Infante Gabriel of Spain

Кіріспе

Испан инфанты (1752 - 1788) Испанияның инфанты Габриэль (1752 жылы 12 мамыр - 1788 жылы 23 қараша) - Испания королі Карл III мен оның әйелі Мария Амалия Саксонияның ұлы.

Өмірбаян

Неапольдің сыртындағы Портичи сарайында туған, оның есімі Габриэль Антонио Франсиско Хавьер Хуан Непомучено Хосе Серафин Паскуаль Сальвадор; ол король Карл VII мен V және Саксонияның Мария Амалияның төртінші ұлы; оның әкесі 1735 жылдан бастап жеке одақтың бөлігі ретінде Неаполь мен Сицилия королі болды. Карл III-нің барлық ұлдарының ішіндегі ең ақылдысы және еңбекқорсы - Габриэль болды. Ол өте мәдениетті, Салусттың керемет аудармашысы және нағыз Мэйсена ретінде танымал болды. Оның музыка мұғалімі ретінде Антонио Солер болды, ол арнайы дарынды шәкірті үшін клавесинге бірнеше сонаталар жазды, сондай-ақ Эль-Эскориал шіркеуінде бірге орындалатын екі органға арналған концерттер. Габриэль балалық шағын әкесі Неаполитан патшалығында өткізді; жеті жасында ол ата-анасы мен аға ағалары Инфанте Чарльз және Инфанте Мария Луизамен бірге Мадридке көшіп барды. Оның аталаш ағасы Фердинанд VI Испания 1759 жылы мұрагерсіз қайтыс болды, сондықтан оның әкесі іс жүзінде Испанияның Карл III болды. Неаполде ол өзінің басқа екі ағайындысын қалдырды, Калабрия герцогы Инфанте Филипп (оның мүмкіндігі шектеулі болған және осылайша әкесі иелік еткен кез-келген иеліктерге мұрагерлік етуден шеттетілді) және сегіз жасар Фердинанд, Неапол мен Сицилия королі; Фердинандты Корольдікті 1767 жылға дейін басқаратын Регенттік кеңес қамқорлығына алды. Испанияда оның ағасы 1765 жылы Мария Луиза Пармаға үйленді; 1771 жылға дейін ерлі-зайыптылардың балалары болмады; Габриэль сол кезеңде Испания тағына отыру кезегінде үшінші болды. Фердинанд патшаның тұңғыш ұлы туылмай тұрып, Габриэль 1759 жылдан 1775 жылға дейін оның тағына мұрагер болды. Кейіннен ол Кастилья-и-Леондағы Сан-Хуан ауруханалық орденінің бас приоры болды. 1771 жылы ол Хуан де Вильянуэваға Casita del Infante деп аталатын ғимаратты салуды тапсырды. 1785 жылы Лурисалдың 3-маркизі Генрике де Менесес Португалияның Инфанта Мария Ана Виториамен неке құрды; ол Португалияның Мария I және Португалияның Петр III қызы болатын. Мариана Виктория 1785 жылы 12 сәуірде Лиссабонда прокси рәсімін өткізді; олар 23 мамырда Аранхуэсте алғаш рет кездесті. Ерлі-зайыптылардың үш баласы болды, бірақ тек біреуі нәресте кезінен аман қалды; олардың үлкен баласы, Инфанте Петр Карл, кейіннен әжесінің Португалияның инфанты болды, оны Кэлуз корольдік сарайында өсірді. Соңғы баласы, Инфанте Чарльз дүниеге келген кезде, ол әйелімен бірге Эль-Эскориалдағы Габриэльдің Казита-дель-Инфантеде тұратын. Сол жерде Габриэль құтыру ауруына шалдықты да, 36 жасында қайтыс болды. Оның әйелі де аурудан көз жұмды, ол 2 қарашада 19 жасында қайтыс болды; Инфанте Карлос анасынан кейін бір аптадан кейін қайтыс болды. Үшеуі де Эль-Эскориал кешенінде жерленген. Габриэльдің өлімі оның әкесіне де қатты әсер етті.

Born at the Palace of Portici outside Naples, he was named Gabriel Antonio Francisco Javier Juan Nepomuceno José Serafín Pascual Salvador; he was the fourth son of King Charles VII and V and Maria Amalia of Saxony; his father was the King of Naples and Sicily as part of a personal union from 1735. Of all the sons of Charles III, Gabriel was the most intelligent and hardworking. He was very cultured, renowned as an excellent translator of Sallust and a true Maecenas. He had Antonio Soler as his music teacher, who composed several sonatas on harpsichord especially for his gifted pupil, as well as concerts for two organs to be interpreted together in the El Escorial church. Gabriel spent his childhood growing up in his father's Neapolitan kingdom; at the age of seven, he moved with his parents and older siblings Infante Charles and Infanta Maria Luisa to live in Madrid. His half uncle Ferdinand VI of Spain died without heir in 1759, so his father became Charles III of Spain by default. In Naples he left his two other brothers Infante Philip, Duke of Calabria (who was disabled and thus excluded from succession to any of his father's domains) and the eight year old Ferdinand, King of Naples and Sicily; Ferdinand was put in the care of a Regency council that ran the Kingdom till 1767. While in Spain his brother married Maria Luisa of Parma in 1765; the couple did not have any issue until 1771; Gabriel was third in line to the Spanish Throne during that period. Prior to the birth of King Ferdinand's first son, Gabriel was heir presumptive to his throne from 1759 to 1775. He was later made the Grand Prior of the Orden Hospitalaria de San Juan in Castilla y León. In 1771 he instructed Juan de Villanueva to build the so called Casita del Infante. In 1785, Henrique de Meneses, 3rd Marquis of Louriçal, arranged his marriage to Infanta Maria Ana Vitória of Portugal; she was the daughter of Maria I of Portugal and Peter III of Portugal. Mariana Victoria had a proxy ceremony on 12 April 1785 in Lisbon; they met for the first time at Aranjuez on 23 May. The couple had three children but only one survived infancy; their eldest child, Infante Peter Charles, was later made an Infante of Portugal by his grandmother who had him raised at her court at Royal Palace of Queluz. At the birth of his last child, Infante Charles, he and his wife were in residence at Gabriel's Casita del Infante at El Escorial. While there, Gabriel caught smallpox and died, aged only 36. His wife succumbed to the illness also and died, aged just 19, on 2 November; Infante Carlos died himself a week after his mother. The three were all buried at the El Escorial complex. Gabriel's death affected his father who soon also died.