Кіріспе

Гаитидің 1879-1888 жылдар аралығындағы 13-ші президенті Луи Этьен Фелисите Лизиус Соломон (30 маусым 1815 19 қазан 1888) - Гаитидің 1879-1888 жылдар аралығындағы президенті. Саломон Гаитидегі алғашқы пошта жүйесін орнатуы және Гаитиді жаңғыртуға деген құлшынысы үшін есінде қалды. Оның қызы Ида Фобер француз ақыны болды. Ол сондай-ақ биіктігі 6'6 " болып, "гладиатордың физикалық пропорциялары" бар деп аталды.

Ерте өмір

Соломон 1815 жылы Лес-Кейс аралында дүниеге келген. Оның отбасы оңтүстіктегі қара нәсілділердің шағын элитасында ықпалды болды. Оның отбасы атақты және білімді болғандықтан, көбінесе оңтүстік Гаитидегі салыстырмалы түрде күшті мулат элитасымен қақтығысты. Соломон отбасы ақырында президент Шарль Ривьер Херардың құлатылуына әкелген тәртіпсіздіктерде ерте роль атқарды, бұл қысқаша көтерілістің бастамасы болды. Бұл үлкен және сәтті Пике көтерілісінің бастауы болды. Бұл 1843 жылғы конституцияны қабылдау алдындағы даулы сайлау жиналысынан басталды. Соломонның айтуынша, жергілікті мулат элитасы қара нәсілділердің парламентте тең құқықты болуын қабылдамады, олар "қара нәсілді адамдардың өздерімен бірге дауыс беруге келгенін көргенде, ашуланды". Саломондар жергілікті шаруалардан 800 адамнан тұратын көтерілісшілерді жинады, бірақ көтеріліс басылды және отбасы Ямайкаға жер аударылды. Фаустин Сулук билікке келгеннен кейін, Соломон басқа да күшті қара көшбасшылармен бірге жаңа үкіметке қызмет етуге оралды. Соломон Фаустиннің қаржы министрі болды және кофе мен мақтаның экспорттық операцияларын монополиялай бастады, мемлекеттік монополиялар арқылы шетелдік импортты жүргізді және капиталға алымдарды енгізді. Соның нәтижесінде Сулуке билік құрған кезде контрабанда мен пираттық іс-әрекеттер кең етек алды. Солука құлағаннан кейін Соломон Париж мен Лондонға жер аударылды, онда ол көп оқыды және көп саяхат жасады.

Президент болу

1879 жылы 18 тамызда Соломон Гаитиге оралып, халықтың үлкен қолдауымен президент болды. Оның билікке көтерілуін генерал Ришелье Дюпервал күтті, ол 23 қазан түнінде Ламоте Херисседің уақытша үкіметін құлатты. Төңкерістен кейін Флорвил Гипполит төрағалық еткен және генерал Дюпервал, Сейде Телемек, Тиресиас Симон Сэм және сондай-ақ қаржы және сыртқы істер министрі болып тағайындалған Соломоннан тұратын басқа уақытша үкімет орнатылды. 23 қазанда Ұлттық Ассамблея Соломонды жеті жылдық мерзімге сайлады. Оның президенттік жоспары - халыққа білім беруді қайтадан бастау, Гаитидің қаржылық қиындықтарын жою, ауыл шаруашылығының өнімділігін қалпына келтіру, әскерді жақсарту және мемлекеттік басқаруды түзету. Төрт ай ішінде ол Гаити Ұлттық банкін құрды, ал 1880 жылы Францияға қарызды қайтадан төледі. 1880 жылдары Саломон әкімшілігінің Гаитиге жаңғыртуды енгізуге үлкен күш-жігері жұмсалды. Ол Халықаралық пошта одағына мүше болып, оның алғашқы пошта маркасын шығарды. Қазан айында ол британдық кабель компаниясына Порт-о-Пренс пен Ямайканың Кингстон қаласын байланыстыратын құқық берді, ал 1887 жылы Моле-Сен-Николас қаласын Кубаға байланыстыру туралы келіссөздер жүргізді. Ол медицина мектебін қайта құрылымдап, Лицейлер үшін Франциядан мұғалімдер әкелді және тағы басқалар. Гаити қарулы күштерін 16 000 адамнан қайта ұйымдастырып, 34 жаяу әскер полкіне және 4 артиллерия полкіне бөлді. Сонымен қатар, Соломон әскердегі шенді бөлуді қайта ұйымдастырды, оған тек жеке және генералдар кірді.

Дипломатиялық қатынастар

1883 жылы мамыр айында Соломон АҚШ-қа АҚШ қорғанысы үшін алмасу үшін Тортуга аралын ұсынды. Қараша айында Саломон Моле Сент-Николас немесе Тортуганы АҚШ-қа ұсынды, бірақ екі ұсынысы да қабылданбады.

Құрлық және бүлік

Соломонның президент болғаннан кейінгі төрт ай ішінде Кингстоннан келген гаитилік босқындар төңкеріс жасау үшін Порт-о-Пренстегі элиталық қауымдастықпен байланысқа түсті. Саломон оңтүстікке сапармен барғанда, генерал Николас тағы бір төңкеріс жасау үшін Сент-Маркка барды, бірақ оны үкіметтік сарбаздар қарсы алды. 1883 жылы Ямайка мен Кубадан айдалған гаитилік көтерілісшілер, соның ішінде Жан-Пьер Бойер Базеле және Десорм, Гаити жағалауларына Саломонға қарсы тағы бір төңкеріс бастау үшін жетті. Саломон Гаитидің кейбір проблемаларын шешкенмен, ол Гаитидің Францияға берешегін төлеу үшін ресурстарды да сарқтырды. 1881-1882 жылдары елде талма ауруы таралып, сол жылдардағы қаржының көп бөлігін жалмап кетті. 1883 жылы сәуірде солтүстіктен шыққан атақты каколар Соломонға және оның әкімшілігіне қарсы көтерілді, бірақ оларды бұрынғы пикетшілермен араласқан үкіметтік әскерлер талқандады. 1884 жылдан бастап президент болғаннан кейін, Соломон Каконың көптеген көтерілістеріне тап болды. Мамыр айында оңтүстіктен келген Какос Еремияға қарсы көтерілді, ал шілдеде Жакель көтерілді. Қазан айында Соломонның үкімет күштері, Куба мен Ямайкадан қуылған көтерілісшілер мен оңтүстік пен солтүстіктің әртүрлі қалаларынан келген Каколар арасында үлкен жанжал болды. Өрт мемлекеттік құжаттар мен ғимараттарды жалмап, жоғарғы дәрежелі адамдар, шетелдіктер мен саудагерлерді жаппай өлтірді. Бұл қақтығыс "Қанды апта" деп аталды. Көтерілістен кейін инфляция өсті, ал "Аффера де Мандат" деп аталатын ұрыс-керіс туралы белгілі болды, оған ұлттық банк, француз директоры, британдық бас бухгалтер және Гаити үкіметі қатысты.

Отставка және қайтыс болу

1886 жылы конституцияны қайта жазғаны үшін Соломон жеті жылдық мерзімге "қайта сайланды". 1887 жылы Порт-о-Пренс жеке адамның бостандығының жоқтығы мен республиканың төрешіл жүйесіне қарсы көтерілді. Үкімет өкілдері Саломоннан қолдауды алып тастады және 1888 жылы Ле Кап солтүстікте бүлік шығарды. Саяси қиындықтарға ұшыраған Соломон Гаитиден кетіп, Парижге оралды. Ол 1888 жылы 19 қазанда Виктор Гюго даңғылының 3-ші нөмірінде қайтыс болды.