Кіріспе
Лондонның Вест-Эндегі театр, Англия театр Хэммерсмит қаласында, Лондон Лирикалық театр - Вест-Вестминстер қаласындағы Шафтсбери даңғылында орналасқан Вест-Энд театры. Ол продюсер Генри Лесли үшін салынған, ол оны 1888 жылы 17 желтоқсанда жаңа театрды ашу үшін бастапқы орнынан көшірген Дороти атты жеңіл опералық хиттің пайдасынан қаржыландырды. Лесли мен оның ертедегі мұрагерлері кезінде үй музыкалық театрға маманданды, ал бұл дәстүр театрдың бүкіл өмірінде ара-тұра жалғасты. Театрдың алғашқы төрт онжылдығында музыкалық қойылымдар болды: "Мунтбанк" (1892), "Ерлігі" (1894), "Данциг герцогинясы" (1903), "Шоколадты солдат" (1910) және "Лиляк уақыты" (1922). Кейінгі музыкалық шоуларға Ирма Ла Дуас (1958), Роберт және Элизабет (1964), Джон, Пол, Джордж, Ринго және Берт (1974), Қанды бауырлар (1983), Мое деп аталатын бес жігіт (1990) және Триллер Тірі (2009). Лирик театрында көптеген музыкалық емес қойылымдар қойылды, Шекспирден бастап О'Нилл мен Стриндбергке дейін, сонымен қатар Ноэль Ковард, Теренс Раттиган, Алан Айкборн, Алан Беннетт және басқалардың жаңа шығармалары. Театрда өнер көрсеткен жұлдыздар алғашқы жылдары Мари Темпест, Джонстон Форбс Робертсон, Элеонора Дюс, Эллен Терри және Таллула Бэнкхед, ал 20-шы ғасырдың ортасында Альфред Лант және Линн Фонтан, Лоренс Оливье, Ральф Ричардсон және Вивьен Ли. Соңғы уақытта Алек Гиннес, Джоан Плорайт, Гленда Джексон, Джон Малкович, Вуди Харрелсон және Ян МакКеллен ойнады.
the theatre in Hammersmith, London
The Lyric Theatre is a West End theatre in Shaftesbury Avenue in the City of Westminster. It was built for the producer Henry Leslie, who financed it from the profits of the light opera hit, Dorothy, which he transferred from its original venue to open the new theatre on 17 December 1888. Under Leslie and his early successors the house specialised in musical theatre, and that tradition has continued intermittently throughout the theatre's existence. Musical productions in the theatre's first four decades included The Mountebanks (1892), His Excellency (1894), The Duchess of Dantzig (1903), The Chocolate Soldier (1910) and Lilac Time (1922). Later musical shows included Irma La Douce (1958), Robert and Elizabeth (1964), John, Paul, George, Ringo and Bert (1974), Blood Brothers (1983), Five Guys Named Moe (1990) and Thriller – Live (2009). Many non musical productions have been staged at the Lyric, from Shakespeare to O'Neill and Strindberg, as well as new pieces by Noël Coward, Terence Rattigan, Alan Ayckbourn, Alan Bennett and others. Stars appearing at the theatre included, in the early years, Marie Tempest, Johnston Forbes Robertson, Eleonora Duse, Ellen Terry and Tallulah Bankhead, and in the mid 20th century Alfred Lunt and Lynn Fontanne, Laurence Olivier, Ralph Richardson and Vivien Leigh. More recently Alec Guinness, Joan Plowright, Glenda Jackson, John Malkovich, Woody Harrelson and Ian McKellen have starred.
Тарих
2017 жылы Лондон театрларын зерттеу барысында Майкл Ковени 1880 жылдар "Уэст-Эндтің шынайы құрылуын көрсететін құрылыс бумының" басталуы болды деп атап өтті. Лирик сол онжылдықта жаңа немесе толығымен қайта салынған он екі театрдың бірі болды. Бұл Шафтсбери даңғылында салынған екінші театр және әлі күнге дейін сақталған ең көне театр. Ол продюсер Генри Леслидің тапсырысы бойынша Альфред Сельье мен Б.С. Стивенсонның "Дороти" хитінен түскен пайдамен жасалды; Лесли шоудан £ 100,000 тапқан деп айтылады. Архитекторы - С. Дж. Фиппс, сондай-ақ Савой, Лицей және Ежесі патшаның театрларын жобалаған. Театр төрт қабатта орналасқан, бастапқыда оның сыйымдылығы 1306 адам, кейін 900-ге дейін қысқарды. Театр өзінің көптеген бастапқы ерекшеліктерін сақтап қалды, соның ішінде 1767 жылғы үйдің алдыңғы бөлігі ғимараттың артқы бөлігіне қосылды, бұл сэр Уильям Хантердің бұрынғы үйі мен мұражайы. Театр 1888 жылы 17 желтоқсанда 817-ші Дороти қойылымымен ашылды. Бұл шығармада Мари Темпест, Эми Огард, Флоренс Перри және Хейден Коффиннің рөлін ойнады. Спектакльден кейін Лесли қысқаша сөйлеген сөзінде "Париж Опера Комикінің жергілікті композиторлардың шығармаларын шығару жоспарын орындауға үміттенетінін" айтты. Леслидің үшінші ұсынысы, Генри Поттингер Стивенс пен Эдвард Соломонның "Қызыл гусар" 1889 жылдың қарашасынан бастап 175 спектакльді өткізді, содан кейін Лесли Лирикті тастады. Хорас Седжер лицензия иегері, менеджері және жалғыз жалға алушы болды, сол кездегі жылына 6,500 фунт стерлингтің орасан зор жалдау ақысы.
1890 жылдар
Седжер Эдмонд Одранның "La cigale" операсын ағылшын тілінде аударған Ф.С. Бернандтың, оған Иван Кариллдың қосымша музыкасы қосылған қойылымымен алғашқы табысқа жетті. Ұлыбританияда алғаш рет танымал итальяндық актриса Элеонора Дюзедің қысқа маусымнан басқа, Седжер музыкалық шығармаларымен жалғастырды: В. С. Гилберт пен Альфред Селььедің "Мунтбанк" (1892), Чарльз Лекоктың "Le coeur et la main" әніне бейімделген "Инкогнита" (1892); Артур Лоу мен Исаак Альбеництің "Солдат Опал" (1893); Стивенсон, Фредерик Кордер және Артур Горинг Томастың "Алтын желіні" (1893); Г. Р. Симс, Сесил Рэли және Кариллдың "Кристофер Литтл Колумб" (1893). Олардың кейбіреулері сынға алынып, көркемдік жетістіктерге қол жеткізді, бірақ жалпы алғанда олар ақша жоғалтты, ал Седжер банкрот болды. 1894 жылы Джордж Эдвардс Гилберт либреттосы мен Ф. Осмонд Карр музыкасы бар His Excellency комедиялық операсын шығарды. Ол 162 қойылымнан кейін жабылып, көрермендерді театрлардан алыстатып отырған тұмау эпидемиясының құрбаны болды. Содан кейін Уильям Грит театрға барып, Уилсон Барретттің "Сынып белгісі" атты қойылымын ұсынды. Бұл пьеса Рим патрицианының христиан қызына деген махаббатынан христиан дініне айналғандығы туралы, Лирикке бұрын-соңды театрға кірмеген адамдарды әкелді және ол 1896 жылдың қаңтарынан бастап 435 қойылымда өтті. Грит пен Барретт бұған кейіннен "Вавилонның қыздары" фильмінде Мод Джеффриспен бірге ойнаған; орасан зор актерлік құрамның кіші мүшелерінің арасында жас Констанс Коллиер болды. 1897 және 1898 жылдары Лирикте екі француз актрисасы, алдымен Габриэль Режан, содан кейін Сара Бернхардт ойнады.
1900 1914 жыл
1902 жылы Джонстон Форбс Робертсон бір маусымда ойнады; оның репертуарында Отелло мен Гамлет, Гертруда Эллиотт оның серіктесі болды. және "аян" деген сөздерді айтады. Макс Бербом: "Бұл кісі алғаш рет Гамлетті нақты әрі түсінікті тұлға ретінде көрсетеді" деп жазды. Музыкалық комедия Форбс Робертсонның маусым соңында Лирикке оралды, Оуэн Холл мен Сидни Джонстың "Медаль және қыз" (1903), Ада Рив пен Рут Винсентпен және Генри Гамильтон мен Кэриллдің "Данциг герцогинясы" (1903), Эви Грин мен Куртис Пунтспен. Сеймур Хикс пен бірнеше композиторлардың "Қаладағы әңгіме" (1904) туындысында Агнес Фрейзер, оның күйеуі Уолтер Пассмор және Генри Литон ойнады. Оның соңынан Говард Талбот пен Пол Рубенс музыкасымен "Көк ай" келді, онда Флоренс Смитсон Лондонға алғаш рет келді. 1906 жылдан 1910 жылға дейін Льюис Уоллер Лирик театрында Шекспирден романтикалық костюмдік драмаға дейін және Кейт Катлер Лидия және Лотти Венн сияқты Миссис Малапроп ролімен "Ривалдар" классикалық комедияда ойнады. 1910 жылы Лирик Бернард Шоудың "Arms and the Man" романының музыкалық нұсқасы "Шоколадты солдат" романын ұсынды. Оскар Штраустың музыкасы; Шоу бұл шығарманы жек көріп, оны "қасиетті комедияның лас фарсқа айналуы" деп атады, бірақ жұртшылық оны ұнатты және ол 500 қойылымда орындалды.
1914-1929 жылдар
1914 жылы Уильям Гриттің орнын Эдвард Энгельбах иеленді. Біршама уақыт бойы музыкалық қойылымдар Лирикада көрсетілмеді, ал музыкалық емес драма басым болды, соның ішінде Сотта, оқиғаның соңымен ашылған және басына қарай кері жұмыс істеген ерекше мелодрама. Ол 174 рет қойылып, тамаша нәтижеге қол жеткізді. Дорис Кин мен Оуэн Нарес ойнаған "Романс" театры "Дюк оф Йорк" театрынан "Лирик" театрына көшірілді, онда 1049 спектакль қойылды. Кейін Кийн Роксана (1918) комедиясында ойнады; сын-пикирлер өте жақсы болды. 1919 жылы ол күйеуі Базиль Сиднейдің Ромеосының қарсысында Джульеттаның рөлін ойнады; бұл жолы пікірлер қорқынышты болды. Элен Терри ойнаған "Мейірбике" қойылымның құтқарушы тұлғасы ретінде қарастырылды. Музыкалық комедия 1920 жылдардың басында Лирикада қайтадан өз орнын алды. Whirled into Happiness (1922), Роберт Стольцтың музыкасы мен Гарри Грэмнің сөздерімен музыкалық фарс, 244 қойылым болды; Фредерик Лонсдейлдің "Көше әншісі", Гарольд Фрейзер Симсонның музыкасымен, Филис Дейр мен Гарри Уэлчманның қатысуымен, 1924 жылдың маусым айынан бастап 360 қойылым болды. Доди Смиттің күзгі крокусы (1931), Фэй Комптон, Мартита Хант және Джессика Тэндимен бірге, ол 317 спектакльді өткізді; J. Б. Пристлидің "Қолайсыз бұрыш" (1932) Флора Робсонмен; Роза Франкеннің "Бір тіл" (1932) Эдна Бест пен Герберт Маршаллмен; және Рейчел Кротерстің "Қыздар кездескенде" (1933). 1935 жылы Шервудтың "Товарих" (Жак Девалдың 1933 жылғы француз пьесасына негізделген) 414 спектакльге қойылды. Пристлидің Ральф Ричардсон мен Оливье режиссерлік және актерлік еткен "Кеме палубасындағы аралар" (1936) сәтті шықпады; Морис Колборнның "Король Чарльз" (1936) жақсырақ болды; Гвен Ффранкон Дэвис пен Барри Джонс ойнады. 1954 жылдың сәуірінде тағы бір ұзақ мерзімді (433 спектакль) басталды Hippo Dancing, тағы бір Руссин сюжеті, Морлидің бейімделуі және оның басты рөлінде. 1955 жылы Альберт Гуссонның "Ангелдер асханасы" комедиясының бейімделуі "My Three Angels" фильмінде, ал 1956 жылы Вивьен Ли және кейіннен Элизабет Селларс (276 спектакль) ойнаған Ковардтың "Оңтүстік теңіздің бұрқағы" романтикалық комедиясында жақсы нәтижелер болды. Екі мюзикл театрды 1956 жылдың желтоқсанынан бастап 1960 жылдары жалғастырды; біріншісі - Джоан Хил, Денис Квилли және Джейн Вэнхаммен бірге "Менің шомылуымды ұстап алыңыз", ол жалпы 673 қойылымда өтті. Екіншісі - "Ирма ла Дуас", оның басты рөлдерін Элизабет Сил және Кит Мишелл ойнады, ол 1958 жылдың шілдесінде ашылды және 1512 спектакльге созылып, 1962 жылдың наурыз айында жабылды. Ирма ла Дустан кейін Лирик салыстырмалы түрде қысқа өмір сүрген өндірістерге ие болды. 1962 жылдың наурыз айынан 1963 жылдың қарашасына дейін алты спектакль қойылып, жабылып қалды. Содан кейін Венди Хиллер мен Сюзанна Йорк қатысқан "Көгершіннің қанаттары" драмалық қойылымы жақсы нәтижеге қол жеткізді, ол 323 спектакльді аяқтауға Хеймаркет театрына ауысты. Театрда келесі ұзақ уақытқа созылған шығарма Роберт және Элизабет болды, Роберт Браунинг пен Элизабет Барреттің қашып кетуі туралы музыкалық, ол 1964 жылдың қазанынан 1967 жылдың қаңтарына дейін 948 қойылымда өтті. О, Кларенс, П. Г. Водхаустың Бландингс әңгімелеріне негізделген (1968) Лорд Эмсворт ретінде Нонтон Уэйнді ойнады. Нейл Саймонның "Плаза-суитасы" фильмінде Пол Роджерс пен Розмари Харрис ойнады, ол 1969 жылдың ақпан айынан қарашасына дейін өтті.
1970 жылдар
The Lyric онжылдықты Питер Шаффердің The Battle of Shrivings (1970) ролімен бастады, оны сыншы "оның мансабындағы ең үлкен флоп" деп сипаттады; Джон Гиелгудты бойдақ вегетариан философ ретінде ойнады. Алан Айкборнның "Кейбір жартысы қалай сүйеді" комедиясы 1970 жылы 5 тамызда ашылып, 869 спектакльді көрсетті. 1972-1973 жылдары Дебора Керр Томас Хардидің әңгімесін бейімдеген "The Day After the Fair" пьесасында пайда болды, ол жеті ай бойы көрсетіліп, кейін жұлдыздың АҚШ-та пьесаны ашуына мүмкіндік беру үшін жабылды. Алек Гиннес 1973 жылы Алан Беннетттің "Хабиас корпус" комедиясында "медициналық философ және жасырын азғын" доктор Уикстедтің басты рөлін ойнады. Бұл спектакль 1974 жылы қойылып, Роберт Харди ақпаннан бастап 543 қойылымнан кейін тамыз айында аяқталғанға дейін Уикстедтің рөлін атқарды. Бұл қойылым Ливерпульдегі Everyman Theatre-дан импортталып, Лирик театрында 418 қойылымда орындалды: Вилли Расселдің Битлз музыкасы, Джон, Пол, Джордж, Ринго және Берт, Вест-Эндке жаңа актерлік құраммен, оның ішінде Энтони Шер, Бернард Хилл, Тревор Ив және Барбара Диксон. 1975 жылы Лирик театры 1958 жылы премьерадан кейін "The Times" газетінің "танулы сәтсіздік" деп атағаннан бері Гарольд Пинтердің "Туған күн мерекесі" атты Лондондағы алғашқы ірі қойылымын өткізді. 1975-76 жылдары Х. М. Теннент Линдси Андерсонның комедиялық фильмдерінің маусымдарын ұсынды. Джоан Плоурайт басқарған компания Джон Моффаттпен, Питер МакЭнеримен және Хелен Мирренмен бірге Чеховтың "Көлқұйрығы" романын репертуарында "Кечээгі төсек" романымен бірге көрсетті. Бұл 89 жастағы Бен Траверстің жаңа пьесасы, 1920-1930 жылдардағы Олдвич фарстарының авторы. Траверс пьесасы 1976 жылдан бастап 1977 жылға дейін, барлығы 497 қойылымда орындалды. Оның орнына Андерсон Уильям Дуглас Хоумның комедиясы Селия Джонсон мен Ральф Ричардсонды ойнаған "Кингфишер" фильмін шығарды. Бұл шығарма алты ай бойы толық үйлер алдында ойналды, содан кейін ол жабылды, өйткені Джонсон келісімшартын жаңартқысы келмеді, ал Ричардсон кез-келген алмастырушы әйелімен ойнаудан бас тартты. 1978 жылы Плорайт Лирикаға оралып, Колин Блейкли мен Патрисия Хейзмен бірге Франко Зеффиреллидің Эдуардо Де Филиппоның "Филумена" қойылымында ойнады. Онжылдықтың соңында Джессика Танди және оның күйеуі Хьюм Кронин Дональд Л. Кобурнның "Джин ойыны" (1979) екі қоллы фильмінде пайда болды.
1980 және 1990 жылдар
Ричард Брайерс пен Пол Эддингтон 1980 жылдың басында "Орта ғасыр таралуы" комедиясында ойнады; Родни Биуз пен Фрэнсис Мэтьюс маусым айында ойын "Аполлон" театрына көшіп барылмас бұрын өз орнын алды. Айкборнның "Адам қадамдарын жасау" "қаладағы ең жақсы фарс" деп аталады. Пунч қыркүйек айында Лирикте ашылып, 1981 жылдың маусымына дейін жалғасты. Тамыз айында Джон Стэндинг пен Эстель Колер Ноэль Ковардтың үш пьесасының Вест-Эндтегі сирек қайта жаңғыруында ойнады. 1982 жылы Бриерс пен Питер Иган Шоуның қару-жарағы мен адамынан кейін Гленда Джексон мен Джорджина Хейл жаңа спектакльде, Саммит конференциясы, сәуірден қазанға дейін өтті. Вилли Расселдің тағы бір мюзиклі, Blood Brothers, Лондонның Лирик театрында 1983 жылдың сәуірінен қазан айына дейін өтті, ең жақсы жаңа мюзикл үшін Лоренс Оливье сыйлығын жеңіп алды және онжылдықтың соңында ұзақ уақыт бойы Вест-Энд қайта жаңғыруын бастады. Содан кейін театр Хью Уайтмордың "Асықтардың қатары" (Pack of Lies) қойылымымен Джуди Денч пен Майкл Уильямс басты рөлдерде болды; ол бір жылға жуық уақыт бойы жалғасты. 1984 жылы Джо Ортонның "Loot" романының қайта жанданыуы жұлдыз Леонард Росситер спектакль кезінде киім кию бөлмесінде қайтыс болғанда жаңалықтарға айналды. Орындау Динсдейл Лэнденмен жалғасты. 1985 жылы музыкалық театрға қысқа уақытқа оралды, Лернер мен Лоуэдің "Джиджи" фильмін сахнаға түсірді. Айкборн мен Расселл қайтадан "Қаралаусыздық хоры" (1986) және "Жолға бір" (1987) музыкалық емес комедиясымен бірге болды. 1988-1989 жылдары Брайан Рикс Уайтхоллдың "Қырық шіріген" фарсын қайта жаңғыртты, ол Лондонның алғашқы қойылымынан отыз жыл өткен соң. Театрдың қасбеті 1994 жылы қалпына келтірілді.
2000 жылдан қазіргі уақытқа дейін
2000-шы жылдары театр екі рет иелігін ауыстырды. 2000 жылы оны Ллойд Веббердің Really Useful Group сатып алды, ал 2005 жылы Nimax Театрларының бір бөлігі ретінде сатып алынды. 2003 жылы Ян МакКеллен мен Франсис де ла Тур Стриндбергтің "Өлім биі" романының қайта жандануында ойнаған. Билл Кенрайт 2005 жылы Вуди Харрелсон, Клэр Хиггинс және Дженни Сигровтың қатысуымен "Игуананың түні" атты фильмді ұсынды. Thriller Live, Майкл Джексонға арналған ревю, 2009 жылдың қаңтар айында Лирикте ашылды және The Times оны "салқын кремді табақтай әсерлі" деп сипаттағанына қарамастан, ал The Daily Telegraph оны "агиографиялық ертегі" деп сипаттағанмен, 2020 жылдың наурыз айында Лондон театрлары жабылып, COVID 19 пандемиясы салдарынан әлі де жұмыс істеп тұрды. Мюзикл 2021 жылдың мамыр айында театрда қайта ашылды және тамыз айына дейін жалғасты. Орныңнан тұрыңдар! Боб Марли мюзикл театрда 2021 жылдың қазан айында ашылып, 2023 жылдың қаңтарында жабылуға дейін 15 ай бойы жұмыс істеді. Майкл Боллдың қатысуымен "Аспект махаббатының" қайта жаңғыруы 2023 жылдың мамырында 6 айлық шектелген мерзімге ашылды. Питер Пэн қате жүріп жатыр 2023 жылдың қарашасынан 2024 жылдың қаңтарына дейін Лирик театрында өтті, содан кейін 2024 жылдың ақпанында театрда ашылған Хадестаунда Вест-Энд премьерасы өтті.