Кембриджтің Тринити колледжінің қайық клубы тарихы
First and Third Trinity Boat Club
Кембриджтегі Тринити колледжінің гребті қайық клубы – тарихы 1825 жылға дейін сағалатын, біріккен First & Third Trinity клубы туралы ақпарат. Гребті спорт, Тринити колледжі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық қайық спорты клубы
British rowing club
The First and Third Trinity Boat Club – Англияның Кембридж қаласындағы Тринити колледжінің қайық спорты клубы. Клуб 1946 жылы Бірінші Тринити қайық клубы мен Үшінші Тринити қайық клубы біріккен кезде ресми түрде құрылды, бірақ осы күнге дейін екі клуб бірнеше жыл бойы бірге жарысқан. Тринити колледжімен байланысты алғашқы қайық клубы 1825 жылы құрылды және 1833 жылы Үшінші Тринити қайық клубы құрылғанда Бірінші Тринити деп аталды (Екінші Тринити қайық клубы 1831 жылы құрылды, бірақ 1840 жылға дейін үздіксіз жұмыс істемеді). Үшінші Тринити клубының мүшелігі бастапқыда Ескі Этондықтар мен Ескі Вестминстерлермен шектелген. Үшінші Тринити мүшелері Бірінші немесе Екінші Тринити клубының да мүшесі болуға құқылы болды және көбінесе болатын. Бұл қайық клубы Тринити колледжінің мамыр айындағы кешінде де өз атын сақтайды, ол Кембридждегі ең көне кештердің бірі және клубтың мамыр айындағы жеңістерінен кейін өткізілген тойлардан бастау алады.
The First and Third Trinity Boat Club is the rowing club of Trinity College in Cambridge, England. The club formally came into existence in 1946 when the First Trinity Boat Club and the Third Trinity Boat Club merged, although the two clubs had been rowing together for several years before that date. The first boat club associated with Trinity was formed in 1825 and came to be known as First Trinity in 1833 when the Third Trinity Boat Club was formed (a Second Trinity Boat Club was formed in 1831 but did not have a continuous existence until 1840). Membership of Third Trinity was originally confined to Old Etonians and Old Westminsters. Members of Third Trinity were allowed also to be members of First or Second Trinity and often were. The boat club also gives its name to Trinity College's May Ball, which is the oldest such event in Cambridge and originates from the club's celebrations after the victories in the May Bumps.
Тарих және аңыз
Тоғызыншы ғасырда Троицаның түрлі қайық клубтары өте күшті болды, олар Кембридждегі және елдегі әртүрлі регаталарда, атап айтқанда Хенли Корольдік регатасында жиі жеңіске жетті және Оксфорд пен Кембридж қайықтар жарысына Кембридж қайығына үнемі ескіргіштерді қосты. 1849 жылғы қайық жарысында экипаждың барлық мүшелері Тринитиден, жетісі Үшінші Тринитиден, екеуі, оның ішінде рульшісі, Бірінші Тринитиден болды. Үш клубтың қайықтары көбінесе Bumps жарысының жоғарғы жағында немесе жақын жерде кездеседі және олар кейде өздерінің ресурстарын университеттің қалған бөлігіне қарсы жарыстарда біріктіреді. 1876 жылы Екінші Тринити мүшелері жеткіліксіз болғандықтан таратылды. Бір аңыз бойынша, сол жылы болған Bumps кезінде Троицаның қас жауы - Сент-Джон колледжінің ескі қайықтарының бірінің қарсаңына семсер бекіткен, егер олар қайықты алдыңғы жағына соғып алса (ол Екінші Тринитидің қайығы болып шықты), ол тесіліп, суға батады. Жоспар жұмыс істеді деп есептеледі, өйткені Троица қайығы суға батты, бірақ бұл процесте семсер Екінші Тринитидің рульшісін де соқты және өлтірді, бұл, әрине, көзделмеген. Аңыз бойынша, бұл Екінші Тринити қайық клубының таратылуының себебі және неге Сент-Джон колледжіне енді өз атымен қайық клубына рұқсат етілмейді. Сент-Джонс командасының садағына семсер бекіткені туралы дерек жоқ және Сент-Джонс колледжінің қайық клубы 1876 жылы таратылған кезде, Сент-Джонс қаласындағы бастапқы қайық клубы Леди Маргарет қайық клубы болды. Осыған ұқсас оқиға 1888 жылғы Lent Bumps кезінде, Екінші Тринити таратылғаннан кейін 12 жыл өткен соң, болды. Уолтер Роуз Болл өзінің "Бірінші Тринити қайық клубының тарихы" деген еңбегінде былай дейді: "Үшінші күні қайғылы оқиға болды. Clare Queens' қайығына соғысып, Grassy жанындағы жағаға тартып алды. Осы қайықтардан кейін Trinity Hall-дың үшінші қайығы болды. Бұл, бірінші Post Corner-ді айналдырудың орнына, қандай да бір кездейсоқ оқиғадан өзеннің арғы жағына қарай жүзіп кетті, ал қайықтың мұрны Clare қайығының 4-ші нөмірін оның жүрегінің үстінен ұрып, оны сол жерде өлтірді. Одан кейінгі жарыстар бірден тоқтатылды. Осы қорқынышты оқиғадан кейін барлық жарыс қайықтарының қайықтарына кішкентай резеңке түймешіктер бекітілді". ХХ ғасырда клубтар бәсекеге қабілетті болып қалды және әртүрлі іс-шараларда табысқа жетті. Екінші дүниежүзілік соғыс екі клубты ресурстарды біріктіруге мәжбүр етті, ал соғыс аяқталғаннан кейін олар басқа колледждердің үлкен қайық клубтарымен бәсекеге қабілетті болу үшін ресми түрде бірікті. Сол жылы Бірінші және Үшінші командалар Хенли Корольдік регатасында қонақтардың сынақ кубогын жеңіп алды, ал келесі жылы олар әйелдер сынақ тақтасын жеңіп алды. Олар 1954 жылы және 1967 жылы тағы да әйелдер тақтасын жеңді, бұл Кембридж немесе Оксфордтан келген колледж командасының жеңгені соңғы жыл болды. Оксбридж колледждері мен университет емес клубтар арасындағы ескіру стандарттарының айырмашылығы ХХ ғасырда қатты өзгерді, мүмкін колледж клубтарының стандарттарының төмендеуі немесе басқа клубтардың ескіру сапасының жақсаруы, бірақ, мүмкін, екеуінің бірі. Мысалы, Бірінші және Үшінші, барлық басқа Оксбридж колледждерінің командалары сияқты, қазір Хенли Корольдік Регаттасына қатысуға, тіпті осы жарыстарды жеңуге дәрежеге жету қиын. Осыған қарамастан, Кембриджде ескіргішпен жүзу танымал болып қала береді және Bumps, колледждер арасындағы басты іс-шара, 1000-нан астам студенттер, әдетте Тринитиден 100-ге жуық адам қатысады.
In the nineteenth century the various Trinity boat clubs were very strong, often won events in Cambridge and at various regattas around the country, notably the Henley Royal Regatta, and regularly contributed rowers to the Cambridge boat for the Oxford and Cambridge Boat Race. In the 1849 Boat Race, all members of the crew were from Trinity, seven from Third Trinity and two, the cox included, from First Trinity. Boats from the three clubs could often be found at, or near, the top of the Bumps race and they sometimes combined their resources in races against the rest of the University. In 1876 Second Trinity was disbanded due to having insufficient members. A legend claims that during the Bumps in that year, the rowers of Trinity's arch rivals, St John's College, attached a sword to the bow of one of their boats, so that if they successfully bumped the boat in front (which turned out to be one of Second Trinity's), it would be holed and sink. The plan supposedly worked in that the Trinity boat did sink, but in the process the sword also hit and killed Second Trinity's cox, which of course was not intended. The legend claims that this is the reason why Second Trinity Boat Club was dissolved, and why St John's College is no longer allowed a boat club under its own name. There is no traced record of a crew from St John's attaching a sword to their bow and, while a St John's College Boat Club was disbanded in 1876, the original boat club at St John's was Lady Margaret Boat Club. A somewhat similar incident occurred in the 1888 Lent Bumps, 12 years after the dissolution of Second Trinity, after which bow balls became mandatory. In his History of the First Trinity Boat Club, Walter Rouse Ball observes: "The third day was the occasion of a sad tragedy. Clare bumped Queens', and drew into the bank by Grassy. Behind these boats was the Trinity Hall third boat. This, instead of rounding First Post Corner, ran, by some mishap, across the river, and the nose of the boat struck number 4 in the Clare boat just over his heart, killing him on the spot. The further races were at once stopped. Since this dreadful incident small india rubber knobs have been fixed on the bows of all the racing boats". The more prosaic explanation for 2nd Trinity's demise is that membership was restricted to Theology scholars, who over time proved to be an unreliable source of oarsmen. In the twentieth century the clubs remained competitive and continued to achieve success in various events. The Second World War forced the two clubs to combine resources, and after the war they formally merged in order to remain competitive with the now larger boat clubs of other colleges. In the same year First and Third won the Visitors' Challenge Cup at the Henley Royal Regatta, and the following year they won the Ladies' Challenge Plate. They won the Ladies Plate again in 1954 and in 1967, which was the last year that a college crew from either Cambridge or Oxford has won the event. The difference in the standard of rowing between Oxbridge colleges and non University clubs changed greatly over the twentieth century, possibly due to standards at college clubs falling or to the quality of rowing in other clubs improving, but probably a combination of the two. For example, First and Third, like all other Oxbridge college crews, now have difficulty achieving a standard of rowing to qualify for events at the Henley Royal Regatta, let alone to win these events. In spite of this, rowing within Cambridge remains popular and the Bumps, the main inter college event, see well over 1000 students competing, typically around 100 from Trinity.
Бірінші Троицалық қайық клубы
Тринити боут клубы, Кембридж университетінің Тринити колледжінің алғашқы ескек клубы, 1825 жылдан бастау алады және 1833 жылдан кейін көбінесе Бірінші Тринити боут клубы деп аталды. Клуб колледждің барлық мүшелеріне ашық болды. 1946 жылы клуб колледждің қалған бот клубы, Үшінші Тринити бот клубымен бірігіп, Бірінші және Үшінші Тринити бот клубын құрды және осы күйінде бүгінге дейін жарысқа қатысуда. Клуб тарихы бойында өте табысты болды, әсіресе 19 ғасырда. Оның алғашқы тарихы Уолтер Роуз Баллдың 1908 жылғы «Бірінші Тринити бот клубының тарихы» кітабында толық жарық көрген, ол толығымен онлайн режимінде қолжетімді. 1839 жылы Бірінші Тринити алғашқы Хенли Корольдік регаттасында Бас жүлде кубогын жеңіп алды (бірақ 1851 жылға дейін «Корольдік» атанбаған). Команда «Қара ханзада» деп аталған қайықта ескек есті, оның алдыңғы бөлігі әлі де Бірінші және Үшінші Тринити бот клубына тиесілі, бірақ Хенлидегі Өзен және ескек мұражайына уақытша берілген. Олар Уодхэм колледжі (Оксфорд), Брасеноз колледжі (Оксфорд) және Оксфорд Этон клубынан басқа үш қатысушыны жеңді. Бірінші және Үшінші Тринити бот клубы әлі де жоғары сапалы сегіз ескек қайықтарын «Қара ханзада» деп атайды. Жаңа қайықтар сатып алынғанда, ескі қайықтар төменгі деңгейдегі жарыстарға ауыстырылады және олардың тіркеу нөмірімен аталады, мысалы, «Қара ханзада» 804, «Қара ханзада» 803. Бірінші Тринити екі рет Олимпиада ойындарында алтын медаль жеңіп алды. 1924 жылы Парижде өткен жазғы Олимпиада ойындарында Чарльз Или, Джеймс МакНабб, Роберт Моррисон және Теренс Сандерстің төрттік командасы Ұлыбритания үшін алтын медаль жеңіп алды, ал Канада күміс, Швейцария қола медальді иеленді. 1928 жылы Амстердамда өткен жазғы Олимпиада ойындарында Бірінші Тринити командасы төрттік командасы жеңімпаз атағын қорғады (Ричард Бисли, Эдвард Беван, Джон Ландер, Майкл Уорринер), АҚШ күміс, Италия қола жүлде алды. Бірінші Тринити өз үйінің суында, Кем өзенінде де өте табысты болды. 1827 және 1908 жылдар аралығында Бірінші Тринити Кембридж университетінің Bumps жарыстарында 38 рет «жетекші» команда болды, бұл кез келген басқа клубтан көп.
The Trinity Boat Club, the original rowing club of Trinity College, Cambridge, dates from 1825 and was usually called First Trinity Boat Club after 1833. It was open to all members of the College. In 1946, the club amalgamated with the other remaining boat club of the College, Third Trinity Boat Club, to form First and Third Trinity Boat Club, and in this form continues to compete today. The club was very successful throughout its history, but especially in the 19th century. Its early history is well covered by Walter Rouse Ball's 1908 book, A History of The First Trinity Boat Club, which is available online in its entirety. In 1839 First Trinity won the Grand Challenge Cup in the first Henley Royal Regatta (but not made "Royal" till 1851). The crew rowed in a boat named the Black Prince, the bow section of which is still owned by the First and Third Trinity Boat Club but which is on loan to the River and Rowing Museum in Henley. They defeated the other three entries, who were Wadham College, Oxford, Brasenose College, Oxford and the Oxford Etonian Club. First and Third Trinity Boat Club still names its higher quality men's eight oared boats 'Black Prince'. As new boats are purchased, older boats are demoted to lower boat use and are referred to by their boat registration eg Black Prince 804, Black Prince 803. 1st Trinity has won Olympic gold on two occasions. The coxless four of Charles Eley, James MacNabb, Robert Morrison and Terence Sanders won gold for Great Britain at the 1924 Summer Olympics in Paris, with Canada gaining silver, and Switzerland the bronze. In the 1928 Summer Olympics in Amsterdam, 1st Trinity successfully defended the coxless fours title (Richard Beesly, Edward Bevan, John Lander, Michael Warriner), with the United States getting silver and Italy receiving bronze. First Trinity was also very successful on its home water, the River Cam. Between 1827 and 1908 First Trinity was "Head" crew in the University of Cambridge's Bumps races 38 times, more than any other Club.
Екінші Троицалық қайық клубы
Екінші Тринити қайық клубы – Тринити колледжінде қысқа ғана өмір сүрген ескесу клубы. Клуб туралы көп мәлімет жоқ, себебі 2-ші Тринитиден сақталған құжаттар өте сирек. Клуб, Тринитиде оқыған дін қызметкерлері мен теология студенттеріне арналған еді. 1876 жылға қарай мүшелердің жетіспеуіне байланысты клуб таратылды. 2-ші Тринити 1829 жылдан бастап Кембридждегі алғашқы бәсекелерге қатысып, 1876 жылы тарағанға дейін өнер көрсетті. Клуб бастапқыда «Наутилус» клубы деп аталды, кейін қайығының атына сәйкес келу үшін «Екінші Тринити, Королева Бесс» деп атын өзгертті – бұл сол кездегі кең таралған практика еді. Клубтың атауы 1838 жылға дейін «Королева Бесс» деп сақталды, содан кейін бәсекелесуді тоқтатты. Клуб 1840 жылы «2-ші Тринити қайық клубы» ретінде қайта құрылды, бірақ көбінесе «Reading Trinity» деп аталды және мүшелеріне байланысты «Аллилуйялар» деген лақап атқа ие болды. 1860 жылдардың ортасына қарай клубтың беделі төмендеді. 1866 жылы Бірінші Тринити қайық клубы 2-ші Тринитиге мүшелік санының өсуі үшін шектеулер қоюға тырысқанымен, бұл әрекет сәтті болмады және құлдырау жалғасты. 1-ші Тринити мүшелік шектеуін қайтадан алып тастады. 1870 жылы клуб бастапқы талаптарын жеңілдетіп, теологиямен байланысы жоқ жаңа студенттерді қабылдады. Бұл клубтың бірнеше жыл бойы өмір сүруіне мүмкіндік берді, тіпті 1873 жылы бәсекелерде 7-орынға дейін көтерілді. Бірақ, кейін мүшелер саны тағы да азайды, 1876 жылғы көктемгі семестрде клуб бірінші дивизионда соңғы орынға түсіп қалды. Тринитидің үш клубының бірлескен отырысында 2-ші Тринити қайық клубы ресми түрде таратылды, ал мүшелеріне Бірінші Тринитиге қосылуға шақыру жолданды. 1894 жылы студенттер тобы 2-ші Тринитиді қайта құрғанын мәлімдеді және бәсекеге қатысты, бірақ Кембридж университетінің қайық клубы жаңа 2-ші Тринитиді мойындамады және ол қайтадан жарысқа қатыспады. 2-ші Тринитидің кубоктарының бірі – Бейнс кубогы, бүгінде 1-ші және 3-ші Тринити мүшелері ұйымдастыратын «Екінші Тринити Челленджі» ескесу жарысының басты жүлдесі ретінде табыс етіледі. Оның тарихы туралы мәліметтерді Бірінші және Үшінші Тринити қайық клубынан табуға болады.
The Second Trinity Boat Club was a short lived rowing club at Trinity College. Little is known about the club, as very few records survive from 2nd Trinity. The club was reserved for members of the clergy and theology students who were studying at Trinity, and, by 1876 the club folded due to a lack of members. 2nd Trinity competed in the early bumps races in Cambridge from 1829 until its demise in 1876, going Head of the River in 1835 and 1849. The club was originally known as the Nautilus Club, changing its name to Second Trinity, Queen Bess to reflect the name of its boat, a common practice at the time. The name of the club continued as Queen Bess until 1838, when it ceased competing. The club reformed in 1840 as the 2nd Trinity Boat Club, but was often described as Reading Trinity and nicknamed the Hallelujahs, in reflection of its membership. By the mid 1860s, the club was in decline, and despite efforts by the First Trinity Boat Club in 1866 to limit their membership in order to boost that of 2nd Trinity, this failed to help, and the decline continued. 1st Trinity voted to remove their membership limit once again. By 1870, the club had abandoned its original entry requirements, and allowed new students who did not have a connection to theology courses, and this allowed the club to continue for a few years, even rising back up to 7th in the bumps races in 1873. Thereafter, numbers dwindled once again, and by the Easter term 1876, the club had dropped to last but one in the first division. At a meeting of all three Trinity clubs, the 2nd Trinity Boat Club was formally dissolved, with its members given an invitation to join First Trinity. In 1894, a group of students had claimed to have re founded 2nd Trinity, and raced in the bumps, but the new 2nd Trinity was not recognised by the Cambridge University Boat Club and did not race again. One of 2nd Trinity's trophies, the Baines Cup, is used today as the main prize of the Second Trinity Challenge Sculls, a sculling race run by the current 1st and 3rd Trinity members. An account of its history can be found at First and Third Trinity Boat Club.
Үшінші Троицалық қайық клубы
Үшінші Үштік қайық клубы – Кембридж университетінің Үштік колледжінің белгілі бір мүшелеріне ғана ашық болған қайық клуб. Үшінші Үштік мүшелері Итон колледжі немесе Вестминстер мектебінде оқыған болуы керек еді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде мүшелердің азаюына байланысты, Үшінші Үштік Бірінші Үштік қайық клубымен бірігіп, қазіргі Бірінші және Үшінші Үштік қайық клубын құрады, ол бүгінгі күнге дейін сақталып келеді. Үшінші Үштік қара түсті ескектермен (қайық жүзуге арналған құралдармен) жүзіп жүрді.
The Third Trinity Boat Club was a rowing club which was only open to certain members of Trinity College, Cambridge. Members of Third Trinity had to have been to school at either Eton College or Westminster School. Due to a lack of members around the time of World War II, Third Trinity combined with the First Trinity Boat Club, to make up the current First and Third Trinity Boat Club which survives to this day. Third Trinity rowed with black blades.
Нәтижелер
Үшінші Троица Кембридж университетіндегі алғашқы "bumps" жарыстарында, сондай-ақ 1887 жылы жеке жарысқа айналған Lent және May Bumps жарыстарында да қатысты. Үшінші Троица көбінесе May Bumps жарысында Lent Bumps жарысынан жақсы өнер көрсетті, May Bumps-та тоғыз рет жеңіске жетіп, 1901 мен 1906 жылдар аралығында алты жыл қатарынан көшбасшылықты сақтап тұрды. Клуб Бірінші Троицамен бірге жарысқа қатыса бастағанда, 1-ші VIII 9-шы орында болды. Үшінші Троица ешқашан Lent Bumps-та көшбасшы болған емес, бірақ 1902 және 1922 жылдары екінші орынды иеленді, содан кейін бірігуге дейін 2-ші дивизионның ортасына түсіп қалды. Үшінші Троица Хенли Корольдік Регатасындағы "Visitors' Challenge Cup" турниріндегі ең көп жеңіс рекордты әлі де сақтап тұр, ол 14 жеңіске жетеді, тіпті олар 70 жылдан астам уақыттан бері бірігуден кейін қатыспаған болса да.
Third Trinity competed in the early bumps races at Cambridge University and also in the Lent and May Bumps when they became separate events in 1887. Third Trinity nearly always did better in the May Bumps than the Lent Bumps, achieving the headship of the May Bumps on nine occasions including holding it for six consecutive years between 1901 and 1906. When the club began rowing with First Trinity, the 1st VIII were in 9th position. Third Trinity never went head of the Lent Bumps, but managed second place in 1902 and 1922 before plummeting into the mid 2nd division just before the merger. Third Trinity still hold the record for the most wins in the Visitors' Challenge Cup at the Henley Royal Regatta, standing at 14, even though they have not entered since the merger over 70 years ago.
Бірінші Үштікпен бірігу
Үшінші Троица 1946 жылы Бірінші Троицамен ресми түрде бірікті, бірақ екі клуб соғыс жылдарында бірге қатысты. 1946 жылы құрылған Бірінші және Үшінші Троица қайық клубы Хенли Корольдік регатасына қатысып, Қонақтар кубогын оңай жеңіп алды; келесі жылы олар Әйелдер кубогын жеңіп алды. Бірігуден кейін жаңа клуб Бірінші Троицаның экипаждарының орнын иеленді, себебі олар Үшінші Троицадан жоғары болған, бірақ жаңа клуб бірнеше жыл бойы Үшінші Троицаның қара қылыштарын пайдаланды, содан кейін ағымдағы көк және алтын түстерге ауысты.
Third Trinity merged with First Trinity officially in 1946, but the two clubs had been rowing together in the bumps throughout the war period. In 1946, the newly formed First and Third Trinity Boat Club entered the Henley Royal Regatta and won the Visitors' Challenge Cup with ease; they won the Ladies' Challenge Plate the following year. Following the merger, the new club took the bumps positions of First Trinity's crews, since they were placed higher than those of Third Trinity, but the new club used Third Trinity's black blades for a number of years, before switching to the current blade colours of blue and gold.
Мәдени сілтемелер
Бірінші Троицалық қайық клубы мен Үшінші Троицалық қайық клубы Сэр Чарльз Уентворт Дилкінің өзінің "Монаконың принці Флорестанның құлауы" атты ойдан шығарылған туындысында еске алынады.
The First Trinity Boat Club and Third Trinity Boat Club are mentioned in The Fall of Prince Florestan of Monaco by Himself, a fictitious work by Sir Charles Wentworth Dilke.