Кіріспе
Испаниядағы Рим католик шіркеуінің епархиясы Барбастро Монсон епархиясы (Dioecesis Barbastrensis Montisonensis) - Испанияның солтүстік-шығысында, Арагон автономды қауымының бөлігі Хуеска провинциясында орналасқан католик шіркеуінің латын епархиясы. Епархия Сарагосаның шіркеулік провинциясының (провинция) бір бөлігін құрайды, сондықтан Сарагоса архиепископлығына жатады. Барбастро қаласы Цинка мен Веро өзендерінің тұсында орналасқан. Епархия солтүстігінде Пиренеймен, шығысында және оңтүстігінде Лерида епархиясымен (lang es), ал батысында Хуеска мен Яка епархиясымен шектеседі. Барбастродағы ең танымал ғимараттардың бірі - собор, епископ сарайы, семинария және Пьяристердің мектептерінің кәдімгі клерктерінің колледжі. Жас дін қызметкерлерін тәрбиелеу семинариясынан басқа, епархияда қарапайым өмір мен жастардың білім алуына арналған әртүрлі қауымдар бар, соның ішінде: пиаршылар, Марияның мінсіз жүрегінің ұлдары, кедейлер, капуцин монахтар елордада, Бенедиктиндер Пуэйо қаласында және аяқсыз кармелиттер Граус пен Салас Алтаста. Епархияның барлық қалаларында мектептер бар.
The Diocese of Barbastro Monzón (Dioecesis Barbastrensis Montisonensis) is a Latin diocese of the Catholic Church located in north eastern Spain, in the province of Huesca, part of the autonomous community of Aragón. The diocese forms part of the ecclesiastical province of Zaragoza (province), and is thus suffragan to the Archdiocese of Zaragoza. The city of Barbastro is at the junction of the rivers Cinca and Vero. The diocese is bounded on the north by the Pyrenees, on the east and south by the Diocese of Lerida (lang es), and on the west by those of Huesca and Jaca. The cathedral, the episcopal palace, the seminary, and the college of the Clerks Regular of the Pious Schools, or Piarists, are among the most noted buildings in Barbastro. Besides the seminary for the education of young ecclesiastics, there are various communities in the diocese devoted to a contemplative life and the education of the young, including: the Piarists, the Sons of the Immaculate Heart of Mary, the Poor Clares, and the Capuchin nuns have foundations in the capital, the Benedictines in the town of Pueyo, and the Discalced Carmelites in Graus and Salas Altas. There are schools in all the towns of the diocese.
Барбастро-Рода епархиясы (11011149)
8 ғасырда Испанияға Умайялардың басып кіруімен мордвалардың солтүстікке қарай алға басуы 716 жылы Лериданың құлдырауына әкелді, содан кейін Лерида епархиясы Рода-де-Исабенаға көшірілді. 12 ғасырда Испанияны қайта жаулап алу шекараны оңтүстікке қарай жылжытты, сондықтан Лерида 300 жылдан кейін өз епархиясын қайтадан қолға алды, ал Барбастро (Барбатиус, ,) Родадан епископтық орынды иеленуге стратегиялық түрде таңдалды. 1101 жылы Педро I патша Барбастроның алғашқы епископы Понсионы Римге жіберіп, Рим папасының рұқсатын сұрады.
Лерида епархиясы (1149 16 ғасыр)
1149 жылы Леридадағы маврларды Барселона графы Рамон Беренгуер IV жеңіп, қала епископтық орынды және епархиялық жерлерді қайтарып алды.
Барбастро-Монзон епархиясы (1995 жылдан бері)
1995 жылдан бастап Барбастро епархиясы Ватиканның Ilerdensis et Barbastrensis de finum mutatione декретіне сәйкес "Барбастро Монзон епархиясы" деп аталды. Ол кеңейіп, Шығыс Арагондағы 84 шіркеуді қамтыды, олар Лерида епархиясының уақытша басқаруымен болды және Барбастро Монзонның басқаруымен Арагонға қайта берілді. 1998 жылы тағы 27 приход арагондық әкімшілікке қайтарылды. Арагонға шіркеулердің оралуымен бірге, осы ғибадат орындарына тиесілі мүлік, соның ішінде көне шіркеу тізілімдері, құрбандық үстелінің рельефтері, мүсіндер, киiмдер және басқа да литургиялық заттар мен өнер туындылары, олар епископтық орын мен Лерида семинариясында сақталған. Алайда, бұл орын алмады және Лерида Римге мүлікті ұстап тұруды өтінді. Ватикан соттары Арагондық приходтарды әрқайсысының литургиялық мүліктері мен өнер туындыларының заңды иелері деп жариялады және Лериданы аталған мүлікті заңды иелеріне және ғибадат орындарына қайтаруға үкім шығарды. Лерида Ватиканның шешімін ашық қабылдады, бірақ кейін оны орындамауға шешім қабылдады және Каталония билігінің тапсырысы бойынша сурет шығармаларын сақтау үшін азаматтық сот процесіне барды. Ватикан трибуналының шешімі бойынша, Лерида епархиялық мұражай салуға кірісті, онда тек арагондықтардың кейбір жұмыстары ғана көрсетілді, олар қайтарудан бас тартты. Жергілікті партиялық каталон саясаты көтермелеуді, аумақтық экспансионизмді және мемлекетінен бөлінуді қалап, каталондықтарға қарсы сезімді қоздырды, бұл арагондық приходтардың арагондық әкімшілікке қайтарылуы Ла Франья халқының мәдени ассимиляциясы стратегиясының бөлігі екенін білдірді. Каталондық азаматтық сот процесі осы уақытқа дейін сәтсіз болды және 2019 жылға дейін жалғасып жатыр, бұл Ватиканның шешімін аяқтауды тек кейінге қалдырады, бұл жылдар бойы әртүрлі шіркеулерге, соның ішінде 2017 жылы Сигенаның Корольдік монастырына көркемөнер туындыларын біртіндеп және ішінара қайтаруды көрді.