Кіріспе
Британдық ескі қайықтану клубы - Оксфорд университетінің құраушы колледждерінің бірі Оксфордтағы Иса колледжінің мүшелері үшін ескі қайықтану клубы. Клуб 1835 жылы құрылған, бірақ колледжде ескірген: колледждің қайығы 1815 жылы Оксфордта колледж экипаждары арасындағы ең алғашқы жарыстарға қатысқан, ол Брассеноз колледжіне қарсы жарысқа шыққан. Оксфордта ескірген кезде ескірген колледждер арасында ескіргендер де болды. Еркектер де, әйелдер де "Өзен басының" атағын иеленбеді, ол Оксфордтағы негізгі колледждер арасындағы ескіру жарысында "Сегіз апта" жеңіп алады. Колледждің бірқатар мүшелері Кэмбридж университетіне қарсы қайық жарысында және әйелдер қайық жарысында қайықтады. Барни Уильямс колледжде оқыған канадалық ескілік, 2004 жылғы жазғы Олимпиада ойындарында ескілікте күміс медаль жеңіп алды, ал 2005 және 2006 жылдары қайық жарысына қатысты. Колледжде жүргенде ескірген басқа студенттер басқа салаларда да жетістікке жетті, соның ішінде Джон Санки Лорд-канцлер болды, Алвин Уильямс Дарем епископы болды және Морис Джонс Лампетердегі Сент-Дэвид колледжінің директоры болды. Тағы бір колледждің ескі қайықтауышы Джеймс Пейдж әуесқойлар ескі қайықтауыштар қауымдастығының хатшысы болып тағайындалды және Оксфорд пен Кембридж университеттерінің қайықтауыштар клубтарына жаттықтырушы болды. Кебель колледжінің қайық клубымен бөлісетін колледждің қайық үйі Christ Church Meadow-да, Изис (Оксфордта Темза өзені деп аталады) өзенінде орналасқан. Ол 1964 жылы пайда болған, көрермендер мен экипаж мүшелері пайдаланатын кемеге ауысты. Соңғы колледж кемесі 1911 жылы Лондон қаласының ливерлік компанияларының бірінен сатып алынған болатын. Қазір ол Ричмондтегі Темза өзенінің түбінде орналасқан жүзетін мейрамхана болып табылады және бірнеше жыл бойы колледждің жасыл және ақ түстеріне боялған.
Jesus College Boat Club is a rowing club for members of Jesus College, Oxford, one of the constituent colleges of the University of Oxford. The club was formed in 1835, but rowing at the college predates the club's foundation: a boat from the college was involved in the earliest recorded races between college crews at Oxford in 1815, when it competed against Brasenose College. In the early years of rowing at Oxford, Jesus was one of the few colleges that participated in races. Neither the men's nor the women's 1st VIIIs have earned the title of "Head of the River", which is gained by winning Eights Week—the main inter college rowing competition at Oxford. A number of college members have rowed for the university against Cambridge University in the Boat Race and the Women's Boat Race. Barney Williams, a Canadian rower who studied at the college, won a silver medal in rowing at the 2004 Summer Olympics, and participated in the Boat Race in 2005 and 2006. Other students who rowed while at the college have achieved success in other fields, including John Sankey, who became Lord Chancellor, Alwyn Williams, who became Bishop of Durham, and Maurice Jones, who became Principal of St David's College, Lampeter. Another college rower, James Page, was appointed Secretary of the Amateur Rowing Association and coached both the Oxford and Cambridge University boat clubs. The college boathouse, which is shared with the boat club of Keble College, is in Christ Church Meadow, on the Isis (as the River Thames is called in Oxford). It dates from 1964 and replaced a moored barge used by spectators and crew members. The last college barge had been purchased from one of the Livery Companies of the City of London in 1911. It is now a floating restaurant further down the Thames at Richmond, and for some years was painted in the college colours of green and white.
Тарих
Клубтың алғашқы жазбалары жоғалып кетті, бірақ ХІХ ғасырдың басында сақталған материалда Иса колледжінің қайығына сілтеме жасалған. Оксфордта "күлкілі қайықпен жүзу" туралы 18-ші ғасырдың аяғында жазылған хаттар мен өлеңдерде айтылған, бірақ әр түрлі колледждердің экипаждары арасындағы жарыстар 19-шы ғасырдың басына дейін басталған жоқ. Сегізлікте жүзу (сегіз арбашы бар қайық, әрқайсысы бір арба тартады және оны карусельмен басқарады) Итоннан басталды, онда 1811 жылы мектептің үш сегізлікке ие екендігі туралы жазба бар, содан кейін Оксфордқа дейін өркендеді. Колледждер арасындағы жарыстың алғашқы жазбасы Иса колледжі мен Брасеноз колледжінің сегізінің арасында 1815 жылы жазылған. Бұл сол кездегі жарысқа қатысқан жалғыз екі колледж болған шығар, ал Brasenose қайығы әдетте жеңіске жететін. Қайықшылар аз болғандықтан, төрт адамнан тұратын қайықтар сегіз адамнан тұратын қайықтардан гөрі көбірек қызығушылық туғызды. Оқушылар Оксфордтан оңтүстікке қарай бірнеше шақырым жердегі Темзадағы Сэндфорд мейманханасына дейін жүзіп баратын және қайтып келе жатқанда бір-бірімен жарысатын. Ерте кездері кейбір ескі қайықтанушылар биік шапқыр киетін, ал басқалары, соның ішінде Иса экипаждары, колледждің түстерінде (Иса үшін ақ жолақты жасыл) Там о'шантер киетін; Иса колледжінің экипаждары кем дегенде 1847 жылға дейін осыларды киген. 1822 жылы Иса мен Брасеноза командалары өз ара жарысып, өзен басына ие болды. Бір кемедегі "Брасеноз" кемесі "қақақты" деп, кемені баяулатады. Брассеностың қайығы Исаның қайығына соғылды, бірақ ол оған қарамастан, қайықты жалғастырды және оны әлі де өзен басына деп мәлімдеді. Иса мен Брасеноз жігіттері жеңімпаз қайықты көрсету үшін қай колледждің туы көтерілуі керектігі туралы айтысты. "Брасеноза" экипажының бір мүшесі айтысты "Quot homines tot sententiae, әр түрлі адамдар әр түрлі пікірде, кейбіреулері пирог, ал кейбіреулері пияз сияқты" деп аяқтады, бұл Исаның ескіргендері туралы айтылды және жарысты қайтадан жүзуге келісті. "Брасеноз" командасы реванш жеңіп алды. Алайда, басылым 1822 жылы 1 наурызда жарық көрді және оны дайындау мен ойып жазу бірнеше айға созылар еді. Сонымен қатар жазғы көрініс көрсетіледі. Бұл екі тұжырым да суретте 1821 жылы болған оқиғаның немесе ойдан шығарылған оқиғаның суреттелгенін көрсетеді. Жарыс біртіндеп формальданды, ал колледждерге кәсіби ескірушілерді немесе басқа колледждердің мүшелерін пайдалануға тыйым салатын ережелер енгізілді. 1826 жылы колледждердің екінші қайықтары (Торпидтер) үшін жарыс өткізілді, ақырында сегізден аз ескіре алатын қайықтар жарыстан шығарылды. Клубтың ресми негізі 1835 жылы, ал колледждер арасындағы жарыстардың ресми жазбалары 1837 жылы басталады. Иса колледжі 1 VIII сол жылы екінші орынға, Христ Чирк 1 VIII-ге артта қалды, бірақ Ексетер, Баллиол және Куинс колледждері бірінен соң бірін ұрып-соққаннан кейін, Иса сол жылғы жарысқа енді қатыспады. 1838 жылы Иса колледжінің қайығы бір кешке соңғы орынға шықты, бірақ 1844 жылға дейін жарыстарға қатыспады. Кейінгі жылдары клубтың жағдайы өзгерді. 1859 жылы сегіз адам ерекше "овербэмп" (өздерінің алдындағы қайық қуған қайықты соқтырғаннан кейін, үш орынға алға шыққан экипажды ұстап алу) жетістігіне қол жеткізді және бір жарыста үш орынға көтерілді. Алайда, колледж қайығы 1860 жылы жарысқа қатыспады және 1864 жылы соңғы орынға ие болды. 1864 жылдан бастап, Эрнест Харди (колледждің 1899 жылғы тарихында) "колледждің қайықпен жүзу рекорды жақсы болған жоқ" деді. Колледж көптеген жылдар бойы жарыстарға қатыспады және ол қатысқан кезде бір немесе екі орыннан артық өз позициясын жақсартты. Колледж 1882 жылы жарыстарға үнемі қатыса бастады; 1889 жылы соңғы орынға ие болғанымен, колледж өз позициясын жақсартты және 1894 және 1896 жылдар аралығында тоғыз орынға көтерілді. Харди сондай-ақ 1896 жылы Джесус колледжінің қайығы университеттегі ең жылдам қайықтардың бірі ретінде танымал болды деп түсіндірді. Екіпаж Хенли регаттасында әйелдер сайысына қатысты, бірақ ақыр соңында жеңімпаз болған Итонға ұтылып қалды. 1930 жылы колледж 1 VIII өзендегі ең биік орынға жетті. 1947 жылы колледждің капелланы Лесли Кросс клубқа жаңа ескі ескі арқандарды сыйлады. Сол жылы ол зейнеткерлікке шықты, ал колледж журналы Кростың клубты айрықша жомарт қолдағанын атап өтіп, ескі қайықтар жақсы мақсатта қолданылған деп мәлімдеді. 1st VIII 1950-ші жылдары одан әрі дамыды, 1951 жылы бес рет және 1952 жылы төрт рет бірінші дивизионға жетіп, 1957 жылы жетінші орынды иеленді. Кейін екі�...
Клубтың құрылымы мен қаржысы
Колледждің барлық мүшелері JCBC қайығында жүзіп немесе езген қайықтар қайықтар клубының тұрақты мүшелері болып табылады, олар колледжден шыққаннан кейін бір айға дейін осы мәртебені сақтайды. Клубты президенттен, ерлер мен әйелдер капитандарынан, ерлер мен әйелдер капитандарының орынбасарынан, капитаннан, қазынашыдан, хатшыдан, катерлер қауіпсіздігі қызметкерінен, топтық қызметкерден және екі әлеуметтік хатшыдан тұратын комитет басқарады. Комитет мүшелері бір жыл бойы, Троица мерзімінің алтыншы аптасының жексенбісінен бастап, Сегіз аптаның соңғы күнінен кейінгі күннен бастап қызмет етеді. Клубтың аға мүшесі - Питер Мирфилд, колледждің заңгері және оқытушысы. Колледж студенттердің ақысының бір бөлігін әлеуметтік және спорттық іс-шараларды қаржыландыруға жұмсайды. Спортқа, соның ішінде ескіру спортына бөлінген қаржыны "Алмагат клубтары" комитеті бақылайды, оның құрамында кіші және орта ортақ бөлмелер (бакалавриат және аспиранттар үшін), сондай-ақ колледждің спорт клубтары өкілдері бар. Колледждің студенттер кезінде ескі мүшелері "Кадвалладерлер клубына" қосыла алады. 1974 жылы қайта жаңғыртылған клуб мүшелері үшін жыл сайын кешкі асқа қатысады. Cadwallader клубының мүшелері ерлер мен әйелдердің 1-ші VIIІ үшін жаңа қайықтар мен желкендер беруге көмектесті. Кадуалладер клубының мүшелері сонымен қатар қайық клубының дауыс беру құқығы жоқ мүшелері болып табылады.
Қайықтағыштар
Д. В. Гриффит, Иса колледжінің қайығының штригі, 23 сәуірде 1839 жылы Оксфорд университетінің қайық клубының ашылу кездесуіне қатысты. Алайда, ХІХ ғасырда университеттерде қайықтауға Иса колледжінің ескі қайықтағыштары аз қатысқан. 1839 және 1899 жылдар аралығында OUBC комитетіне ешбір студент қызмет етпеді, бұл Шервуд деректерді берген соңғы жыл. Колледждің екі студенті (У. С. Томпсон және Э. В. Дэвис (кокс)) 1836 жылы екінші Оксфорд-Кембридж қайық жарысында жеңілген Оксфорд экипажының бір бөлігі болды. 1858-1899 жылдар аралығында тағы жеті адам Оксфорд университетінің командасына орын алу үшін сәтсіз сынақтан өтті. Содан бері қайық жарысында колледждердің өкілдері жиі кездеседі: М. Л. Томас және Д. Р. Глинн Джонс (1952) және М. Л. Томас (президент, 1953); Борис Мавра (1992, 1993 және 1995); Канаданың 2004 жылғы Олимпиадалық ескіру күміс жүлдегері Барни Уильямс (2005 және 2006); және Броди Бакланд (2007). Джастин Хатчинсон 2002 және 2003 жылдардағы қайық жарыстарында Изис деп аталатын Оксфордтың резервтік командасы үшін, сондай-ақ 2009 және 2015 жылдары Инженерлік ғылымдарды оқыған Тим Фаркхарсон мен Том Комминс сияқты. Кейбір әйелдер "Көк" атағын Кембриджке қарсы әйелдер қайықтығы жарысында: Анна Бин және Энн Бевит (1989); Клэр Уивер (1998); және Сара Маршалл (2023) жеңіп алды. Кейбір танымал адамдар колледжде оқып жүргенде, қайықтап жүретін. Тарихшы Альберт Поллард 1890 жылы қайықтар капитаны болды, 1889 жылы өзенде соңғы рет болған қайықта ескірген. Джеймс Пейдж ("Фредди") 1952 жылдан 1972 жылға дейін Аматорлық ескіру қауымдастығының хатшысы және Оксфорд пен Кембридждің ескіру клубтарының ескіру жаттықтырушысы болды. Морис Джонс (кейіннен Лампетердегі Сент-Дэвид колледжінің директоры) Гордон Роу (кейіннен Хантингдон епискобы) және химик Фрэнк Гринавей сияқты кокс болды. Джон Санки (кейінгі лорд-канцлер) "Торпид" қайығында төрт орынға төмен түсіп, ал баритоны Дэвид Ффранкон Дейвис ескі қайықта "Торпидтер" және "Сегіз апта" сайыстарында бес орынға көтерілді. 1916 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Виктория Крестімен марапатталған Ангус Бьюкенен 1917 жылы соқыр болғанына қарамастан, 1919 жылы колледждің төртінші кезеңінде жүгірді. Антон Муттукумура (кейінгі кезде Цейлон армиясының қолбасшысы) колледждің төртінші канонында жүзіп жүрді.
Колледждік баржалар
Колледждер 1839 жылдан бастап Крайст Черч Медоу өзенінің жағасында кемелерді бекітіп ұстай бастады; олар экипаждардың ауысуы үшін, көрермендер жарыстарды көру үшін және әлеуметтік функцияларға пайдаланылатын болады. 1857 жылдан кейін Иса Нью, Сент-Джонс және Пемброкпен бірге баржада жүзіп жүрді. 1911 жылы Иса өзінің жеке кемесін Сальтерстен 940,14 фунт стерлинг (шамамен 8 фунт стерлинг) құнын төлеп сатып алды. Бұрын ол Лондон қаласының ливер компаниясының бірінің меншігінде болған және Лорд Мэрдің шоуы көше арқылы емес, Лондонның Темза өзенінде өткен күндері қолданылған. 1955 жылы суға батқаннан кейін, ол құтқарылып, қалпына келтірілді. 1964 жылы колледж баржаны Кебель колледжінің қайық клубымен бөлісетін қайық үйімен алмастырды). Баржа Мейдэнхедке көшірілді, сонда кейін қалпына келтірілді. Ол 1987 жылы Оксфордқа қайтып келді, бірақ 1988 жылдың қаңтар айында өрттен қатты зақымдалды. Одан әрі қалпына келтірілгеннен кейін, ол Теңіз жағасындағы Ричмондқа көшірілді, онда ол Ричмонд көпірімен бірге теңізге ілінген және мейрамхана ретінде пайдаланылады.