Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ресейдің әскери басшысы Николай Петрович Линевич, сондай-ақ Леневич және Линевич (Николай Петрович Линевич, Ліневич Микола Петрович; 23 сәуір 1908 [O. S. 10 сәуір 1908]) - әскери офицер, Жеңісші генерал (1903) және Рус-жапон соғысының соңғы кезеңінде Қиыр Шығыстағы Ресей империясының армиясының генерал-адъютанты.
Russian military leader
Nikolai Petrovich Linevich, also Lenevich and Linevitch (Николай Петрович Линевич, Ліневич Микола Петрович; – 23 April 1908 [O. S. 10 April 1908]) was a career military officer, General of Infantry (1903) and Adjutant general in the Imperial Russian Army in the Far East during the latter part of the Russo Japanese War.
Өмірбаян
Черниговта (қазіргі Украинадағы Чернигов) туған дворян Линевич 1855 жылы әскери қызметке курсант ретінде түсті. Севастополь қаласында 75-ші жаяу әскер полкімен бірге болған ол алғашқы шайқасын Кавказ тауларының батысындағы таулы тайпаларға қарсы өткізді. Ол орыс-түрік соғысында (1877-1878) атақ-даңқ тауып, 1895 жылы Оңтүстік Уссури дивизиясының командирі болып тағайындалды. Боксерлік көтеріліс кезінде Линевич 1-ші Сібір армиясының корпусының командирі болды. Ол 1900 жылы Пекин шайқасына қатысты. 1903 жылы Даурияның генерал-губернаторы болып Амур әскери округінің қолбасшысы болып тағайындалды. Рус-жапон соғысы басталғанда, Линевич 1904 жылы 15 наурызда генерал Алексей Куропаткин келгенге дейін Ресейдің Маньчжурия армиясын уақытша басқарып отырды. Ол 1904 жылдың қазан айынан 1905 жылдың 3 наурызына дейін бірінші Маньчжурия армиясының қолбасшысы болды. Мұқден шайқасында Ресей жеңілгеннен кейін генерал Куропаткин өз командасынан босатылды, ал Линевич оның орнын алыстағы Шығыс Ресей әскерлерінің бас қолбасшысы болып алды. Алайда, жоғарылатылғаннан кейін, Линевич патша Николай II-ді күшейтуді тоқтатпай, жапондық позицияларға қарсы шабуылға шығу үшін 1,5:1 сандық басымдылыққа ие болу керектігін талап етті. Ол Жапониямен бейбіт келіссөздерге қарсы шығып, патша Николайға қажетті күштер келгеннен кейін құрлықтағы жеңістің сенімді екенін айтты. Портсмут келісімінің соғыс аяқталғанынан кейін Линевич ресейлік күштерді Маньчжуриядан эвакуациялауды бақылады, бұл жұмысты теміржолшылардың ереуілдері мен революциялық агитациясы кедергі келтірді. Ол жұмысшыларға қарсы әрекет етуден бас тартты, ал 1905 жылғы Революция кезінде оның әскерлерінің бір бөлігі көтерілгенде, ол көтерілісті басуға асықпады. Нәтижесінде 1906 жылы ақпанда ол қызметінен босатылды. Линевич өмірінің қалған бөлігін зейнеткерлік өмірде өткізді. Соғыс уақытындағы журналы (Орыс-жапон соғысы. Күнделіктерінен А.Н. Куропаткин мен Н.П. Линевич) 1925 жылы өлімінен кейін жарық көрді.
A nobleman born in Chernigov (today's Chernihiv in Ukraine), Linevich entered military service as a cadet in 1855. Stationed with the 75th Infantry Regiment at Sevastopol, his first combat experience was against the mountain tribes of the western Caucasus Mountains. He made a name for himself in the Russo Turkish War (1877–1878), and was appointed commander of the South Ussuri Division in 1895. During the Boxer Rebellion, Linevich was commander of the 1st Siberian Army Corps. He participated in the Battle of Peking in 1900. In 1903, he was appointed commander of the Amur Military District as Governor General of Dauria. At the outbreak of the Russo Japanese War, Linevich was temporarily in charge of the Russian Manchurian Army until the arrival of General Aleksey Kuropatkin on 15 March 1904. He was again placed in command of the First Manchurian Army from October 1904 to 3 March 1905. After the Russian defeat at the Battle of Mukden, General Kuropatkin was relieved of his command, and Linevich was promoted to succeed him as commander in chief of the Russian armies in the Far East. However, once promoted, Linevich procrastinated, irking Tsar Nicholas II with never ending demands for reinforcements, insisting that he had to have a 1.5:1 numerical superiority before he would be able to go on the offensive against the Japanese positions. He opposed peace negotiations with Japan, advising Tsar Nicholas that victory on land was certain once the requisite reinforcements arrived. After the Treaty of Portsmouth ended the war, Linevich oversaw the evacuation of Russian forces from Manchuria, hampered by strikes and revolutionary agitation by the railroad workers. He refused to take action against the workers, and when a portion of his troops revolted as part of the Russian Revolution of 1905, he was in no hurry to put down the risings. As a result, he was relieved of his duties in February 1906. Linevich spent the rest of his life in retirement. His wartime journal (The Russian Japanese War. From the diaries AN Kuropatkin and NP Linevich) was published posthumously in 1925.