Кіріспе
Джордж Пауэрс Коккрофт (15 қараша 1932 – 6 қараша 2020), Люк Ринехарт деген атпен кеңінен танымал, американдық романист, сценарист және көркем еңбек жазушысы. Ол ең әйгілі туындысы – 1971 жылғы «Күбі тастаушы» романымен танымал, онда психиатр өмірлік шешімдерді тастаудың нәтижесіне сүйене отырып қабылдау тәжірибесін жасайды. «Күбі тастаушы» сыншылар тарапынан жақсы қабылданып, коммерциялық сәттілікке жетті. Ол жылдам түрде культ классикасына айналды және осы мәртебесін сақтап келеді. Романға «Вимнің оқиғалары» (1986) және «Күбі тастаушыны іздеу» (1993) атты екі рухани жалғасы, сондай-ақ «Күбі кітабы» (2000) атты қосымша том жарық көрді. Ол 1950 жылы Олбани академиясын бітірді, 1954 жылы Корнелл университетінен бакалавр, ал 1956 жылы Колумбия университетінен магистр дәрежесін алды. 1964 жылы Колумбия университетінен американ әдебиеті бойынша докторлық диссертациясын қорғады. Докторлық дәрежесін алғаннан кейін оқытумен айналысты. Университет профессоры ретінде ол Дзен және Батыс әдебиеті курстарын оқытқандардың қатарында болды. 1969 жылы Коккрофт Майорка аралында шетелдегі оқу бағдарламасын оқытып жатқанда, жаңа баспа үйін ашқан британдық азамат сол ауылдағы Дейядағы кафеге тоқтады және Коккрофттан «Күбі тастаушы» романының жартылай дайын қолжазбасын оқуға алды. Содан кейін Коккрофтқа романды басып шығару үшін аванс төлемі ұсынылды. Біраз уақыттан кейін, курстың директоры Коккрофты оқыту қызметінен ерте демалысқа шығуға ынталандырды. Ол романды аяқтау үшін Майоркада қалды, содан кейін баспа үйі романның американдық құқықтарын үлкен сомаға сатып алды, ал бір жыл ішінде фильмге құқықтар да сатылды, бұл Коккрофқа оқытудан зейнеткерлікке шығып, толық уақытты романист болуға мүмкіндік берді.
George Powers Cockcroft (November 15, 1932 – November 6, 2020), widely known by the pen name Luke Rhinehart, was an American novelist, screenwriter, and nonfiction writer. He is best known for his 1971 novel The Dice Man, the story of a psychiatrist who experiments with making life decisions based on the roll of a dice. The Dice Man was critically well received and a commercial success. It quickly became and remains a cult classic. It was followed by two spiritual sequels in Adventures of Wim (1986) and The Search for the Dice Man (1993) as well as a companion volume called The Book of the Die (2000). He attended The Albany Academy, graduating in 1950, and received a BA from Cornell University in 1954 and an MA from Columbia University in 1956. In 1964 he received a PhD in American literature, also from Columbia. After obtaining his PhD, he went into teaching. During his years as a university professor he taught, among other things, courses in Zen and Western literature. In 1969, while Cockcroft was teaching a study abroad program on the island of Mallorca, an Englishman starting a new publishing house happened to stop at a cafe in the same village, Deià, and was given a partial manuscript of The Dice Man to read by Cockcroft. Cockcroft was subsequently offered an advance payment for publication. Shortly afterwards, Cockcroft was encouraged by his course Director to take an early sabbatical from his teaching duties. He remained in Mallorca to complete the novel, after which the publisher sold the American rights to the novel for a large sum, and within a year the film rights, allowing Cockcroft to retire from teaching and become a full time novelist.
Жеке өмір және отбасы
Кокрофт 1956 жылдың 30 маусымында әйелі Эннмен үйленді, ол кейін екі роман және өлеңдер жинағының авторы атанды; олардың үш баласы бар. Олар бірге үлкен катамаранда өткізген уақытты да еске алады, ол оның "Ұзақ сапар" романындағы қайыққа шабыт берді. 1970 жылдардың ортасында олар АҚШ-қа қайтып келді және 1975 жылы суфилік қауымда болды, содан кейін Нью-Йорк штатының солтүстігіндегі Беркшир тауларының етегіндегі үлкен, ескі шаруа үйіне және бұрынғы діни орталыққа көшіп кетті.
Құлақшы
1971 жылы жарық көрген Ринехарттың "Күбі" атты атақты романы күнделікті шешімдерді тастаған нәтижесіне сүйене отырып қабылдайтын психиатр туралы әңгімелейді. Ал мұқабасында: "Өмірді өзгерте алатын кітаптар аз. Бұл кітап өзгертеді"; АҚШ-та бұл сөз "Бұл кітап сіздің өміріңізді өзгертеді" деп өзгертілді. Коккрофт бұл шығарманың идеясының шығу тегі туралы әртүрлі айтқан, ал бұл шығарма жарық көрген кезде "кітаптың көркем шығарма немесе автобиография екені белгісіз болды", өйткені оның басты кейіпкері мен авторы аты бір болған. 1995 жылы BBC оны "ХХ ғасырдың соңғы жартысындағы ең ықпалды елу кітаптың бірі" деп атады, ал 1999 жылы олардың бір тілшісі тәуекел етіп, тастау арқылы тәжірибе жасағаннан кейін, Loaded журналы оны "Ғасыр романы" деп атады. 2013 жылы Алекс Кларк Telegraph газетінен оны соңғы жүз жылдағы ең танымал елу кітаптың бірі деп таңдады. Бірде ол тіпті екі онжылдықтан астам уақыттан кейін ғана жазған болашақ кітабынан үзінді келтіреді. Дауыстардың сипаттамалары әртүрлі болғандықтан, романның көңіл-күйі де соған сәйкес өзгереді. Осы көптеген фрагменттерді әртүрлі көзқараспен бірге ұсыну "кубистік" повесть құрылымын құрайды. Осыған қатысты Ринехарт "Мен әрқашан өзімді көптеген адамдардың жиынтығы ретінде қабылдадым, әр уақытта ондаған түрлі өзім бар, тіпті мыңдаған түрлі өзім бар" деді.
Дәстүрлі роман
Матари (1975) (2008 жылы «Ақ жел, қара салт атты» деген атпен қайта басылды) – 18 ғасырдағы Жапонияда өтетін тарихи көркем әдебиет. Әдемі Матари күйеуінен, оны өлтіру ниетімен қуатын самурай лордынан қашып бара жатқанда екі дзен ақынымен бірге болады. Бұл махаббат, құрмет және мораль туралы лирикалық және поэтикалық әңгіме. «Ұзақ сапарға оралу» (1983) – тримаранмен теңізге шыққан адамдар тобының және ядролық соғыстың салдарынан құтылу үшін күресін баяндайтын теңізшілердің оқиғаларға толы романы.
Шығармашылық емес
"est" кітабы (1976) – Вернер Эрхардтың 1971 жылы басталған, даулы үлкен топтық оқыту курсы, жеке трансформациялық тренингі, "Эрхард Семинарлары Тренингі" туралы баяндама. Оқырман оқуды "басынан өткергендей" сезіну үшін қатысушының орнына қойылады. Эрхард кітапқа алғы сөз жазған. "Құбыла" кітабы (2000) – оқырмандарға мүмкіндікті қабылдауға және еркін өмір сүруге көмектесу мақсатындағы "құбыламен өмір сүру нұсқаулығы". Адамдар өмірді өздері бақылай алады деген иллюзиядан бас тартуы керек; олар бақылауды жіберуі керек. Мақал-мәтелдер, эсселер, карикатуралар, өлеңдер және фильмдерден алынған эпизодтардың жинағы осы нұсқаулықты құрайды, ол көңілді және болжаусыз өмірді құруға бағытталған.
Басқа жұмыстар
Ринехарт тоғыз сценарий жазды: бесеуі тікелей оның романдары негізінде жасалған: "Дайс-мен", "Дайс-менді іздеу", "Вим", "Дүние алдында жалаңаш" және "Ақ жел, қара салт атты". Тағы екеуі – түпнұсқа кейіпкер қатысқан "Дайс-мен" романының жалғасы болды: "Дайс Леди" (Питер Форбспен бірлесіп жазылған) және "Last Roll of the Die" (Ник Мидпен бірлесіп жазылған). Екі сценарий – "Маусон" және "Пиктонның мүмкіндігі" – түпнұсқа идеяларға жатады. 2018 жылы "The Dice Man Speaks" атты музыкалық және поэзиялық альбом жарық көрді, онда псевдониммен жасырынып жүрген Ринехарт пен Sputnik Weazel таныстырылды. Бұл альбомда Люк Ринехарт Уизельдің акустикалық және электрондық музыкасымен үйлесімде поэзиялық өлеңдер оқиды.
Мәдениеттің әсері
Ричард Брэнсон Virgin Records компаниясының алғашқы күндері «The Dice Man» кітабын оқып, «оның ұстанымдарын ұстануға» шешім қабылдағаннан кейін, топтармен келісімшарт жасағанда ойыншық текшелерді пайдаланғанын айтты. Журналист Бен Маршалл 1998 жылдан 2000 жылға дейін екі жыл бойы текшелермен тәжірибе жасап, өзінің тәжірибелерін Loaded журналында жариялады; Loaded кейіннен Коккрофт/Райнхартты ғасыр романының авторы деп атады. 1998 және 2000 жылдар аралығында Discovery Channel телеарнасында «The Diceman» атты төрт маусымдық телешоу көрсетілді, онда қатысушылардың бағыттары мен іс-әрекеттері текше тастау арқылы анықталды. Ұлыбританияның Channel 4 телеарнасы Пол Уилмшурст режиссерлік еткен «Diceworld» (1999) атты 50 минуттық деректі фильмін көрсетті, ол Коккрофт/Райнхарт және оның романдарынан әсер алған адамдар туралы айтты. Бұл Коккрофт/Райнхарттың кітаптарына қызығушылықты қайта жандандырды. 2004 жылы Коккрофт/Райнхарт пен режиссер Ник Мид бірлесіп «Дискейлік өмір: Люк Райнхарттың кездейсоқ санасы» атты тағы бір деректі фильмін жасады. «The Dice Man» кітабынан шабыттанған және Пол Лукас жазған «The Dice House» атты пьесаның премьерасы 2001 жылы Ұлыбританияда өтті, ал 2004 жылы Лондонның Вест-Эндтегі Өнер театрында қойылды. Лукастың пьесасының мәтіні 2001 жылы Faber & Faber, ал 2012 жылы Bloomsbury баспасында жарияланды. Музыкада The Fall тобының 1979 жылғы «Dice Man» әнінің атауы мен жалпы идеясы осы кітаптан алынған. Talk Talk тобының «Such A Shame» (1984) әні «The Dice Man» кітабынан шабыттанды. 1992 жылы британдық музыкант Ричард Д. Джеймс «Polygon Window» трегі үшін The Dice Man псевдонимін пайдаланды. Jez Coad тобының The Surfing Brides тобының «Diceman» (1992) атты трегі де осы кітаптан шабыттанды. At The Gates тобының «World of Lies» (1995) әнінде айтылатын сөздерде «The Dice Man» кітабынан цитаталар келтірілген. Ұлыбританиядағы 2000 AD комиксі 1986 жылы Gamebook журналының Dice Man нөмірін жариялады. Пэт Миллс сол жылдың қазан айына дейін бес нөмір шығарды, сценарий мен ойынды Миллс, мұқабаларды Гленн Фабри, ал суреттер мен әріптерді әртүрлі 2000 AD суретшілері жасады. Rolling Rock сырасын шығаратын компания 1998 жылы Ұлыбританияда «The Dice Man» атты жарнамалық кампанияны іске қосты, ол қысқа мерзімді Dice Life веб-сайтын қамтыды.