Avetis Aharonian

Кіріспе

Аветис Ахаронян:Аветис Ахаронян (; 1866 жылы 4 қаңтар - 1948 жылы 20 наурыз) - әрмен саясаткері, жазушы, қоғам қайраткері және революционер, сонымен қатар әрмен ұлттық қозғалысының мүшесі.

Өмірбаян

Ахроний 1866 жылы Ресей империясының Ериван губернаторлығының Сурмали қаласында (қазіргі Түркияның Игдыр) дүниеге келген. Балалық шағында оған туған жерінің табиғаты әсер етті. Оның анасы Зардар сауатты адам болған, ол баласын оқып-жазуға үйретіп, білімді етті. Ауыл мектебінде бастауыш білімін аяқтағаннан кейін, ол Ечмиадзин Геворк семинариясына жіберілді және одан бітірді. Ол бірнеше жыл ұстаздық қызмет атқарды, содан кейін Швейцарияның Лозанна университетінде тарих пен философияны оқыды. Осы уақыт аралығында ол Кристапор Микаэлианмен кездеседі, ол Troshag (Flag) газетінің бас редакторы және 1900 жылдан бері заң факультетінде жүрген Télémaque Tutundjian de Vartavan-мен дос болады; олар тәуелсіз Армения құру үшін күш-жігерін қосуға шешім қабылдайды. Содан кейін ол газетке жазуды бастады. 1901 жылы ол Сорбоннада әдебиет оқыды. 1902 жылы Кавказға оралып, Тифлистегі Нерсиан мектебінің директоры және "Мурж" газетінің бас редакторы болды. 1909 жылы патша үкіметі оны тұтқындап, Метехи түрмесіне қамап, онда ауырып қалды. Екі жылдан кейін ол 20 000 рубль садақа бергеннен кейін Еуропаға қашып кетті. 1917 жылы Кавказға оралып, 1918 жылы 28 мамырда Арменияның тәуелсіздігін жариялаған Армян ұлттық кеңесінің төрағасы болды. Ол Осман империясымен Батум келісімін жасады. 1919 жылы ол Париж бейбітшілік конференциясында Армения делегациясының басшысы болды. Ол жерде ол Армения диаспорасымен тікелей ынтымақтастықпен "Вильсонның Армениясы" туралы Севр келісімін жасады. 1920 жылдан кейін Ахронян Парижде эмиграцияда өмір сүрді. 1926 жылы Антуан Мейе оны әдебиет саласындағы Нобель сыйлығына ұсынды. 1934 жылы инсульт алып, өмірінің соңғы он төрт жылын толықтай мүгедек болып өткізді. 1948 жылы Марсейде қайтыс болды. Оның ұлы Варджес Ахаронян жазушы және белсенді болды.

Aharonian was born in 1866 in Surmali, Erivan Governorate, Russian Empire (today Iğdır, Turkey). Growing up, he was influenced by the natural features of his birthplace, such as the Aras River and Mount Ararat, both of which were located near Surmali. His mother, Zardar, was a literate person, who was able to educate her child by teaching him how to read and write. After completing elementary education at the village's school, he was sent to Echmiadzin's Gevorkian Seminary, and graduated from there. He became a teacher for a few years, after which he went to Switzerland's University of Lausanne to study history and philosophy. During this period of time, he met Kristapor Mikaelian, who was then the chief editor of the Troshag (Flag) newspaper and befriends Télémaque Tutundjian de Vartavan, who is in the Faculty of Law since 1900; they decide to join their efforts for the creation of an independent Armenia. He then began to write for the paper. In 1901, upon graduation, he went to study literature at the Sorbonne. In 1902, he returned to the Caucasus and became the headmaster of the Nersisian School in Tiflis and the chief editor of the Mourj (Hammer) newspaper. Thus, in 1909, he was captured by the Tsar's government and imprisoned in Metekhi's prison, where he fell ill. Two years later, after a generous donation of 20,000 rubles, he fled to Europe. He returned to the Caucasus in 1917, and chaired the Armenian National Council, which proclaimed the independence of the First Republic of Armenia on 28 May 1918. He signed the Treaty of Batum with the Ottoman Empire. In 1919, he was the head the Armenian delegation at the Paris Peace Conference with Boghos Nubar, where he signed the Treaty of Sèvres formulating the "Wilsonian Armenia" in direct collaboration with the Armenian Diaspora. After 1920, Aharonian lived in emigration, in Paris. In 1926, he was nominated to the Nobel Prize for Literature by Antoine Meillet. He suffered a stroke in 1934 and lived for the last fourteen years of his life totally incapacitated. Aharonian died in Marseille in 1948. His son, Vardges Aharonian, was a writer and activist.