Кіріспе
Galidiinae - етқоректілердің Мадагаскарға ғана тән, төрт туысқа бөлінетін алты түрін қамтитын туысы. Мадагаскардың жергілікті етқоректілерінің үш түрімен бірге, олар қазіргі уақытта Feliformia подрядқа жататын Eupleridae туысына жатқызылады. Галидинайлар - Малагасидегі етшілердің ішіндегі ең кішкентайлары, жалпы салмағы 600-ден 900 г-ға дейін. Олар шапшаң, қысқа аяқты, ұзын, бұталы сақиналы құйрықтары бар жануарлар. Олар Африка мен Оңтүстік Еуразияның мангусталарына (Herpestidae туысына) өте ұқсас, олар 2006 жылға дейін осы топқа жатқызылған, сондықтан олар "мангуста сияқты" деп аталады. Малагаси атауы vontsira - бұл көптеген түрлердің жалпы атауы немесе псевдонімі.
Galidiinae is a subfamily of carnivorans that is restricted to Madagascar and includes six species classified into four genera. Together with the three other species of indigenous Malagasy carnivorans, including the fossa, they are currently classified in the family Eupleridae within the suborder Feliformia. Galidiinae are the smallest of the Malagasy carnivorans, generally weighing about 600 to 900 g. They are agile, short legged animals with long, bushy ringed tails. They closely resemble the mongooses (family Herpestidae) of continental Africa and southern Eurasia, with which they were classified until 2006, and accordingly they are said to be "mongoose like" The Malagasy name vontsira is a common name or alias for many species.
Таксономия
Галидииндердің басқа етқоректілермен қарым-қатынасы тарихи түрде даулы болды. 20-ғасырдың ортасына дейін барлық кіші feliforms, қазіргі отбасы мүшелерін қоса алғанда Viverridae, Herpestidae, және Eupleridae, сондай-ақ кейбір кіші топтар, бір отбасы Viverridae жіктеледі. Олар ерте кезден-ақ бірінші және екінші мангустармен одақтасып, кейбіреулер оларды басқа мангустардан басқа бір кіші тұқымдасқа жатқызуға болатынына күмәнданады. Мангусты Viverridae-ден бөлек тұқымдас ретінде жіктеу 1990 жылы кеңінен қабылданған кезде, галидиндар олармен бірге Herpestidae тұқымдасына жіктелді, бұл морфологиялық деректердің кладистік талдауымен расталған. 2000-шы жылдардың басында бірнеше гендердегі деректерге негізделген молекулалық филогенетикалық тұжырымдамалар галидииндер мен басқа да малагасийлік етшіл жануарлар арасындағы тығыз байланысты дәлелдеді. Осыған сәйкес, олардың барлығы Herpestidae туысына жататын мангустарға ең жақын туысқан Eupleridae деген бір отбасына қайта жіктелді. Молекулалық дәлелдер Галидияның төрт галидиан тұқымдасының ішіндегі ең ерте бөлініп шыққан тұқымдас екендігін және Мунготиктис пен Саланоя бір-біріне ең жақын туыс екендігін көрсетеді. Морфологиялық дәлелдер, екінші жағынан, Мунготиктис пен Саланоя арасындағы байланысты қолдайды, бірақ Галидиктис ең ертерек бөлініп шыққан тұқым болғандығын көрсетеді.
Морфология
Галидииндер көлемі жағынан тар жолақлы фонцирадан, салмағы шамамен 1,5 кг-ға дейін жетуі мүмкін, ал сақиналы фонцираға дейін, салмағы 1,5 кг-ға жетуі мүмкін. Барлығы жалпы пішінде мангустарға ұқсас, олармен қысқа аяқтармен қолдау табатын, жылдам дене, ұзын, бұталы құйрық және жазық, ұзын бас сүйегі бар. Галидиндардың көпшілігі тіс формуласымен бөліседі , бірақ Salanoia-ның екі түрі де тіс формуласымен ерекшеленеді .
Экология және мінез-құлық
Галидииндер, әдетте, орманды жерлерде кездеседі, бірақ Грандидиерлер мен тар жолақты мангустар ашық мекендерде өмір сүреді. Барлық түрлер пана іздеп, шұңқыр қазып тұрады, ал бірнеше түрлер ағаштан шұңқыр қазып тұрады. Алты түрінің барлығы да жерде кездеседі, бірақ та тар жолақ және сақиналы құйрықты мангустар да ағашқа көтеріледі. Шынайы мангустар сияқты, галидиндар әдетте күндіз белсенді болады, Галидиктис түрлерін қоспағанда. Жауын-шашын (оңтүстік жарты шарда) жаз айында өтеді, тек Grandidier's mongoose жыл бойы көбейеді. Әдетте бір ғана жас туады. Бұрынғы малдақ, Грандиер және қоңыр құйрықты мангустар жалғыз немесе жұппен, кейде өз ұрпақтарымен бірге өмір сүреді, бірақ кең жолақты малагаси және тар жолақты мангустар да үлкен әлеуметтік топтарда кездеседі. Малдың тамақтануы түрлер арасында әр түрлі, ал шығыршық құйрықты және кең жолақты малагаси мангустары негізінен кеміргіштер, бақалар және кеміргіштер сияқты кіші омыртқалы жануарларды, ал қалған үш түр - жәндіктер мен бұғылар сияқты омыртқасыз жануарларды жейді. Бұрынғы кездегі тұқымдастар
Дәйексөз келтірілген әдебиеттер
Гарбют, 2007 жыл. Мадагаскар сүтқоректілері: толық нұсқаулық. Йель университетінің баспасы, 304 б. Лайдеккер, Р. 1894. Карнивораға арналған нұсқаулық. 1-бөлім: Мысықтар, циветтер және мангуздар. Лондон: Аллен. Новак, Р. М. 2005. "Дүние жүзінің итқоректілері" атты кітап. Джонс Хопкинс университетінің баспасы, 313 б. Возенкрафт, В. К. 2005. Карнивораны тапсырыңыз. Pp. - Қалай? 532628 Wilson, D. E. & Reeder, D. M. (оқушылар). Дүниежүзілік сүтқоректілер түрлері: таксономиялық және географиялық сілтеме. Үшінші басылым. Балтимор: Джонс Хопкинс университетінің баспасы, 2 том, 2142 б. Йодэр, А. Д. және Флинн, Дж. Дж. 2003 жыл. Малагасийлік етқұмарлардың шығу тегі. Pp. - Қалай? 12531256 Goodman, S. M. & Benstead, J. (оқушылар). Мадагаскардың табиғи тарихы. Чикаго университетінің баспасы.