Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Сан-Мартин-де-Оскос () - Астурия Князьдігінің автономды бірлестігіндегі муниципалитет. Солтүстік жағынан Ильяно, оңтүстік жағынан Грандас-де-Салиме, шығысында Пезоз, батысында Санта-Эулалия-де-Оскос және Вильянуэва-де-Оскос.
San Martín de Oscos (Eonavian: Samartín d'Ozcos) is a municipality in the Autonomous Community of the Principality of Asturias. It is bordered on the north by Illano, on the south by Grandas de Salime, on the east by Pesoz and on the west by Santa Eulalia de Oscos and Villanueva de Oscos.
Тарих
Сан-Мартин аумағындағы алғашқы адам болуы неолит дәуіріне жатады, бұл туралы Ос-Педрусоста (Тейксера) табылған тумулдың қалдықтары дәлелдейді. Сондай-ақ, Арунада, Пьорно, Ковас-дель-Ресалао және Сотуэло мен Ахио аңғарларында ежелгі шахталардың қалдықтары бар. Боусоньоға жақын Сан-Исидро мен Пико-де-ла-Мина қалаларында ежелгі бекіністі қоныстардың қалдықтары бар, екеуі де қорғаныс мақсаттарымен айқын қозғалған биік орында орналасқан. Қорғаныс сипаты қоршаудағы жерлерге қазылған орлар, қабырғалар мен тастар арқылы көрініс табады. Вальдеррейкшеде осы мәдениеттен шыққан деп есептелетін алтын диадема табылды. Мұнда пайдалы қазбалар мол болғандықтан, сырттан келгендер де қызығатын. Табладаста және Санталла өзенінің жағалауында римдік балқыту орындарының іздері, соның ішінде тас тигульдер мен шлак үйінділері табылды. Орта ғасырлар кезеңінде Сан-Мартин, көршілес Санта-Эулалия және Кастрополь ауданының қалған бөлігімен бірге 1154 жылы король Альфонсо VII-ден Овьедодағы шіркеуге берілді. Бұл епископтық тәуелділік 1584 жылға дейін жалғасты, сол кезде король Фелипе II шіркеу активтерін жоюға кірісті. Рим папасы Бенедикт XIII-нің рұқсатымен епископтық жерлер Испания қатысқан соғыстардың ақысын төлеу үшін жергілікті тұрғындарға тәуелсіз муниципалитет ретінде сатылды. Сол жылы 1583 жылы берілген өтініш мақұлданды және Сан-Мартин "Вилла" немесе қала мәртебесіне ие болды. XIX ғасырдың басында көптеген "мозо" немесе Осколардың жігіттері Кастрополь әскерлеріне француздық оккупациядан тәуелсіздік соғысына қосылды.
The first known human presence in the territory of San Martín goes back to the neolithic period, as witnessed by tumulus remains found in Os Pedrousos (Teixera). There are also remains of ancient mine workings at Arruñada, Piorno, Covas del Resalao, and in the Sotuelo and Ahío valleys. There are remains of ancient fortified settlements at San Isidro and Pico de la Mina, near to Bousoño, both situated in elevated positions clearly motivated by defensive considerations. The defensive nature is underlined by ditches, walls and stones embedded in the surrounding ground to hinder approach. A gold diadem thought to originate from this culture was found in Valderreixe. The existence of mineral wealth also attracted outsiders. In Tabladas and on the banks of the river Santalla traces of Roman smelting works have been found, including stone crucibles and slag heaps. During the medieval period San Martín, together with neighbouring Santa Eulalia and the rest of the Castropol district, was granted to the church in Oviedo by King Alfonso VII in 1154. This dependency on the bishopric continued until 1584 at which time King Felipe II was liquidating church assets. With the authorisation of Pope Benedict XIII, the bishopric's lands were being sold to the local inhabitants as independent municipalities, to pay for the successive wars in which Spain had been involved. In that year an application, submitted in 1583, was approved and San Martín achieved the status of 'Villa' or town. In the early 19th century numerous 'mozos' or lads from the Oscos joined the troops of Castropol in the War of Independence from French occupation.