Luca Ronconi

Кіріспе

Италиялық актер, театр режиссері және опера режиссері Лука Ронкони (8 наурыз 1933 - 21 ақпан 2015) - итальяндық актер, театр режиссері және опера режиссері.

Өмірбаян

Ронкони Тунистегі Суссада дүниеге келген. Тунисте өскеннен кейін, оның анасы мектеп мұғалімі болған, Ронкони 1953 жылы Римдегі драмалық өнер академиясын бітірген. Ол Луиджи Скварзина, Орацио Коста, Микеланджело Антониони және басқалардың қойылымдарында ойнады. 1963 жылы ол өзінің алғашқы пьесасы - "La buona moglie" спектаклін түсірді, содан кейін ол тек режиссер ретінде ғана жұмыс істеді. Ронкони Еуропаның ең ықпалды театр режиссерлерінің бірі болып саналады. Ол Венадағы Бургтеатр (Еврипидтің "Бакаи", 1973; Аристофанның "Қоштар", 1975; Эскилдің "Орестея", 1976), Венаның Мемлекеттік опера театры (Россинидің "Реймс сапары", 1988), Песзародағы Россини фестивалі және Зальцбург фестивалі (Луиджи Пиранделлоның "Гиганти делла Монтана", 1994; Моцарттың "Дон Джованни", 1999) сияқты танымал компанияларда жұмыс істеді. Оның жұмысы 1974 жылдан бастап Театрала Скалада жиі көрінді: Die Walküre, Siegfried, Wozzeck (дирижері Клаудио Аббадо), Дон Карлос, Donnerstag aus Licht, Les Troyens (Дунья Вейзович Дидон рөлінде), Эрнани (Плацидо Домингомен, дирижері Риккардо Мути), Samstag aus Licht, L'Orfeo (Луиджи Россидің), Il viaggio a Reims, Aïda (Мария Киарамен), Fetonte, Сасар Салтанның әңгімесi, Гийом Телл, Оберон, Лодоиска, Электра (Алан Титус Орест рөлінде), Laation de Faust (Джерри Хадлимен), Тоска, Ариадне на Наксосе, Мозес пен Фараон, Europa riconosciuta, trittico және Makropulos ісі. Ронкони 1989 жылдан 1994 жылға дейін Торинодағы Театральді театрды басқарды, онда ол Карл Краустың "Адамзаттың соңғы күндері" атты шығармасының елеулі нұсқасын жүргізді. Бұл пьеса Бірінші шығанақ соғысынан кейін көп ұзамай қойылды және оның антимилитаристік мазмұны осы қақтығысқа байланысты болды. Ронкони маңызды сахналық дизайнерлермен ынтымақтастық жасады, олардың ішінде Пьер Луиджи Пицци (Бакаэ, Валькуре, Зигфрид), Лучано Дамиани (Қоштар, Орестея, Дон Карлос) және Эцио Фриджерио (Трояндар). Ол сонымен қатар сәулетші Gae Aulenti-ге кейбір туындыларын (Il viaggio a Reims) жобалауға ықпал етті. Мода дизайнері Карл Лагерфельд Ронконидің кей кейінгі қойылымдарына (Les Troyens) костюмдерді де жасады. Оның опералық туындыларына Кармен (Миньон Данн және Франко Кореллимен бірге, 1970), Дас Рейнгольд (1979), Набукко (1977), Иль-троватор (1977), Норма (Рената Скотттомен бірге, 1978), Макбет (1980), Ла-травиата (1982), L'Orfeo (1985 және 1998), Дон Джованни (1990 және 1999), Винттің бұрылысы (1995), Олиссаның отандастығына оралуы (1998), Лохенгрин (1999), L'incoronazione di Poppea (2000) және Intolleranza (2011). 1998 жылы Еуропа театр сыйлығын алды. Маэстро Ронкони 2015 жылдың 21 ақпанында 81 жасында Миланда қайтыс болды.

Ronconi was born in Sousse, Tunisia. After growing up in Tunisia, where his mother was a school teacher, Ronconi graduated from the Academy of Dramatic Art in Rome in 1953. He acted in productions of Luigi Squarzina, Orazio Costa, Michelangelo Antonioni, and others. In 1963, he directed his first play, La buona moglie, and from then on worked almost exclusively as a director. Ronconi is considered to have been one of Europe's most influential theatrical directors. He worked for renowned companies, such as the Burgtheater in Vienna (The Bacchae by Euripides, 1973; The Birds by Aristophanes, 1975; The Oresteia by Aeschylus, 1976), the Vienna State Opera (Il viaggio a Reims by Rossini, 1988), the Rossini Festival in Pesaro and the Salzburg Festival (Die Riesen vom Berge [I giganti della montagna] by Luigi Pirandello, 1994; Don Giovanni by Mozart, 1999). His work was often seen at the Teatro alla Scala, from 1974: Die Walküre, Siegfried, Wozzeck (conducted by Claudio Abbado), Don Carlos, Donnerstag aus Licht, Les Troyens (with Dunja Vejzovic as Didon), Ernani (with Plácido Domingo, conducted by Riccardo Muti), Samstag aus Licht, L'Orfeo (of Luigi Rossi), Il viaggio a Reims, Aïda (with Maria Chiara), Fetonte, The Tale of Tsar Saltan, Guillaume Tell, Oberon, Lodoïska, Elektra (with Alan Titus as Orest), La damnation de Faust (with Jerry Hadley), Tosca, Ariadne auf Naxos, Moïse et pharaon, Europa riconosciuta, Il trittico, and The Makropulos Affair. Ronconi managed the Teatro Stabile di Torino from 1989 to 1994, where he directed an imposing edition of Karl Kraus' The Last Days of Mankind, with more than sixty actors, staged in the Lingotto (1991). The play was performed soon after the First Gulf War and its anti militaristic content was evidently tied to that conflict. Ronconi collaborated with important stage designers, among them Pier Luigi Pizzi (The Bacchae, Die Walküre, Siegfried), Luciano Damiani (The Birds, The Oresteia, Don Carlos), and Ezio Frigerio (Les Troyens). He also inspired the architect Gae Aulenti to design certain of his productions (Il viaggio a Reims). Fashion designer Karl Lagerfeld also created the costumes for some of Ronconi's stagings (Les Troyens). His operatic productions also included Carmen (with Mignon Dunn and Franco Corelli, 1970), Das Rheingold (1979), Nabucco (1977), Il trovatore (1977), Norma (with Renata Scotto, 1978), Macbeth (1980), La traviata (1982), L'Orfeo (1985 and 1998), Don Giovanni (1990 and 1999), The Turn of the Screw (1995), Il ritorno d'Ulisse in patria (1998), Lohengrin (1999), L'incoronazione di Poppea (2000), and Intolleranza (2011). In 1998, he was the recipient of the Europe Theatre Prize. Maestro Ronconi died in Milan on 21 February 2015, at the age of 81.