Кіріспе
18-ғасырдағы Киелі Рим империясының императрицасы және Испанияның инфантасы Испанияның инфантасы Мария Луиза (испанша: María Luisa, немісше: Maria Ludovika; 24 қараша 1745 15 мамыр 1792) - Киелі Рим империясының императрицасы, неміс патшайымы, Венгрия мен Богемияның патшайымы және Тоскананың ұлы герцогинясы, Киелі Рим империясының императоры Леопольд II-нің жұбайы.
Infanta Maria Luisa of Spain (Spanish: María Luisa, German: Maria Ludovika; 24 November 1745 – 15 May 1792) was Holy Roman Empress, German Queen, Queen of Hungary and Bohemia, and Grand Duchess of Tuscany as the spouse of Leopold II, Holy Roman Emperor.
Ерте өмір
Мария Луиза Каменьядағы Портичиде, Неаполь мен Сицилия королі Карл мен Саксония королі Мария Амалияның жазғы сарайының (Реджия ди Портичи) аумағында 1745 жылы 24 қарашада, анасының 21 жасқа толған күні дүниеге келді. Ол ата-анасының бесінші қызы және екінші тірі қалған баласы. Оның әкесі, болашақ испан королі Карл III, 1735 жылы Польшаның мұрагерлік соғысында испандықтар басып алғаннан кейін Неаполь мен Сицилияның королі болды. Әкесі 1759 жылы туған ағасы Фердинанд VI қайтыс болғаннан кейін Испания королі болғаннан кейін, ол Испанияның инфантасы Мария Луиза ретінде танылды және ол отбасымен бірге Испанияға көшіп барды.
Тоскананың Ұлы герцогинясы
Мария Луиза бастапқыда болашақ император Жозеф II-ге үйленуге ниеттенген, бірақ бұл Франция королі Людовик XV-нің қарсылығына байланысты тоқтатылды, ол Жозефтің немересі Пармалық Изабеллаға үйленуін қалады. 1764 жылы 16 ақпанда ол Мадридте император Мария Тереза мен Тоскананың ұлы герцогы Франциск II-нің үшінші ұлы Леопольдқа және Тоскананың ұлы герцогтігінің мұрагері Леопольдқа өкілеттілікпен тұрмысқа шықты. Үйленер алдында ол Испания тағына ие болу құқығынан әкесімен бас тартты. Проксимен үйленгеннен кейін ол Австрияға Барселона, Генуя және Болцано арқылы жол тартты. Келесі жылы 5 тамызда ол Инсбрук қаласында жеке үйленді. Бірнеше күннен кейін император Францисктің өлімі Мария Луизаның күйеуін Тоскананың жаңа ұлы князі етіп қойды, ал жаңадан үйленген жұп Флоренцияға көшіп барды, онда олар келесі жиырма бес жыл өмір сүрді. Ерлі-зайыптылар Флоренцияға 1765 жылы 13 қыркүйекте келді. Олар Питти сарайында қоныстанды. Той кезінде Мария Луиза көккөзді сұлулық, жарқын сүйкімділік, қарапайым және қарапайым, жомарттық пен мейірімділік сезімімен сипатталды. Оның табиғи жылы достық сипаты Леопольдтың біршама суық сипатына қарама-қайшы болды. Мария Луизаның католиктер отбасында өскенінің арқасында жүктілік пен некедегі кез келген қиындықтарға шағымсыз төтеп беруге тәрбиеленген. Мария Луиза мен Леопольд арасындағы қарым-қатынас бақытты, ал Мария Луиза қолдаушы және адал әйел ретінде сипатталған. Ол күйеуінің опасыздықтарын шағымсыз қабылдады: оның ең танымал сүйіктілері арасында Леди Анна Горе Каупер және тағы біреуі балерина Ливия Раймонди болды, оның ұлы Луиджи фон Грун (1788-1814) болды, және ол оған Флоренциядағы Сан-Марко алаңында өзінің сарайын берді. Тоскананың ұлы герцогинясы ретінде Мария Луиза 1765 жылғы ашаршылық кезінде Флоренцияда бірінші жылы өзін бағалады, ол кедейлерге және мұқтаждарға азық-түлік пен медициналық көмек көрсетті және оны идеалдық "әйелдік ізгіліктің үлгісі" деп атады. Ол Леопольдтың 1768 жылғы шілдедегі таққа отырғызылуына қатысқанмен, ешқашан Ұлы герцогиня болып тажына мінген емес. Ол өзінің қайын қарындасы Мария Каролинаны Австрияның королі Фердинанд IV Неапольдің ағасына үйленгеніне ертіп барды: жұп 1768 жылдың жазында сол жерде қалды. 1770 жылы Леопольдтың Венаға сапарына бірге барды. Мария Луиза да, Леопольд та ресми оқиғаларға қатыспады және сирек өкілдікке қатысқан жоқ, тіпті салт-дәстүрлі сарай өмірін қолдады; Леопольд өзінің уақытын саясатта және жеке ләззатында өткізген кезде, Мария Луиза өзін жоғары қоғамнан мүлдем оқшаулап, өзін толықтай балаларға тәрбиелеуге арнады. Мария Луиза мен оның жұбайы балаларына кез-келген салт-дәстүрлі сарайлық өмірден алыс, еркін тәрбие берді және оларды кейде ауылға және жағалауға саяхатқа алып кететін. Ол жергілікті аристократияға танымал болмады және өзінің жеке әлеуметтік өмірін достарының өте кішкентай тобымен шектеді.
Киелі Рим империясының императрицасы
1790 жылы Леопольдтың баласыз ағасы Иосиф II қайтыс болғаннан кейін Мария Луизаның күйеуі Орталық Еуропадағы Габсбургтер монархиясын мұра етті және көп ұзамай Киелі Рим императоры болып сайланды. Леопольд II есімін алып, жаңа император отбасын Венаға көшірді, онда Мария Луиза императорлық жардың рөлін қабылдады, ол Киелі Рим империясының соңғы император қызы және күйеуінің өліміне дейін титулды иеленген соңғы адам болды. Леопольд екі жылдан кейін, 1792 жылы 1 наурызда қайтыс болды. Мария Луиза күйеуінің соңынан үш айдан аз уақыт ішінде қабірге түсіп, үлкен ұлы Францисктің соңғы Киелі Рим императоры болып сайланғанын көруге жеткілікті өмір сүрмеді. Ол күйеуінің қасына Капуциндер қабірінің астына жерленді. Оның урнасы Венаның Августин шіркеуінің Лорето шіркеуінде, ал іштері герцогтың криптасында орналасқан. Мария Луиза - "Еркін жерлеу" рәсімін қабылдаған 41 адамның бірі, оның денесін Габсбургтердің барлық үш дәстүрлі Вена жерлеу орындарына (Императорлық крипта, Герцгруп, Герцгруп) бөліп отырды. Моцарттың "La clemenza di Tito" операсы Богемияның Эстаттарымен бірге Мария Луиза мен оның күйеуі Леопольдтың Прагада 6 қыркүйекте король және королева болып сайлануына байланысты мерекелік шаралар аясында тапсырылды. Музыкалық ортада Мария Луиза Моцарттың операсын кемсітуімен танымал, ол оны "una porcheria tedesca" (итальянша "неміс қоқысы") деп қабылдамады, бірақ ол бұл пікірді 1871 жылы Альфред Мейснердің Рококо суреті: менің Гросваттер жазбалары бойынша, XVIII ғасырдың аяғы мен XIX ғасырдың басында Прагадағы мәдени және саяси өмір туралы әңгімелер жинағы.