Кіріспе

18-19 ғасырдағы испандық перуандық зерттеуші, картограф, отаршылдық қызметкер және әскери-теңіз офицері Мануэль Кимпер Бенитес дель Пино (шамамен 1757 жылы 2 сәуір 1844 жылы) испандық перуандық зерттеуші, картограф, әскери-теңіз офицері және әскери-теңіз қызметкері болды. Ол 18-ші ғасырдың аяғында Хуан-де-Фука боғазы мен Сандвич аралдарын картаға түсіруге қатысты. Кейіннен ол өзінің туған Перуінде тәуелсіздік үшін күрес басталған кезде ондағы отаршылдық губернаторы болып тағайындалды. Ол Испанияға зейнеткерлікке кетті, бірақ Перуге оралды, онда жаңа республикада теңіз офицері болып қызмет етті және әдеби мансабын жалғастырды, Лима қаласында қайтыс болғанға дейін өзінің тәжірибесі туралы 20-дан астам кітап жариялады.

Ерте өмір

1805 жылы ол өзінің туған Перуінің оңтүстік бөлігіндегі Хуамга (кейін Айакучо деп аталды) губернаторы болып тағайындалды, бірақ Перудің жаңадан тағайындалған вице-королі Хосе Фернандо де Абаскаль и Сусаға қатысты шатастыратын оқиғаға байланысты ол Титикака көліндегі Перудің Пуньо интенданциясының губернаторы болды. Квинпер Интенданттық бойынша жаппай көтеріліске әкелген кейінгі оқиғалар туралы баяндады. Пунно қаласында ол кейіннен сайланған мэр Бенито Ласо де ла Веганы "негізгі революционер" деп атады. Квинпер бүкіл территориясындағы жаппай көтерілісті басуға тырысқан кезде, 1814 жылдың 3 тамызында Куско көтерілісі сахнаға шығады. Бірнеше апта ішінде патриоттар әскері Кускодан Пуноға жетеді. Кимпер 1814 жылы 24 тамызда түн ортасында қала гарнизонының патриоттық мақсатқа бет бұрғаны туралы хабар алғандығын айтады. Квинпер өз өмірін сақтап қалу үшін Арекипаға қашады, онда ол испан генералы Рамирес Оруродан жүріп шығып, Пунодағы, содан кейін Арекипада роялистердің бақылауын қалпына келтіргенге дейін жасырынып қалады (1814 жылдың 9 желтоқсаны). Жеткізуші: Рамирес Кускоға оралғанда патриоттардың негізгі әскерімен бетпе-бет келгенде, ол тәртіпті сақтау үшін Квинперді Пуноға қайтарады. 1815 жылы 11 наурызда Квинпер жақын маңдағы Капачикаға патшалық экспедициясын жібереді. Бүкіл роялистік экспедиция қырғынға ұшырайды. Рамирес Квинперді жұмыстан босатып, оны полковник Франсиско де Паула Гонсалеспен алмастырады, ол 1816 жылға дейін Пуньо интендантлығындағы бүлікті күшпен басу және аяқтау үшін "бейбітшілікке" науқанды бастайды. 1816 жылы Куимпер Хуангадағы жергілікті губернатор болып қызмет етеді.

Испаниядағы зейнеткерлік өмір

Кимпер Испанияда болған кезде оның ұлы, полковник Мануэль Кимпер Перуде испандықтар үшін күресіп жүрді. Ол 1820 жылы 9 ақпанда Перудің оңтүстік жағалауындағы испандық күштердің бас қолбасшысы болып тағайындалғанға дейін Жоғарғы Перуде қызмет еткен. Жас Мануэль Кимпер Наска қаласын қорғап жүргенде үлкен жеңіліске ұшырап, 1820 жылдың қазан айында жағалауға қашуға мәжбүр болды. Бұл арада Мадридте аға Квинпер 1820 жылы Ла Крус де Сан-Эрменгильдо әскери құрметін алды. Сондай-ақ, Кимпер әдеби таланты үшін де танымал бола бастады. 1821 жылы Imprenta Alvarez 1809 жылдан 1818 жылға дейін Буэнос-Айрес Корольдігі ұсынған Лаикас вивацидас де Кимпер, анторча перуа, ацеципиендс дель Перу және азаматтық соғыстар атты 180 беттік Décima поэзия қолжазбасын жариялады. Ол Перудегі 1809-1818 жылдардағы азаматтық соғыстарды жеке байқауларын сипаттайды. Пунода жойылған құжаттардың жоғалуына әлі де өкініш білдіріп, 1821 жылдың соңында ол Ұлттық Армаданың бас директоры Хосе де Бустамантенің Манила шығанағындағы Атревидадағы өз тәжірибесін отыз жыл бұрын жариялау үшін қолдауын сұрады. Ол Бустаманттен ешқандай қолдау таппаған көрінеді. Дегенмен, 1822 жылы Куимпер Мадридте бұрын El Mercurio Peruano-да жарияланған Islas Sandwich: Descripción sucinta de este archipiélago атты кітабын жариялады. Бұл кітаптың "Introducción" кітабында ол өзін және Испанияға оралуын түсіндіруге тырысты, жасөспірім кезінен бастап Испанияға әскери қызметте болғандығын және Испанияда оны америкалық ретінде, ал Перуде испан ретінде қарастырғанын атап өтті.

Перуге оралу

Квинпер өзінің туған жері Перуге қайтуға асықты және 1822 жылдың ақпан айында ол оралған кезде оған мейірімділікпен қарауға қадамдар жасады. Ол көп ұзамай оралды және 1823 жылы Перудің "Патриоты" болды. Перу Республикасының үкіметі оны 1827 жылы теңіз командирі, кейін капитан етіп тағайындады. Ол әдеби ізденістерін жалғастырып, "Poema raro" поэмасын жазды, оның бөліктері "La Gazeta de Lima" газетінде жарияланды. 1844 жылы сәуірде Лимада қайтыс болды.