Кіріспе

Трансманца - бұл итальяндық термин, ол жыл сайын екі рет салтқа сай қойлар мен сиырлардың биік жерлерден төменгі жерлерге және кері қарай көшіп кетуі. Бұл сөздің мағынасы "жерді кесіп өту" дегенді білдіреді.

Ежелгі әдет

Траншуманция - бұл ежелгі итальяндық әдет-ғұрып, ол қазір едәуір сақталған жоқ, ол бойынша көктемнің ортасында қойлардың үлкен үйірлері аппенниннің төбелі және таулы аймақтарынан оңтүстікке қарай Апулияның оңтүстік жағалаулы жазықтарына қыстауға, ал жиірек Лациоға. Бұл көші-қонның әлдеқайда шектеулі нұсқасы Аоста, Ломбардия және Пьемонт аймақтарының Альпі және Алпий алды аймақтарында орын алды. Жыл сайын көктемнің ортасында бұл көші-қон үрдісі кері бұрылады, өйткені малдар Италияның Абруццо аймағындағы Апенниннің биік жерлерінің жаңа және жасыл жайылымдарына барады. Жылдар бойы трансшуманция Апулияның бүкіл экономикасына әсер етті, ол ауыл шаруашылығы мен орман шаруашылығының есебінен қой жайылымдары үшін жерді тазартуға қатты ықпал етті.

Бағушылық

Өткен ғасырларда Трансуманза көтүшілердің өміріне үлкен әсер етті, олардың жұмысы заманауи ауыл шаруашылығы техникасының, жайылымға арналған жабық қоралардың және жол бойында жиналған қой сүтін суытудың жоқтығынан қиындады. Жайылымдарда экономикалық мәселелер туындады, олар ірімшік, қой терісі мен жүн өндірісі мен сатумен айналысады. Жұмыс көбіне ер адамдармен, ал әйелдер Абруццода қалды. Қойлар қоныс аудару кезінде өте жақсы пайдаланған жолдар "траттури" деп аталды. Үш негізгі жолға Л'Акуила мен Фоггия ("Патша жолы" деп аталады), Целано мен Фоггия, Пескассероли мен Кандела ("Жүн жолы") арасындағы жолдар кірді. Көші-қон "стазиони ди почта" (пошта станциялары) деп аталатын жерлерде тоқтап, екі аптаға дейін созылады. Бұрынғы уақытта трансманзаға ұқсас қойлар Испания мен Балқан мемлекеттерінде де көшіп-қонып жүрді. Бұл әдет-ғұрыптың ең жоғары деңгейі он бесінші ғасырда, аймақтағы халық санының жоғалуынан кейін болды.