Кіріспе
АҚШ-тың әскери-теңіз флотының көмекші хатшысы сержант Джеймс Эдмунд Джонсон (1 қаңтар 1926 жыл - 2 желтоқсан 1950 жыл) - Кореядағы Хосин су қоймасы жорығы кезінде өз взводының кері қайтуын жапқан үшін 1950 жылы 2 желтоқсанда ерлікпен жалғыз күресі үшін Құрмет медалімен марапатталған АҚШ-тың ең жоғары орденінің иегері. Соңғы рет жолдастары Джонсонды көргенде ол жараланған еді, бірақ әлі де жаумен жақындасып, гранатамен және қолға-қол соғысып жатты. Сол кезде жау достық әскерлердің киімін киіп жүрді. 1953 жылы 2 желтоқсанда оның мәртебесі ресми түрде қаза тапқанға дейін іс-қимыл кезінде жоғалған ретінде тіркелген. Сержант Джонсон, Екінші дүниежүзілік соғыстағы Пелелиу және Окинава жорықтарының ардагері, Кореядағы ерлігі үшін Құрмет медалімен марапатталған жетінші теңізші болды. Джонсон Құрмет медаліне ие болғанда 7-ші теңіз жауынгерлерінің уақытша ротасында қызмет етіп жүрсе де, оның тұрақты киімдері 11-ші теңіз жауынгерлері болды, бұл оның әкесі Бірінші дүниежүзілік соғыста қызмет еткен полк.
Sergeant James Edmund Johnson (January 1, 1926 – December 2, 1950) was a posthumous recipient of the United States' highest decoration — the Medal of Honor — for his heroic lone fight on December 2, 1950, to cover the withdrawal of his platoon during the bitter Chosin Reservoir campaign in Korea. When last seen by his comrades Johnson was wounded, but still engaging the enemy in close grenade and hand to hand combat. The enemy were wearing the uniforms of friendly troops at the time. He was listed as missing in action until December 2, 1953, when his status was officially changed to killed in action. Sergeant Johnson, a veteran of the Peleliu and Okinawa campaigns in World War II, was the seventh Marine awarded the Medal of Honor for heroism in Korea. Although Johnson was serving with a provisional company of the 7th Marines when he earned the Medal of Honor, his regular outfit was the 11th Marines, the same regiment his father had served in during World War I.
Өмірбаян
Джеймс Эдмунд Джонсон 1926 жылы 1 қаңтарда Айдахо штатының Покателло қаласында дүниеге келген. Ол мемлекеттік мектептерге барып, 1943 жылы 10 қарашада АҚШ теңіз жауынгерлерінің корпусына кірмес бұрын, жоғары мектепте екі жыл баскетбол ойнады. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Тынық мұхит театрында және Сан-Диегода қызмет еткеннен кейін, ол 1946 жылы 7 ақпанда босатылды және Покателлоға оралды, онда ол әскери-теңіз зауытында механик болып жұмыс істеді. Ол сондай-ақ, 1948 жылы 13 қаңтарда теңіз жауынгерлеріне қайтадан оқуға түсер алдында Вашингтон штатының Беллингхэм қаласындағы Батыс Вашингтон колледжінде оқыды. Ол Кореяға 1950 жылы тамыз айында, қызы дүниеге келгеннен кейін бес күн өткен соң, Кореяға жол тартты. 1950 жылы 2 желтоқсанда Кореяның Юдамни қаласында Джонсон жаудың жасырын әскеріне қарсы ерлікпен соғысып, оның құрамына кері шегінуге мүмкіндік берді және көптеген адамдардың өмірін құтқарды. Ол іс-әрекет кезінде жоғалған деп танылды және 1953 жылдың 2 желтоқсанынан бастап оның мәртебесі іс-әрекет кезінде қаза тапқан деп жаңартылды. Соғыстан кейін онжылдықтар өткен соң, бір әскери-теңізші жігіт Джонсонның соңғы рет көптеген жаумен күрескенін, олардың қашып кетуі үшін көптеген оқ жарақаттарына ұшырағанын айтты. Ол Чосин су қоймасы шайқасында қаза тапқан және оның сүйектері табылмаған көптеген адамдардың бірі болды. Құрмет медалі Джонсонның жесіріне 1954 жылы 29 наурызда Әскери-теңіз флотының хатшысы Роберт Б. Андерсон ұсынды. Осы рәсімде Пентагонның құрмет медальдары сержант Дэниел П. Мэтьюс пен Ли Х. Филлипс отбасыларына табыс етілді. Джонсонның есімі Арлингтон ұлттық зиратында, Арлингтон, Вирджиния. Оның cenotaph қабірі Естелік бөлімінде, 451-жолда орналасқан.
He departed for Korea in August 1950, just five days after the birth of his daughter. On December 2, 1950, in Yudam ni, Korea, Johnson heroically fought against a disguised enemy force, allowing his unit to successfully withdraw and saving the lives of many. He was declared missing in action and as of December 2, 1953, his status was updated to killed in action. Decades after the war it was said by a fellow Marine that Johnson was last seen engaging numerous hostile enemies in hand to hand combat while suffering numerous gunshot wounds so they could escape. He was one of many who lost their lives in the Battle of Chosin Reservoir and whose remains were never recovered. The Medal of Honor was presented to Johnson's widow on March 29, 1954, by Secretary of the Navy Robert B. Anderson. Medals of Honor were presented in the same Pentagon ceremony to the families of Sgt Daniel P. Matthews and Cpl Lee H. Phillips. Johnson is memorialized in Arlington National Cemetery, Arlington, Virginia. His cenotaph grave can be found in the Memorial Section H, Lot 451.