Кіріспе
Музыкалық композицияның түрі батыс классикалық музыкадағы әдіс Музыкада аулау - бірлікте дөңгелек немесе канонның түрі. Бұл - екі немесе одан да көп дауыс (әдетте, кем дегенде үш) әр түрлі уақытта басталып, бір мелодияны қайта-қайта әндейтін музыкалық композиция. Жалпы алғанда, аулаудың дүниежүзілік тақырыбы бар, бірақ көптеген жинақтарда құлшылықтық айналымдар мен канондар бар. Ертедегі жинақтарда "қап" және "айналма" терминдері бір-бірімен алмастырылатын және жартылай әндер мен көп дауысты канондармен бірге "күйлер" ретінде индекстелген. Қаптау мен раунд каноннан ерекшеленеді, онда ән белгілі бір қайталану санынан кейін немесе жетекші белгі берген кезде аяқталуы мүмкін. Әннің бір бөлігі екінші бөлігінде сөз немесе сөз тіркесін шығара алу үшін, сөз тіркесінің бір бөлігі екінші бөлігінде сөз тіркесін шығара алуы міндетті емес. Бұл көзқарас XVIII ғасырдың соңғы кезеңінде ақсүйектер мен ерлер аулау клубы қолдаған жарыстардың әсерінен кең таралды. Бастапқыда, аулаулар ұзындығы бойынша ұзындықта емес, бір жалғасқан әуен ретінде жазылды. Баспаға шығарудың өзгеруі алғаш рет он сегізінші ғасырдың басында жасалды және бұл қазір таныстырудың қалыпты әдісі болып табылады. Балық аулау үшін әртүрлі дауыстар әдетте "1", "2", "3" және т.б. деп белгіленеді. Бұл "1" дауысы бірінші бөлігін айтып, екінші бөлігін жалғастыратынын көрсетеді. 1-бөлім аяқталғаннан кейін оны "2" дауысы орындайды және т.б. Әнді орындау кезінде жиі кездесетін қателік - барлық бөліктерді бір мезгілде орындау, яғни, музыканың бір бөлігін әнге жатқызу.
a technique in Western classical music
In music, a catch is a type of round or canon at the unison. That is, it is a musical composition in which two or more voices (usually at least three) repeatedly sing the same melody, beginning at different times. Generally catches have a secular theme, though many collections included devotional rounds and canons. In early collections the terms "catch" and "round" were interchangeable and, with part songs and multi voice canons, were all indexed as "songs". The catch and round differ from the canon in having a cadence on which the song can terminate after a specified number of repeats or when the leader gives a signal. A catch does not necessarily require the lines of lyrics to interact so that a word or phrase is produced from one part in the rests of another. This view became prevalent in the later part of the eighteenth century under the influence of the competitions sponsored by the Noblemen and Gentlemen's Catch Club. Catches were originally written out at length as one continuous melody, and not in score. The change to printing in score was first made in the early eighteenth century, and this is now the normal method of presentation. In the score for a catch the different voices are usually labelled "1", "2", "3", etc. This indicates that voice "1" sings its part first and continues to part 2. When part 1 has been completed it is sung by voice "2" and so on. A common mistake in performance is for all parts to start together as though the score were to indicate a part song.
XVI ғасыр
Ең көне зайырлы айналым - он үшінші ғасырдағы "Sumer is icumen in". Басқа да ертедегі қолжазбалар музыкадан басқа тақырыптарға арналған, ал жылдар бойы тағы да көп болуы мүмкін, бірақ олардың аз ғана сақталған. Бірінші ірі жинақ шамамен 1515 жылы жазылған Генрих VIII қолжазбасында; бірақ олар шынымен сарайлық өнер әндері және бейресми әндеуге тым күрделі. Қазіргі кездегі ау репертуары 1580 жылы көшірілген Лант жинағынан басталады және 57 ау мен раундтан тұрады. Мұнан кейін Томас Равенскрофт редакциялаған алғашқы баспа коллекциялары пайда болды, олар Лант бұйымдарының көпшілігін және Мелвил коллекциясындағылардың көпшілігін қамтиды. Үш дереккөзді бірге алғанда, бұл бірнеше әнді қоса алғанда шамамен 145 аулау немесе раундқа тең. Равенскрофттың үш басылымының мазмұны "бұл кітаптағы әндер" деп аталады. Pammelia-да "Консольдер бірлікте" деген беттің басында бар, бірақ бөлімдер "3 (&c) дауыстың раунды немесе аудармасы" деп аталады. "Дұрыс жолға салғандар" деп аталатын әндер де бар. Мелизмата мазмұнын қалалық және ауылдық айналмаларға бөледі, бұл сот түрлері, қалалық ойындар және ауылдық ойын-сауық деп аталатын әндермен қарама-қарсы. Равенскрофт аулауында Лассус жазған екі композиторды қоспағанда, белгілі композитор жоқ. Раундтар мен аулаулар арасында айқын айырмашылық жоқ және әндердің бір бөлігі үшін белгіленген терминология жоқ. Қаптамалар әдетте қысқа болса да, бір немесе екі бетті басып шығару үшін 13 барактан тұратын төрт бөлік қажет, ал тақырып әртүрлі, соның ішінде пасторальдық, сипаттамалық және құлшылық элементтері бар, ал ешқайсысы әдепсіз деп сипатталмайды.
17 ғасырдың басында
Джон Хилтонның "Қоймақ құмырасын ұстап алыңыз" атты кітабы "Қоймақ раундылары мен оқ-дәрілерінің таңдаулы жинағы" деп сипатталады. Оның ішінде "осы кітаптағы аулаулар мен айналымдар" кестесі, содан кейін "Киелі әндер мен канондар кестесі" бар; алайда бірінші бөлімнің ешқайсысы нақты аулау немесе айналым ретінде сипатталмаған. Соңғы бөлімде канондар осындай сипатталады, ал үш бөлімдегі бірнеше "химндарда" сипаттама жоқ; шын мәнінде, аулаулар мен канондардан айырмашылығы, олар он жетінші ғасырдың бірінші жартысында жазылған басқа мазмұннан әлдеқайда көне. Қатысушылар әдетте шіркеу музыканттары болды, мысалы, Хилтонның өзі, Нелхам және Холмс, немесе соттың композиторлары, мысалы, Лоуес ағайындылары, Генри мен Уильям және Саймон Айвс. Бұл әнді композиторлар мен олардың достары жұмыс істемеген уақытта, әсіресе Парламент алаңындағы таверналар мен сыраханаларда әндеген. Тақырыбы Равенскрофт аулауларына қарағанда көшедегі айқай-шу мен көңіл көтеруді көбірек қамтиды, ал 37-сі (138-ден) құлшылық әндері мен канондары, олардың тек біразы латын тілінде. "Міне, әдемі қыз" Кранфорд, тағы бір шіркеу музыканты, он тоғызыншы кейбір комментаторлардың барлық аулауды әдепсіз деп санайтын азшылық үлесі; бұл үш бөліктен тұратын аулауды (жалғыз?) ән салған солдат деп айтылады. Кромвельдің құлағына жетіп, оны полковникке алып келді. Шекспирдің "Толковый вечер" пьесасында кейіпкерлер түнде ішіп, ән шырқап, "Тыныш бол, қарақшы" деп бастайды.
17 ғасырдың аяғы
Хилтонның жинағын жариялаған Джон Плейфорд Хилтон қайтыс болғаннан кейін (1656) 1658 және 1663 жылдары кейбір ысырып тастаулар мен ауыстырулармен "Қолай ұстаған" деген кітаптың қосымша нұсқаларымен жалғастырды. Бұл 1667 жылы ол "диалогтар, глейстер, айрлар және балладалар бар екінші кітапты" қосқанда өзгерді. Бірінші бөлімдегі ау тізімі 1663 жылдан бастап әдеттегідей жаңартулар мен алып тастаулармен жалғасады. Екінші бөлімде тек "Музыкалық серік" деп аталады және әндер бар және бұл мағынада "glee" сөзін алғаш рет қолданған болуы мүмкін және ол белгілі бір уақыт бойы қолданылудың жалпы сызбасын қалыптастырған сияқты. Плейфорд, оның ұлы Генримен бірге ғасырдың соңына дейін музыка баспасында басым болды. Музыкалық кездесулер Қауымдастық кезінде басталды және Catch әнін көпшілік орындады; сондықтан Плейфордтар өз музыкаларын сатып алу және ән айту үшін көбірек Catch клубтарын құруға шақырды. Қайта қалпына келтіруден кейін композиторлардың жаңа буынына Генри Олдрич, Джон Блоу және Майкл Вайс кірді, олар шіркеуде жұмыс істеді; және Генри Перселл мен Джон Экклс, олардың кейінгі жұмыстары жаңадан қайта жаңғырған театрларда болды. Мысалы, Пурселл ("Виоланы ұстап алу"), Уайз ("Түн ортасындағы мысықтарды ұстап алу"); және Эклз ("Менің жігітім Джон" ). Тақырыптың ең үлкен өзгеруі саясатта болды, кейде ашық, кейде аллегория мен аллюзияның тереңінде жасырылған, әсіресе 1680 жылдары. Бұл - АМ-де жасырын таратылған (қамауға алудан аулақ болу үшін) ең көп ауланған ау, бірақ кейбіреулері ашық партиялық пропаганда болды. Жаңа әдеттер де қамтылды; темекі шегу (Алдрич) және тығыздалған су жолдары (Исаак), бірақ қарым-қатынас (шарап, әйелдер және ән) бұрынғыдан да көп. Перселл ең көп еңбек сіңірген, оның есіміне 53 аулау кірді, оның ішінде екеуі әдепсіз және тағы да көп қате оған тиесілі, олардың көпшілігі әдепсіз.
18 ғасыр
Джон Плейфорд 1684 жылы зейнеткерлікке шықты, ал оның орнын бастапқыда Ричард Каррмен жұмыс істейтін Генри Плейфорд алды, бірақ оларды жаңа технология басып алды. Осы уақытқа дейін музыка баспасында он алтыншы ғасырдың ортасынан бері аз өзгеріс болды; осы уақытқа дейін қарастырылған барлық басылымдардың баспа түрінде негізгі ұқсастығы бар. Томас Крос гравировка жүйесін ретке келтірді, ал коммерциялық артықшылықтарды Джон Уолш 1695 жылы өзінің бизнесі басталғаннан бастап көрді. Сол кезден бастап Уолш 18-ғасырдың бірінші жартысына дейін музыка баспасын басқарды. Сондай-ақ, жаңа әдіс арзан әрі тез болғандықтан, басылымдар саны да артып, әртүрлі болды. Уолш өткен ғасырда жарық көрген антологияны артық көрсе де, бір композитордың жинақтарын көру біртіндеп жиілей түсті. Әдетте пайда болған антологиялар, мысалы, 1667 жылы таралған жеке бөліктерге қарағанда, ұпаймен басылған, Glees-ті де қамтиды. Өсе келе өркендеудің арқасында музыка басылымдары көбейіп, бастапқыда пластинкаларды кесу қымбатқа түсетін болса да, оларды жаңа антологияларда қайта пайдалану шығынды төмендетті. Дегенмен, аулау 18-ғасырдың басында, музыканың басқа түрлері кеңінен танымал болғандықтан, аз танымал болды. Ричард Браун мен Джон Черч сияқты маңызды емес тұлғалар жаңа ғасырға дейінгі алшақтықты жоюға көмектесті, бірақ Гендел мен Бонончини сияқты опера композиторларының болуына қарамастан, бұл кезеңде Морис Грин басым болды. Грин Эклз қайтыс болғаннан кейін (1735 ж.) патша музыкасының шебері болды және ол музыканы ұсыну тәсілін өзгертті. Бұған дейін ол үздіксіз жолмен жазылған, бірақ Грин оны ұпаймен басып шығарды. Оның үстіне, ол тек өзінің аулаған балықтарын жариялады, бұл практиканы Хейс және басқалар да ұстанды. Уильям Хейс ғасырдың басында дүниеге келген композиторлардың үлкен тобының өкілі болды, олардың көбі әлі күнге дейін шіркеуде жұмыс істейді, бірақ театр немесе ойын-сауық бақтарында көбірек. Бұған Арне, Бейльдон, Бойс және Нарес және шіркеуден тыс жерде жұмыс істеген Марелла, Лампе, Берг және Фестинг сияқты иммигрант музыканттар кірді. Аулаудың тақырыбы бұрынғыдай жалғасты, бірақ Перселлдің театралды жұмысына ұқсай бастады. Әр түрлі континенттік композиторлар ұқсас күйде жазды, бірақ олардың барлығы өздерінің шығармаларын канон деп атады. Ең көп еңбек еткен Майкл Хайдн болды, оның шығармалары өте жақында ғана жарияланды. Ол өзінің Зальцбургтегі көршілерін, Моцарттарды, ән айтуға және канон жазуға шақырды, ал Вольфгангтың бірнешеуі сақталған, соның ішінде BL-дегі екі MS түпнұсқасы. Сол сияқты Майклдың ағасы Джозеф, Crab Canons сияқты, алға және кері бірге әнделетін қызықты шығармалар жазды. Бір қызығы, Бетховеннің кейбір әзіл-сықақ шығармалары бар, олардың барлығы да жарық көрді. Дегенмен, топтық кездесуді жүйелі түрде өткізу идеясы Британиядағыдай тамыр жайып жатқан жоқ.
"Қойма" клубы
Англияда мәселелерді айтарлықтай өзгерткен оқиға 1761 жылы дворяндар мен мырзалар аулау клубының құрылуы және әсіресе оның сыйлықтарды беру туралы шешімі болды. Оның атына қарамастан, glees бастаудан бастап репертуарында күшті болды, өйткені олар сол кезеңнің көптеген клубтарында болды. Дегенмен, сыйлықтарды беру теңгерімді өзгерткен болуы мүмкін. 1762 жылы аулау, канон, шынайы қуаныш және қуанышты қуаныш үшін сыйлықтар берілді. 1768 жылы итальяндық аулау қосылды, ал кейінірек біз ода, канзонет және мадригал, сондай-ақ жиірек ән мен аулауды табамыз. Клубтың алғашқы хатшысы Томас Уоррен (кейіннен Уоррен Хорн мұрагерлік алғаннан кейін) болды, ол 1762 жылдан 1793 жылға дейін жыл сайынғы аулаулар мен glees жинағын жариялады, ол әдетте Уоррен жинағы деп аталады. Кейбіреулері анонимді, бұл клубтың тапсыру ережелеріне сәйкес келеді, бірақ көп жағдайда Уоррен композиторды ұсынды. Гладстон (41-бет) "Музыкаға қойылған әдебиеттің ең нашарлары жойылған немесе басылған" деп жазады. Дегенмен, аулау ерте кезден бастап, басқа жолдардан жасырын мағыналарды ашу үшін, әдетте, қызықты мақсатпен, тынығулар ашатын саңылауларды пайдаланды. Жинақтың бірінші томында Гиардинидің эпитафисі (29-бет) бар, ол "ауылдық шіркеудің зиратында" сөз тіркестерін осылай бөледі, сондықтан әннің мәтінін емес, музыканы оқыған мүшелер оларды қарсылық ретінде таппаған шығар. Бұл балық аулаудың жаңа түріне жол ашты, өйткені мұндай түрлері әлі де көп. Сол сияқты, осы уақытқа дейін глейлер ерекше ерекшеленбеген, олардың жігерленуі ақырында глейлерге арналған клубтардың құрылуына әкелді, 1787 жылы Лондондағы Глей клубы және Харроу мектебінде тағы біреуі. Жалпы алғанда, сыйлықтардың әсерімен басталған әндер анық пасторальдық немесе абстрактілік мазмұнмен басталды және оларды аулау жинақтарында жарияланған бұрынғы әндерден бөліп тұратын стильді дамытты. Ал аулаушылар басқа жолдардың жасырын мағыналарын ашатын бос орындарды пайдаланып, көптеген адамдар аулаудың мәні осы деп санай бастады. Catch Club-пен байланысты көптеген композиторлардың үшеуі ерекшеленеді. Джон Уолл Каллкотт өзінің алғашқы әнін 18 жасында ұсынды, ал келесі жылы, 1784 жылы, үш сыйлықты жеңіп алды және 1794 жылы оларды жоюға дейін жиі жүлдегер болды. Ол бір жыл ішінде 100-ге жуық шығармасын жазып, оларды жоюға ықпал еткен болуы мүмкін. Әншілерді таңдап алу комиссиясы алдында композицияларды сынап көру үшін жалдаған, сондықтан бұл өте қымбатқа түсті. Колкотттың "Сэр Джон Хокинстің музыка тарихы" атты танымал шығармасы сэр Джон Хокинстің жұмысын Чарльз Бернидің осыған ұқсас жұмысымен салыстырып, оны мазақ етті. Джон Стаффорд Смит 1773 жылдан бастап алты рет жүлдеге ие болды. Оның шығармалары көбінесе глейстер болды, бірақ оның "Анакреонға көкте" деген әнін Анакреонтық қоғам үшін жазды және кешкі астан кейін Президент ән салды; кейіннен ол баламалы мәтінмен қамтамасыз етілді және "Жұлдызды байрақ" деп кеңінен танылды. Сэмюэл Уэбб 27 жүлдеге ие болды және әсіресе ән-күй композиторы ретінде танылды, ол құрылған кезде Гли клубының кітапханашысы, кейіннен Кач клубының хатшысы болды. Ол әннің жан-жақты көрінісін қалыптастырды. Сонымен, Қалалық гл клуб 1670-жылдардан басталғанымен, Гл клубтары Catch клубы сыйлықтар бере бастағанға дейін ерекше ынталандырылмаған. Олардың жігерлендіруі ақырында 1783 жылы "Гли" клубынан бастап, 1787 жылы Харроу мектебінде тағы бір клубтың құрылуына әкелді. Жалпы алғанда, сыйлықтардың әсерімен басталған әндер анық пасторальдық немесе абстрактілік мазмұнмен басталды және оларды аулау жинақтарында жарияланған бұрынғы әндерден бөліп тұратын стильді дамытты.
Басқа клубтар
Көптеген басқа клубтар әр түрлі атаулармен, соның ішінде Гиберниялық аулау клубы (Дублин, 17 ғасырдың аяғында және әлі де бар), гармониялық қоғамдар, анакреонттық қоғамдар және т.б. Кентербери аулау клубы (1779-1865) Кентербериде қалған мұрағаттардан аулау мен аулаудың таңдамалы көшірмелері мен жазбалары бар веб-сайт ретінде қайта пайда болды. Мүмкін, соңғы 20-ғасырға дейін Round Catch and Canon Club (Лондон 1843 1911 ж.) болды.
Құлдырау және қазіргі жаңғыру
Он тоғызыншы ғасырда Асыл және мырзалар аулау клубы бірнеше аулауды әндеген, ал оның репертуары негізінен кәсіби мүшелері әндеген әндерден тұратын. Бұл басқа жерлерде де орын алды, ал хорлық қоғамдар әуесқойлық әуесқойлардың қызығушылығын қозғай бастады. Мадригалдарға деген қызығушылық қайта жанданып, тіпті бұрын белгілі болған қуаныш көлеңкеге түсті. АҚШ-та құрылған әншілер клубынан айырмашылығы, ХХ ғасырда ән айту үшін құрылған клубтар аз болған сияқты. Тек бір ғана ерекшелік - Олдрич аулау клубы (Лондон, 1954) және Америка аулау қоғамы. [ерекше ақпарат қажет] Екінші жағынан, музыкалық білім берудің кеңейуі және таратудың оңай әдістері, әсіресе интернет, канон мен раундтар жазған адамдардың белсенді қауымдастығын көрсетті. Мүмкін, кемшілігі - көптеген ескі аулаулар мен аулаулар олардың шығу тегі мен композиторларынан ажыратылған, бірақ олар уақыт өте келе қайта қосылуы мүмкін. Дегенмен, жаңа материалдарды 17 және 18 ғасырлардағы аулаулармен салыстыру, эпиграммаларда сияқты, үйлесімді және полифоникалық музыкаға сәйкес келетін қысқаша өлеңді таңдау қиындығын көрсетеді. Аталған атаулар арасында өнімді Дональд Сосин (АҚШ) және Uitdenbogerd ұстап алу техникасы басқа салаларға да көшіп кетті: Dashboard Confessional альбомынан "Hold On" әнінің хорында ұстап алды. П.Д.К. Бахтың "Ер төңірегінің өнері" атты шығармасында бірнеше ұстап алу әдісі қолданылады. ХХ ғасырдың соңында танымал болған бір формат сызықтардың соңындағы тынығуларды пайдаланды. Олардың ішіндегі ең танымал - "Ливерпуль көшесі станциясы", "Мен жақсы көретін қыз мені итеріп жіберді, ол маған өзінің станциясы үшін тым төмен деп айтады" Баламалы тәсіл Дональд Сосиннің "Біздің сұр киімдерімізді шештік" атты аудармасымен байланысты емес мәтіннен жеке сөз тіркестерін таңдайды. Мичиган университетінің ерлер әнұраны клубына арналған, онда "Мичиган университетінің ерлер әнұраны клубы" деген сөздерді осы сілтемеден естуге болады.
On the other hand, the extension of musical education and easier methods of dissemination, especially the internet, have revealed an active community of people writing canons and rounds. Perhaps a drawback is that many of the older rounds and catches so disseminated have become detached from their origins and composers, though they can be re connected as time goes by. Nevertheless, comparison of newer materials with 17th and 18th century catches reveal the difficulty, as in epigrams, of choosing a succinct verse well matched to suitably harmonised and polyphonic music. Names quoted include the prolific Donald Sosin (USA) and Uitdenbogerd The catch technique has also migrated into other fields: Dashboard Confessional used a catch in the chorus of the song "Hold On" from the album The Swiss Army Romance. The Art of the Ground Round by P. D. Q. Bach uses several catches. One format which became popular later in the 20th century exploited rests at the ends of lines. Probably the most widely known of these is "Liverpool Street Station", beginning, "The girl that I love has given me the shove \\ She says I am too low for her station" An alternative approach picks out individual syllables from an unrelated text as illustrated by Donald Sosin’s catch, "We Took Off Our Ugly Clothes," devoted to the University of Michigan Men's Glee Club, in which the words "University of Michigan Men's Glee Club" can be heard at this link.