіметі оны 1827 жылы теңіз командирі, кейін капитан етіп тағайындады. Ол әдеби ізденістерін жалғастырып, "Poema raro" поэмасын жазды, оның бөліктері "La Gazeta de Lima" газетінде жарияланды. 1844 жылы сәуірде Лимада қайтыс болды.
Quimper longed to return to his native land of Peru and in February 1822 took steps to assure sympathetic treatment there upon his return. He returned shortly thereafter and is reported to have become a Peruvian "Patriot" in 1823. The government of the Republic of Peru named him a naval commander in 1827 and later a captain. He continued his literary pursuits and wrote the poem Poema raro, segments of which were published in La Gazeta de Lima. He died in Lima in April 1844.